II SA/Wa 275/04

II SA/Wa 275/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Mierzejewska
Przemysław Szustakiewicz /sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras /przewodniczący/
Symbol z opisem
6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Anna Mierzejewska Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant Patryk Jan Jastrzębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia[...]grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe - oddala skargę -
Uzasadnienie
II SA/Wa 275/04
UZASADNIENIE
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w R. działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z roku 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...]odmówił uchylenia decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. w sprawie mianowania st. kpt. J. M. na stanowisko specjalisty Wydziału [...] Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w S.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 9 czerwca 2003 r. wpłynął do niego wniosek st. kpt. J.M. o unieważnienie decyzji nr [...]Komendanta Powiatowego PSP w S. w sprawie mianowania go na stanowisko specjalisty Wydziału [...] Komendy Powiatowej PSP w S.. W dniu 15 lipca 2003 r. wpłynęło drugie pismo oficera precyzujące pierwszy wniosek przez wskazanie, iż żąda on wznowienia postępowania. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. [...] Komendant Wojewódzki PSP odmówił wznowienia postępowania. Odwołanie od tej decyzji złożył st. kpt. J.M. i Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...]z dnia [...] sierpnia 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, motywując swoją decyzję tym, iż organ I instancji pomieszał tryby rozpatrywania spraw, co mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie. [...] Komendant Wojewódzki PSP W R. realizując wytyczne przedstawione mu przez organ II instancji wszczął na podstawie art. 149 § 1 Kpa postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] sierpnia 2002 r. W trakcie postępowania nie stwierdzono, aby zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania.
Odwołanie od powyższej decyzji w dniu 28 listopada 2003 r. złożył st. kpt. J.M.
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 Kpa uchylił z dniem [...] maja 2003 r. decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...] października 2002 r. [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w R. i utrzymaną nią w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. oraz umorzył postępowanie w sprawie. Zdaniem organu stan faktyczny sprawy wskazuje, iż zaistniała przesłanka z art. 145§ 1 pkt 8 Kpa, ponieważ decyzja o mianowaniu st. kpt. J. M. na stanowisko specjalisty Wydziału [...]Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w S. zapadła w wyniku odwołania go ze stanowiska Komendanta Powiatowego PSP w S., a ta decyzja, będąca podstawą wydania wobec strażaka uchylonych decyzji, została wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2003 r. (sygn. akt II SA 3081/02) uchylona. Od chwili wydania wyroku oficer ponownie zajął stanowisko Komendanta Powiatowego. Natomiast art. 151 § 1 pkt 2 Kpa nakazuje uchylając dotychczasową decyzję wydać jednocześnie nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W związku z tym, że w sprawie brak jest konieczności wydania nowej decyzji, umorzenie jest właściwą merytoryczną formą zakończenia postępowania.
W dniu 29 stycznia 2004 r. skargę na powyższą decyzję złożył st. kpt. J.M.. Podniósł on w niej zarzut, że organ w sposób niewłaściwy zastosował art. 138 § 2 Kpa, co miało wpływ na wynik sprawy. Zdaniem skarżącego uchylenie decyzji nastąpiło z dniem poprzedzającym wydanie wyroku przez NSA w sprawie o sygn. akt II SA 3081/02, a wyrok sądu nie wskazywał daty uchylenia decyzji o odwołaniu. Nadto organ wydając rozstrzygnięcie, w którym wyraźnie określił datę uchylenia decyzji, wyraźnie wyszedł poza treść dopuszczalnej sentencji jaką przewiduje przepis art. 138 § 1 pkt 2 Kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, iż działał w trybie dopuszczalnym przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego podnosząc, że z jednej strony działał jako organ odwoławczy, ale jednocześnie sprawa dotyczyła wznowienia postępowania. Mógł więc uchylić decyzje, ponieważ uchylenie decyzji polega na utracie przez nią mocy obowiązującej z mocy prawa. Najczęściej tym momentem jest data wydania decyzji w sprawie, ale nie ma także przeszkód, aby był to inny ustalony w sposób uzasadniony w decyzji termin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. istotnie w sentencji wyszedł poza treść słownej dyspozycji art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak nie oznacza to, że organ naruszył przepisy procedury administracyjnej w sposób, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Nawet bowiem, gdyby organ nie zapisał w sentencji daty uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] z dnia [...] października 2002 r. [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w R. i utrzymanej nią w mocy decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S., to z treści przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że ta data byłaby określona na ten dzień.
Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 13 maja 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję o odwołaniu oficera ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S.. Jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, skutkiem uchylenia decyzji w sprawie zwolnienia ze służby jest odnowienie stosunku służbowego z dniem ogłoszenia lub doręczenia wyroku (wyrok NSA z dnia 24 maja 1999 r. sygn. akt II SA 459/99). Oznacza to, że z tą chwilą oficer powraca na swoje stanowisko. Traci więc moc decyzja o powołaniu go na inne stanowisko, po odwołaniu. W tej sytuacji organ II instancji podzielił sentencję na dwie części. W pierwszej uchylił zaskarżone decyzje oraz w drugiej umorzył postępowanie, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe. Koniecznym stało się uchylenie zaskarżonej decyzji, ale jednocześnie brak było podstaw do wydania orzeczenia, co do istoty sprawy.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.