II SA/Wa 2694/21

II SA/Wa 2694/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Ewa Kwiecińska
Iwona Maciejuk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 1393/22 - Wyrok NSA z 2024-03-21
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty odprawy mieszkaniowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezes Agencji Mienia Wojskowego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2021 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), zwanej dalej k.p.a. i art. 17 ust. 4 ustawy z 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. z 2021 r. poz. 303) oraz art. 47 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2 pkt 4 oraz ust. 5 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 1b oraz art. 26 ust. 1 i 3 ustawy z 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2017 ze zm.), zwanej dalej ustawą o zakwaterowaniu, po rozpatrzeniu odwołania M. Z. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. o wypłacie [...] M. Z. odprawy mieszkaniowej w kwocie 373.500,00 zł.
W uzasadnieniu wskazał, że M. Z., [...].09.2020 r., złożył wniosek o wypłatę odprawy mieszkaniowej. Żołnierz został zwolniony z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała i przeniesiony do rezerwy z dniem [...].01.2021 r. Decyzja o zwolnieniu stała się ostateczna [...].09.2020 r. Ww. posiadał na dzień zwolnienia 24 lata, 5 miesięcy i 13 dni wysługi, od której uzależniana jest wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową. Żołnierz odchodząc ze służby, nie zajmował lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji Agencji Mienia Wojskowego. Do dnia zwolnienia [...] M. Z. pozostawał w dyspozycji Dowódcy [...] Dywizji Zmechanizowanej w [...] – z przydzieleniem - na zaopatrzenie logistyczne i finansowe do [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w [...].
Wnioskodawca do wyliczenia odprawy mieszkaniowej wskazał dzień [...].09.2020 r. i oświadczył, że w tym dniu zajmował stanowisko służbowe o stopniu etatowym [...] oraz posiadał członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu.: P. Z. - żonę, O. Z. - syna z poprzedniego małżeństwa, S. W. - pasierba i N. Z. – córkę.
Organ wymienił dokumenty złożone przy wniosku. Wskazał też, że do akt zostało załączone również zaświadczenie Wójta Gminy [...] z rejestru mieszkańców
z [...].09.2020 r., że M. Z. jest zameldowany na pobyt stały pod adresem [...], gmina [...] ([...]) od [...].11.2018 r. Pod tym adresem zameldowani byli, także S. W. od [...].10.2018 r., N. Z. od [...].10.2018 r., O. Z. od [...].07.2020 r., P. Z.
od [...].10.2018 r.
Dyrektor w dniu 05.11.2020 r. wezwał M. Z., do złożenia dodatkowych dokumentów potwierdzających m.in., że członkami jego rodzimy, w rozumieniu art. 26 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu są: S. W. i O. Z. W odpowiedzi na wezwanie ww. przesłał zaświadczenia, z [...].11.2020 r., potwierdzające uczęszczanie do: Publicznej Szkoły Podstawowej w [...], S. W., ucznia klasy [...] (zamieszkałego w [...] przy ul. [...]), Liceum Ogólnokształcącego nr [...] im. [...] w W., O. Z., w którym nie wskazano adresu zamieszkania O. Z. Zaświadczenie zostało uzupełnione [...].01.2021 r. Wynika z niego, że O. Z. zamieszkuje w W. przy ul. [...]. M. Z. przedłożył oświadczenie o zamieszkiwaniu - [...].09.2020 r. – w miejscowości [...], ul. [...] z: P. Z., O. Z., S. W. i N. Z. Wyjaśnił również, że nie ma ograniczonej władzy rodzicielskiej nad synem O. Z., nie otrzymuje alimentów na syna, a także nie posiada adresu, pod którym można skontaktować się z matką O. Z. Dodatkowo ww. dosłał oświadczenie P. Z. o zamieszkiwaniu - [...].09.2020 r. – w miejscowości [...], ul. [...] z: M. Z., O. Z., S. W. i N. Z. oraz wyjaśnił, że syn O. Z. w czasie nauki zamieszkuje u rodziny w W. i nie pobiera na niego świadczenia 500+.
Prezes AMW wskazał, że na podstawie ww. dokumentów organ I instancji uznał, że M. Z. nie wykazał przesłanki wspólnego zamieszkiwania z synem, O. Z., zarówno: [...].09.2020 r., w dniu wskazanym przez ww. do wyliczenia odprawy, jak i [...].09.2020 r., tj. w dniu uprawomocnienia się decyzji [...] M. Z. o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Dyrektor w decyzji z [...].02.2021 r. rozstrzygnął o wypłacie M. Z. odprawy mieszkaniowej w kwocie 373.500,00 zł, tj. z uwzględnieniem 5 norm, nie zaś żądanych 6, bez uwzględnienia normy na O. Z. Po wydaniu decyzji, w dniu [...].02.2021 r., wpłynęły kolejne wyjaśnienia M. Z., w których podał, m.in., że: syn O. Z. jest zameldowany w [...], ul. [...], sąd ustalił miejsce pobytu syna przy matce, która wraz z partnerem mieszka w W. oraz w chwili obecnej (w związku z wyborem szkoły w W., w celu ograniczenia kosztów za wynajem mieszkania) syn korzysta nieodpłatnie z nieruchomości w W., której właścicielem jest prawdopodobnie rodzina od strony byłej żony, a w której syn nie jest zameldowany,
nie jest jej właścicielem i nie ma żądanej umowy regulującej pobyt.
W związku z tym, że w odwołaniu od decyzji zarzucono m.in. nieuwzględnienie oświadczenia matki O. Z., że O. Z. mieszka z ojcem, zaś oświadczenia takiego nie przedłożono do akt sprawy, organ wezwał wnioskodawcę do przedłożenia oświadczenia matki O. Z. o jego zamieszkiwaniu z ojcem oraz podania danych kontaktowych do matki O. Z. Wezwanie zostało doręczone 27.04.2021 r. W rozmowie, [...].05.2021 r., pełnomocnik M. Z. zapewnił pracownika Biura Prezesa Agencji Mienia Wojskowego, że prześle odpowiedź na wezwanie, nie później niż 10.05.2021 r. Pismo wpłynęło [...].05.2021 r. bez oświadczenia matki O. Z. o jego zamieszkiwaniu z ojcem i bez podania danych kontaktowych do matki O. Z. Zostało również wyjaśnione, że w odwołaniu błędnie wskazano, iż takie oświadczenie jest w aktach. Wnioskodawca ponadto dodał, że w jego ocenie cyt.: "W uzasadnieniu decyzji o odmowie wypłaty Organ wskazał na brak spełnienia przesłanki z art. 26 ust 3 pkt tj. braku wspólnego zamieszkiwania z ojcem/wnioskodawcą, a taka przesłanka nie miała miejsca. Syn O. zamieszkiwał wspólnie z ojcem tylko pobierał naukę w Liceum Ogólnokształcącym w W. oddalonym od miejsca zamieszkania".
Prezes Agencji Mienia Wojskowego utrzymując w mocy decyzję organu
I instancji przytoczył art. 23 ust.1 pkt 1b, art. 26 ust. 1, ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu, art. 47 tej ustawy. Wskazał, że postępowanie w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej, poza ustaleniem samego prawa do odprawy mieszkaniowej, składa się również z naliczenia jej wysokości. Jedną z przyjętych zasad jest ustalenie wartości przysługującego lokalu mieszkalnego względem ilości norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej służby wojskowej w dniu wybranym przez żołnierza. Wskazał, że w rozpatrywanej sprawie niekwestionowane jest to, że odprawa mieszkaniowa została przyznana wniosek złożony przez M. Z. przed zwolnieniem ze służby wojskowej, pełnionej jako służba stała, w stosunku do którego wydana została ostateczna decyzja o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Ww., składając wniosek, nie zajmował lokalu mieszkalnego będącego w zasobach Agencji Mienia Wojskowego. Żołnierz na dzień zwolnienia ze służby wojskowej posiadał wysługę, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, w wymiarze 24 lat, 5 miesięcy i 13 dni. W sprawie nie stwierdzono żadnej z negatywnych przesłanek do wypłaty odprawy mieszkaniowej określonych w art. 23 ust. 9 ustawy o zakwaterowaniu.
Natomiast kwestią sporną jest ustalenie ilości norm powierzchni użytkowej podstawowej, które powinny zostać uwzględnione przy obliczaniu należnej wnioskodawcy odprawy mieszkaniowej.
Prezes rozstrzygając, czy przy ustaleniu ilości norm powierzchni użytkowej podstawowej powinna być uwzględniona norma na syna wnioskodawcy – O. Z., stwierdził, że oświadczenie wnioskodawcy, że zamieszkiwał z synem, m.in.; [...].09.2020 r., [...].09.2020 r., czy nadal (jak podaje w odwołaniu z marca 2021 r.)
nie mogło być uznane za dowód potwierdzający sporną okoliczność z uwagi na szereg przeciwdowodów. Organ wskazał, że decydującymi przeciwdowodami były inne oświadczenia ww., a w szczególności, że Sąd ustalił miejsce pobytu syna O. Z. przy matce, iż nie otrzymuje od byłej żony alimentów na syna, nie pobiera świadczenia wychowawczego, tzw. 500+, oraz to, że syn mieszka u rodziny żony w W. W takich okolicznościach faktycznych, tj. ustalenia miejsca zamieszkania czy pobytu małoletniego przez Sąd, wyrok przesądza tę kwestię i wiąże organy administracji na mocy art. 365 ustawy z 17.11.1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575 ze zm.). Wyrok taki oznacza bowiem, że Sąd ustalił miejsce pobytu dziecka przy jednym z rodziców, co powoduje, że dziecko przy tym z rodziców ma pobył stały, natomiast każdorazowy pobyt dziecka w innym miejscu, np. u drugiego rodzica - musi być traktowany jak pobyt tymczasowy (domicilium dziecka - art. 26 § 2 ustawy z 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), przy czym można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania (art. 28 k.c.). Prezes AMW wskazał, że nie jest rzeczą organów Agencji Mienia Wojskowego ustalanie charakteru pobytu dziecka u drugiego z rodziców w sytuacji orzeczenia Sądu ustalającego, ten pobyt, przy pierwszym. Tym bardziej, że ustawa o zakwaterowaniu nie reguluje w sposób samodzielny "miejsca zamieszkania czy pobytu dziecka" na potrzeby tej ustawy, a zatem przy wykładni tego pojęcia należy mieć na względzie cały system prawny obowiązujący w Rzeczypospolitej Polskiej. Organ wskazał, że orzekanie o miejscu pobytu dziecka przez Sąd, zwłaszcza wtedy, gdy władza rodzicielska żadnego z rodziców nie została odjęta ani ograniczona, jak podał to wnioskodawca, jest decyzją, w której dominują elementy faktyczne. Innymi słowy Sąd wskazując miejsce pobytu O. Z. przy matce, ustalił, że rzeczywiście przebywa on z matką. W przypadku natomiast kiedy M. Z. chciałby zamieszkać z synem musiałby współdziałać w tym zakresie z byłą małżonką. Ewentualnie mógł wystąpić w tej sprawie do Sądu.
Organ podkreślił, że brak oświadczenia matki O. Z. o jego zamieszkiwaniu z ojcem, jak i wyjaśnienia wnioskodawcy, że nie wie dokładnie gdzie jego była mrzonka mieszka, dodatkowo potwierdzają niespójność oświadczenia M. Z. o wspólnym zamieszkiwaniem z synem. Prezes AMW wskazał, że kolejnym dowodem potwierdzającym, że O. Z. nie mieszka z ojcem jest okoliczność podana przez wnioskodawcę, że nie ma on zasądzonych - na rzecz syna - alimentów, jak i świadczenia wychowawczego 500+. Zatem niewiarygodne wydaje się, że M. Z. ponosi koszty utrzymania syna, gdyż, jak twierdzi, z nim mieszka i równocześnie przekazuje byłej małżonce alimenty w celu pokrycia przez nią ww. kosztów. Zestawienie - oświadczenia M. Z., że nie otrzymuje na syna O. świadczenia 500+, z zasadami określonymi ustawą z 11.02.2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz. U z 2019 r. poz. 2407 i 1818), na mocy której wypłacane jest 500+, prowadzi do wniosku, że nie jest prawdą wspólne zamieszkiwanie ww. z synem O. Świadczenie to przysługuje matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca. Tym samym zdaniem organu założyć należy, że wnioskodawca nie otrzymuje świadczenia 500+, gdyż nie spełnił warunku wspólnego zamieszkiwania i pozostawania, przez O. Z., na jego utrzymaniu.
W odniesieniu do terminu zameldowania syna O. Z., organ zauważył zbieżność ww. terminu z terminem wypowiedzenia przez M. Z., [...].07.2020 r., stosunku służbowego, a następnie wystąpienie z rozpoznawanym wnioskiem
o wypłatę odprawy mieszkaniowej. W ocenie Prezesa sekwencja tych zdarzeń nie jest przypadkowa i miała służyć jedynie mylnemu wskazaniu, że ww. zamieszkuje również
z synem O.
Przechodząc do oceny kolejnego dowodu w sprawie, zaświadczenia o miejscu uczęszczania do szkoły O. Z., organ wskazał, że znamiennym wydaje się fakt, że w zaświadczeniu z Liceum Ogólnokształcącego nr [...] im. [...] w [...], nie został wskazany adres zamieszkania O. Z. Dopiero na prośbę Dyrektora, wystosowaną do szkoły, wskazano, że ww. zamieszkuje w W. przy ul. [...]. Organ wskazał, że nie sposób pominąć, że odległość od miejsca zamieszkania wnioskodawcy, do miejsca zamieszkania syna - w trakcie nauki - wynosi ponad 400 km.
Wyjaśnienia strony, że nie wie kto jest właścicielem nieruchomości w W., w której przebywa syn, również podważają zdaniem organu twierdzenie, iż wnioskodawca sprawuje nad synem opiekę i prowadzi wraz z nim wspólne gospodarstwo domowe. Dodatkowo zamieszkiwanie syna w W., w sytuacji nauki zdalnej jest kolejnym argumentem przemawiającym za koniecznością uznania, że oświadczenie wnioskodawcy nie jest prawdziwe.
Oświadczenie, tożsame z oświadczeniem wnioskodawcy, złożyła również jego żona – P. Z., które to oświadczenie, z tych samych względów co ww., nie mogło być uznane za dowód potwierdzający, że O. Z. mieszkał w [...] ul. [...].
Organ stwierdził, że stan faktyczny w sprawie potwierdza, że przy ustalaniu powierzchni użytkowej podstawowej wnioskodawcy brak jest podstaw, aby uwzględnić jako członka jego rodziny (zgodnie z definicją z art. 26 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu) syna O., gdyż nie mieszkał on wspólnie z wnioskodawcą (ani [...].09.2020 r., ani [...].09.2020 r., ani [...].01.2021 r., ani gdy wnioskodawca składał odwołanie). W świetle przytoczonych powyższej rozważań organ I instancji prawidłowo przyjął zdaniem Prezesa AMW, że zachodzą podstawy do wypłaty wnioskodawcy odprawy mieszkaniowej z uwzględnieniem przysługujących 5 norm. Organ odwoławczy wskazał, że Dyrektor dokonał również prawidłowego wyliczenia kwoty odprawy przy uwzględnieniu 5 norm.
Decyzja Prezesa Agencji Mienia Wojskowego nr [...] z dnia [...] maja 2021 r., stała się przedmiotem skargi M. Z., reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w [...] lub zmianę wyżej wymienionej decyzji oraz zasądzenie zwrotu postępowania według norm przepisanych, zarzucił naruszenie oraz błędną wykładnię:
- art. 47 ust. 1 pkt 3 oraz art. 47 ust. 5 ustawy o zakwaterowaniu,
- art. 26 ust. 3 pkt 1 oraz art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy o zakwaterowaniu,
- art. 7, 8, 10, 77, 80, oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
W uzasadnieniu pełnomocnik w odniesieniu do wskazań organu, że skarżący nie otrzymuje alimentów i świadczenia 500plus wskazał, że powyższe świadczenia, których nie pobiera lub nie pobierał skarżący nie świadczą o braku wspólnego zamieszkiwania z synem przez wnioskodawcę. Wskazał, że powyższe świadczenia są ustalane pomiędzy byłymi małżonkami. Pełnomocnik podniósł, że w ocenie skarżącego - wskazywać to może na brak powtórnego, merytorycznego załatwienia sprawy, co może naruszać zasadę dwuinstancyjności, o której mowa w art. 15 k.p.a. Wskazał, że w praktyce sądów administracyjnych błędne ustalenie stanu faktycznego kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Powołał się na wyrok NSA w Warszawie z dnia 25.04.2007 r. (I OSK 790/06, LEX nr 337017). W związku z powyższym, zarzucił Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 47 ust. 1 pkt 3 oraz art. 47 ust. 5 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w zakresie uwzględnienia ilości norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej służby wojskowej w dniu wskazanym przez żołnierza. Wniosek taki znajduje poparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych ("Wadliwe uzasadnienie decyzji uznaniowej, które nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że rozstrzygnięcie organu jest rozstrzygnięciem opartym na obowiązujących przepisach oraz stwierdzonym w oparciu o rzetelne dowody stanie faktycznym zaistniałym w danej sprawie, który odpowiada stanowi faktycznemu określonemu w przepisach prawa mających zastosowanie w sprawie, nosi wszelkie cechy rozstrzygnięcia dowolnego nie opartego na przepisach prawa. Takie uzasadnienie decyzji jest w sposób oczywisty sprzeczne z określoną w art. 8 k.p.a. zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji" - wyrok WSA w Warszawie z dnia 7.11.2006 r., III SA/Wa 2015/06, LEX nr 328521).
Prezes Agencji Mienia Wojskowego, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie podlegała uwzględnieniu.
W ocenie Sądu organy w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowały zarówno przepisy prawa administracyjnego procesowego, jak i prawa materialnego. Dokonały właściwej wykładni i prawidłowo zastosowały art. 47 ust. 1 pkt 3 i art. 26 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu. W sprawie nie naruszono art. 7, art. 8, art. 10, art. 77, art. 80 k.p.a. Zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego nie jest trafny, a w konsekwencji niezasadne są zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa. Decyzje wydane zostały przez właściwe organy.
W sprawie jest bezsporne, że skarżącemu przysługuje prawo do odprawy mieszkaniowej (art. 23 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy o zakwaterowaniu). Istota sporu
w sprawie sprowadzała się jedynie do sposobu wyliczenia wysokości odprawy mieszkaniowej.
Zdaniem Sądu zarówno Prezes Agencji Mienia Wojskowego jak i Dyrektor Oddziału Regionalnego AMW w [...] zasadnie przyjęli przy ustaleniu wysokości odprawy mieszkaniowej, że brak było podstaw do uwzględnienia przy ustalaniu ilości norm należnych syna wnioskodawcy – O. Z.
Stosownie do art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu, odprawę mieszkaniową oblicza się i wypłaca według zasady: wartość przysługującego lokalu mieszkalnego jest iloczynem maksymalnej powierzchni użytkowej podstawowej przypadającej na jedną normę, o której mowa w art. 26 ust. 1, ilości norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej służby wojskowej w dniu wskazanym przez żołnierza, wskaźnika 1,66, wskaźnika ceny 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytkowania w kwartale poprzedzającym kwartał, w którym nastąpiło zwolnienie z tej służby, określanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Brzmienie powołanego przepisu jest jednoznaczne i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Z przepisu tego wynika, że do wyliczenia odprawy mieszkaniowej należy przyjąć ilość norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej służby wojskowej, w dniu wskazanym przez żołnierza. Skarżący w postępowaniu administracyjnym dotyczącym odprawy mieszkaniowej wskazał do dokonania ustaleń przez organ dzień [...].09.2020 r., kiedy to według skarżącego mieszkał z nim m.in. syn O. Z.
Zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu, członkami rodziny żołnierza zawodowego, których uwzględnia się przy ustalaniu przysługującej powierzchni użytkowej podstawowej, są: 1) małżonek; 2) wspólnie zamieszkałe dzieci własne, przysposobione, przyjęte na wychowanie na podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego, dzieci małżonka, zwane dalej "dziećmi", do czasu zawarcia przez nie związku małżeńskiego, nie dłużej jednak niż do dnia ukończenia 25 roku życia, chyba że przed tym dniem stały się niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji i nie zawarły związku małżeńskiego.
W ocenie Sądu organy, na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego prawidłowo ustaliły, że na dzień wskazany przez skarżącego, O. Z. nie mieszkał ze skarżącym. W konsekwencji prawidłowo ustalono wysokość odprawy mieszkaniowej uwzględniając 5 norm.
Zgodnie z art. 6 k.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasada ta jest powtórzeniem konstytucyjnej zasady, zgodnie z którą organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji).
Stosownie zaś do art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
W sprawie niniejszej organ podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zasadnie nie dał wiary oświadczeniu skarżącego, że jego syn O. Z. zamieszkiwał wspólnie ze skarżącym w miejscowości [...] w dniu wskazanym przez skarżącego. Organ wykazał w sposób jednoznaczny, że oświadczeniu skarżącego przeczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Za trafnością stanowiska organu, który nie uwzględnił normy na syna skarżącego O. Z., przemawia zarówno treść zaświadczenia z [...].11.2020 r., potwierdzającego uczęszczanie O. Z. do Liceum Ogolnokształcącego nr [...] w W., tj. w miejscowości położonej 400 km od miejsca wskazywanego przez skarżącego jako miejsce zamieszkania syna, jak również zaświadczenia z dnia [...].01.2021 r. jednoznacznie wskazującego miejsce zamieszkania O. Z. w W. przy ul. [...]. Skoro syn mieszka w W. i pobiera naukę w W., to nie jest możliwe, aby równocześnie mieszkał wspólnie ze skarżącym w miejscowości [...], oddalonej od W. o 400 km. Podkreślenia wymaga przy tym, że zameldowanie nie jest równoznaczne z zamieszkiwaniem.
Zasadnie organ wskazał, że oświadczenie skarżącego o wspólnym zamieszkiwaniu z synem podważa również fakt, iż skarżący nie pobiera on świadczenia 500plus na syna. Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, świadczenie wychowawcze przysługuje: matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a. Zgodnie z art. 5 ust. 2a tej ustawy, w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.
Skarżący w toku postępowania jednoznacznie oświadczył, że nie pobiera świadczenia wychowawczego na syna O. Z., jak również wskazał, że Sąd w wyroku rozwodowym ustalił miejsce pobytu syna przy matce. Powyższe nie uwiarygadnia zatem twierdzenia skarżącego, jak również żony skarżącego o wspólnym zamieszkiwaniem z synem skarżącego O. Z. Trafnie organ wskazał, że brak oświadczenia matki O. Z. o jego zamieszkiwaniu z ojcem, jak i wyjaśnienia skarżącego, że nie wie dokładnie gdzie jego była małżonka mieszka, dodatkowo potwierdzają niespójność oświadczenia M. Z. o wspólnym zamieszkiwaniem z synem. Organowi nie można zarzucić też dowolności w ocenie materiału dowodowego, gdy twierdzi, że wyjaśnienia skarżącego, iż nie wie kto jest właścicielem nieruchomości w W., w której "przebywa" syn, także podważają twierdzenie, iż M. Z. prowadzi wraz z synem wspólne gospodarstwo domowe.
Organy prawidłowo w tych okolicznościach stwierdziły, że zachodzą podstawy do wypłaty skarżącemu odprawy mieszkaniowej z uwzględnieniem przysługujących 5 norm.
Wszystkie zarzuty skargi Sąd uznał za nieuzasadnione. W sprawie jest przy tym bezsporne, że organ odwoławczy nie tylko rozstrzygnął w II instancji, ale też rozpatrzył sprawę w postępowaniu odwoławczym w pełnym zakresie. W sprawie nie naruszono
art. 15 k.p.a., co potwierdza uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Odpowiada ono w pełni wymogom art. 107 § 3 k.p.a. i nie pozostawia wątpliwości co do przyczyn, z uwagi na które organ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Prezes AMW powołał dowody, na których się oparł, wskazał też dlaczego odmówił wiarygodności oświadczeniu skarżącego i jego żony. Wyjaśnił też podstawę prawną decyzji, przytaczając wcześniej przepisy prawa mające w sprawie zastosowanie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w wyroku.