II SA/Wa 268/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Burmistrza Dzielnicy na niewykonanie przez Prezydenta Miasta czynności przekazania upoważnień, uznając, że dzielnica jako jednostka pomocnicza nie ma legitymacji do jej wniesienia.
Skargę wniesiono na niewykonanie przez Prezydenta Miasta czynności w zakresie przekazania upoważnień Zarządowi Dzielnicy. Burmistrz Dzielnicy zarzucił Prezydentowi Miasta wydawanie pełnomocnictw do czynności należących do Zarządu Dzielnicy, co miało sabotować postanowienia ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że Burmistrz Dzielnicy działa w imieniu organu pomocniczego, który nie ma uprawnień do wnoszenia skargi w tym trybie. Sąd podzielił argumentację organu i odrzucił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Burmistrza Dzielnicy [...] na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy czynności w zakresie przekazania upoważnień Zarządowi Dzielnicy [...]. Skarżący zarzucił Prezydentowi Miasta wydawanie pełnomocnictw i upoważnień do dokonywania czynności, które z mocy prawa należą do Zarządu Dzielnicy, tym samym pozbawiając Zarząd możliwości działania i sabotując postanowienia ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że Burmistrz Dzielnicy działa w imieniu Zarządu, który jest organem pomocniczym gminy i nie posiada legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym. Sąd, powołując się na orzecznictwo NSA i doktrynę, uznał, że dzielnica jako jednostka pomocnicza nie ma legitymacji do złożenia skargi. Sąd dodał, że nawet gdyby przyjąć, iż skarżącym jest osoba prywatna, skarga podlegałaby odrzuceniu z powodu niewskazania, w jaki sposób zaskarżona czynność narusza jej indywidualny interes prawny lub uprawnienie. W konsekwencji, na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jednostka pomocnicza gminy nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi w trybie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na orzecznictwie NSA i doktrynie, zgodnie z którymi jednostki pomocnicze nie są uprawnione do składania skarg w tym trybie, ponieważ nie są samodzielnymi podmiotami prawa w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.s.g. art. 101a
Ustawa o samorządzie gminnym
Przepis ten określa możliwość zaskarżenia uchwały organu gminy przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Sąd interpretuje go jako niedający legitymacji jednostkom pomocniczym.
u.u.m.st.W. art. 5
Ustawa o ustroju miasta stołecznego Warszawy
Przepis ten stanowi, że dzielnica jest jednostką pomocniczą, co w kontekście sprawy oznacza brak legitymacji do wniesienia skargi.
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 5 i 6
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten stanowi podstawę do odrzucenia skargi w przypadku braku legitymacji procesowej skarżącego.
Pomocnicze
u.s.g. art. 101
Ustawa o samorządzie gminnym
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dzielnica jako jednostka pomocnicza nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi w trybie art. 101a u.s.g. Brak wykazania przez skarżącego naruszenia jego indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Burmistrza Dzielnicy dotycząca niewykonania przez Prezydenta Miasta czynności w zakresie przekazania upoważnień i sabotowania postanowień ustawy.
Godne uwagi sformułowania
jednostki pomocnicze gminy nie mają legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym skarga złożona na podstawie art. 101 a ust. 1 powołanej ustawy nie ma więc charakteru skargi powszechnej (actio popularis) Skarżący musi wykazać związek między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków... a zaskarżonym aktem.
Skład orzekający
Przemysław Szustakiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska dotyczącego legitymacji procesowej jednostek pomocniczych w sprawach administracyjnych oraz wymogów formalnych skargi z art. 101a u.s.g."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej Warszawy i przepisów o samorządzie gminnym; orzeczenie proceduralne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy legitymacji procesowej, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i samorządowym, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 268/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6269 Inne o symbolu podstawowym 626 Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja II SA/Wa 268/05 Warszawa, dnia 4 kwietnia 2005 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: przewodniczący asesor WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Dzielnicy [...] m. st. Warszawy na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy czynności w zakresie przekazania upoważnień Zarządowi Dzielnicy [...] postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie Z akt sprawy wynika, że w dniu 25 listopada 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga wniesiona przez Burmistrza Dzielnicy [...] pana S. P. w trybie art. 101 a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy czynności w zakresie przekazania upoważnień Zarządowi Dzielnicy [...]. Burmistrz Dzielnicy [...] zarzucił Prezydentowi Miasta Stołecznego Warszawy, że ten wydał pełnomocnictwa i upoważnienia panu L. S. do dokonywania czynności , które z mocy ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41 poz. 361 ze zm.) należą do Zarządu Dzielnicy [...], jednocześnie pozbawiając wybrany Zarząd Dzielnicy do możliwości działania, ponieważ w stosunku do niego nie zostały wydane żadne upoważnienia. W ten sposób Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy sabotuje postanowienia ustawy z dnia 15 marca 2002 r. przez co uniemożliwia legalnym organom Dzielnicy [...] wykonywania ich ustawowych obowiązków W odpowiedzi na skargę organ nie zgadzając się z argumentacją zawarta w skardze wniósł o jej odrzucenie wskazując, że Burmistrz Dzielnicy [...] działa w imieniu Zarządu tej Dzielnicy, czyli organu pomocniczego gminy, a więc nie ma uprawnień do wnoszenia skargi w trybie art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 a w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżącym może być zatem ten, kto wykaże, że zaskarżona uchwała narusza jego "interes prawny lub uprawnienie". Skarga złożona na podstawie art. 101 a ust. 1 powołanej ustawy nie ma więc charakteru skargi powszechnej (actio popularis). Do wniesienia takiej skargi nie legitymuje bowiem jedynie stan zagrożenia naruszeniem prawa, ani też wyłącznie sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Skarżący musi wykazać związek między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego a zaskarżonym aktem. W przedmiotowej sprawie na rozprawie występujący jako Burmistrz Dzielnicy [...] S. P. stwierdził, że nie występuje w sprawie w imieniu własnym, ale w imieniu Zarządu Gminy [...]. Należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sadu Administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 16 maja 1995 r., sygn. akt IC SA 71/95, Wspólnota 1995/51-52/2) oraz poglądami doktryny (zob. A. Agopszowicz, Z. Gilowska, Ustawa o samorządzie terytorialnym. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1997, str. 449) jednostki pomocnicze gminy nie mają legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Bez znaczenia dla oceny sprawy pozostaje zatem to, czy Skarżący wniósł skargę działając w imieniu własnym, tj. jako członek zarządu dzielnicy, czy też reprezentując Zarząd Dzielnicy [...]. W myśl bowiem art. 5 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.) dzielnica jest jednostką pomocniczą i jako taka nie jest uprawniona do złożenia skargi na uchwałę organu gminy, dla której pełni funkcję pomocniczą. Sąd podzielając w pełni powołane wyżej poglądy, uważa, że jednocześnie należy dodać, iż gdyby nawet przyjąć, że skarżącym w niniejszej sprawie jest nie jednostka pomocnicza, ale pan S. P. działający jako osoba prywatna, to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu wobec nie wskazania przez niego, w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jego indywidualny interes prawny lub uprawnienie. Mając powyższe na względzie skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało odrzucić
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI