II SA/WA 2669/21

II SA/Wa 2669/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-03-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Kube /sprawozdawca/
Karolina Kisielewicz /przewodniczący/
Piotr Borowiecki
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 1822/22 - Wyrok NSA z 2023-11-28
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Protokolant referent Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2022 r. sprawy ze skargi P. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia kwalifikacji do udzielania pomocy mieszkaniowej oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2021 r. Zarząd Dzielnicy [...] (dalej "organ"), działając na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 i § 50 ust. 1 Statutu Dzielnicy [...] Miasta Stołecznego Warszawy, stanowiącego załącznik nr [...] do uchwały nr LXX/2182/201G Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (j.t. Dz. Urz. Woj. Maz. z 2018 r. poz. 8814 i z 2019 r. poz. 13139) w związku z § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (j.t. Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725) oraz § 36 ust. 1 pkt 1, § 42 ust. 1 pkt 1 uchwały nr XXIlI/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Z 2019 r. poz. 14836 i z 2020 r. poz. 5791), podjął uchwałę nr [...], którą uchylił kwalifikację P. W., dalej "skarżący", "wnioskodawca", do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
W uzasadnieniu uchwały, wskazano, że P. W. złożył w dniu
[...] września 2013 r. wniosek o zawarcie umowy najmu socjalnego lokalu. Wnioskodawca o przydział lokalu ubiegał się sam (gospodarstwo 1- osobowe).
Zarząd Dzielnicy [...] w dniu [...] kwietnia 2014 r. podjął uchwałę nr [...], w której wyraził zgodę na zakwalifikowanie i umieszczenie wnioskodawcy na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego.
Następnie uchwałą nr [...] Zarządu Dzielnicy [...]
z dnia [...] marca 2019 r. P. W. został skreślony z listy osób zakwalifikowujących do zawarcia umowy najmu, na podstawie § 26 ust. 4 uchwały
nr LVIll/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r.
w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.
W wyniku złożonej przez ww. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1485/19, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały (tym samym wnioskodawca ponownie został umieszczony na liście osób oczekujących na najem lokalu).
Organ wskazał, że zgodnie z § 42 ust. 1 pkt 1 obecnie obowiązującej uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, sprawy w rejestrze poddawane są raz w roku weryfikacji uaktualniającej warunki uprawniające wnioskodawcę do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. wnioskodawca został wezwany do złożenia dokumentacji potwierdzającej warunki uprawniające do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] marca 2021 r., P. W. odmówił przedstawienia aktualnej dokumentacji potwierdzającej m.in. fakt zamieszkiwania na terenie m. st. Warszawy. Ponadto, w wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej ustalono, iż wnioskodawca nie zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...] (z relacji właściciela lokalu wynika, iż na stałe przebywa poza [...]).
Zgodnie z § 36 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady Miasta, zarząd dzielnicy uchyla kwalifikację do udzielenia pomocy mieszkaniowej w przypadku niedostarczenia przez wnioskodawcę w wyznaczonym terminie dokumentów niezbędnych do weryfikacji,
o której mowa w § 42 ust. 1 uchwały Rady Miasta.
W związku z powyższym Zarząd Dzielnicy [...] uchylił kwalifikację P. W. do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
Pismem z dnia 6 lipca 2021 r. P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...], zarzucając jej naruszenie:
- art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób dokładny i wyczerpujący stanu faktycznego w niniejszej sprawie oraz poprzez nieuwzględnienie w toku czynności postępowania, jak i w ostatecznym rozstrzygnięciu, słusznego interesu obywatela,
- art. 8 § 1 i 2 k.p.a. i 9 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania skarżącego do władzy publicznej oraz rozstrzygniecie sprawy w sposób odmienny niż poprzedzające je uchwały, mimo iż stan faktyczny
i prawny w tym okresie nie uległ zmianie,
- art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów zebranych w toku postępowania i oparcie się jedynie na relacji właściciela lokalu, w którym skarżący zamieszkuje, co skutkowało błędnym ustaleniem, iż skarżący nie zamieszkuje w lokalu położonym przy ul. [...]
w [...], co miało wpływ na treść zaskarżonej uchwały,
- art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia podstawy prawnej
i faktycznej decyzji, tj. w szczególności brak wskazania dowodów, na których organ oparł swoje rozstrzygniecie i faktów, które uznał za udowodnione, w wyniku oceny poszczególnych dowodów.
Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej uchwały i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniósł również o dopuszczenie
i przeprowadzenie dowodu z oświadczenia R. T. z dnia [...] czerwca 2021 r. na okoliczność zamieszkiwania skarżącego w lokalu przy ul. [...] w [...][...].
W uzasadnieniu skargi wskazał, że podstawą faktyczną zaskarżonej uchwały miał być brak dostarczenia organowi administracji dokumentacji, służącej weryfikacji kwalifikacji (§ 42 ust. 1 pkt. 1 uchwały) oraz ustalenie, iż skarżący nie zamieszkuje
w Warszawie.
Skarżący nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem, ponieważ wbrew twierdzeniom organu dostarczył wszelkie niezbędne dokumenty służące weryfikacji warunków mających wpływ na ustalenie kwalifikacji do zawarcia umowy najmu. Przede wszystkim są to dokumenty dotyczące źródeł utrzymania oraz stopnia niepełnosprawności. Wskazał, iż utrzymuje się jedynie ze świadczeń wynikających
z niepełnosprawności. Stan niepełnosprawności nie uległ zaś - co do zasady - zmianie. Wysokość świadczeń z tym związanych należy zaś do sfery informacji znanych organowi z urzędu. W aktach sprawy znajdują się więc dokumenty, które pozwalają na weryfikację kwalifikacji do zawarcia umowy najmu. Niezasadne jest więc twierdzenie, iż odmówił przedstawienia jakichkolwiek dokumentów.
Zwrócił uwagę, iż uchwałą z dnia [...] stycznia 2021 r. znak sprawy: [...] organ utrzymał jego kwalifikację do uzyskania pomocy mieszkaniowej. Trudno zatem przypuszczać, aby od [...] stycznia 2021 r. do czerwca 2021 r. zmieniły się okoliczności wpływające na rzeczoną kwalifikację, skoro podstawą jej uzyskania była jego niepełnosprawność i brak lokalu mieszkalnego zapewniającego mu realizację podstawowej potrzeby egzystencjalnej. Zapewnił, iż zawsze dostarczał organowi administracji publicznej wszelkie niezbędne i wymagane prawem dokumenty.
Skarżący zakwestionował twierdzenie organu, iż zmieniła się jego sytuacja mieszkaniowa. Stwierdził, że organ dokonał dowolnego i błędnego ustalenia, iż nie zamieszkuje w lokalu przy ul. [...], lecz mieszka poza Warszawą. Ponadto, wskazał, że organ błędnie ocenił relację R. T. i na niej oparł całokształt oceny materiału dowodowego w tym zakresie. Przedłożył oświadczenie R. T. na sporną okoliczność oraz stwierdził, iż w rozmowie z nim ww. zaprzeczył jakoby udzielał organowi informacji o treści wskazanej w skarżonej uchwale.
Zdaniem skarżącego, organ nieprawidłowo zatem ocenił stan faktyczny sprawy, co wynika z braku wnikliwości zarówno jego badania, jak i oceny, co skutkowało skreśleniem skarżącego z listy osób zakwalifikowanych do najmu lokalu po siedmiu latach jego starań, przy braku istotnej dla utrzymania tej kwalifikacji zmiany jego warunków bytowych i mieszkaniowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2020 r. skarżący został wezwany do złożenia dokumentacji potrzebnej do przeprowadzenia weryfikacji uaktualniającej.
W odpowiedzi P. W. dostarczył dokumentację dotyczącą sytuacji dochodowej i majątkowej, jednak nie dostarczył dokumentacji potwierdzającej aktualną sytuację mieszkaniową. Stosowny załącznik nr 5 do wniosku o pomoc mieszkaniową został opatrzony przez skarżącego adnotacją: "nie posiadam szczegółowych danych na temat, właściciel użyczył mi tylko i wyłącznie miejsca do spania przy ul. [...] w [...]".
Organ zwrócił uwagę, że dokumenty na temat sytuacji mieszkaniowej konieczne są m.in. do potwierdzenia zamieszkiwania na terenie m.st. Warszawy oraz do sprawdzenia, czy tzw. kryteria metrażowe, określone w § 7 uchwały Rady Miasta, są przez wnioskodawcę spełnione.
Niezależnie od weryfikacji uaktualniającej, w dniu [...] października 2020 r. złożono skarżącemu propozycję zawarcia umowy najmu lokalu, która została przez niego przyjęta.
W związku ze zbliżającym się terminem weryfikacji uaktualniającej ([...] grudnia 2020 r.) skontaktowano się ze skarżącym, który w dniu [...] grudnia 2020 r. poinformował, iż przebywa u siostry poza Warszawą i jest na kwarantannie
w związku z podejrzeniem zakażenia koronawirusem oraz, że nie uda mu się przybyć do Warszawy w 2020 r.
Organ zwrócił uwagę, że pomimo niedostarczenia dokumentacji, uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., utrzymana została kwalifikacja skarżącego do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W uzasadnieniu uchwały wskazano potrzebę weryfikacji oraz wskazano dokumenty, jakie nie zostały przez skarżącego uzupełnione.
Z uwagi na trudną sytuację epidemiczną, na zasadzie wyjątku termin weryfikacji uaktualniającej został przesunięty przez Radę m.st. Warszawy w 2020 r.
z połowy roku, aż do jego zakończenia. Tym samym doszło do sytuacji, gdzie weryfikacja uaktualniająca w kolejnym 2021 r. przeprowadzana zgodnie z planem
w I połowie roku następowała bezpośrednio tuż po weryfikacji w roku 2020.
Skarżący już po podjęciu przez Zarząd uchwały nr [...] z dnia [...] grudnia
2020 r., dostarczył część dokumentacji, jednak nadal nie dostarczył dokumentacji potwierdzającej zamieszkiwanie w nieruchomości na terenie m.st. Warszawy.
Organ zaznaczył, że nieodzowność dostarczenia przez skarżącego dokumentów potwierdzających tytuł prawny do zamieszkiwania na terenie m.st. Warszawy wynika z konieczności prawidłowego wydatkowania środków publicznych przez m.st. Warszawa. Za taki bezsprzeczny dowód zamieszkiwania na terenie Miasta nie można uznać oświadczenia osoby trzeciej – R. T., w którym tenże zezwala na pomieszkiwanie, nocowanie skarżącego. Nikt nie podważa autentyczności złożonego oświadczenia, praktyka w przypadku takich oświadczeń wskazuje jednak na konieczność dodatkowej weryfikacji, tak by uniknąć sytuacji wydatkowania środków m.st. Warszawy na rzecz osób, które faktycznie na terenie Miasta nie zamieszkują.
Wątpliwości w kwestii zamieszkiwania skarżącego na terenie m.st. Warszawy (a tym samym konieczność dostarczenia dokumentów potwierdzających ten fakt) dowodzi również notatka służbowa pracowników Urzędu dot. tzw. "wizji" w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...]. Z treści notatki wynika, iż skarżący, co najmniej w okresie zimowym, nie zamieszkuje pod wskazanym adresem.
Notatka sama w sobie nie jest dowodem pozwalającym stwierdzić, że skarżący nie zamieszkuje w lokalu, tylko że konieczne jest stwierdzenie zamieszkiwania w lokalu poprzez przedłożenie spisanej umowy użyczenia lub przedłożenie innych dowodów wskazujących bezsprzecznie na ten fakt.
Zdaniem organu, dodatkowym argumentem przemawiającym za koniecznością uzupełnienia dokumentacji jest fakt, iż skarżący - osoba uzyskująca dochód - zamieszkuje przedmiotowy lokal i nie partycypuje w kosztach jego utrzymania, takich jak rachunki za energię, wodę, ogrzewanie czy wywóz śmieci. Organ zwrócił uwagę także na fakt, że skarżący rzadko kiedy odbierał telefon od pracowników Urzędu, a jak już odebrał to okazywało się, iż był poza Warszawą. Taka sytuacja wzbudziła wątpliwości co do faktu zamieszkiwania skarżącego pod wskazanym adresem.
W związku z powyższym pismem z dnia [...] lutego 2021 r. Organ wezwał skarżącego do uzupełnienia dokumentacji potrzebnej do poprawnego przeprowadzenia weryfikacji uaktualniającej.
W odpowiedzi skarżący zwrócił niewypełnione dokumenty i odmówił przedłożenia dokumentacji na temat aktualnej sytuacji mieszkaniowej (umowy użyczenia lub innego dokumentu potwierdzającego zamieszkiwanie w lokalu). Nie dostarczył też jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego metraż zajmowanego lokalu.
Organ w związku z tym nie miał możliwości prawidłowego przeprowadzenia weryfikacji uaktualniającej (poprzednia weryfikacja - z uwagi na sytuację pandemiczną - warunkowo została przeprowadzona na korzyść skarżącego). Organ, oprócz potwierdzenia faktu zamieszkiwania na terenie m.st. Warszawy, nie był
w stanie stwierdzić, czy kryteria "metrażowe" do uzyskania pomocy zostały spełnione.
Organ zaznaczył, że nie uchylał się od obowiązku zapewnienia najmu socjalnego lokalu skarżącemu, bowiem złożono mu propozycję najmu lokalu. To skarżący, uchylając się od dostarczenia dokumentacji potrzebnej do prawidłowego procedowania wniosku, uniemożliwił organowi udzielenie mu pomocy, o którą się starał.
Organ wskazał, że podstawę prawną ww. zaskarżonej uchwały indywidualnej organu stanowiła uchwała Rady Miasta, która zawiera zarówno przepisy materialne, jak i procesowe, które dawały podstawę do jej podjęcia. Wobec ww. uchwały indywidualnej nie miały więc zastosowania przepisy k.p.a., co powoduje, że zaskarżona uchwała nie podlega kontroli sądu administracyjnego pod względem zgodności z przepisami k.p.a.
Zarząd Dzielnicy [...] nie zgodził się z zarzutem braku szczegółowego rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej, ponieważ - jak stwierdził - podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz przeprowadził wnikliwą i szczegółową analizę i ocenę sytuacji życiowej
i majątkowej skarżącego.
Podkreślił, że strona nie może ograniczać się do formułowania twierdzeń co do okoliczności faktycznych oczekując, że to organ ma w takim wypadku obowiązek poszukiwania dowodów, by te twierdzenia wykazać.
Obowiązek gromadzenia i poszukiwania dowodów, spoczywający na organach administracji, nie może być uznany za nieograniczony. Nie sposób żądać, aby organy poszukiwały dowodów w nieskończoność, albo podejmowały szczególne dochodzenie w celu wykrycia dowodów, o których istnieniu nic nie wiadomo.
W piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2022 r., działający w imieniu skarżącego pełnomocnik wskazał, że podniesione w skardze zarzuty, odnoszące się do fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego, wbrew stanowisku wyrażonym w odpowiedzi na skargę są prawnie dopuszczalne oraz znajdują potwierdzenie w materiałach postępowania administracyjnego.
Podniósł, że rozstrzygnięcie organu całkowicie abstrahuje od zebranego materiału dowodowego. Warunki mieszkaniowe skarżącego są znane od wielu lat i nie uległy zmianie, podobnie jak stan niepełnosprawności oraz źródła utrzymania. Stwierdzenie, zawarte w notatce służbowej z dnia [...] lutego 2021 r., że "W lokalu nie zastano wnioskodawcy, który ma aktualnie przebywać u siostry poza Warszawą (ostatni raz był w Warszawie w połowie stycznia 2021 r.)", w żaden sposób nie świadczy o tym, że skarżący w sposób trwały zmienił miejsce pobytu albo nie ma zamiaru przebywać pod wskazanym adresem. Jedynie ustalenie faktyczne, że skarżący w sposób trwały opuścił lokal lub nigdy w nim nie zamieszkiwał, pozwala na uchylenie kwalifikacji skarżącego do lokalu z zasobu m.st. Warszawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym
i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 dalej p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga P. W. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona uchwała nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., uchylająca kwalifikację do udzielenia pomocy mieszkaniowej, nie narusza obowiązujących przepisów prawa.
Uchwała Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy została wydana na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1182 i 1309).
Z art. 21 ust. 3 pkt 5 tej ustawy wynika, że zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy powinny określać tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony i o najem lokali socjalnych oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2017 r., wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 2151/16, wyraźnie wskazał, że z przepisów uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., a także
z art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy oraz o zmianie Kodeksu cywilnego oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, niewątpliwie wynika obowiązek, w sprawach rozpatrywania i załatwiania wniosków
o zawarcie umowy najmu i zamianę lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy, podejmowania przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W trakcie postępowania organy powinny także działać praworządnie oraz uwzględniać interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy. W tym kontekście, pamiętając, że zaskarżona uchwała ma charakter rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, można mówić o obowiązku stosowania standardów odpowiadających standardom wyznaczonym przez zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także art.
7 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09).
W ocenie składu Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, powyższe stanowisko należy odnieść również do spraw rozstrzyganych przez zarządy dzielnic m.st. Warszawy na podstawie aktualnie obowiązujących regulacji prawnych zawartych w uchwale Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.
Mając powyższe na względzie, uznać należy, że obowiązkiem Zarządu Dzielnicy [...], wydającego sporną uchwałę nr [...] z dnia
[...] czerwca 2021 r., było zatem podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przy czym, wskazać należy, iż czynnościami niezbędnymi są czynności odnoszące się do okoliczności istotnych z punktu widzenia prawa materialnego.
Skreślenie skarżącego z listy osób zakwalifikowanych do udzielenia pomocy mieszkaniowej oparto na § 36 ust. 1 pkt 1 w związku z § 42 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r.
w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.
Stosownie do § 36 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały, zarząd dzielnicy uchyla kwalifikację do udzielenia pomocy mieszkaniowej w przypadku niedostarczenia przez wnioskodawcę w wyznaczonym terminie dokumentów niezbędnych do weryfikacji,
o której mowa w § 42 ust. 1. Stosownie zaś do § 42 ust. 1, sprawy w rejestrze poddawane są weryfikacji uaktualniającej warunki uprawniające wnioskodawcę do udzielenia pomocy mieszkaniowej w następujących przypadkach: sprawy oczekujące na realizację - raz w roku (pkt 1); przed wydaniem skierowania do zawarcia umowy najmu, jeżeli od zakwalifikowania lub ostatniej weryfikacji upłynęło więcej niż
6 miesięcy (pkt 2).
Zdaniem Sądu, Zarząd Dzielnicy [...], wydając sporną uchwałę [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. - wbrew zarzutom skargi - w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny sprawy, przyjmując zasadnie w oparciu o ustalenia dokonane w toku analizy wniosku oraz na podstawie zgromadzonej dokumentacji, że P. W. nie dostarczył w wyznaczonym terminie dokumentacji potwierdzającej warunki uprawniające do udzielenia mu pomocy mieszkaniowej, o które wystąpił organ pismem z dnia [...] lutego 2021 r., przez co nie można było sprawdzić, czy spełnia on kryteria kwalifikacji do udzielenia mu pomocy mieszkaniowej.
Organ zasadnie wskazał w odpowiedzi na skargę, że poprzez weryfikację uaktualniającą należy rozumieć w szczególności dostarczenie dokumentacji dotyczącej sytuacji dochodowej, majątkowej oraz lokalowej, pozwalającej na ocenę czy nadal spełnione są określone w uchwale Rady Miasta kryteria dochodowe, kryteria metrażowe, albo nie zachodzi podstawa do zastosowania przez Zarząd Dzielnicy stosownego zwolnienia od obowiązywania poszczególnych kryteriów.
Podejmując sporną uchwałę, organ dochował wszelkich zasad prawidłowego działania, albowiem przeprowadził postępowanie wyjaśniające wnikliwie, zgromadził w sposób kompletny stosowny materiał dowodowy, a następnie poddał go szczegółowej analizie, z której wyprowadził logiczne i poprawne wnioski.
W konsekwencji Sąd uznał, że Zarząd Dzielnicy [...], podejmując zaskarżoną uchwałę o skreśleniu skarżącego z listy osób zakwalifikowanych do udzielenia pomocy mieszkaniowej, prawidłowo zastosował przepisy § 36 ust. 1 pkt 1 oraz § 42 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., mając na uwadze niedostarczenie przez wnioskodawcę w wyznaczonym terminie dokumentów niezbędnych do weryfikacji warunków zamieszkiwania kwalifikujących do ich poprawy.
Sąd nie stwierdził podstaw do uwzględnienia wniosku dowodowego skarżącego, bowiem w sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Celem regulacji z art. 106 § 3 p.p.s.a. nie jest umożliwienie sądowi ponownego, czy też uzupełniającego, ustalenia stanu faktycznego w sprawie, lecz pozwolenie na dokonanie przez sąd oceny pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny zaś dokonuje kontroli legalności rozstrzygnięć administracyjnych według stanu prawnego i faktycznego z dnia ich wydania, zaś przedłożone wraz ze skargą oświadczenie R. T. zostało złożone [...] czerwca 2021 r., a zatem już po wydaniu zaskarżonej uchwały.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - rozstrzygając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.