II SA/Wa 257/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPolicjant K.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Komendanta Głównego Policji, które utrzymało w mocy karę nagany. Kara ta została nałożona za przewinienie dyscyplinarne polegające na niestawieniu się do służby w dniu [...] maja 2023 r. i nieusprawiedliwieniu swojej nieobecności. Policjant początkowo tłumaczył swoją nieobecność zaspanym porankiem i planowanym odebraniem nadgodzin, następnie informował o złym samopoczuciu, wizycie w szpitalu i problemach rodzinnych. Jego wyjaśnienia były jednak sprzeczne i nielogiczne, a brakowało dokumentów potwierdzających jego stan zdrowia. Organ dyscyplinarny uznał, że policjant naruszył dyscyplinę służbową w sposób zawiniony i umyślny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko organu. Sąd stwierdził, że materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza popełnienie przez skarżącego przewinienia dyscyplinarnego, a jego wyjaśnienia były sprzeczne i nie pozwalały na usprawiedliwienie nieobecności. Sąd podkreślił, że policjant miał obowiązek stawić się do służby i prawidłowo usprawiedliwić swoją nieobecność, a jego zachowanie było lekceważące. W związku z tym sąd oddalił skargę jako bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów za niestawienie się do służby i nieusprawiedliwienie nieobecności, a także zasad prowadzenia postępowania dyscyplinarnego.
Dotyczy specyficznej sytuacji policjanta i jego wyjaśnień; nie wprowadza nowych zasad interpretacyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy policjant, który nie stawił się do służby i nie usprawiedliwił swojej nieobecności, popełnił przewinienie dyscyplinarne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, policjant popełnił przewinienie dyscyplinarne polegające na naruszeniu dyscypliny służbowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że materiał dowodowy potwierdza winę policjanta, a jego wyjaśnienia dotyczące nieobecności były sprzeczne i nielogiczne, co uniemożliwiało usprawiedliwienie nieobecności.
Czy wyjaśnienia policjanta dotyczące nieobecności w służbie były wystarczające i logiczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyjaśnienia policjanta były sprzeczne, nielogiczne i wzajemnie wykluczające się.
Uzasadnienie
Policjant wielokrotnie zmieniał wersję zdarzeń, podawał sprzeczne informacje o swojej obecności w szpitalu i stanie zdrowia, a brakowało dokumentów potwierdzających jego nieobecność.
Czy sąd administracyjny powinien badać zasadność odstąpienia od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub wymierzenia kary?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest władny wkraczać w uznanie przełożonego dyscyplinarnego dotyczące odstąpienia od wszczęcia postępowania lub wymierzenia kary.
Uzasadnienie
Przepisy ustawy o Policji przyznają przełożonemu dyscyplinarnemu fakultatywne uprawnienia w tym zakresie, a sąd administracyjny nie może zastępować organu w jego ocenie.
Przepisy (22)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.Policji art. 132 § 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej.
u.o.Policji art. 132 § 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych.
u.o.Policji art. 132 § 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Przykładowy katalog czynów stanowiących przewinienia dyscyplinarne, w tym pkt 9: samowolne oddalenie się z rejonu zakwaterowania lub nieusprawiedliwione opuszczenie miejsca pełnienia służby lub niestawienie się w tym miejscu.
u.o.Policji art. 132a
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Definicja zawinienia przewinienia dyscyplinarnego (umyślność lub nieumyślność).
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organów administracji publicznej dbania o praworządność i dokładne wyjaśnianie stanu faktycznego.
k.p.a. art. 8 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej.
k.p.a. art. 12 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek działania organów w sposób wnikliwy.
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 78 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek uwzględnienia żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy.
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia orzeczenia administracyjnego.
u.o.Policji art. 135g § 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Obowiązek przełożonego dyscyplinarnego badania i uwzględniania okoliczności przemawiających na korzyść obwinionego.
u.o.Policji art. 135j § 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Elementy, które powinny znaleźć się w orzeczeniu przełożonego dyscyplinarnego, w tym uzasadnienie faktyczne i prawne.
u.o.Policji art. 132 § 4b
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Możliwość odstąpienia od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w przypadku czynu mniejszej wagi.
u.o.Policji art. 135j § 5
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Możliwość odstąpienia od wymierzenia kary dyscyplinarnej.
u.o.Policji art. 134ha § 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Podstawa rozstrzygnięć w postępowaniu dyscyplinarnym - ustalenia faktyczne.
u.o.Policji art. 134ha § 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Kształtowanie przekonania na podstawie wszystkich dowodów, ocenianych swobodnie.
u.o.Policji art. 134h § 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Kryteria wymiaru kary dyscyplinarnej.
u.o.Policji art. 134a
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Definicja kary nagany jako wytknięcia niewłaściwego postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyjaśnienia policjanta dotyczące nieobecności w służbie były sprzeczne i nielogiczne. • Policjant nie przedstawił dokumentów potwierdzających jego stan zdrowia. • Zachowanie policjanta było zawinione i stanowiło naruszenie dyscypliny służbowej.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 132 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne uznanie, iż zachowanie obwinionego wyczerpało znamiona wykroczenia dyscyplinarnego. • Zarzut naruszenia art. 135g ust. 1 ustawy o Policji poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. • Zarzut naruszenia art. 135j ust. 3 ustawy o Policji poprzez uznanie, że zebrany materiał dowodowy jest pełny. • Zarzut naruszenia art. 7, 8, 77 § 1, 78 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia sprawy. • Zarzut naruszenia art. 135j ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 132 ust. 4b ustawy o Policji poprzez niedostateczne wyjaśnienie, dlaczego nie odstąpiono od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych będący następstwem przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów.
Godne uwagi sformułowania
Wyjaśnienia skarżącego są sprzeczne, nielogiczne i wzajemnie wykluczające. • Nie może być przyzwolenia na taki jak skarżącego sposób zachowania w Policji. • Policjant miał świadomość konieczności stawienia się do służby i rozumiał skutki swojego postępowania.
Skład orzekający
Dorota Kozub-Marciniak
sprawozdawca
Ewa Radziszewska-Krupa
członek
Karolina Kisielewicz-Sierakowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów za niestawienie się do służby i nieusprawiedliwienie nieobecności, a także zasad prowadzenia postępowania dyscyplinarnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji policjanta i jego wyjaśnień; nie wprowadza nowych zasad interpretacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariusza policji. Choć zawiera elementy faktyczne, nie wnosi nowych, przełomowych zagadnień prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.