II SA/Wa 2524/21

II SA/Wa 2524/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-01-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-07-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Piotr Borowiecki
Waldemar Śledzik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 1331/22 - Wyrok NSA z 2024-02-13
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c i  art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia naukowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz skarżącej K. S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] Rada Doskonałości Naukowej (zwana dalej także: "RDN") działając na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2013 r. Nr 65, poz. 595 ze zm., dalej: "u.s.s.") w zw. z art. 179 ust. 1 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 3 lipca 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669 ze zm., dalej: "p.w.p.s.w.") po rozpoznaniu odwołania K. S. (dalej: "skarżąca") utrzymała w mocy uchwałę Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] maja 2019 r. odmawiającej skarżącej nadania stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk [...] w dyscyplinie [...].
Zaskarżona decyzja RDN wydana została w następującym stanie faktycznym.
Skarżąca w dniu [...] listopada 2013 r. złożyła do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (dalej: "Centralna Komisja") wniosek o przeprowadzenie postępowania habilitacyjnego. Centralna Komisja w dniu [...] marca 2014 r. powołała komisję habilitacyjną, której przewodniczącym był [...] C. K.
W dniu [...] grudnia 2014 r. odbyło się posiedzenie komisji habilitacyjnej, na którym podjęto uchwałę wyrażającą negatywną opinię w sprawie poparcia wniosku
o nadanie skarżącej stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk [...]
w dyscyplinie [...].
Rada Wydziału [...] Uniwersytetu [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2015 r. odmówiła nadania skarżącej stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk [...] w dyscyplinie [...], wskazując, iż "osiągnięcia naukowe [...] K. S. uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora, nie mogą być uznane za stanowiące znaczny wkład tego autora w rozwój nauki [...] i tym samym nie spełniają kryteriów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (t. . Dz. U. z 2014 r. poz. 1852 ze. zm.)".
Centralna Komisja decyzją z dnia [...] października 2017 r. uwzględniła odwołanie skarżącej od powyższej uchwały Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. Centralna Komisja uwzględniła skargę K. S. i zmieniła powyższą decyzję z dnia [...] października 2017 r. w ten sposób, że przekazała postępowanie habilitacyjne skarżącej do Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...] do dalszego kontynuowania.
Rada Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...] uchwałą z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] odmówiła nadania skarżącej stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk [...] w dyscyplinie [...].
Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca złożyła odwołanie, uzupełnione pismem z dnia [...] lipca 2019 r., zarzucając naruszenie:
- art. 76 § 1 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. i art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. - poprzez zignorowanie dokumentu urzędowego w postaci postanowienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] z dnia [...].04.2016 r. o umorzeniu śledztwa prowadzonego wobec skarżącej o czyn z art. 115 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. (a więc wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego) i stwierdzenie, że skarżąca w swojej pracy naukowej popełniła plagiat;
- § 14 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora z 19.01.2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 261; dalej: "Rozporządzenie MNiSW") w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. poprzez udział w Komisji Habilitacyjnej powołanej dla skarżącej osoby, w stosunku do której zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności, tj. [...] C. K.;
- art. 27 § 1 w zw. z art. 24 § 3 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. i art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. - poprzez niewyłączenie [...] C. K. z Komisji Habilitacyjnej powołanej dla skarżącej, mimo występowania okoliczności uzasadniających wątpliwości co do jego bezstronności;
- § 14 ust. 3 Rozporządzenia MNiSW w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. - poprzez oparcie się w rozstrzygnięciu na treści uchwały Komisji Habilitacyjnej, która obradowała uprzednio w formie telekonferencji, a przez to nie mogła podejmować skutecznych uchwał;
- art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n i art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. - poprzez oparcie się w rozstrzygnięciu Rady Wydziału na opinii Komisji Habilitacyjnej, która przeprowadziła uprzednio posiedzenie z udziałem skarżącej w sytuacji, gdy była chora co ograniczyło jej możliwość czynnego udziału w posiedzeniu i bronienia swoich racji;
- art. 18a ust. 5 u.s.n. w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. - poprzez oparcie się w swoim rozstrzygnięciu na ustaleniach Komisji Habilitacyjnej, której skład osobowy nie odpowiada wymaganiom stawianym przez ww. przepis - z uwagi na śmierć jednego z jej członków oraz brak uczestnictwa w niej żadnej osoby wyznaczonej przez Organ I instancji;
- art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. i art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. - poprzez oparcie się w swoim rozstrzygnięciu w całości i bezkrytycznie na opinii Komisji Habilitacyjnej, której ustalenia sprzeczne są z ustaleniami Prokuratury Okręgowej w [...] i której członkowie wykazali się dużym stopniem stronniczości wobec skarżącej.
Centralna Komisja powołała dwóch recenzentów w osobach: [...] P. K. oraz [...] P. W. Obie sporządzone w sprawie recenzje są negatywne.
RDN wyjaśniła, że w dniu [...] stycznia 2021 r. Centralna Komisja została zniesiona a w jej prawa i obowiązki wstąpiła RDN. Zespół [...] Rady Doskonałości Naukowej w dniu [...] lutego 2021 r. po zapoznaniu się z odwołaniem skarżącej, w głosowaniu tajnym wypowiedział się przeciw uwzględnieniu odwołania i uchyleniu zaskarżonej uchwały, której dotyczy odwołanie.
Prezydium RDN, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Zespołu postanowiło w głosowaniu tajnym nie uwzględnić odwołania i utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę.
RDN po rozpoznaniu odwołania wydała powołaną na wstępie decyzję.
W uzasadnieniu wyjaśniła, że zgodnie z brzmieniem art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. przewody doktorskie, postępowania habilitacyjne i postępowania o nadanie tytułu profesora wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, są przeprowadzane na zasadach dotychczasowych, jednakże w sytuacji gdy nadanie stopnia albo tytułu następuje po dniu 30 kwietnia 2019 r., stopień albo tytuł nadaje się w dziedzinach i dyscyplinach określonych w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 września 2018 r. w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1818).
W związku z powyższym w przedmiotowym postępowaniu zastosowanie znalazły przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1789), w związku z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w.
RDN stwierdziła, że zaskarżona uchwała Rady Wydziału podjęta została po rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności, a postępowanie habilitacyjne zostało przeprowadzone z należytą starannością i z zachowaniem wszelkich procedur wynikających z tych regulacji.
W ocenie RDN przeprowadzone czynności w sprawie odbywały się
z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa z zachowaniem zasady rzetelności i kompletności. W ramach tych czynności dokonano dokładnego opisu, a także wnikliwej ewaluacji przebiegu obrad, zwłaszcza prowadzonej dyskusji w całości procedowania.
RDN, opierając się na dowodach zgromadzonych w aktach sprawy, jak i dotychczasowych recenzjach uznała, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie spełnia wymogu ustawy określonego w art. 16 u.s.n.
W ocenie RDN osiągnięcia naukowe skarżącej nie stanowią znacznego wkładu w rozwój dyscypliny [...].
Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego nieuwzględnienia w toku postępowania habilitacyjnego dokumentu urzędowego w postaci postanowienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] z [...].04.2016 r. o umorzeniu śledztwa prowadzonego wobec skarżącej o czyn z art. 115 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. RDN wskazała na konieczność rozróżnienia oceny w zakresie samodzielności i rzetelności naukowej od odpowiedzialności karnej za czyn z art. 115 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
RDN nie stwierdziła także naruszenia art. 24 k.p.a. w związku z obecnością w składzie komisji habilitacyjnej [...] C. K.. Wyjaśniła, że przepisy o wyłączeniu z art. 24 k.p.a. mają gwarantować, że pracownik nie będzie działać w sposób stronniczy, a więc sprzeczny z zasadniczym celem postępowania, jakim jest oparcie rozstrzygnięcia sprawy na obiektywnie prawdziwej jej ocenie. Wydanie decyzji administracyjnej w postępowaniu, w którym brał udział pracownik podlegający wyłączeniu na podstawie art. 24 k.p.a. stanowi wadę kwalifikowaną tego postępowania, co nie miało miejsca w niniejszym postępowaniu.
W ocenie RDN nietrafny jest zarzut wskazujący, iż uchwała komisji habilitacyjnej nie zapadła skutecznie. Zdaniem RDN nie można uznać, że Komisja obradowała w formie wideokonferencji ani telekonferencji, skoro Komisja obradowała w tradycyjny sposób z udziałem wymaganych sześciu jej członków, a tylko jeden z jej członków komunikował się za pomocą środków wideo i telekonferencyjnych. Ponadto, przeciwne stanowisko w tej kwestii byłoby sprzeczne z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 września 2011 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodach doktorskich, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora, zgodnie z którym komisja habilitacyjna powołana na podstawie art. 18a ust. 5 ustawy, nie może podejmować uchwał w składzie mniejszym niż sześć osób, przy czym dla ważnego podjęcia uchwał konieczny jest udział przewodniczącego oraz sekretarza. Komisja była zatem władna podjąć uchwałę, bowiem brało w niej udział "poprzez fizyczną obecność" w posiedzeniu 6 członków komisji, w tym przewodniczący i sekretarz.
Ponadto RDN stwierdziła, że członek komisji habilitacyjnej [...] W. C. nie miał ograniczonej możliwości wypowiedzi i dyskusji, a na pewno nie wynika to protokołu posiedzenia. Wręcz przeciwnie jego treść wskazuje, że [...] W. C. wypowiadał się co do zasadniczych kwestii, zadał pytanie skarżącej, wskazał swoje stanowisko w zakresie recenzji oraz sformułował stanowisko w zakresie uchwały komisji, a także wziął udział w głosowaniu i oddał swój głos, tym samym uczestniczył w nim w sposób aktywny.
Odnosząc się do zarzutu, iż Rada Wydziału oparła się w swoim rozstrzygnięciu na opinii komisji habilitacyjnej, która przeprowadziła uprzednio posiedzenie z udziałem skarżącej w sytuacji, gdy ta była chora, co ograniczyło jej możliwość czynnego udziału w posiedzeniu i bronienia swoich racji RDN wyjaśniła, że zgodnie z art. 18a ust. 10 ustawy z 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach naukowych i tytule naukowym w zakresie sztuki, komisja habilitacyjna, jeśli ma uzasadnione wątpliwości dotyczące dokumentacji osiągnięć naukowych, może przeprowadzić rozmowę z habilitantem o jego osiągnięciach i planach naukowych. Zdaniem RDN nawet wystosowanie zaproszenia do habilitanta nie zobowiązuje komisji habilitacyjnej do przeprowadzenia z nim rozmowy. Decyzja o przeprowadzeniu rozmowy ma charakter uznaniowy i należy wyłącznie do komisji, brak jej przeprowadzenia nie stanowi naruszenia art. 18a ust. 10 ustawy. RDN stwierdziła, że skoro komisja skorzystała z art. 18a ust. 10 ww. ustawy to nie można czynić zarzutu z faktu, iż skarżąca została zaproszona na rozmowę z komisją habilitacyjną. Ponadto RDN wyjaśniła, iż pierwsze posiedzenie komisji habilitacyjnej zostało odwołane z powodu choroby habilitantki i jej pisemnego wniosku o odroczenie posiedzenia. Następne posiedzenie odbyło się w dniu [...] grudnia 2014 r. z udziałem skarżącej, która w trakcie rozmowy, wskazała na swój stan zdrowia, jednakże nie wniosła o przerwanie posiedzenia ani o jego odroczenie, a zatem rozmowa była kontynuowana.
Ponadto, RDN zwróciła uwagę, że głównym celem przeprowadzenia rozmowy z habilitantem jest wyjaśnienie wątpliwości powziętych przez komisję habilitacyjną, w tym dostarczenie komisji dodatkowych informacji dotyczących osiągnięć naukowych i planów naukowych nie zaś "bronienie swoich racji" przez habilitanta. W postępowaniach o nadanie stopnia naukowego zasada czynnego udziału strony, o którym mowa w art. 10 k.p.a. doznaje ograniczenia.
W ocenie RDN brak jest przepisów wskazujących konieczność powołania na miejsce zmarłego członka komisji nowej osoby skoro komisja żadnych czynności nie była już władna podjąć, albowiem jej opinia została wyrażona w formie uchwały i przekazana właściwym organom. Nie można uznać, że śmierć członka komisji pozbawia waloru ważności uchwały podjętej z jego udziałem. Gdyby doszłoby do ponowienia prac komisji, wówczas powstałaby zasadność uzupełnienia jej składu. Sytuacja taka w niniejszym postępowaniu nie wystąpiła.
RDN podniosła również, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji, jeżeli ustawa zawiera szczególną regulację, to nie ma podstaw do stosowania w tym zakresie przepisów kodeksów postępowania administracyjnego. Oznacza to, że niektóre przepisy k.p.a. w ogóle nie znajdą w tym postępowaniu zastosowania. Dotyczy to także podniesionych przez skarżącą przepisów, w tym art. 7, 8, 75 § 1, 80 i 81 k.p.a.
W ocenie RDN negatywne opinie członków Rady Wydziału i recenzentów były w pełni uzasadnione. Osiągnięcie naukowe, będące podstawą wniosku habilitacyjnego, nie może być uznane za istotny wkład w rozwój dyscypliny [...].
RDN stwierdziła, że nie znalazła podstaw uzasadniających przyjęcie odwołania od uchwały Rady Wydziału odmawiającej nadania stopnia doktora habilitowanego. W ocenie RDN przedstawione przez stronę odwołanie oraz materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu wskazują, że skarżąca nie spełnia wymagań art. 16 u.s.n. w zakresie dziedziny nauk [...] w dyscyplinie [...].
tej sytuacji RDN postanowiła utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Rady Wydziału, której dotyczy odwołanie.
K. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję RDN z dnia [...] lutego 2021 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
I. przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 21 ust. 1 i z art. 21 ust. 2 u.s.n. w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i utrzymanie w mocy przez RDN uchwały Rady [...] Uniwersytetu [...], w sytuacji gdy postępowanie habilitacyjne Skarżącej zostało przeprowadzone z szeregiem naruszeń proceduralnych, w tym w warunkach istotnego przekroczenia:
- trzymiesięcznego terminu z art. 21 ust. 1 u.s.n. dla Rady Wydziału do przekazania odwołania Centralnej Komisji wraz z aktami sprawy i swoją opinią oraz
- sześciomiesięcznego terminu z art. 21 ust 2 u.s.n. dla Centralnej Komisji do rozpatrzenia odwołania
2. art. 18a ust. 10 u.s.n. w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w poprzez zaniechanie przeprowadzenia ze skarżącą rozmowy o jej osiągnięciach naukowych i planach naukowych pomimo zaistnienia przesłanek do zastosowania ww. przepisu, wobec uprzedniego przeprowadzenia przez Komisję Habilitacyjną posiedzenia z udziałem skarżącej w warunkach ograniczenia jej możliwości czynnego udziału na skutek choroby potwierdzonej zwolnieniem lekarskim, co uniemożliwiło Skarżącej wyjaśnienie wątpliwości powziętych przez Komisję Habilitacyjną,
II. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 76 § 1 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. poprzez pominięcie przez organ dołączonego do materiału dowodowego dokumentu urzędowego sporządzonego w przepisanej formie w postaci prawomocnego postanowienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. o umorzeniu postępowania przygotowawczego prowadzonego wobec skarżącej o czyn z art. 115 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. i bezpodstawne stwierdzenie o popełnieniu plagiatu przez skarżącą,
2. art. 27 § 1 w zw. z art. 24 § 3 kpa w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. poprzez ich niezastosowanie i niewyłączenie ze składu Komisji Habilitacyjnej [...] C. K., wobec którego zostały uprawdopodobnione okoliczności mogące wywołać wątpliwość co do jego bezstronności,
3. § 14 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (dalej: Rozporządzenie MNiSW) w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. poprzez oparcie się w rozstrzygnięciu na treści uchwały Komisji Habilitacyjnej procedującej w formie telekonferencji w sytuacji gdy ww. przepis zezwala, by obrady komisji habilitacyjnej odbywały się przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie obrad na odległość jedynie z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, a nie tylko dźwięku,
4. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 u.s.n. w zw. z art. 179 ust. 1 p.w.p.s.w. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące zaniechaniem wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym:
- oparcie się w swoim rozstrzygnięciu na uchwale Komisji Habilitacyjnej procedującej z naruszeniem § 14 ust 2 i 3 Rozporządzenia MNiSW,
- oparcie się w swoim rozstrzygnięciu na recenzji [...] P. W., której analiza wskazuje na jej sporządzenie metodą "kopiuj-wklej" wobec pomylenia Skarżącej z prawdopodobnie innym recenzowanym habilitantem - [...] D. G.,
- oparcie się w swoim rozstrzygnięciu na recenzji [...] P. K. zawierającej szereg subiektywnych zarzutów wobec Skarżącej, nie popartych przepisami prawa,
- pominięcie w rozstrzygnięciu trzech pozytywnych recenzji sporządzonych przez [...] K. R., [...] S. P. i [...] W. C.,
- pominięcie w rozstrzygnięciu postanowienia prokuratora z dnia [...] kwietnia 2016 r. o umorzeniu postępowania przygotowawczego wobec braku znamion czynu zabronionego,
- dokonanie przez Organ dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.
Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie RDN do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie Sąd wyjaśnia, że w związku ze zmianą art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 – zwanej dalej jako: "ustawa covidowa"), wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu.
Stosownie do wskazanej wyżej regulacji, nin. sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie zdalnej, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II.
Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd wskazuje, że na podstawie art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. - Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (oraz odpowiednio na postanowienia).
Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.
W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).
Sprawując kontrolę w oparciu o powołane kryterium zgodności z prawem sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy administracyjnej, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania ocenianej decyzji, nie uwzględniając okoliczności, które zaistniały w okresie późniejszym. Należy przy tym podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008r., sygn. akt II FSK 1665/06, opublikowany - podobnie jak pozostałe przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl).
Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w nin. sprawie nie ma zastosowania).
Badając legalność zaskarżonej decyzji w świetle wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych przyczyn, niż wskazane w zarzutach skargi, do czego Sąd jest uprawniony i zobowiązany w ramach wskazanego wyżej przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a.
W punkcie wyjścia rozważań Sąd wskazuje, że zaskarżona decyzja RDN z dnia [...] lutego 2021 r. wydana została na podstawie ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki w związku z art. 179 ust. 1 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 3 lipca 2018 r. Zgodnie z ust.10 p.w.u.s.w. - z dniem 1 stycznia 2021 r. Rada Doskonałości Naukowej wstąpiła w prawa Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.
Na podstawie art. 232 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2008r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. - Dz.U.2021.478) Rada Doskonałości Naukowej w zakresie prowadzonych postępowań pełni funkcję centralnego organu administracji rządowej.
Do zadań RDN należy, m. innymi, na podstawie art. 238 ust. 1 pkt. 3 p.s.w.n. rozpatrywanie odwołań od decyzji o odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego.
Po rozpatrzeniu odwołania, zgodnie z art. 224 w zw. z art. 193 ust.4 p.s.w.n., w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy, RDN utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla ją i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi, o którym mowa w art. 178 ust. 1, tego samego albo innego podmiotu doktoryzującego, przy czym zgodnie z art. 238 ust. 2 komentowanej ustawy RDN wydaje takie decyzje po zasięgnięciu co najmniej 2 recenzentów.
W myśl art. 235. p.s.w.n. RDN działa przez swoje organy, którymi są:
1) przewodniczący;
2) prezydium.
Zgodnie z ust. 3 wymienionego przepisu w skład prezydium wchodzą:
1) przewodniczący;
2) sekretarz RDN;
3) przewodniczący zespołów, o których mowa w ust. 5.
Przewodniczącego RDN powołuje spośród jej członków i odwołuje minister (ust. 4).
Z kolei zgodnie z art. 236 przywołanej ustawy, organizację i sposób działania RDN; szczegółowy tryb przeprowadzenia wyborów do RDN; szczegółowy zakres zadań organów RDN oraz szczegółowy tryb wyznaczania recenzentów określa Statut RDN, który uchwala RDN na posiedzeniu plenarnym, zaś zatwierdza go minister.
Zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 grudnia 2018r. w sprawie statutu Rady Doskonałości Naukowej określono pierwszy Statut Rady Doskonałości Naukowej, stanowiący załącznik do tegoż zarządzenia (Dz.Urz.MNSiW.2019.2 z dnia 4 stycznia 2019 r. ze zm.).
Z § 3 ust. 3 Statutu wynika, że RDN – co do zasady - podejmuje rozstrzygnięcia na posiedzeniu plenarnym w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków RDN. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego RDN. Z kolei jak wynika z § 7 ust. 1 pkt 2 Przewodniczący RDN podpisuje rozstrzygnięcia RDN lub prezydium RDN, zaś z ust. 3 Statutu wynika, że w przypadku nieobecności Przewodniczącego RDN zastępuje wyznaczony przez niego członek RDN oraz, że Przewodniczący RDN może upoważnić innego członka Prezydium RDN do wykonywania, w zakresie określonym w upoważnieniu, czynności o których mowa w ust. 1 pkt 12-14 oraz ust. 2 pkt 4 i 5.
Dalsza analiza przedmiotowego Statutu prowadzi do stwierdzenia, że zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4) Statutu, odwołanie od decyzji o odmowie nadania stopnia naukowego albo doktora habilitowanego rozpatruje Prezydium RDN.
Podkreślenia wymaga, że mimo iż powyższe zarządzenie zostało zmienione na podstawie zarządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lutego 2020 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie nadania statutu RDN ( Dz.Urz.MNiSW.2020.6 z dnia 2020.02.05), to jednak w zakresie przedstawionych wyżej zapisów utrzymano dotychczasowe rozwiązania.
Odnosząc powyższe uwagi do realiów sprawy Sąd zauważa, że decyzja Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] lutego 2021r. odmawiająca Skarżącej nadania stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk [...] w dyscyplinie [...] i tym samym utrzymująca w mocy zaskarżoną uchwałę Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] maja 2019r. została podpisana przez Sekretarza Rady Doskonałości Naukowej, który – w myśl przytoczonych wcześniej przepisów – a w szczególności art. 235. p.s.w.n. w związku z § 8 ust. 1 pkt 4) Statutu RDN, nie jest organem RDN.
W ocenie Sądu, stanowi to istotne naruszenie przepisu art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 107 § 1 zd. 1 k.p.a. – w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy - decyzja winna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.
W doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalonym jest pogląd, że decyzja administracyjna jest to oświadczenie woli kompetentnego organu administrującego, podjęte w wyniku zastosowania normy materialnego prawa administracyjnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego do ustalonego stanu faktycznego, w trybie, formie, strukturze uregulowanej prawem procesowym, zakomunikowany stronie, w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego (decyzja rozstrzygająca sprawie co do jej istoty w całości lub części) bądź w sferze stosunku procesowego (decyzja w inny sposób kończąca sprawę w danej instancji (B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 22-23; J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck 2012, s. 397, nb 5). W ocenie Sądu, decyzja RDN nie ma formy decyzji, gdyż nie została podpisana przez piastuna organu; nie powołuje się też na upoważnienie pracownika (Sekretarza Rady) do jej załatwiania w imieniu organu (art. 268a k.p.a).
W tym stanie rzeczy, należało wyeliminować na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. zaskarżony akt z obrotu prawnego.
Ponownie rozpoznając sprawę Organ związany jest na podstawie art. 153 p.p.s.a oceną prawną wynikającą z zaprezentowanych rozważań.
Jednocześnie Sąd stwierdza, że w związku ze stwierdzonym naruszeniem, przedwczesnym jest na tym etapie postępowania odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), zasądzając na rzecz Skarżącej od Rady Doskonałości Naukowej łącznie kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą uiszczony wpis w wysokości 200 zł oraz zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości 480 zł.