II SA/Wa 2441/20

II SA/Wa 2441/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-05-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska
Ewa Marcinkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Łukasz Krzycki
Symbol z opisem
6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Sygn. powiązane
III OSK 6107/21 - Wyrok NSA z 2024-12-18
Skarżony organ
Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 85
art. 374 ust. 3-6 i 11
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - t.j,
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 maja 2021 r. sprawy ze skargi Instytutu [...] w [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z września 2020 r. (bez określonej daty dziennej i numeru) w przedmiocie odmowy wpisu na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej przedsięwzięcia pod nazwą [...] oddala skargę
Uzasadnienie
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z września 2020 r. (bez daty dziennej i numeru), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] odmawiającą Instytutowi [...] wpisu na [...] przedsięwzięcia pod nazwą "[...]", wydaną na podstawie art. 374 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85 – zwanej dalej ustawą), w związku z art. 107 § 1 K.p.a.
Decyzje powyższe zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] lipca 2019 r. do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wpłynął wniosek Instytutu [...] (zwanego dalej Instytutem lub stroną skarżącą) o wpisanie przedsięwzięcia pn. "[...]" na [...] złożony za pomocą ePUAP.
Wniosek został, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 kwietnia 2019 r. w sprawie wpisywania infrastruktury na [...] oraz sposobu jej przeglądu (Dz. U. z 2019 r. poz. 661) poddany ocenie zespołu doradczego, powołanego zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie powołania Zespołu doradczego do spraw [...] (Dz. Urz. MNiSW z 2019 r. poz. 50), oraz dwóch ekspertów, w tym jednego zagranicznego.
Decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 374 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego odmówił Instytutowi [...] wpisu infrastruktury badawczej pod nazwą "[...]" na [...].
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż przy ocenie wniosku uwzględniono kryteria oraz wagi określone w art. 374 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 kwietnia 2019 r.
Ocena wniosku została przeprowadzona zgodnie z przepisami i umożliwiała podjęcie decyzji. Przedstawione opinie i oceny nie budzą wątpliwości, są pełne, kompletne i przekonujące.
Podejmując decyzję w sprawie, Minister za szczególnie istotne uznał argumenty oceniających sformułowane w ramach oceny następujących kryteriów: "unikatowość infrastruktury w skali krajowej i międzynarodowej", "stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego środowiska naukowego i przedsiębiorców" oraz "zasadność kosztów związanych z infrastrukturą".
W odniesieniu do pierwszego z ww. kryteriów w ocenie podkreślano, że o ile podjęta przez wnioskodawcę próba stworzenia w Polsce ważnego węzła badań prowadzonych w oparciu o kolekcje kultur mikroorganizmów jest ważna i warta docenienia, o tyle jej unikatowość zdecydowanie obniża fakt, że ma ona charakter indywidualny i nie uwzględnia innych liczących się w Polsce kolekcji obejmujących m.in. zasoby o znaczeniu przemysłowym oraz zasoby odzwierciedlające różnorodność mikroorganizmów w naturalnych ekosystemach. W kontekście międzynarodowym proponowana infrastruktura jest zbliżona charakterem do infrastruktur integrowanych w ramach europejskiego projektu [...], wpisanego na tzw. mapę drogową [...].
W zakresie oceny stopnia zainteresowania proponowaną infrastrukturą wskazywano na potencjalnie liczne grono krajowych podmiotów z sektorów nauki oraz przedsiębiorstw, które mogą być zainteresowane korzystaniem z zasobów infrastruktury. Ponownie jednak podkreślano, że z uwagi na indywidualne wystąpienie Instytutu katalog tych podmiotów będzie znacznie uboższy, aniżeli w przypadku gdyby proponowana infrastruktura została wzbogacona o zasoby innych polskich kolekcji. Szczególnie dotyczy to potencjalnego zainteresowania ze strony podmiotów z branż biotechnologicznej i rolnej.
Minister zaznaczył nadto, że w zakresie oceny zasadności kosztów związanych z infrastrukturą podkreślano, że ta część wniosku jest zróżnicowana pod względem szczegółowości. Obok dobrze uzasadnionych pozycji kosztorys zawiera szereg zadań określonych w sposób skrótowy i nieprecyzyjny. W tym kontekście oceniający wskazywali m.in. na zadania związane z funkcjonowaniem planowanej infrastruktury jako krajowego węzła [...], a także z edukacją oraz współpracą międzynarodową. Zwracano uwagę na brak odniesienia się przez Instytut do możliwości odpłatnego wykorzystania infrastruktury, w tym do celów gospodarczych.
Wobec powyższego, biorąc pod uwagę ww. argumenty, pomimo pozytywnych aspektów wniosku Instytutu uwypuklonych w procesie oceny, do których Minister zaliczył m.in. potencjał kadrowy Instytutu oraz stopień przygotowania przedsięwzięcia, a także mając na uwadze oceny wszystkich wniosków złożonych w ramach naboru, organ odmówił wpisu infrastruktury badawczej pn. "[...]" na [...].
W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Instytut, wniósł o uchylenie w całości decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r. oraz wydanie orzeczenia co do istoty sprawy.
Na wstępie wniosku pokreślono, że przepis art. 374 ust. 11 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wyłącza stosowanie art. 10 oraz 81 K.p.a. tj. zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu w sprawie wpisania infrastruktury na [...]. W ocenie Instytutu jego sytuacja wynikająca z wyłączenia stosowania ww. przepisów spowodowała, że w sprawie zapadła decyzja krzywdząca dla Instytutu, ponieważ jest niezgodna ze stanem zarówno faktycznym, jak i prawnym. Podkreślono jednak, że wskazane wyłączenie nie zwalnia organów administracji publicznej z obowiązku dokładnego zbadania sprawy. W związku z tym, Instytut, w oparciu o art. 7 K.p.a. oraz art. 136 § 1 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. in fine wniósł o ponowne przeanalizowanie sprawy. Ponadto Instytut nie zgodził się z oceną prawną, jaka legła u podstaw decyzji Ministra z dnia [...] czerwca 2020 r. i zarzucił jej naruszenie:
1. art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. poprzez uzasadnienie decyzji o odmowie wpisu z ograniczeniem do omówienia argumentów w zakresie niektórych kryteriów oceny, a z pominięciem pozostałych przesłanek oceny określonych w § 5 rozporządzenia;
2. § 5 ust. 2 rozporządzenia poprzez dokonanie przez organ rozróżnienia kryteriów pod względem ich istotności dla oceny wniosku z pominięciem wagi ustalonej na mocy ww. rozporządzenia;
3. art. 374 ust. 5 ustawy w zw. z § 5 ust. 2 rozporządzenia poprzez wydanie decyzji o odmowie wpisu przy przyjęciu kryterium oceny, które nie zostało sformułowane w ustawie, ani w rozporządzeniu, a odnoszące się do braku współpracy z innymi ośrodkami w Polsce oraz zaniechanie przyznania odpowiedniej wagi kryteriom wynikającym z przepisów, co ostatecznie doprowadziło do wadliwej oceny wniosku;
4. § 5 ust. 2 w zw. z § 6 rozporządzenia w zw. z art. 77 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez brak wskazania przez organ przyczyn, dla których odmówił dokonania wpisu infrastruktury badawczej, pomimo rekomendacji członka zespołu doradczego;
5. art. 77 § 1 w z zw. z art. 7 K.p.a. poprzez dokonanie oceny zgormadzonego w sprawie materiału w sposób sprzeczny z normami ustawy i rozporządzenia oraz w sposób uniemożliwiający rzetelną ocenę kryteriów warunkujących wpis na [...].
W uzasadnieniu wniosku Instytut zarzucił, że w decyzji Minister omówił tylko trzy spośród siedmiu kryteriów oceny wniosku, a poprzez to zaniechanie Instytut nie ma możliwości zweryfikowania stanowiska organu, ani też dokonania analizy prawidłowości wniosków przyjętych w zakresie kryteriów wynikających z § 5 rozporządzenia, a wynikających z oceny ekspertów. Nadto omówione zostały dowolnie wybrane przez Ministra kryteria oceny, pomijając nadaną im w § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia wagę.
Instytut podniósł też, że w decyzji wskazano, że trzy kryteria są szczególnie istotne, choć zdaniem Instytutu, wszystkie kryteria oceny są istotne, a organ nie ma uprawnienia do dokonania stopniowania w tym zakresie.
Instytut podniósł nadto, że zespół doradczy ds. [...], którego ocena stanowiła bazę do wydania decyzji przez Ministra - posłużył się w zakresie swoich rozważań kryterium/argumentem, które nie wynika z przepisów ustawy, ani rozporządzenia. Zespół doradczy wskazał wprost, że brak rekomendacji do wpisu wynika z braku współpracy z innymi, ważnymi w Polsce ośrodkami posiadającymi kolekcje [...]. W ocenie Instytutu, kwestia współpracy z innymi ośrodkami w Polsce nie stanowi kryterium oceny wniosku i nie może być brana pod uwagę. Takie działanie organu stanowi uchybienie, które powinno zostać skorygowane. Kryterium oceny stanowi wyłącznie perspektywa powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej, która została oceniona bardzo wysoko (ocena 4,0). Zdaniem Instytutu przyjęty przez organ pogląd w istocie odnosi się do narzucenia w sposób nieuzasadniony - konieczności współdziałania w ramach wpisu na [...] z innymi podmiotami zajmującymi się analogiczną tematyką w ramach konsorcjum.
Instytut podkreślił więc, że przepisy nie warunkują możliwość złożenia wniosku o wpis od działania w ramach grupy podmiotów. Dodał również, że podejmował w przeszłości współpracę z innymi podmiotami. Działania te były ukierunkowane na zabezpieczenie praw własności intelektualnej i zasobów mikrobiologicznych własnych podczas pracy w przyszłym konsorcjum, którego ostatecznie nie udało się powołać. W tym zakresie Instytut nie wykluczył współpracy, która jednak będzie oparta na samodzielności i podmiotowości wszystkich jednostek, w oparciu o rozwijaną od ponad 50 lat ogólnokrajową inicjatywę Instytutu.
Instytut podkreślił też, że jego wniosek o wpis spełnia wszystkie warunki formalne. Następnie odniósł się do oceny poszczególnych kryteriów wniosku, wskazując, że w ocenie zespołu doradczego podkreślono wagę i unikatowość infrastruktury oraz jej dalekosiężny cel polegający na "konsolidacji potencjału polskich ośrodków naukowych specjalizujących się w gromadzeniu, przechowywaniu i konserwacji różnych drobnoustrojów". Potwierdzono przyszłą konsolidację, niezależnie od obecnego wniosku jednej placówki. Instytut zaakcentował nadto, że w ocenie recenzenta zagranicznego [...] jest najlepiej spozycjonowaną jednostką do konsolidacji lub reprezentacji polskich kolekcji. Recenzent zauważył m.in. istotę stworzenia ośrodka szybkiej identyfikacji mikroorganizmów, w tym stanowiących zagrożenia masowe. Obecna sytuacja epidemiologiczna wykazała, że zorganizowanie sieci profesjonalnych laboratoriów diagnozujących wirusa COVID-19 wymagało kilku tygodni. Instytut także zorganizował laboratorium diagnozujące koronowirusa, niemniej jednak stworzenie zaproponowanej we wniosku profesjonalnej infrastruktury pozwoli zminimalizować czas reakcji do kilku dni lub nawet godzin. Instytut zauważył też, że prace związane z COVID-19 można prowadzić zgodnie z wytycznymi WHO w laboratoriach klasy BSL-2. Tymczasem infrastruktura laboratoriów w Polsce jest zupełnie nieprzygotowana na zagrożenia patogenami klasy 3, a projekt [...] zakłada stworzenie takich laboratoriów i przygotowanie zaplecza kadrowego i sprzętowego do pracy i zabezpieczania patogenów klasy 2 i 3. Wobec powyższego, Instytut za chybiony uznał argument zawarty w uzasadnieniu decyzji dotyczący zubożenia infrastruktury z uwagi na indywidualne wystąpienie Instytutu.
Instytut odniósł się również szczegółowo do poszczególnych zarzutów wyrażonych w opiniach recenzentów, wskazując, że we wniosku wyraźnie opisał jakimi zasobami szczepów bakterii i bakteriofagów, zwłaszcza unikatowych, dysponuje.
Dalej Instytut stwierdził, że korzystanie przez polskich naukowców wyłącznie z zagranicznych kolekcji mikroorganizmów może doprowadzić do uzależnienia rozwoju nauki i przemysłu biotechnologicznego w kraju od instytucji zagranicznych, co z kolei uderzy w interes narodowy, ponieważ rozwój gospodarczy Polski powinien opierać się na dobrej współpracy międzynarodowej, ale także na zabezpieczeniu zasobów istniejących w kraju, co jest powszechną praktyką w innych krajach.
Instytut podkreślił nadto, że o wysokiej randze unikatowości infrastruktury proponowanej we wniosku świadczy integracja wysoko wyspecjalizowanych dużych kolekcji znajdujących się w Polsce. Dodano też, że działania integrujące polskie zasoby zostały już rozpoczęte m.in. poprzez zorganizowanie przez [...] w Instytucie "[...]", które miało miejsce w [...][...] maja 2019 r., a ścisła współpraca pomiędzy kolekcjami nie tylko poszerzy ofertę dostępnych do dystrybucji mikroorganizmów, ale pozwoli także na stworzenie szerokiego panelu ekspertyz naukowych, jak i usług z zakresu mikrobiologii i nauk powiązanych dla szerokiego sektora biotechnologii w Polsce i za granicą.
Odnosząc się do drugiego kryterium oceny, czyli zgodności celów i założeń infrastruktury z krajowymi i międzynarodowymi politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji Instytut wyjaśnił, że większość recenzentów podkreślała zgodność proponowanej infrastruktury ze Strategią na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju oraz Krajowymi Inteligentnymi Specjalizacjami. Wpis na [...] pozwoliłby na włączenie w infrastrukturę regionu mniej rozwiniętego (region [...]).
Nadto, Instytut zaakcentował, że we wniosku o wpis precyzyjnie wykazał możliwości zastosowania infrastruktury w tworzeniu nowych technologii oraz wskazał zakładane efekty powstania infrastruktury [...], cytując obszerne wyjaśnienia w tej kwestii.
Instytut wyjaśnił też, że w zakresie potencjału instytucjonalnego oraz kadrowego Instytutu zaszła zmiana w stosunku do analizy recenzentów, ponieważ Instytut otrzymał potwierdzenie otrzymania parametrycznej kategorii A. Podkreślono nadto, że Instytut jest jednostką aktywną, działającą na polu naukowym i wdrożeniowym, posiada wieloletnie doświadczenie w pracy badawczej w dziedzinie immunologii, zarządzaniu zasobami mikrobiologicznymi o znaczeniu biomedycznym, ma również znaczący dorobek publikacyjny oraz rozpoznawalność naukową w świecie. Odnosząc się do zarzutu jednego z recenzentów Instytut wyjaśnił, że z treści recenzji wynika dążenie do ingerencji w proces tworzenia/sugerowanie zmiany treści, zakresu działań i doboru instytucji współpracujących z Instytutem, a takie działania, w ocenie Instytutu, należy uznać za nieuprawnione.
Odnosząc się do kolejnego kryterium oceny wniosku, tj. stopnia zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego środowiska naukowego i przedsiębiorców, Instytut wskazał na bardzo wysoki poziom zainteresowania infrastrukturą ze strony przedsiębiorców, co potwierdzają listy intencyjne, przedłożone wraz z wnioskiem o wpis. Instytut dodał też, że posiada potwierdzoną współpracę z instytucjami naukowymi, przedsiębiorstwami (głównie z branży farmaceutycznej, weterynaryjnej i rolniczej), szpitalami, Państwową Inspekcją Sanitarną oraz instytucjami obronnymi.
Instytut stwierdził w związku z tym, że uznaje obniżenie oceny w zakresie omawianego kryterium za zupełnie nieuzasadnione, ponieważ już współpracuje i świadczy usługi także ośrodkom zagranicznym, zarówno w dostawach szczepów jak i służąc jako międzynarodowy ośrodek depozytowy zarejestrowany w [...]. Podkreślił również, że od początku istnienia kolekcja [...] jest jedną z najważniejszych na świecie, otrzymuje w depozyt materiał z wielu krajów świata, posiada bezcenny materiał m.in. sprzed I wojny światowej ([...]), co oznacza zainteresowanie instytucji krajowych i międzynarodowych.
Instytut podkreślił też, że we wniosku jasno wykazał, że krajowa sieć kolekcji mikroorganizmów [...] będzie stanowiła równorzędny element składowy w międzynarodowej sieci [...]. Jej zasoby i usługi będą prezentowane rynkom zagranicznym na centralnym portalu [...], i będzie stanowić jeden z kamieni milowych projektu: "[...]" W ocenie Instytutu tym samym nastąpi otwarcie polskich kolekcji mikroorganizmów na rynki zagraniczne w równym stopniu, co i innych partnerów [...].
W zakresie kryterium oceny "zasadność kosztów związanych z infrastrukturą" Instytut stwierdził, że we wniosku szczegółowo i wnikliwie uzasadnił koszty związane z powstaniem nowego budynku na potrzeby działalności i rozwoju [...], cytując obszerne jego fragmenty.
W zakresie kryterium "możliwość powstania infrastruktury w perspektywie krótko-1 średniookresowej" Instytut uznał za niezasadne zredukowanie oceny, podnosząc, że we wniosku przedstawiono realną listę planowanych źródeł finansowania przedsięwzięcia.
Odnosząc się do kryterium perspektywy powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej Instytut podkreślił, że recenzent zagraniczny rekomendował wpisanie projektu na [...].
W konkluzji Instytut podkreślił, że wniosek o wpis "[...]" na [...] jest kluczowy w przyszłym rozwoju mikrobiologii i zabezpieczeniu związanych z nią biozasobów w skali całego kraju, a dzięki rozwojowi możliwemu w ramach [...] - [...] umocni swoją pozycję, jako wiodący ośrodek krajowy oraz jeden z kilku ośrodków europejskich o unikatowych zasobach mikrobiologicznych i kompetencjach naukowych.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z września 2020 r. (bez daty dziennej i numeru), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że zgodnie z § 3 zarządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 stycznia 2019 r. w sprawie powołania Zespołu doradczego do oceny wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczących przyznania środków finansowych na realizację niektórych zadań z obszaru szkolnictwa wyższego i nauki wniosek Instytutu o ponowne rozpatrzenie sprawy został oceniony przez przedmiotowy Zespół, który następnie zarekomendował utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r.
Minister podkreślił jednocześnie, iż zarzut Instytutu, że zaniechanie organu w zakresie omówienia w uzasadnieniu do ww. decyzji wszystkich kryteriów oceny wniosku przyczyniło się do tego, że strona nie miała możliwości dokonania analizy prawidłowości wniosków przyjętych w zakresie kryteriów wynikających z § 5 ust. 2 rozporządzenia ma charakter merytorycznej polemiki ze stanowiskiem Zespołu doradczego do spraw [...] oraz dwóch ekspertów, których oceny stanowiły podstawę argumentacji organu. Minister przypomniał w związku z tym, że zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz pouczeniem zawartym w ww. decyzji strona może zwrócić się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy jedynie w przypadku naruszenia procedury przyznawania środków finansowych, co w tym przypadku, nie miało miejsca.
Odnosząc się do zarzutu, że Zespół doradczy do spraw [...] zastosował kryterium oceny wniosku, które nie wynika z przepisów ustawy, a tym samym przedmiotowe kryterium, to jest kryterium współpracy z innymi ośrodkami w Polsce posiadającymi kolekcje mikroorganizmów, nie powinno być brane pod uwagę, Minister wskazał, że na mocy § 5 ust. 2 rozporządzenia analizie podlega zarówno unikatowość infrastruktury w skali krajowej, jak również stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego środowiska naukowego. Obie wskazane powyżej kwestie nie mogą być natomiast rozpatrywane bez odniesienia się do innych ośrodków naukowych, które w Polsce prowadzą działalność o zbliżonym do Instytutu charakterze.
Minister stwierdził, że podjęto wszelkie przewidziane prawem środki dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy - materiał dowodowy jest kompletny i został oceniony przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej. Powołując właściwy Zespół doradczy, Minister przyjął, że przedkładane przez przedmiotowe gremium rekomendacje powstaną w oparciu o rzetelną analizę i wybitną wiedzę ekspercką. Podstawą oceny wniosków były kryteria określone w stosownym rozporządzeniu, uwzględniano jednak oceny wszystkich wniosków złożonych w ramach naboru.
Wobec powyższego organ podniósł, że ostateczna ocena wniosku Instytutu o wpisanie przedsięwzięcia pn. "[...]" na [...], ustalona zgodnie z zasadą określoną w § 5 ust. 3 rozporządzenia wyniosła 3,53 pkt na 5,00 pkt możliwych, tym samym przedmiotowy wniosek zajął 109. miejsce na liście rankingowej (na 146 rozpatrywanych wniosków.
W skardze na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z września 2020 r. (bez daty dziennej i numeru), skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik Instytutu [...], zarzucił temu rozstrzygnięciu naruszenie:
1. art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a., poprzez uzasadnienie decyzji o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji w sposób uniemożliwiający identyfikację merytorycznych przestanek argumentujących wydanie takiego rozstrzygnięcie, jak również przyjęcie przez organ, że nie stanowi naruszenia - w zakresie pierwotnej decyzji - ograniczenie do omówienia argumentów w zakresie niektórych kryteriów oceny, z pominięciem pozostałych przesłanek oceny określonych w § 5 rozporządzenia:
2. art. 77 § 1 w zw. z art. 7 K.p.a., poprzez dwukrotne dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału w sposób sprzeczny z zasadami prawdy obiektywnej, normami ustawy i rozporządzenia oraz w sposób uniemożliwiający rzetelną ocenę kryteriów warunkujących wpis na [...] w zakresie obu zespołów powołanych do dokonania oceny;
3. art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu w postaci (dwukrotnej) opinii Zespołu doradczego, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji, mimo wskazania przez stronę skarżącą nieprawidłowości i niejasności decyzji oraz opinii będącej jej podstawą;
4. § 5 ust. 2 rozporządzenia poprzez dokonanie przez organ rozróżnienia kryteriów pod względem ich istotności dla oceny wniosku z pominięciem wagi ustalonej na mocy ww. rozporządzenia;
5. art. 374 ust. 5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z w § 5 ust. 2 rozporządzenia poprzez wydanie decyzji o odmowie wpisu przy przyjęciu kryterium oceny, które nie zostało sformułowane w ustawie, ani w rozporządzeniu, a odnoszące się do braku współpracy z innymi ośrodkami w Polsce oraz zaniechanie przyznania odpowiedniej wagi kryteriom wynikającym z przepisów, co ostatecznie doprowadziło do wadliwej oceny wniosku;
6. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji w zakresie odmowy wpisu na [...] mimo, że istniały podstawy do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, że poprzez zaniechanie organu w zakresie omówienia wszystkich kryteriów oceny wniosku, Instytut nie miał możliwości zweryfikowania jego stanowiska, jak również dokonania analizy prawidłowości wniosków przyjętych w zakresie kryteriów wynikających z § 5 rozporządzenia, a wynikających z oceny ekspertów. W analogiczny sposób pełnomocnik Instytutu ocenił uzasadnienie zaskarżonej decyzji, uznając, że argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu decyzji nie pozwala na ocenę prawidłowości działania Zespołu doradczego do oceny wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tymczasem wyłącznie zespoły doradcze mogą dokonywać oceny złożonych wniosków o wpis infrastruktury na [...]. Wobec powyższego, zdaniem pełnomocnika Instytutu, Minister powinien w uzasadnieniu decyzji dotyczącej wniosku o wpis szczegółowo omówić spełnianie kryteriów determinujących ocenę wniosku.
Pełnomocnik Instytutu wskazał, że argumentem przemawiającym za uchyleniem zaskarżonej decyzji jest brak właściwego jej uzasadnienia, tzn. obejmującego stosowną weryfikację i analizę obejmującą istotne dla rozstrzygnięcia sprawy elementy jej stanu faktycznego i prawnego oraz ich wzajemnej relacji.
Pełnomocnik Instytutu zarzucił też, że Minister ponownie posiłkował się kryterium oceny, które nie wynika z przepisów (art. 374 ust. 5 ustawy), tzn. koniecznością uwzględnienia w ramach oceny "odniesienia do innych ośrodków naukowych, które prowadzą działalność o zbliżonym do Instytutu charakterze". Pełnomocnik podniósł w związku z tym, że kwestia współpracy z innymi ośrodkami w Polsce nie stanowi kryterium oceny wniosku i nie może być brana pod uwagę, akcentując, że kryterium oceny stanowi wyłącznie perspektywa powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej, która została oceniona bardzo wysoko.
Pełnomocnik Instytutu wyjaśnił też, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy szczegółowo zostały wymienione nieprawidłowości w zakresie sposobu przeprowadzonej oceny. Wbrew twierdzeniom organu, analiza przeprowadzona przez stronę skarżącą wskazała na nierzetelność oceny w poszczególnych aspektach branych pod uwagę przy formułowaniu oceny końcowej. Nie stanowiła ona jednak polemiki, ale była asumptem do przyjęcia naruszenia art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny opinii Zespołu doradczego, która w przeważającej części stanowiła nieuzasadnioną krytykę założeń/podstaw wniosku Instytutu. Zdaniem pełnomocnika Instytutu prawidłowo przeprowadzona ocena opinii Zespołu powinna doprowadzić do uchylenia pierwotnej decyzji i ponownej weryfikacji sprawy.
Pełnomocnik Instytutu podkreślił, że wniosek o wpis na [...] jest jedynym w skali kraju, który dotyczy obszaru mikrobiologii medycznej. Unikatowość infrastruktury nie powinna budzić wątpliwości. Dzięki rozwojowi możliwemu w ramach [...] - [...] umocni swoją pozycję, jako wiodący ośrodek krajowy oraz jeden z kilku ośrodków europejskich o unikatowych zasobach mikrobiologicznych i kompetencjach naukowych, a pozycja Instytutu wynika również ze znacznej ilości depozytów patentowych.
Pełnomocnik strony skarżącej dodał też, że Instytut nie wyklucza, a wręcz aktywnie dąży do współpracy z innymi podmiotami zagranicznymi oraz krajowymi w obszarze związanym ze swoimi dominującym potencjałem. Współpraca ta jednak z założenia będzie oparta na samodzielności i podmiotowości jednostek, wspólna kooperacja będzie oparta na współpracy z jednostkami w innych krajach. Dążenie do współpracy nie może jednak odbierać prawa do samodzielnej aktywności, skoro żaden inny ośrodek w Polsce nie jest kompetentny do działań, które proponuje Instytut w swoim zakresie (uprzednie próby współpracy z innymi jednostkami miały na celu zabezpieczenie praw własności intelektualnej i zasobów mikrobiologicznych własnych, podczas współpracy np. w ramach konsorcjum i nie wykluczały samodzielności podmiotów).
Pełnomocnik Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślił, że organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, opierając się na ocenie dwóch niezależnych Zespołów doradczych (odpowiednio w postępowaniu podjętym w sprawie w I i II instancji). Wykorzystano wszystkie przewidziane prawem środki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy - materiał dowodowy jest kompletny i został oceniony przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej. Podstawą oceny wniosków były kryteria określone w stosownym rozporządzeniu, uwzględniono jednocześnie oceny wszystkich wniosków złożonych w ramach naboru. Natomiast uzasadnienie pierwotnej decyzji, w której opisano argumenty przemawiające za odnową wpisu infrastruktury badawczej pn.: "[...]" na [...], miało – zgodnie z zasadami przewidzianymi prawem dla tego procesu - charakter wtórny i komplementarny w stosunku do oceny końcowej (punktowej) wniosku, która była niska.
Pełnomocnik organu nie zgodził się również z zarzutem strony skarżącej w zakresie naruszenia przez organ § 5 ust. 2 rozporządzenia poprzez dokonanie rozróżnienia kryteriów pod względem ich istotności dla oceny wniosku wyjaśniając, że przy obliczaniu oceny końcowej wzięto pod uwagę wszystkie wagi ustalone na mocy ww. rozporządzenia. Ocena ta wyniosła 3,53 pkt na 5,00 pkt możliwych. Tym samym przedmiotowy wniosek zajął 109. miejsce na liście rankingowej (na 146 rozpatrywanych wniosków).
Odnosząc się z kolei do zarzutu, że Zespół doradczy zastosował kryterium oceny wniosku, które nie wynika z przepisów ustawy, tj. kryterium współpracy z innymi ośrodkami w Polsce posiadającymi kolekcje mikroorganizmów, pełnomocnik Ministra podniósł, że na mocy § 5 ust. 2 rozporządzenia analizie podlega zarówno unikatowość infrastruktury w skali krajowej, jak również stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego środowiska naukowego. Obie wskazane powyżej kwestie nie mogą być rozpatrywane bez odniesienia się do innych ośrodków naukowych, które w Polsce prowadzą działalność o zbliżonym do Instytutu charakterze. Jednym z elementów składowych w ramach tego kryterium jest nawiązanie współpracy z innymi kluczowymi ośrodkami badawczymi oraz integracja krajowego środowiska naukowego w danym obszarze wiedzy, aby było one reprezentatywne w skali całego kraju. Istotą tworzenia [...] jest umieszczenie na niej najlepszych infrastruktur badawczych o zasięgu ogólnokrajowym. Wniosek Instytutu obejmuje tylko jedną ważną kolekcję drobnoustrojów, podczas gdy w Polsce obecnie jest jeszcze przynajmniej kilka innych, znaczących, które nie zostały uwzględnione we wniosku.
Reasumując, pełnomocnik organu stwierdził, że w trakcie procedury odwoławczej zachowano wymogi przewidziane przepisami prawa, dochowano staranności i rzetelności, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został przekazany drugiemu niezależnemu gremium do oceny, zatem wydając decyzję z września 2020 r. organ nie naruszył art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.
W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2021 r. pełnomocnik Instytutu podtrzymał stanowisko w sprawie. Ponownie podniósł, że organ nie jest uprawniony do stopniowania istotności kryteriów oceny wniosku, skoro takiego rozróżnienia nie stosuje sam ustawodawca. Organ ograniczył się natomiast w swoich wywodach do omówienia wyłącznie trzech kryteriów oceny, spośród siedmiu wynikających z treści rozporządzenia. Skarżący został tym samym pozbawiony prawa weryfikacji sposobu oceny wniosku w ramach pozostałych kryteriów. Wskazuje to na naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenia, które w konsekwencji doprowadziło do podjęcia wadliwej decyzji. Pełnomocnik ponownie podkreślił też, że kwestia współpracy z innymi ośrodkami naukowymi w Polsce nie stanowi kryterium oceny wniosku i nie może być brana pod uwagę. Kryterium oceny stanowi wyłącznie perspektywa powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej, która została oceniona bardzo wysoko. Zaznaczył też, że wniosek Instytutu o wpis na [...] jest jedynym w skali kraju, który dotyczy obszaru mikrobiologii medycznej. Unikatowość infrastruktury nie powinna budzić wątpliwości, nie była jednak przedmiotem jakichkolwiek rozważań ze strony organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego i przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Sąd jest władny wzruszyć zaskarżoną decyzję jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa. Art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako P.p.s.a.) określa w jakich sytuacjach
W ocenie Sądu, skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z września 2020 r. o odmowie wpisu przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" na [...].
Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 374 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85).
Z przepisów tych wynika, że nabór wniosków o wpisanie infrastruktury na Mapę jest przeprowadzany nie rzadziej niż raz na 4 lata. Do naboru stosuje się odpowiednio przepisy art. 376 (ust. 3). Wniosek o wpisanie infrastruktury na Mapę składa publiczna uczelnia akademicka, instytut [...], instytut badawczy, instytut [...],[...] lub instytut międzynarodowy (ust. 4).
Przy ocenie wniosków zgodnie z ust. 5 uwzględnia się:
1) unikatowość infrastruktury w skali krajowej i międzynarodowej;
2) zgodność celów i założeń infrastruktury z krajowymi i międzynarodowymi politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji;
3) potencjał instytucjonalny oraz kadrowy wnioskodawcy;
4) stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego środowiska naukowego i przedsiębiorców;
5) zasadność kosztów związanych z infrastrukturą;
6) możliwość powstania infrastruktury w perspektywie krótko- i średniookresowej;
7) perspektywę powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej.
Wpisu na Mapę dokonuje minister (ust. 6).
W postępowaniu tym, zgodnie z ust. 11, nie stosuje się przepisów art. 10, art. 35-37, art. 61 § 4, art. 79a, art. 81 oraz art. 96a-96n K.p.a.
W przypadku naruszenia procedury dotyczącej wpisania infrastruktury na Mapę strona, na podstawie art. 369 ust. 2 w zw. z art. 374 ust. 11 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym może się zwrócić do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Szczegółowy sposób wpisywania strategicznej infrastruktury badawczej na [...], zakres informacji zawartych we wniosku o wpisanie strategicznej infrastruktury na Mapę oraz sposób przeprowadzania przeglądu Mapy określa rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 kwietnia 2019 r. w sprawie wpisywania infrastruktury na [...] oraz sposobu jej przeglądu (Dz. U. z 2019 r. poz. 661).
Przepis § 5 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że ocena wniosku jest dokonywana przez zespół doradczy oraz dwóch ekspertów, w tym jednego zagranicznego, powoływanych na podstawie art. 341 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia ocena wniosku polega na przyznaniu od 1 do 5 punktów w ramach każdego z kryteriów oceny, o których mowa w art. 374 ust. 5 ustawy, z uwzględnieniem wag:
1) unikatowość infrastruktury w skali krajowej i międzynarodowej - 20%;
2) zgodność celów i założeń infrastruktury z krajowymi i międzynarodowymi politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji - 12%;
3) potencjał instytucjonalny oraz kadrowy wnioskodawcy - 18%;
4) stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego środowiska naukowego i przedsiębiorców - 15%;
5) zasadność kosztów związanych z infrastrukturą - 15%;
6) możliwość powstania infrastruktury w perspektywie krótkoi średniookresowej - 8%;
7) perspektywa powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej - 12%.
Zgodnie z kolei z § 5 ust. 3 rozporządzenia, ocenę wniosku ustala się sumując 60% oceny ważonej przyznanej przez zespół doradczy oraz 40% średniej arytmetycznej ocen ważonych przyznanych przez ekspertów.
Przepis § 6 rozporządzenia stanowi zaś, że zespół doradczy przedstawia ministrowi ocenę wniosku wraz z uzasadnieniem oraz rekomendacją dotyczącą wpisu infrastruktury na Mapę.
Z powyższego wynika, że postępowanie w sprawach o wpisanie infrastruktury badawczej na [...] ma wyjątkowy charakter wynikających ze specyfiki tych spraw. W postępowaniu tym, poza wyłączeniami wymienionymi w art. 374 ust. 11 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stosuje się przepisy K.p.a. Postępowanie dowodowe ograniczone jest jednak do oceny wniosku przez Zespół doradczy oraz dwóch ekspertów. Wnioskujący nie bierze czynnego udziału w tym postępowaniu i nie może wypowiadać się co do sporządzonych ocen oraz ich kwestionować. Oceny Zespołu doradczego oraz ekspertów nie mogą więc zostać zaprzeczone wyjaśnieniami podmiotu wnioskującego.
W ocenie Sądu, uwzględniając powyższe regulacje, postępowanie kwalifikacyjne dotyczące oceny wniosku Instytutu [...] o wpis przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" na [...] zostało przeprowadzone zgodnie z procedurą określoną w ww. przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 kwietnia 2019 r.
Oceny wniosku dokonał Zespół doradczy powołany zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2019 r. oraz dwóch ekspertów, w tym jeden zagraniczny. Zespół doradczy oraz eksperci dokonali oceny wniosku według kryteriów określonych w art. 374 ust. 5 ustawy oraz stosując zasady punktacji i wagi określone w § 5 ust. 2 rozporządzenia. Przy obliczaniu oceny końcowej wzięto pod uwagę wszystkie wagi kierując się zasadami określonymi w § 5 ust. 3 rozporządzenia. Ocena ta wyniosła 3,53 pkt na 5,00 pkt możliwych. Tym samym przedmiotowy wniosek zajął 109. miejsce na liście rankingowej (na 146 rozpatrywanych wniosków) i nie został rekomendowany przez Zespół doradczy do wpisu na [...].
Wbrew zarzutom skargi, wniosek został oceniony przez Zespół doradczy oraz przez ekspertów w oparciu o wszystkie kryteria określone w ustawie, co potwierdzają formularze ocen załączone do akt sprawy, a treść tych ocen jest znana Instytutowi. Z faktu, że Minister przytoczył w uzasadnieniu decyzji argumenty oceniających, które uznał za szczególnie istotne, dotyczące tylko trzech kryteriów, w żadnym razie nie można wywodzić, że pozostałe kryteria nie były brane pod uwagę przy ocenie wniosku. Nieuzasadniony jest też zarzut, że oceniający zastosowali kryterium oceny wniosku, który nie wynika z przepisów ustawy, tj. kryterium współpracy z innymi ośrodkami w Polsce posiadającymi kolekcje mikroorganizmów. Kwestie współpracy z innymi ośrodkami w Polsce została bowiem zaakcentowana w ramach oceny kryterium unikatowości infrastruktury w skali krajowej oraz w ramach oceny kryterium stopnia zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego środowiska naukowego.
W świetle przepisów rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 kwietnia 2019 r., ocena merytoryczna wniosków w ramach kryteriów określonych w ustawie jest pozostawiona Zespołowi doradczemu oraz dwóm niezależnym ekspertom, gdyż niezbędna do takiej oceny jest wiedza specjalistyczna.
Uzasadnienie decyzji Ministra z dnia [...] czerwca 2020 r. o odmowie wpisu przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" na [...], może wprawdzie budzić pewien niedosyt, gdyż ograniczono się w nim do przestawienia procedury rozpoznawania wniosku oraz przytoczenia argumentów oceniających sformułowanych w ramach oceny trzech kryteriów, które Minister uznał za szczególnie istotne. Należy jednak pamiętać, że Minister wydając tę decyzję opierał się na ocenie wniosku wraz z uzasadnieniem przedstawionej przez Zespół doradczy oraz jego rekomendacji dotyczącej wpisu infrastruktury na Mapę. Minister nie prowadził samodzielnej merytorycznej oceny wniosku.
Dlatego też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Ministra, zgodnie z art. 369 ust. 2 w zw. z art. 374 ust. 11 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, przysługuje tylko w zakresie naruszenie procedury rozpoznawania wniosku, a nie jego merytorycznej oceny przez Zespół doradczy i ekspertów. Także sądowa kontrola musi się ograniczyć do tego, czy w postępowaniu przed organem zachowane zostały reguły proceduralne dotyczące rozpoznawania wniosku.
Zarzuty sformułowane przez Instytut zarówno w skardze jak i wcześniej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stanowią natomiast de facto polemikę z merytoryczną oceną wniosku.
Minister w decyzji wydanej w następstwie rozpoznana wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odniósł się do tych zarzutów, które dotyczyły naruszenia procedury rozpoznawania wniosku. Zarzuty dotyczące merytorycznej oceny wniosku pozostawały natomiast poza jego oceną.
Należy jednocześnie zaznaczyć, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został podany ocenie przez Zespół doradczy do oceny wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy powołany zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2019 r.
Jednocześnie Sąd dostrzega zaistniałą wadliwość decyzji wydanej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w następstwie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W decyzji określono datę wydania decyzji jako wrzesień 2020 r., bez podania daty dziennej. Brak daty dziennej nie pozbawia jednak tego pisma charakteru decyzji administracyjnej, lecz stanowi wadę, która może być usunięta w trybie art. 113 K.p.a. (vide: wyrok NSA z 26.07.2011 r., sygn. akt II OSK 1247/10, publ. LEX nr 1083592). Brak w zakresie oznaczenia daty dziennej nie miał zatem wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika nadto, że decyzja ta została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] października 2020 r.
Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020 r. nie naruszają prawa, zaś argumenty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Procedura rozpoznawania wniosku Instytutu o wpis infrastruktury badawczej na [...] określona w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 kwietnia 2019 r. nie została w niniejszej sprawie naruszona. W postępowaniu tym nie doszło także do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie w jakim miały one zastosowanie w tym postępowaniu, w tym art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. .
Sąd nie był natomiast uprawniony do merytorycznej weryfikacji ocen Zespołu doradczego oraz ekspertów, które stanowiły podstawę wydanych w sprawie decyzji o odmowie wpisu przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" na [...].
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.