II SA/Wa 242/24

II SA/Wa 242/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-10-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Arkadiusz Koziarski /sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone orzeczenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 775
art. 7, 77, 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2024 r. sprawy ze skargi A. M. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie; 2. zasądza od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] na rzecz skarżącego A. M. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (dalej "CWKL" lub "organ") orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. (dalej "RWKL") z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Powyższe orzeczenie wydane zostało w następującym stanie faktycznym:
Dowódca Batalionu Dowodzenia [...] skierował A. M. (dalej "skarżący"), kandydata do zawodowej służby wojskowej, do RWKL celem ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej.
RWKL orzeczeniem z dnia [...] października 2023 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 190 ust. 1, ust. 6 pkt 1 i ust. 10 ustawy z dnia 11 marca
2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2022 r. poz. 2305) ); § 2 pkt 1, § 10 oraz § 11 ust 1
i ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2022r. poz. 1243 z późn. zm.), dalej "rozporządzenie z dnia 7 czerwca 2022 r."; oraz § 4 pkt 2-12 oraz ust. 14 i 15, a także § 7 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013 z późn. zm.), w związku z art. 821 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2022r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2022r. poz. 2305), ustaliła w przypadku skarżącego:
- w pkt 8 "Rozpoznanie":
1. Cukrzyca typu 2 dobrze kontrolowana. § 54 pkt 5,
2. Prawostronne skrzywienie kręgosłupa L I § 34 pkt 1,
3. Niepełny blok prawej odnogi pęczka Hisa. bez § bez pkt.
- w pkt 9 "Kategoria zdolności do zawodowej służby wojskowej": "Zał. 1 Grupa III – "Niezdolny do zawodowej służby wojskowej - Kategoria N".
W uzasadnieniu RWKL wskazała, że stwierdzone w wyniku wykonanych badań rozpoznanie z pkt 1 powoduje niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej, na podstawie Zał. Nr 1 do rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. w grupie badanych III, obejmującej osoby ubiegające się o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej. RWKL podała, że orzeczenie opracowano na podstawie dokumentacji diagnostyczno-leczniczej oraz aktualnych badań specjalistycznych.
Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł odwołanie. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uznanie go za zdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu
z dokumentów:
- zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] października 2023 r. wydanego przez lekarza poradni rodzinnej, na fakt nieleczenia się przez skarżącego z powodu cukrzycy,
- zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] listopada 2023 r. wystawionego przez lekarza diabetologa K. H., na fakt niestwierdzenia u skarżącego cukrzycy oraz rozpoznania nieprawidłowej glikemii na czczo,
- opinii służbowej za okres od 2 listopada 2022 r. do 13 września 2023 r., na fakt spełnienia przez skarżącego wymagań w zakresie sprawności fizycznej podczas służby, uzyskania w opinii służbowej dobrej oceny ogólnej.
Skarżący zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na rozpoznaniu cukrzycy typu 2 (dobrze kontrolowanej), podczas gdy faktycznie można u niego jedynie stwierdzić nieprawidłową glikemię na czczo.
Wskazanym na wstępie orzeczeniem z dnia [..] grudnia 2023 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2020 r. Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), dalej "k.p.a.", art. 84 ust. 2 oraz art. 190 ust. 1 i 10 powołanej wcześniej ustawy o obronie Ojczyzny, § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r.
w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania
i właściwości oraz § 11 ust. 1 i § 12 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r., CWKL utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
W uzasadnieniu CWKL wyjaśniła, że wojskowe komisje lekarskie, orzekając
o zdolności do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z rozporządzenia
z dnia 7 czerwca 2022 r.
Organ wskazał, że jak wynika z analizy dokumentacji orzeczniczej skarżący został w przeciągu 2023 r. ponownie skierowany do RWKL w celu ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej. CWKL podniosła, że RWKL przeprowadziła wszelkie stosowne badania i konsultacje specjalistyczne, celem określenia zdolności do tej służby. Wykonano między innymi badania moczu ze znaczną glukozurią i ciałami ketonowymi,
a w badaniach krwi: glukoza na czczo 5,30 mmol/1 (norma: 3,9- 5,5), wykonano badanie poziomu HbA1c 39,8 mmol/mol (norma: <39), przeprowadzono ponowną konsultację diabetologiczną i na tej podstawie rozpoznano: "Cukrzyca typu 2 prawidłowo kontrolowana" - ustalono jednoznaczne rozpoznanie w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia, prawidłowo opisane odpowiednim paragrafem i punktem oraz właściwie zakwalifikowane do Kategorii N.
CWKL stwierdziła, że nadesłana wraz z odwołaniem dokumentacja medyczna
w pełni potwierdza ustalenia RWKL, gdyż we wcześniej prowadzonym postępowaniu wykonano między innymi badania krwi z dnia 2 lutego 2023 r.:, glukoza na czczo 7,21 mmol/1 (norma: 3,9-5,5), co zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego (PTD) nakazało wykonanie doustnego testu obciążenia glukozą OGTT. Takie badanie przeprowadza się, gdy glikemia na czczo nie przekracza 7,8 mmol/1. W dniu 7 lutego 2023 r. wykonano test OGTT (test obciążenia glukozą)
z wynikami: glukoza na czczo 7,01 mmol/1 (norma: 3,9-5,5), glukoza po obciążeniu 75g glukozy 1h 9,2 mmol/1, po 2h 8,2 mmol/1 (norma: <7,8) - co stanowi uzasadnioną przesłankę o rozpoznaniu cukrzycy de novo i na tej podstawie po przeprowadzeniu konsultacji diabetologicznej przeprowadzonej przez specjalistę dr n. med. M. J. z opisem: "Cukrzyca de novo E11 - spełnia kryteria rozpoznania", po czym ustalono jednoznaczne rozpoznanie w pkt 8.1 orzeczenia RWKL Nr [...] z dnia [...] lutego 2023 r. utrzymane w mocy przez CWKL orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] marca 2023 r., którego orzekany nie zaskarżył do sądu administracyjnego, co spowodowało, że orzeczenie to stało się prawomocne.
Dalej CWKL wyjaśniła, że cukrzyca świeżo rozpoznana (de novo) - w tym przypadku jest stanem, który wymaga stosowania odpowiedniej stałej diety, a gdy ta nie wystarcza - stałego leczenia farmakologicznego lekami doustnymi i/lub insulinoterapią, stałej obserwacji w czasie poprzez regularną samokontrolę glikemii testami paskowymi
i przeciwdziałaniu powstawania powikłań wielonarządowych. Organ wskazał, że służba wojskowa jest związana z nienormowanym czasem pracy, stresem, wykonywaniem często ekstremalnego wysiłku fizycznego oraz nieprawidłową i nieregularną dietą, szczególnie w czasie służby poza rejonem stałej dyslokacji, w tym poza granicami państwa. Te czynniki mogą znacznie nasilać objawy cukrzycy i w konsekwencji doprowadzić w przyspieszonym tempie do występowania nasilenia cukrzycy oraz pojawieniu się zagrażających życiu i zdrowiu powikłań - dlatego w takich przypadkach orzeka się w przypadku kandydatów na żołnierzy zawodowych kategorię zdrowia N. Rozpoznane schorzenie w punkcie 8.1 wymaga dalszej diagnostyki w ramach Podstawowej Opieki Zdrowotnej i poradni diabetologicznej oraz stosowania przewlekłej farmakoterapii, co w przypadku orzekanego ma miejsce (Avamina SR 500), często złożonej oraz higienicznego trybu życia w tym regularnej aktywności ruchowej
i wypoczynku oraz ścisłego reżimu w stosowaniu właściwej ilościowo i jakościowo diety. Organ zauważył, że wojskowa komisja lekarska pierwszej instancji dołożyła wszelkich starań celem ustalenia właściwych rozpoznań schorzeń oraz szczegółowo opisała
i dowiodła prawidłowości rozpoznania m.in. w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia, a także podstaw podjętej przez siebie decyzji o ustaleniu z tego powodu Kategorii N - Zał. 1 Grupa III - Niezdolny do zawodowej służby wojskowej zarówno w pierwszym jak
i obecnym postępowaniu. Pozostałe rozpoznane na obecną chwilę schorzenia oraz stopień ich nasilenia ustalone w zaskarżonym orzeczeniu w pkt 8.2 - 8.3 aktualnie nie stanowią przeciwwskazania do zawodowej służby wojskowej. CWKL wskazała również, że objaśnienia szczegółowe przywołane w odwołaniu nie tyczą się Grupy III, gdyż prawodawca przewidział w tej Grupie wyłącznie Kategorię N, bez żadnej alternatywy.
Na powyższe orzeczenie CWKL z dnia [...] grudnia 2023 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
1. naruszenie § 54 pkt 5 rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. poprzez błędną wykładnię polegającą na zawężeniu przesłanek stosowania wytycznych prawodawcy do przepisu bez wyraźnego wskazania tego w przepisie;
2. naruszenie § 54 pkt 3 rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. poprzez jego niezastosowanie pomimo przesłanek do zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia błędnej diagnozy;
3. naruszenie art. 7 w zw. z 77 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie przez organ orzekający II instancji całego materiału dowodowego i oparcie orzeczenia
z pominięciem niektórych dowodów, a mianowicie nieuwzględnienia faktu, iż wyniki badań skarżącego wskazują na nieprawidłową glikemię na czczo, co potwierdza lekarz specjalista, u którego zgodnie z zaleceniami organu podjął leczenie skarżący;
4 naruszenie art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie w uzasadnieniu diagnozy postawionej przez innego lekarza oraz brak wyjaśnienia, dlaczego organ nie potwierdził diagnozy nieprawidłowej glikemii na czczo pomimo iż wyniki badań również wskazują na stan przedcukrzycowy, nie zaś samą cukrzycę;
5 błąd w ustaleniach faktycznych polegający na rozpoznaniu u skarżącego cukrzycy typu 2 (dobrze kontrolowanej), podczas gdy faktycznie u skarżącego można jedynie stwierdzić nieprawidłową glikemię na czczo, co w konsekwencji doprowadziło do uznania skarżącego za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej;
6 naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, w sytuacji, gdy organ II instancji winien był uchylić zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, rozważenie uchylenia w całości orzeczenia organu I instancji, zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a." Zgodnie z powołaną regulacją, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
W skardze skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zaś żadna z pozostałych stron nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana w świetle powyższych zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 190 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny, zdolność fizyczną
i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska właściwa ze względu na miejsce stacjonowania jednostki wojskowej lub pododdziału jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę, a w przypadku określania zdolności do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych oraz rodzajach wojsk właściwa rzeczowo wojskowa komisja lekarska.
Stosownie do treści art. 190 ust. 10 ustawy o obronie Ojczyzny, ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej:
1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej, a także zdolność do pełnienia dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej w okresie kształcenia, o którym mowa w art. 95 ust. 4;
2) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych;
3) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.
W myśl natomiast art. 190 ust. 11 ustawy o obronie Ojczyzny do orzekania przez wojskowe komisje lekarskie w stosunku do żołnierzy zawodowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 61, art. 84 i art. 88 oraz przepisy wydane na podstawie art. 87 ust. 3. Na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w tym ostatnim przepisie (tj. art. 87 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny), zostało wydane rozporządzenie z 7 czerwca 2022 r. (obowiązujące do 28 marca 2024 r.), którego Załącznik nr 1 stanowił wykaz chorób
i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. W objaśnieniach ogólnych Załącznika nr 1 do rozporządzenia z 7 czerwca 2022 r. podano, że grupa III (kolumna szósta wykazu) obejmuje (m.in.) osoby ubiegające się o powołanie do zawodowej służby wojskowej, do których zalicza się skarżąca. Odnotować wypada, iż rozporządzenie z 7 czerwca 2022 r., w tym Załącznik nr 1 było kilkukrotnie zmieniane, przy czym dla oceny legalności zaskarżonego orzeczenia istotny jest stan prawny obowiązujący w dacie jego wydania.
W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym
z gwarancjami przewidzianymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy rozporządzenia, jako normy lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a., jednakże w sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu przepisy k.p.a. znajdują zastosowanie w pełnym zakresie (vide: wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14; wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 2042/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Istotne znaczenie ma w tym zakresie kwestia ustalenia okoliczności sprawy, a w szczególności zebranie odpowiednich danych medycznych, gdyż tylko pełna wiedza medyczna pozwala na rozstrzygnięcie o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz o zakwalifikowaniu do kategorii tej służby.
Podkreślenia przy tym wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia kategorii zdolności (niezdolności) do służby sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego zaliczenie badanego do jednej z kategorii zdolności do służby, w szczególności do zbadania, czy organ rozstrzygając o zaliczeniu do kategorii zdolności do służby miał do tego odpowiednie podstawy faktyczne i prawne, a więc np. czy badanie stanu zdrowia zostało przeprowadzone prawidłowo, znajduje oparcie w wyczerpującym wywiadzie chorobowym i odpowiedniej dokumentacji medycznej. Sąd administracyjny nie dokonuje natomiast oceny stanu zdrowia badanego we własnym zakresie (por. np. wyrok NSA
z 16 lutego 2022 r., sygn. akt III OSK 5019/21, LEX nr 3308008).
Organy uznały skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej na podstawie rozpoznanej u niego "cukrzycy typu 2 dobrze kontrolowanej". Schorzenie to RWKL przyporządkowała do § 54 pkt 5 Załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. tj. "Cukrzyca". W przypadku stwierdzenia tego rodzaju schorzenia kandydatom do zawodowej służby wojskowej przyznawana jest kategorii N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej.
Zauważyć należy, że zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 czerwca
2022 r. wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
Stosownie natomiast do treści § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 7 czerwca
2022 r. wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie
i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że RWKL orzekają o niezdolności skarżącego do służby oparła się wynikach badań krwi i moczu oraz konsultacji lekarza diabetologa. Z wpisu lekarza diabetologa na karcie nr 24 akt wynika, że stwierdzając w dniu 25 września
2023 r. u skarżącego cukrzycę wziął on pod uwagę również wynik badań skarżącego
z lutego 2023 r. Skarżący w owym czasie również kandydował do zawodowej służby wojskowej i w związku z tym stawał przed RWKL. Stwierdzono wówczas u niego cukrzycę i orzeczeniem RWKL z dnia [...] lutego 2023 r. uznano go za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. CWKL orzeczeniem z dnia [...] marca 2023 r. utrzymała w mocy orzeczenie RWKL.
Z uzasadnienia zaskarżonego w niniejszej sprawie orzeczenia CWKL z dnia [...] grudnia 2023 r. również wynika, że organ ten wziął pod uwagę wyniki badań laboratoryjnych skarżącego z lutego 2023 r.
W tym miejscy wytknąć należy pierwsze ze stwierdzonych przez Sąd uchybień przepisom postępowania, jakie dopuściła się CWKL. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia nie wyjaśniono bowiem w żaden sposób, czy uwzględnienie wyników badań laboratoryjnych z lutego 2023 r. przy orzekaniu w październiku 2023 r. było działaniem prawidłowym, dyktowanym wiedzą medyczną. Sąd nie dysponując wiadomościami specjalnym nie jest w stanie ocenić, czy fakt stwierdzenia u skarżącego w lutym 2023 r. cukrzycy powoduje, że orzekając ponad pół roku później można oprzeć się ponownie na tych samych badaniach laboratoryjnych i uznać, że odzwierciedlają one aktualny stan zdrowia skarżącego. Sąd nie jest w stanie ocenić, czy cukrzyca jest tego rodzaju schorzeniem, że wystarczające jest jej jednorazowe stwierdzenie i niezależnie od późniejszych wyników badań, osoba, u której ją stwierdzono nadal cierpi na to schorzenie.
Jest to o tyle istotne, że wykonane we wrześniu 2023 r. badania laboratoryjne, biorąc pod uwagę ustalone wartości i ich opis, nie potwierdzają, że skarżący jest chory na cukrzycę. Z wyniku badania laboratoryjnego z dnia 13 października 2023 r. (karta nr 26) wynika, że poziom hemoglobiny glikowanej wyniósł u skarżącego 5,79%. Przy czym zakres referencyjny to: prawidłowy < 5,7%, stan przedcukrzycowy 5,7-6,4%, cukrzyca >= 6,5%. Wynik tego badania wskazuje zatem, że u skarżącego występuje stan przedcukrzycowy. Kolejne badanie laboratoryjne z 26 września 2023 r. (karta nr 27) wskazuje, że poziom glukozy u skarżącego wyniósł 5,30 mmol/l. Zakres referencyjny
w tym przypadku to 3,9 – 5,5. Wynik ten mieści się zatem w przyjętej normie. Nieprawidłowe przy tym są wyniki badań moczu w tym samym badaniu, gdzie stwierdzono obecność glukozy i ciał ketonowych. Ponadto należy zwrócić uwagę na odręczną notatkę lekarza diabetologa (karata nr 24). Sąd nie jest w stanie odczytać
w pełnym zakresie tej notatki z uwagi na nieczytelne pismo, jednakże wyraźnie w niej stwierdzono, że "(...) w 09 2023 stwierdzono glukozurię (która może świadczyć
o hiperglikemii) ..."
Na niejednoznaczność wyników badań przeprowadzonych w okresie wrzesień – październik 2023 r. skarżący zwracał uwagę w odwołaniu od orzeczenia RWKL. Zdaniem Sądu CWKL nie skonfrontowała w należyty sposób wyników przeprowadzonych w toku postępowania badań z zarzutami odwołania. Sąd nie dysponując wiadomościami specjalnymi, ani też nie mając możliwości przeprowadzenia dowodów w tym zakresie (art. 106 § 3 p.p.s.a.), nie jest w stanie ocenić, czy organy prawidłowo ustaliły, że skarżący jest chory na cukrzycę. Sąd nie jest w stanie ocenić, czy wyniki badań przeprowadzonych przez organ wykluczają całkowicie przedstawione przez skarżącego argumenty oraz jego sugestie, że nie jest on chory na cukrzycę, a ewentualnie występuje u niego stan przedcukrzycowy bądź też nieprawidłowa glikemia na czczo.
W uzasadnieniu orzeczenia CWKL kwestia ta winna być szczegółowo wyjaśniona.
Zauważyć należy, że stosownie do art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Jak z kolei stanowi art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem decyzji, bowiem przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Podkreślenia bowiem wymaga, że odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady przekonywania wynikającej z art. 11 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Stanowi również jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady pogłębiania zaufania wynikającej z art. 8 § 1 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Uzasadnienie decyzji winno też spełniać rolę edukacyjną w stosunku do adresatów decyzji oraz innych podmiotów, a także powinno umożliwiać kontrolę poprawności decyzji, w tym również przez Sąd, który nie zastępuje organu w podaniu motywów uzasadnienia decyzji o oznaczonej treści. Prawidłowo zredagowane uzasadnienie wymaga zatem logicznego i czytelnego przedstawienia przez organ swojego stanowiska, co umożliwia jego kontrolę nie tylko przez stronę będącą adresatem wydanego rozstrzygnięcia lecz również przez sąd.
Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia wymogów tych nie spełnia. Organ nie wyjaśnił przyjętej podstawy prawnej wydanego orzeczenia, a oprócz tego nie odniósł się w przejrzysty sposób do przedstawionych w odwołaniu argumentów.
Powyższe okoliczności wskazują, że w sprawie doszło również do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Pierwsze dwa powołane przepisy nakazują organom administracji podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Obowiązek ten jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. Oznacza to, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie w sprawie, a zatem konieczne jest zgromadzenie i przeprowadzenie z urzędu dowodów niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy. Z kolei art. 80 k.p.a. stanowi, że organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wyłącznie należycie ustalony stan faktyczny pozwala na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego i rozstrzygnięcie sprawy w sposób odpowiadający prawu.
W tej sytuacji zachodziła konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia, albowiem stwierdzone przez Sąd uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd jest oczywiście świadomy, że wiele aspektów rozpoznania czy kwalifikacji, dla doświadczonych lekarzy zasiadających w komisjach jawi się jako oczywiste. Nie można jednak tracić z pola widzenia tego, że orzeczenia dotyczą osób, nieposiadających najczęściej tak rozległej wiedzy medycznej i doświadczenia zawodowego. Uzasadnienia orzeczeń winny więc uwzględniać tę okoliczność i być sporządzane w taki sposób, aby nie tylko wyjaśniać rozstrzygnięcie, ale też przekonać do jego prawidłowości osobę, której dotyczy.
Ponowne rozpatrzenie sprawy winno nastąpić z uwzględnieniem powyższych uwag.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 2 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200
w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Na wysokość zasądzonych kosztów składają się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł.