II SA/Wa 2402/21

II SA/Wa 2402/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska /sprawozdawca/
Andrzej Kołodziej
Ewa Kwiecińska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Sygn. powiązane
III OSK 2414/22 - Wyrok NSA z 2025-10-17
III OSK 2193/22 - Wyrok NSA z 2025-10-15
II SA/Wa 340/22 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-04-28
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Protokolant starszy referent Agnieszka Fidor po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2022 r. sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga M. L. na rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu [...] znak [...] z dnia [...] maja 2021 r. w odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów.
Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:
W roku akademickim 2005/2006 M. L. (zwany dalej: wnioskodawca, skarżący) został studentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] Decyzją z dnia [...] października 2009 r. został skreślony z listy studentów z powodu niezaliczenia V i VI semestru.
Następnie skarżący kilkukrotnie wznawiał studia, by ostatecznie wznowić studia na V roku studiów (rozstrzygnięcie z dnia [...] października 2019 r.) z koniecznością uzupełnienia różnic programowych.
W dniu [...] listopada 2020 r. Kierownik Jednostki Dydaktycznej - Prodziekan ds. Studenckich Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] (zwany dalej: KJD, organ I instancji) skreślił skarżącego z listy studentów z powodu nieuzyskania w terminie zaliczenia etapu studiów. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że ww. nie zaliczył przedmiotów, do których zaliczenia był zobowiązany przy wznowieniu studiów.
Pismem z dnia [...] lutego 2021 r., uzupełnionym w dniu [...] marca 2021 r. skarżący złożył do KJD kolejny wniosek o wznowienie studiów. W uzasadnieniu wniosku podał, że w jego przypadku ma zastosowanie § 3 ust. 2 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] (publ.: Monitor UW z 2019 r., poz. 186 ze zm.; zwana dalej: u.s.) wskazujący, że do osób, które z powodu niezłożenia w roku akademickim 2017/2018 oraz 2018/2019 pracy dyplomowej w terminie zostały skreślone z listy studentów, w sprawach dotyczących wznowienia studiów wszczętych do dnia [...] grudnia 2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. Wówczas nie byłoby możliwe zastosowanie § 13 ust. 2 zd. 2 Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...], stanowiącego załącznik do u.s. (zwany dalej: r.s.), skoro dziesięcioletni okres na wznowienie nie obowiązywał w poprzednim regulaminie studiów. Skarżący stwierdził przy tym, że dwuletni termin na obronę pracy dyplomowej upłynął w listopadzie 2017 r.
Rozstrzygnięciem z dnia [...] marca 2021 r. JJD , działając na podstawie § 13 ust. 1-3 r.s., orzekł o nie wyrażeniu zgody na wznowienie przez skarżącego jednolitych magisterskich, stacjonarnych studiów na kierunku prawo, na Wydziale Prawa i Administracji w roku akademickim 2020/2021.
Zdaniem organu I instancji, skoro skarżący podjął studia w roku akademickim 2005/2006, zaś decyzją z dnia [...] października 2009 r. został skreślony z listy studentów, to nie spełnia wynikającego w § 13 ust. 2 r.s. warunku wznowienia studiów, bowiem od daty pierwszego skreślenia wnioskodawcy z listy upłynęło ponad 11 lat. Jednocześnie organ stwierdził, iż powoływany przez skarżącego we wniosku przepis § 3 ust. 2 u.s. nie ma zastosowania w sprawie wnioskodawcy, dotyczy on bowiem osób, które nie złożyły pracy dyplomowej, natomiast skarżący został skreślony z listy studentów z powodu niezaliczenia etapu studiów.
W odwołaniu złożonym wobec ww. decyzji skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja jest błędna. Uważa, że § 3 ust. 2 u.s. dotyczy jego sytuacji, gdyż w listopadzie 2015 r. zaliczył ostatni wymagany przedmiot w toku studiów. W związku z zaliczeniem wszystkich etapów studiów zostało mu udzielone absolutorium, aby mógł przystąpić do obrony pracy dyplomowej w terminie 2 lat, od uzyskania absolutorium. Wskazał, iż we wrześniu 2017 r. złożył pracę dyplomową u promotora, lecz nie została ona przyjęta z uwagi na liczne błędy. Ostatecznie 2-letni termin do złożenia pracy dyplomowej upływał w listopadzie 2017 r., czyli w roku akademickim 2017/2018, zatem w okresie, o którym mowa w § 3 ust. 2 u.s.
Rozstrzygnięciem znak [...] z dnia [...] maja 2021 r. Rektor Uniwersytetu [...] (zwany dalej: Rektor, organ odwoławczy) działając na podstawie § 9 ust. 1 i 2 w zw. z § 8 ust. 3 oraz § 13 ust. 2 zd. 2 r.s., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Rektor wskazał, że instytucja wznowienia studiów nie oznacza przyjęcia na studia w rozumieniu art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.; zwana dalej: u.p.s.w.n.), lecz nawiązuje do zaistniałego już wewnętrznego stosunku prawnego, stanowiąc reaktywację studiów dotychczasowych. Do ujęcia tego nawiązuje wprost brzmienie § 13 ust. 1 r.s., zgodnie z którym wznowienie studiów przez studenta, skreślonego z listy studentów następuje na te same studia, z zachowaniem rozstrzygnięć wydanych w dotychczasowym toku studiów. Instytucja wznowienia studiów odnosi się do osoby, która uprzednio została przyjęta na studia i złożyła ślubowanie, nabywając tym samym status studenta. Brak jest jednocześnie - zarówno w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jak również aktów wykonawczych do niej - jakiejkolwiek wzmianki dotyczącej instytucji wznowienia studiów, w tym podstawy do wydawania rozstrzygnięć w tym zakresie w formie decyzji administracyjnej. W ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce brak jest także odpowiednika art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r, poz. 2183 ze zm., zwana dalej: p.s.w.). Sprawy dotyczące wznowienia studiów nie mają zatem charakteru spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnych - są to związane z tokiem studiów rozstrzygnięcia wewnątrzzakładowe, wydawane na podstawie przepisów wewnątrzuczelnianych.
Odnosząc się do meritum sprawy i zarzutów skarżącego, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydano na podstawie przepisów Regulaminu Studiów z 2019 r.
organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zastosował w przedmiotowej sprawie przepisy Regulaminu Studiów z 19 czerwca 2019 r. Zgodnie bowiem z zasadą legalizmu, określoną w art. 7 Konstytucji RP organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Działanie na
podstawie przepisów prawa oznacza działanie na podstawie przepisów prawa obowiązujących w chwili wydania rozstrzygnięcia. Po ustaleniu mocy obowiązującej przepisu prawa organy powinny podjąć czynności w celu ustalenia stanu faktycznego, do którego zostanie zastosowany obowiązujący w dniu orzekania przepis. Z zasady praworządności wynika bowiem, iż organy administracji publicznej zobowiązane są stosować przepisy obowiązujące w chwili wydania decyzji. Od tej zasady mogą zostać wprowadzone odstępstwa przepisami przejściowymi.
Podał, iż zgodnie z § 6 u.s., Regulamin Studiów z 2019 r. ma zastosowanie od 1 października 2019 r. Do spraw rozstrzyganych po wskazanej dacie, przepisy Regulaminu Studiów z 2015 r. mogą mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek wskazanych w § 3 ust. 1 lub ust. 2 u.s. Przywołane regulacje są bowiem jedynymi przepisami intertemporalnymi, pozwalającymi na odstąpienie od zasady stosowania przepisów regulaminu obowiązującego w chwili wydania rozstrzygnięcia. Stosownie do § 3 ust. 1 u.s. - do spraw wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie Regulaminu Studiów z 2019 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie zaś z dyspozycją § 3 ust. 2 u.s. do osób, które z powodu niezłożenia w roku akademickim 2017/2018 oraz 2018/2019 pracy dyplomowej w terminie zostały skreślone z listy studentów, w sprawach dotyczących wznowienia studiów wszczętych do dnia 31 grudnia 2021 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.
W analizowanym stanie faktycznym nie zachodzą przesłanki wskazane w treści ww. § 3 u.s., pozwalające na zastosowanie względem złożonego przez skarżącego wniosku o wznowienie przepisów Regulaminu Studiów z 2015 r. Cytowany powyżej § 3 ust. 1 u.s. przewiduje możliwość zastosowania przepisów Regulaminu Studiów z 2015 r. wyłącznie do spraw wszczętych przed dniem 1 października 2019 r., podczas gdy datą wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia studiów przez skarżącego jest dzień [...] lutego 2021 r. Jednocześnie w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania § 3 ust. 2 u.s. Przywołany przepis wskazuje bowiem trzy przesłanki, których kumulatywne spełnienie pozwala na zastosowanie względem wniosku o wznowienie studiów postanowień Regulaminu Studiów z 2015 r.
Tymi przesłankami są: 1) skreślenie wnioskodawcy z listy studentów z powodu niezłożenia w przewidzianym terminie pracy dyplomowej, 2) dokonanie konstatacji, że złożenie przez wnioskodawcę przed skreśleniem z listy studentów pracy dyplomowej winno nastąpić w roku akademickim 2017/2018 lub 2018/2019 oraz
3) wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia studiów do dnia [...] grudnia 2021 r. W analizowanym stanie faktycznym do kumulatywnego spełnienia wskazanych przesłanek bezsprzecznie nie doszło - wystarczające w tym zakresie jest choćby wskazanie, iż skarżący został skreślony z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia etapu studiów, nie zaś z powodu niezłożenia pracy dyplomowej. Istotne dla oceny dopuszczalności zastosowania w sprawie § 3 ust. 2 u.s. jest ostatnie skreślenie, po którym wznowienia studiów wnioskodawca będzie próbował ewentualnie dokonać. Skoro w przypadku wnioskodawcy niemożliwe jest zastosowanie ani § 3 ust. 1, ani § 3 ust. 2 u.s., to do jego wniosku o wznowienie studiów zastosowanie znajdują postanowienia Regulaminu Studiów z 2019 r., a nie przepisy Regulaminu Studiów z 2015 r.
Podał, iż według treści § 13 ust. 1 r.s., na uzasadniony wniosek studenta skreślonego z listy studentów kierownik jednostki dydaktycznej może wznowić jego
studia, biorąc pod uwagę dotychczasowe wyniki w nauce studenta i okres, jaki minął od dnia skreślenia go z listy studentów oraz zmiany programu studiów w tym czasie. Treść przywołanego przepisu unaocznia, że co do zasady rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia studiów zapada w ramach władzy dyskrecjonalnej przysługującej organowi. Przepis ten nie kreuje obowiązku pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku byłego studenta - wszak prawodawca posłużył się w nim sformułowaniem: Kierownik jednostki dydaktycznej może (...) wznowić (...) studia. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało zatem pozostawione uznaniu administracyjnemu organu.
Zdaniem Rektora w stanie faktycznym sprawy, nie ma miejsca działanie organu w ramach uznania administracyjnego. Niemożność uwzględnienia wniosku wnioskodawcy o wznowienie studiów implikuje zaistnienie w analizowanym stanie faktycznym negatywnej przesłanki do wznowienia studiów wskazanej § 13 ust. 2 zdanie ostatnie r.s. in pricipio. Zgodnie z tym przepisem wznowienie nie jest możliwe, gdy od dnia pierwszego skreślenia z listy studentów danego kierunku studiów upłynęło więcej niż 10 lat. Zauważył, iż prawodawca uczelniany formułując w § 13 ust. 2 in principio negatywną przesłankę do wznowienia studiów posłużył się konstrukcją związania administracyjnego. Powyższe prowadzi zaś do konstatacji, iż w zaistniałym stanie faktycznym uwzględnienie wniosku skarżącego o wznowienie studiów jest niedopuszczalne – wszak wyrażona w art. 7 Konstytucji RP zasada legalizmu obliguje organy do działania wyłącznie na podstawie i w granicach prawa. W przypadku zatem stwierdzenia, iż od dnia pierwszego skreślenia z listy studentów danego kierunku studiów upłynęło więcej niż 10 lat, organ winien odmówić wznowienia studiów, jest to jego obowiązek.
W skardze złożonej na powołaną decyzję złożonej do sądu administracyjnego skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz przychylenie się do wniosku skarżącego o wznowienie studiów na V roku na kierunku prawo Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w celu umożliwienia mu podjęcia obrony pracy magisterskiej; uchylenie przepisu § 13 ust. 2 r.s. oraz zasądzenie od Rektora na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to przepis umożliwia skorzystanie z drogi sądowoadministracyjnej, a który nie został zastosowany w pouczeniu ww. rozstrzygnięcia;
2. § 3 ust. 2 u.s., który to przepis umożliwia skorzystanie z przepisów dotychczasowego Regulaminu Studiów czyli Regulaminu stanowiącego załącznik do uchwały nr 351 Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] (Monitor U... z 2015 r., poz. 71), w którym nie wprowadzono 10-letniego terminu na wznowienie studiów od dnia pierwszego skreślenia ani żadnego innego ograniczenia czasowego jak i ilościowego.
W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w jego przypadku rzeczywiście upłynęło ponad 10 lat od dnia pierwszego skreślenia z listy studentów, niemniej w przepisie § 3 ust. 2 u.s. jest wyjątek od tej zasady, który stanowi: "do osób, które z powodu niezłożenia w roku akademickim 2017/2018 oraz 2018/2019 pracy dyplomowej w terminie zostały skreślone z listy studentów, w sprawach dotyczących wznowienia studiów wszczętych do dnia 31 grudnia 2021 r. stosuje się przepisy dotychczasowe".
Skarżący zaznaczył, że w roku akademickim 2015/2016 uzyskał absolutorium, czyli zaliczył wszystkie etapy studiów na kierunku prawo, a konkretnie w listopadzie 2015 r. i od tego momentu został mi wyznaczony 2-letni okres na złożenie i
obronę pracy magisterskiej, który upłynął w listopadzie 2017 r., a więc w roku akademickim 2017/2018. Nie udało mu się złożyć skutecznie pracy dyplomowej do obrony, gdyż zawierała ona błędy i nie została przyjęta przez jego promotora we wrześniu 2017 r. Nie zdążył poprawić pracy magisterskiej na czas i tym samym w listopadzie 2017 r. upłynął 2-letni termin na złożenie i obronę pracy magisterskiej. Później, przed wejściem w życie nowego regulaminu zostało mu udzielone wznowienie studiów pod warunkiem zaliczenia różnicy programowej na rok akademicki 2019/2020 jednak nie zdążył zaliczyć wszystkich przedmiotów z różnicy programowej, częściowo z powodu wybuchu pandemii w połowie marca 2020 r. oraz zamknięcia na okres prawie 2 miesięcy bibliotek uczelnianych i niemożności skorzystania z ich materiałów dydaktycznych. Poprosił o przedłużenie o te 2 miesiące na zaliczenie wszystkich przedmiotów z różnicy programowej, ale nie uwzględniono jego wniosku w tym zakresie.
Podał, że po wejściu w życie nowej uchwały Senatu U..., do której załącznikiem był nowy regulamin studiów na UW, w przepisie § 3 ust. 2 u.s. został wprowadzony wyjątek od zasady stosowania obecnego regulaminu studiów, który stanowi, że w ww. okolicznościach stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli dotychczasowy regulamin studiów. Uważa, że spełnił wymogi stawiane w przepisie § 3 ust. 2 u.s. gdyż nie złożył pracy dyplomowej w roku akademickim 2017/2018, czyli do listopada 2017 r., kiedy tenże rok akademicki już obowiązywał oraz nie upłynął termin 31 grudnia 2021 r.
Zaznaczył też, że wprowadzony § 13 ust. 2 zdanie 2 r.s. jest niesprawiedliwy i głęboko krzywdzący studentów, którzy zostali skreśleni z listy, a którzy nie spełnili przesłanek z § 3 ust. 2 u.s., gdyż uniemożliwia im się dokończenie studiów i uzyskanie dyplomu na Uniwersytecie [...], jeżeli od ich pierwszego skreślenia z listy studentów upłynęło więcej niż 10 lat. W ten sposób nie mogąc ukończyć studiów nie dano im innej możliwości, poza ponownym zdawaniem, egzaminu wstępnego i przyjęcia na pierwszy rok studiów, zaprzepaszczając ich dotychczasowe zaliczenia lat na studiach.
Ponadto naruszono przepis art. 70 Konstytucji RP ust. 1 zd. 1, który zapewnia każdemu prawo do nauki oraz przepis art. 70 ust. 4 zd. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że "władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia", co skutkuje w tym przypadku uniemożliwieniem uzyskania wyższego wykształcenia, czyli żywotnego interesu prawnego młodych osób. Uważa, że jeżeli władze Uniwersytetu [...] chciały wprowadzić przepis ograniczający możliwość wznowienia studiów po upływie 10 lat od pierwszego skreślenia z listy studentów, powinny wprowadzić zastrzeżenie, że upływ 10 lat biegnie od dnia wejścia w życie nowego regulaminu studiów, a nie od dnia pierwszego skreślenia z okresu obowiązywania poprzedniego regulaminu, gdyż postawiono w ten sposób zainteresowane osoby przed faktem dokonanym, bez możliwości zmobilizowania ich do poprawy swojej sytuacji na uczelni np. poprzez przyspieszenie obrony prac dyplomowych.
Skarżący nie zgodził się też ze stanowiskiem organu odwoławczego, zawartym w pouczeniu rozstrzygnięcia, że sprawa ma charakter wewnątrzuczelniany i nie przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego. Podał, iż powyższe jest związane z jego interesem prawnym w postaci możliwości zdobycia wyższego wykształcenia, którego możliwość uzyskania gwarantuje mu Konstytucja RP. Pozbawiając go możliwości obrony jego praw przed sądem administracyjnym organ narusza przepis art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o oddalenie skargi z uwagi na jej bezpodstawność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlegała merytorycznemu rozpoznaniu, a w konsekwencji- oddaleniu.
Sprawy o odmowę wyrażenia zgody na wznowienie studiów podlegają bowiem kognicji sądów administracyjnych, które nie mają wątpliwości co do przysługiwania skargi w tych sprawach (vide sprawy: II SA/Wa 2873/19, III SA/Łd 04/21). Sądy konsekwentnie też przyjmują, że orzeczenia organów w tych sprawach powinny być zakończone wydaniem decyzji. W tym miejscu konieczne jest zauważenie, że w niniejszej sprawie organ nazwał swoje orzeczenie "rozstrzygnięciem", jednakże Sąd potraktował je jako decyzję, stosownie do przedmiotu orzekania (co do meritum sprawy- art. 104 § 2 k.p.a.).
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zatem, że sprawa powinna zostać rozpoznana merytorycznie, ale ponieważ nie podzielił zarzutów skargi, oddalił ją jako oczywiście bezzasadną.
Problem prawny w sprawie sprowadzał się do oceny, czy organ prawidłowo zastosował wobec wniosku skarżącego Regulamin Studiów z 2019 r. Na to pytanie Sąd odpowiedział twierdząco. Zgodnie bowiem z § 6 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z [...] czerwca 2019 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Studiów (Monitor U... z 2019 r., poz. 186, dalej jako: "uchwała") - Regulamin Studiów z 2019 r. ma zastosowanie od 1 października 2019 r. Do spraw rozstrzyganych po tej dacie, przepisy Regulaminu Studiów z 2015 r. mogą mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek wskazanych w § 3 ust 1 lub ust. 2 uchwały nr [...]. Kontrolowane w niniejszej sprawy postępowanie o wznowienie studiów zostało zainicjowane wnioskiem złożonym w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. (uzupełnionym w dniu [...] marca 2021 r.), a zatem już po wejściu w życie w.w. Regulaminu. Skarżący po raz pierwszy został skreślony z listy studentów w roku 2009, następnie kilka razy wznawiał studia i był z nich skreślany. W 2021 roku złożył do KJD kolejny wniosek o wznowienie studiów.
Skoro zatem skarżący po raz pierwszy został skreślony z listy studentów w roku 2009, a kolejny wniosek o wznowienie złożył w lutym 2021 r., do jego wniosku o wznowienie studiów należy stosować Regulamin Studiów z 2019 r., a nie Regulamin Studiów z 2015 r.
Zgodnie z § 13 ust. 2 Regulaminu Studiów z 2019r. wznowienie nie jest możliwe, gdy od dnia pierwszego skreślenia z listy studentów danego kierunku studiów upłynęło więcej niż 10 lat. Tak więc brak wyrażenia zgody na wznowienie studiów wprost wynikał z § 13 ust. 2 Regulaminu Studiów, w konsekwencji organy prawidłowo odmówiły skarżącemu zgody na wznowienie studiów.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że w stosunku do skarżącego nie zachodzą przesłanki z § 3 uchwały, które pozwalałyby na zastosowanie względem niego Regulaminu Studiów z 2015 r. Skarżący ani nie wszczął sprawy przed 1.10.2019 r. (data wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia studiów to 27.02.2021 r.), ani nie spełnił przesłanek z § 3 ust. 2 uchwały.
Przepis § 3 ust. 2 u.s. stanowi: "do osób, które z powodu niezłożenia w roku akademickim 2017/2018 oraz 2018/2019 pracy dyplomowej w terminie zostały skreślone z listy studentów, w sprawach dotyczących wznowienia studiów wszczętych do dnia 31 grudnia 2021 r. stosuje się przepisy dotychczasowe". Tymczasem Skarżący miał obowiązek złożyć pracę w roku akademickim 2014/2015, a nie w roku 2017/2018 ani 2018/2019. W wyznaczonym mu terminie (rok akademicki 2014/2015 skończył się dnia [...] września 2015r.) pracy nie złożył; pracę złożył dopiero w listopadzie 2015 r. (czyli już w roku akademickim 2015/2016). W tym kontekście nie ma znaczenia, że wyznaczono mu dodatkowy, 2-letni okres na złożenie i obronę pracy magisterskiej. Ponadto termin ten upłynął w listopadzie 2017 r., a skarżący pracy nie złożył. Przedstawienie promotorowi pracy nie spełniającej kryteriów pracy magisterskiej nie jest złożeniem pracy. Wobec skarżącego nie zaistniała zatem przesłanka zastosowania przepisu § 3 ust. 2 u.s. stanowi: "do osób, które z powodu niezłożenia w roku akademickim 2017/2018 oraz 2018/2019 pracy dyplomowej w terminie zostały skreślone z listy studentów (...)".
W sprawie nie doszło do naruszenia przepisu art. 70 Konstytucji RP ust. 1 zd. 1, który zapewnia każdemu prawo do nauki ani przepisu art. 70 ust. 4 zd. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że "władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia". Uniwersytet [...] jako uczelnia publiczna wielokrotnie umożliwiał skarżącemu dostęp do wykształcenia, jednakże skarżący, mimo dania mu wielu szans, nie skorzystał z nich. Trudno akceptować sytuację, gdy student, który powinien ukończyć uczelnię w roku akademickim 2009/2010, po upływie 12 lat od tej daty wciąż składa wnioski o wznowienie studiów a następnie z powodu własnych zaniechań jest skreślany z listy.
Mając to na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów jest trafna, a skarga, jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu na podstawie art.151 p.p.s.a.