II SA/Wa 236/16

II SA/Wa 236/16 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-02-29
Data wpływu
2016-02-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Lucyna Picho /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OSK 2314/16 - Wyrok NSA z 2017-10-11
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 258 par 1 i 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. przedstawiciela ustawowego małoletniej J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. K. przedstawiciela ustawowego małoletniej J. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie przyznania zwolnienia od kosztów sądowych. 2. przyznać J. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.
Uzasadnienie
W toku postępowania J. K. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego małoletniej J. K. skierowała do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
We wniosku podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym
z matką, rodzina utrzymuje się z dochodu matki z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł, córka (skarżąca) nie uzyskuje żadnego dochodu. Skarżąca ujawniła, rodzina nie posiada majątku poza mieszkaniem o powierzchni [...] m2, wyliczyła, że ponosi wydatki z tytułu zaciągniętego kredytu w wysokości [...] zł (rata), spłaty pożyczki z ZFŚS w wysokości [...] zł, spłaty pożyczki w wysokości [...] zł z KZP, opłaty czynszu za mieszkanie w wysokości [...] zł, opłaty za gaz w kwocie [...] zł, za energię w kwocie [...] zł , za telefon w kwocie [...] zł. Wnioskodawczyni podniosła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Strona nie wykazała, że zatrudnia lub pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu
i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a.).
I tak w myśl przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a., zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie
w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Nie ulega wątpliwości, że skarga J. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego małoletniej J. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku mieści się w katalogu takich spraw. W rezultacie, skarżąca w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych, rozpoznanie wniosku w tym zakresie jest zbędne (art. 249a p.p.s.a.).
Natomiast stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie
i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku nadesłanych dodatkowych dokumentów oraz akt administracyjnych, skarżąca i jej matka pozostają w trudnej sytuacji majątkowej. Rodzina utrzymuje się z niewielkich dochodów matki. Przy uwzględnieniu wyliczonych kosztów utrzymania, należało uznać, że wykazano, że J. K. nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit.e), art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.