II SA/Wa 2338/23

II SA/Wa 2338/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-08-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania
Dorota Kozub-Marciniak
Karolina Kisielewicz-Sierakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi W.K. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...]; 2. zasądza od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] na rzecz W.K. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę ma orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2023 r. (nr [...]) w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Stan sprawy przedstawia się następująco.
W.K. (pełniąca terytorialną służbę wojskową) skierowana została przez Szefa Wojskowego Centrum Rekrutacji w [...] do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w celu orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Lekarz internista konsultujący skarżącą w dniu [...] maja 2023 r. stwierdził, że po odbytym zabiegu klipsowania pękniętego tętnika (w dniu [...] listopada 2022 r.), badana obecnie bez dolegliwości, bez innych chorób. Lekarz neurolog, konsultujący skarżącą w dniu [...] maja 2023 r. również nie stwierdził u niej dolegliwości po odbytym zabiegu neurologicznym, oraz objawów oponowych i patologicznych w badaniu neurologicznym. Neurochirurg badający skarżącą w dniu [...] czerwca 2023 r. podał, że u orzekanej brak przeciwskazań do zawodowej służby wojskowej.
W tych okolicznościach faktycznych Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2023 r. (nr [...]), na podstawie art. 190 ust. 1, ust. 6 pkt 1, 7 i ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2022 r. poz. 2305, zwana dalej: ustawa o obronie Ojczyzny), § 2 pkt 1, § 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, § 10 oraz § 11 ust. 1 i 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1243 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej) oraz § 4 ust. 4-12 i § 7 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem w sprawie wojskowych komisji lekarskich), w zw. z art. 821 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny, w punkcie 8.1 rozpoznała u rozpoznała u W.K. przebyte krwawienie podpajęczynówkowe z pękniętego tętniaka tętnicy łączącej przedniej prawej, leczone operacyjnie mikrochirurgicznym klipsowaniem tętniaka u osoby bez objawów ubytkowych i ogniskowych w badaniu neurologicznym i powołując się na § 63 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej, zawierającego wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk, stwierdziła (pkt 9), że badana jest niezdolna do służby wojskowej – Kategoria N (zał. 1 Grupa III).
Komisja rozpoznała ponadto u skarżącej przebyte stłuczenie stawu kolanowego lewego z bolesnym przyparciem i chondromalacją rzepki lewej (§ 77 pkt 5), skrzywienie przegrody nosa (§ 26 pkt 3) oraz tatuaż przedramienia prawego (§ 2 pkt 8).
W uzasadnieniu orzeczenia Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] podała, że uwzględniła zarówno konsultacje przeprowadzone w toku niniejszego postępowania orzeczniczego jak również postępowania zakończonego orzeczeniem z dnia [...] marca 2023 r. (nr [...]) stwierdzającym, że skarżąca jest zdolna do dalszej czynnej służby w wojskach obrony terytorialnej.
W odwołaniu W.K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła orzeczenie organu I instancji w części dotyczącej pkt 8 ppkt 1 oraz w części dotyczącej pkt 9. Skarżąca zarzuciła organowi:
1. wydanie orzeczenia pomimo braku przepisu prawa materialnego uprawniającego do orzekania przez rejonowe wojskowe komisje lekarskie o zdolności do zawodowej służby wojskowej żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową inną niż zawodowa służba wojskowa; w uzasadnieniu tego zarzutu odwołała się do art. 83 ust. 1 pkt 3 i art. 87 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny i stwierdziła, że wykładnia systemowa tych przepisów prowadzi do wniosku, że mają one zastosowanie tylko do osób, które nie pełnią żądnego rodzaju czynnej służby wojskowej;
2. naruszenie art. 190 ust. 1, ust. 6 pkt 1 i ust. 7 ustawy o obronie Ojczyzny, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie do żołnierza terytorialnej służby wojskowej chociaż są to przepisy regulujące orzekanie o zdolności do zawodowej służby wojskowej żołnierzy już pełniących zawodową służbę wojskową;
3. naruszenie § 63 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i rozpoznanie u odwołującej schorzenia o którym mowa w powołanym paragrafie załącznika, mimo niestwierdzenia u niej objawów szczątkowych po przebytych chorobach organicznych lub po urazach ośrodkowego układu nerwowego z nieznacznymi zaburzeniami mózgowo-rdzeniowymi, które ze względu na umiejscowienie bądź mechanizmy wyrównawcze nie upośledzają ustroju.
Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez orzeczenie że jest zdolna do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] września 2023 r. (nr [...]), na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, zwana dalej: k.p.a.) oraz art. 58 ust. 6, art. 84 ust. 2 i art. 190 ust. 1 i 10 ustawy o obronie Ojczyzny, § 3 i § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wojskowych komisji lekarskich, a także § 11 ust. 1 i § 12 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
W uzasadnieniu orzeczenia Centralna Wojskowa Komisja Lekarska przywołała treść karty informacyjnej z 1 Wojskowego Szpitala Klinicznego w [...] z filią w [...], gdzie wykonano u badanej zabieg klipsowania tętniaka oraz wyniki konsultacji lekarskich przeprowadzonych u skarżącej w toku procesu orzeczniczego zakończonego orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. (neurologicznej z [...] maja 2023 r. i neurochirurgicznej z dnia [...] czerwca 2023 r.), a także odwołała się do zaświadczenia wystawionego przez neurochirurga konsultującego W.K. w dniu [...] lutego 2023 r. (w toku wcześniejszego procesu orzeczniczego), w którym nie stwierdził u niej przeciwskazań do wykonywania pracy zawodowej.
Organ odwoławczy podał, że w świetle powyższego organ I instancji prawidłowo stwierdził u badanej schorzenie, o którym mowa w § 63 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej i zasadnie orzekł że schorzenie to czyni ją niezdolną do zawodowej służby wojskowej.
W.K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] września 2023 r. (w zakresie dotyczącym zdolności do służby) zarzuciła, że wydane zostało pomimo braku przepisu prawa materialnego uprawniającego do orzekania przez wojskowe komisje lekarskie o zdolności do zawodowej służby wojskowej żołnierzy pełniących - w czasie kierowania ich na rejonową wojskową komisję lekarską i w czasie orzekania przez rejonową wojskową komisję lekarską - czynną służbę wojskową inną niż zawodowa służba wojskowa.
Skarżąca zarzuciła ponadto organowi naruszenie
1. art. 190 ust. 1 i ust. 10 ustawy o obronie Ojczyzny poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do żołnierza terytorialnej służby wojskowej chociaż są to przepisy regulujące orzekanie o zdolności do zawodowej służby wojskowej żołnierzy już pełniących zawodową służbę wojskową;
2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na nienależytym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy w zakresie wpływu przebytego krwawienia podpajęczynówkowego z pękniętego tętnika tętnicy łączącej prawej, leczonego operacyjnie mikrochirurgicznym klipsowaniem tętniaka u osoby bez objawów ubytkowych i ogniskowych w badaniu neurologicznym do pełnienia zawodowej służby wojskowej, pomimo tego, że to na organie spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, które to działania powinny być podejmowane z urzędu;
3. § 63 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie pomimo niestwierdzenia u niej "objawów szczątkowych po przebytych chorobach organicznych lub po urazach ośrodkowego układu nerwowego z nieznacznymi zaburzeniami mózgowo-rdzeniowymi, które ze względu na umiejscowienie bądź mechanizmy wyrównawcze nie upośledzają ustroju";
4. art. 7 w zw. z § 63 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej polegające na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej wskutek braku dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i dokonania jednostronnej, wybiórczej oraz nierzetelnej oceny materiału dowodowego poprzez nieuprawnione przyjęcie, że stwierdzone w pkt 8.1 orzeczenia I instancji rozpoznanie jest tożsame z "objawami szczątkowymi po przebytych chorobach organicznych lub po urazach ośrodkowego układu nerwowego z nieznacznymi zaburzeniami mózgowordzeniowymi, które ze względu na umiejscowienie bądź mechanizmy wyrównawcze nie upośledzają sprawności ustroju";
5. art. 15 k.p.a. polegające na całkowitym pominięciu podniesionych w odwołaniu zarzutów i argumentów strony i wydaniu przez organ odwoławczy orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie organu I instancji bez dokładnego ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, zgodnie z którą sprawa administracyjna powinna być dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta.
Uzasadniając złożoną skargę W.K. przytoczyła argumenty tożsame z tymi, które podnosiła w toku postępowania odwoławczego. Ponadto stwierdziła, że w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do podniesionych przez nią w odwołaniu zarzutów i wyjaśnień, całkowicie je pomijając, co skutkuje uznaniem, że zaniechał ponownego rozpoznania sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.
Odnosząc się do zarzutów skargi podniosła m. in., że zgodnie z art. 129 ustawy o obronie Ojczyzny, służba wojskowa dzieli się na: czynną służbę wojskową i służbę w rezerwie. Natomiast art. 130 ust. 1 tej ustawy określa, że czynna służba wojskowa polega na pełnieniu; 1) zasadniczej służby wojskowej; 2) terytorialnej służby wojskowej; 3) służby w aktywnej rezerwie w dniach tej służby oraz odbywaniu ćwiczeń wojskowych w ramach pasywnej rezerwy; 4) zawodowej służby wojskowej; 5) służby w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Wojskowe komisje lekarskie orzekają o zdolności do czynnej służby wojskowej, mając na względzie, wynikające z zapisów ustawowych i norm zawartych w rozporządzeniu, różnice związane z rodzajem czynnej służby wojskowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, mimo że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są uzasadnione.
Na wstępie należy wyjaśnić, że dokonywana przez sądy administracyjne kontrola orzeczeń komisji lekarskich dotyczących zdolności do służby wojskowej oparta jest wyłącznie na kryterium legalności, tj. ich zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Sądy administracyjne nie mają natomiast kompetencji specjalistycznych do oceny tego rodzaju orzeczeń z punktu widzenia prawidłowości zastosowania przez organy wiedzy medycznej. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt III OSK 726/21 (dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), "sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny merytorycznej trafności skarżonego orzeczenia w zakresie postawionej przez lekarzy diagnozy. Nie posiada bowiem wiedzy specjalistycznej w zakresie medycyny. Ustawodawca tworząc przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie wyposażył sądów administracyjnych w stosowne instrumentarium procesowe, umożliwiające np. przy pomocy opinii biegłych sądowych, dokonywanie merytorycznej oceny diagnozy postawionej przez komisję. W związku z powyższym Sąd nie mógł się wypowiadać co do tego, czy diagnoza postawiona przez komisję lekarską jest merytorycznie poprawna czy też nie."
W konsekwencji kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanej, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności do służby wojskowej była zgodna z przepisami określającymi zasady orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę badał więc jedynie wydane w toku postępowania akty pod względem kryterium legalności i stwierdził, że zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] września 2023 r. narusza prawo (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.) w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
W ocenie Sądu, wymienione orzeczenie nie zawiera należytego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie dokonanego rozpoznania, a w konsekwencji dokonanego ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej.
Stosownie do art. 87 ust. 1 zd. 1 ustawy o obronie Ojczyzny wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenie o zdolności danej osoby do służby wojskowej na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w przypadku potrzeby również obserwacji szpitalnej. Jak stanowi § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy, większością głosów składu orzekającego z wyłączeniem sytuacji, gdy działa jednoosobowo. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej (§ 11 ust. 1 rozporządzenia). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie (§ 11 ust. 3). Stosownie zaś do § 10 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia, orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej wraz z uzasadnieniem.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w zaskarżonym orzeczeniu stwierdziła, że organ orzeczniczy I instancji w związku ze stwierdzeniem u badanej przebytego krwawienia podpajęczynówkowego z pękniętego tętniaka tętnicy łączącej przedniej prawej, leczonego operacyjnie mikrochirurgicznym klipsowaniem tętniaka, zasadnie rozpoznał u niej schorzenie wymienione w § 63 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej tj. objawy szczątkowe po przebytych chorobach organicznych lub po urazach ośrodkowego układu nerwowego z nielicznymi zaburzeniami mózgowo-rdzeniowymi, które ze względu na umiejscowienie bądź mechanizmy wyrównawcze nie upośledzają sprawności ustroju.
Według objaśnień szczegółowych do § 63 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej, osoby ubiegające się o powołanie do służby w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego, do służby w warunkach działania prądu elektrycznego oraz żołnierzy kierowanych lub wyznaczonych do służby poza granicami państwa należy kwalifikować jako niezdolnych.
Zdaniem Sądu, analiza materiału dowodowego zebranego w toku postępowania orzeczniczego wskazuje, że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska nie dokonała należytego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie stanu zdrowia badanej. Komisja w treści orzeczenia odwołała się do wyników konsultacji lekarskich skarżącej (neurologicznej z [...] maja 2023 r. i neurochirurgicznej z dnia [...] czerwca 2023 r.). W powołanych dokumentach podano, że u badanej nie stwierdza się obecnie dolegliwości po odbytym zabiegu neurologicznym oraz objawów oponowych i patologicznych w badaniu neurologicznym oraz że nie ma przeciwskazań do tego, aby pełniła zawodową służbę wojskową. W żaden sposób nie wyjaśniła jednak na jakiej postawie stwierdziła u W.K. występowanie szczątkowych objawów, uprzednio przebytego przez nią schorzenia neurologicznego. Nie określiła także, by skarżąca ubiegała się o powołanie do służby w warunkach opisanych w objaśnieniach szczegółowych do § 63 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej. Powyższa okoliczność, z uwagi na skutki prawne niniejszego orzeczenia, jest istotna i jako taka winna zostać omówiona w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Podkreślić należy, że stosownie do treści przepisów regulujących tryb postępowania w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, jak i stosowanych odpowiednio przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego orzeczenie wydane przez komisję lekarską powinno zawierać szczegółowe uzasadnienie. Winno ono w sposób logiczny i przekonujący wyjaśniać zarówno sposób dokonania rozpoznania jak też to, w jaki sposób stwierdzone rozpoznanie przekłada się na możliwość pełnienia przez osobę badaną służby. Powinno więc wyjaśniać medyczne powody postawionej diagnozy i ustalonego rozpoznania, a nie ograniczać się wyłącznie do przywołania dokumentacji medycznej i wyników badań. Uzasadnienie orzeczenia komisji winno być więc sporządzone tak, aby można było dokonać realnej (a nie tylko pozornej) oceny wydanego rozstrzygnięcia. W przeciwnym razie, wymykać się ono będzie spod jakiejkolwiek kontroli.
Stwierdzone uchybienie w postaci braku należytego uzasadnienia orzeczenia
w niniejszej sprawie, stanowi naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia i w konsekwencji powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Jednocześnie Sąd stwierdza, że podniesione w skardze zarzuty dotyczące braku podstaw prawnych do orzekania wobec skarżącej o zdolności do zawodowej służby wojskowej są niezasadne. Przepisy art. 125, art. 129 i art. 130 ustawy o obronie Ojczyzny wyraźnie wskazują, że jej przepisy obejmują również żołnierzy terytorialnej służby wojskowej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), uchylił zaskarżone orzeczenie. O kosztach postępowania obejmujących wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).