II SA/Wa 230/12

II SA/Wa 230/12 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Adam Lipiński /przewodniczący sprawozdawca/
Andrzej Kołodziej
Olga Żurawska-Matusiak
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
I OSK 2323/12 - Wyrok NSA z 2013-11-28
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
art. 32,  ust. 1 i 2,  art. 36  ust. 1 i 2,  art. 67  ust. 2 i 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
Dz.U. 2001 nr 79 poz 854
art. 32  ust. 2
Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej Olga Żurawska - Matusiak Protokolant st. asyst. sędziego Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. M. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia z urzędu do dalszego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Policji: 1) uchyla zaskarżony rozkaz personalny; 2) zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz M. M. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.
Uzasadnienie
Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] listopada 2011 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...] października 2011 r., dotyczący zwolnienia aspiranta M. M. z dniem 31 października 2011 r. z zajmowanego stanowiska i przeniesienia z dniem 1 listopada 2011 r. do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji w O..
W uzasadnieniu rozkazu Komendant Główny Policji wskazał, co następuje:
Komendant Wojewódzki Policji w O., wykonując zarządzenie organizacyjne nr 55/11 Komendanta Głównego Policji z dnia 27 września 2011 r., zmieniające zarządzenie nr 10/11 z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie ustalenia liczby etatów Policji i pracowników Policji w województwie [...], wydał w dniu 30 września 2011 r. rozkaz organizacyjny nr 9/11 w sprawie zmian organizacyjnych w strukturze Komendy Wojewódzkiej Policji w O.. W Wydziale [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. m.in. wyłączono 2 stanowiska etatowe specjalisty oraz 2 stanowiska etatowe asystenta. Nadto zarządzeniem organizacyjnym nr 22/11 z dnia 30 września 2011 r., zmieniającym zarządzenie w sprawie ustalenia liczby etatów Policji i pracowników Policji w powiecie o., włączono stanowisko etatowe asystenta w stan etatowy Komendy Miejskiej Policji w O. Rozkazem organizacyjnym Komendanta Miejskiego Policji w O. nr 9/11 z dnia 7 października 2011 r. włączono do Referatu do spraw [...] stanowisko etatowe asystenta.
Aspiranta M. M. , zajmującego stanowisko asystenta Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O., poinformowano o tych zmianach i zaproponowano mianowanie na równorzędne stanowisko służbowe asystenta Referatu do spraw [...] Wykroczeń Komendy Miejskiej Policji w O. Policjant nie wyraził zgody.
Komendant Wojewódzki Policji w O., na podstawie art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, rozkazem personalnym z dnia [...] października 2011 r. zwolnił aspiranta M. M. z dniem 31 października 2011 r. z zajmowanego stanowiska asystenta Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. i z dniem 1 listopada 2011 r. przeniósł z urzędu do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji w O.. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja uzasadniona jest zmianami w etacie Komendy Wojewódzkiej Policji w O., wynikającymi z prowadzonej optymalizacji zatrudnienia w tej jednostce oraz dostosowania struktury komórki organizacyjnej, w której policjant pełnił służbę do faktycznie wykonywanych zadań i czynności służbowych. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Rozkaz doręczono policjantowi w dniu 10 października 2011 r.
W dniu 10 października 2011 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Przewodniczącego [...] Zarządu Wojewódzkiego Związku Zawodowego [...] Policjantów w O., w którym wskazano, iż M. M. pełni z wyboru funkcję w organach Związku Zawodowego [...] Policjantów - przewodniczącego Zarządu Koła Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O., w związku z czym [..] Zarząd Wojewódzki Związku Zawodowego [...] Policjantów w O. w dniu 7 marca 2011 r. objął go ochroną prawną, przewidzianą w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, ze zm.).
W odwołaniu od rozkazu organu I instancji M. M. zarzucił: naruszenie art. 32 ust. 1 w zw. z art. 38 ust. 1 i 2 ustawy o Policji poprzez przeniesienie policjanta na niższe stanowisko służbowe przy użyciu niedozwolonego w takim przypadku trybu art. 32 ust. 1 cytowanej ustawy; naruszenie art. 38 ust. 2 pkt 4 wskazanej ustawy poprzez przeniesienie skarżącego policjanta na niższe stanowisko służbowe, pomimo braku likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub innych przyczyn uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi; naruszenie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych oraz art. 7 k.p.a. w związku z art. 34 ustawy o Policji poprzez mianowanie policjanta na stanowisko bez uwzględnienia jego kwalifikacji i stażu służby oraz nienagannego jej pełnienia. W dodatkowym piśmie policjant stwierdził, iż przeniesienie go do innej jednostki organizacyjnej wynika bezpośrednio z postępowania dyscyplinarnego, wszczętego wobec niego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w O., a zakończonego orzeczeniem uniewinniającym go od zarzucanych mu czynów. W odwołaniu zakwestionowano także nadanie rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności.
Rozpatrując odwołanie, Komendant Główny Policji nie uznał za zasadne wskazanych w nim zarzutów.
Podkreślił, iż stosunek służbowy ma charakter administracyjno - prawny, w związku z czym przełożony właściwy w sprawach osobowych jednostronnie i władczo kształtuje istotne składniki tego stosunku. Z tego właśnie względu art. 28 ust. 1 ustawy o Policji stanowi, że mianowanie, będące źródłem stosunku służbowego, następuje na podstawie dobrowolnego zgłoszenia do służby. W jego ocenie organ I instancji prawidłowo zastosował art. 32 ust. 1 i art. 36 ust. 1 ustawy pragmatycznej. Wskazał, iż ustawa nie określa przy tym żadnych warunków owego przeniesienia, nie wskazuje też kryteriów i przesłanek, którymi kierować się powinien organ dokonujący przeniesienia. Tak sformułowany przepis pozwala uznać, że przeniesienie policjanta do innej jednostki pozostawione zostało uznaniu organu, który kierować się powinien kryteriami potrzeb służby, jej interesu i koniecznością zapewnienia sprawnego, optymalnego wykonywania ustawowych zadań Policji. Natomiast z uwagi na zamiany organizacyjno - etatowe w Komendzie Wojewódzkiej Policji w O., których konsekwencją jest zaskarżony rozkaz personalny, rozstrzygniecie organu I instancji nie ma charakteru dowolności i uwzględnia kwalifikacje policjanta.
Zgodnie z tabelą zaszeregowania stanowisk służbowych policjantów do poszczególnych grup oraz odpowiadających im policyjnych stopni etatowych, stanowiącą załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732. ze zm.) - stanowisko etatowe asystenta zaszeregowane jest w piątej grupie oraz odpowiada mu stopień etatowy aspiranta sztabowego Policji. Przedstawione parametry są zatem tożsame w każdej jednostce organizacyjnej Policji, tj. Komendzie Głównej Policji, Komendzie Wojewódzkiej Policji, Komendzie Miejskiej (Powiatowej) Policji czy też Komisariacie Policji. M. M. został przeniesiony do jednostki Policji w tej samej miejscowości, a następnie mianowany na stanowisko asystenta Referatu ds. [...] Komendy Miejskiej Policji w O.. Podkreślić zatem trzeba, że Komendant Miejski Policji w O. mianował policjanta na stanowisko równorzędne do zajmowanego do tej pory pod względem grupy zaszeregowania, mnożnika kwoty bazowej i stopnia etatowego, jak również przyznał dodatek służbowy w dotychczasowej wysokości. Ponadto komórka organizacyjna, w której policjant pełni obecnie służbę realizuje tożsame zadania w stosunku do komórki organizacyjnej, w której M. M. pełnił służbę dotychczas. Zatem zarzut, iż policjanta przeniesiono na niższe stanowisko służbowe jest gołosłowny.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, organ II instancji wskazał na art. 67 ust. 2 ustawy o Policji, w myśl którego przepisy ustawy o związkach zawodowych stosuje się odpowiednio. Używając sformułowania "odpowiednio", ustawodawca założył konieczność uwzględnienia, w zakresie ochrony funkcjonariuszy pełniących funkcje związkowe, specyfiki stosunków służbowych w Policji, w szczególności zaś dyspozycyjności funkcjonariusza wobec przełożonych. Nie można zatem czynić zarzutu naruszenia art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, skoro policjanta przesunięto na stanowisko równorzędne.
W ocenie Komendanta Głównego Policji wniosek strony w przedmiocie przeprowadzenia dowodu z akt sprawy dyscyplinarnej, zakończonej orzeczeniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...] października 2011 r., nie może zostać uwzględniony, gdyż przedmiotowe postępowanie jest postępowaniem odrębnym i niezależnym od postępowania dyscyplinarnego, jakakolwiek ingerencja Komendanta Głównego Policji, nawet poprzez ocenę stanu faktycznego prawomocnie zakończonego postępowania dyscyplinarnego, byłaby rażącym naruszeniem prawa. Również w tym postępowaniu nie można dokonywać oceny wprowadzonych rozkazem organizacyjnym nr 9/11 z dnia 30 września 2011 r. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. zmian organizacyjnych. Natomiast istotny w sprawie był wniosek naczelnika Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. z dnia [...] października 2011 r. w sprawie przeniesienia M. M. do innej jednostki organizacyjnej Policji. Wniosek ten, stanowiący materiał dowodowy w sprawie, miał wpływ na treść decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...] października 2011 r., kształtującą stosunek służbowy M. M. .
Nadanie zaskarżonemu rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności było uzasadnione potrzebą natychmiastowego wprowadzenia go w życie.
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższy rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji, wnosząc o jego uchylenie wraz z poprzedzającym go rozkazem organu I instancji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:
1) art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 1991 r. o związkach zawodowych w zw. z art. 67 ust. 2 ustawy o Policji, polegające na:
- błędnym przyjęciu przez organ II instancji, iż odpowiednie stosowanie art 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych nie obliguje Komendanta Wojewódzkiego Policji do uzyskania zgody Zarządu Zakładowej Organizacji Związkowej na jednostronną zmianę warunków służby funkcjonariusza Policji;
- błędnym przyjęciu, iż decyzja, wydana przez organ I instancji, nie spowodowała zmiany warunków pracy na niekorzyść skarżącego, a tym samym nie podlega on ochronie przewidzianej w art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych;
2) art. 7 k.p.a., polegające na odstąpieniu przez organ I i II instancji od zasady prawdy obiektywnej i nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji interesu społecznego oraz słusznego interesu skarżącego;
3) art. 10 w zw. z art. 81 k.p.a., polegające na niepowiadomieniu skarżącego przez organ I instancji o możliwości końcowego zaznajomienia się z aktami postępowania oraz prawie do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów, a tym samym nie zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu;
4) art. 107 § 1 k.p.a., polegające na braku oznaczenia organu administracji publicznej, który wydal zaskarżoną decyzję oraz niepowołaniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Do skargi załączono opinie prawną, sporządzoną na zamówienie Związku Zawodowego [...] Policjantów.
Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego.
Do postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie przystąpił w charakterze uczestnika [...] Zarząd Wojewódzkiego Związku Zawodowego Policjantów [...] w O., który został dopuszczony w tym charakterze do postępowania i który poparł skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej, i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga jest w znacznej mierze zasadna.
Nie jest zasadny pogląd wyrażony w skardze, iż w wyniku rozkazu personalnego z dnia [...] października 2011 r. skarżący został przeniesiony na niższe stanowisko służbowe. Porównanie parametrów siatki uposażenia i dodatków służbowych stanowiska asystenta Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. ze stanowiskiem asystenta Referatu ds. [...] Komendy Miejskiej Policji w O. dobitnie przeczy temu twierdzeniu. Również zadania obu tych stanowisk są jednakie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela w tym zakresie w całości wywody, zawarte w uzasadnieniu rozkazu rozstrzygnięcia organu II instancji. Kwestia niższego prestiżu stanowiska asystenta w Komendzie Miejskiej Policji w porównaniu ze stanowiskiem asystenta w Komendzie Wojewódzkiej ma wymiar czysto subiektywny, nieistotny w niniejszej sprawie.
Jednakże owa równorzędność tych stanowisk w rozumieniu przepisów ustawy o Policji nie jest równoznaczna z oceną tych stanowisk z punktu widzenia interesów związku zawodowego, którego policjant pełni istotną funkcję. Ochrona, jaką przewiduje art. 32 ustawy o związkach zawodowych, musi być rozumiana nie jako ochrona interesu osoby pełniącej funkcje związkową, ale jako ochrona interesów związku zawodowego, realizacji celów statutowych związków zawodowych przez jego działaczy. W tym zaś zakresie zarówno skarżący, jak i Związek Zawodowy wskazują na istotną dla Związku okoliczność pełnienia przez skarżącego służby w Komendzie Wojewódzkiej Policji, podnosząc tu jego funkcję w Związku - Przewodniczącego Zarządu Koła Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. Istnieje zatem związek organizacyjno - funkcjonalny pomiędzy mandatem piastowanym przez skarżącego, a jego pracą w Komendzie Wojewódzkiej Policji. Z takiej perspektywy przesuniecie skarżącego z komórki organizacyjnej w Komendzie Wojewódzkiej Policji w O. do komórki organizacyjnej Komendy Miejskiej Policji w O. jest tożsame ze zmianą warunków pracy, o czym stanowi art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Zatem w tym aspekcie skarga trafnie wskazuje na braki uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia.
Trafnie skarżący zarzucił Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w O. istotne uchybienie - brak zwrócenia się do zarządu zakładowej organizacji związkowej o wyrażenie zgody na dokonanie przesunięcia policjanta, będącego przewodniczącym Zarządu Koła Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. na inne stanowisko służbowe. Niemożliwym wydaje się, aby Komendant Wojewódzki Policji w O. nie wiedział o ważnej funkcji związkowej podległego sobie policjanta. Z treści uzasadnienia rozkazu personalnego z dnia [...] października 2011 r. nie wynika, aby organ I instancji analizował sprawę w kontekście art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Analizę taką wykonał dopiero Komendant Główny Policji (aczkolwiek w sposób dalece niewystarczający). Dysponował on już pismem Zarządu Wojewódzkiego Związku Zawodowego [...] Policjantów w O. z dnia [...] października 2011 r., wskazującym na objęcie M. M. , z racji pełnionej funkcji związkowej, przepisem art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Z tenoru tego pisma wynika brak zgody Związku na wydanie rozkazu personalnego, w wyniku którego M. M. został zwolniony z dotychczasowego stanowiska służbowego i mianowany na inne stanowisko służbowe. Zatem per facta concludentia stanowisko organizacji związkowej w procesie wydawania decyzji przez organ II instancji było znane, ale dopiero na etapie kontroli rozkazu personalnego z dnia [...] października 2011 r. Jednakże mimo to uzasadnienie rozstrzygnięcia rozkazu personalnego II instancji nie jest wyczerpujące i ujmujące całą problematykę problemu. Również Komendant Główny Policji całkowicie pomija fakt braku zwrócenia się przez organ I instancji o zgodę, o której mowa w art. 32 ustawy o związkach zawodowych.
Komendant Główny Policji, dokonując wykładni art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, wskazuje na art. 67 ust. 2 ustawy o Policji. Użyte w tym przepisie sformułowanie o odpowiednim stosowaniu ustawy o związkach zawodowych interpretuje jako prymat przepisów zawartych w ustawie pragmatycznej nad przepisami ustawy o związkach zawodowych. Interpretacja taka nie jest poprawna, gdyż zagadnienia kolizyjne w stosowaniu obu ustaw nie mogą prowadzić do braku ochrony podstawowych interesów związków zawodowych Policjantów. Rozwiązując tego typu konflikty kolizyjne, należy odwołać się do uregulowań zawartych w Statucie Związku Zawodowego [...] Policjantów (dołączony do akt sprawy), na co wskazuje treść art. 67 ust. 3 ustawy o Policji. Tego odniesienia w materiale sprawy brak.
Z kolei skarżący oraz zainteresowany Związek Zawodowy przepis art. 67 ust. 2 ustawy pragmatycznej traktują jako wprowadzenie wprost uregulowań zawartych w ustawie o związkach zawodowych, bez odpowiedniego wyważenia proporcji pomiędzy tymi równorzędnymi aktami prawnymi.
Również argumentacja Komendanta Głównego Policji, ograniczająca się do ważenia interesu Policji – rozumianego jako interes społeczny i interesu policjanta nie jest tu wystarczająca dla dokonania prawidłowej oceny zaskarżonego rozkazu personalnego organu I instancji pod kątem art. 32 ust. 2 oraz art. 2 ust. 6 ustawy o związkach zawodowych w zw. z art. 67 ust. 2 ustawy pragmatycznej, albowiem argumentacja taka traci z pola widzenia interes związku zawodowego, jego prawo do realizowania swoich celów statutowych (zwłaszcza zawartych w § 9 i § 10 Statutu) i właśnie ten cel powinien być tu rozważany w powiązaniu z interesem służby.
W tym aspekcie sprawy trafnie podniesiono w skardze twierdzenia, zawarte w uchwale Izby Administracyjnej Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN z dnia 4 lutego 1993 r., sygn. akt III AZP 38/92, iż przepis art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych ma odpowiednie zastosowanie do policjanta będącego członkiem Zarządu Terenowego Związku Zawodowego [...] Policjantów. W uzasadnieniu tej uchwały SN stwierdził, że nakaz "odpowiedniego" stosowania ustawy związkowej do członków i działaczy Związku Zawodowego [...] Policjantów oznacza m.in. rozciągnięcie ochrony prawnej, wynikającej z art. 32 ust. 2 ustawy związkowej, do policjantów wybranych do władz i ogniw organizacyjnych tego Związku. Wymaganie ustawy, by stosowanie tej normy było "odpowiednie" nakazuje jedynie krytyczną weryfikację wzajemnego stosunku między normą stosowaną a normą odwołującą się i odrzucenie normy stosowanej w całości lub w określonej części jedynie w tym wypadku, gdy norma ta nie może być stosowana w ogóle i do pewnego układu odniesienia m.in. z tego względu, że jest albo oczywiście sprzeczna z innymi przepisami ustawy odwołującej się, albo realizuje odmienne niż ta ustawa cele.
Powyższa uchwała, z uwagi na skład w jakim została podjęta, stanowi zasadę prawną.
W niniejszej sprawie szczególnie ważne dla prawidłowego jej rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy w wyniku wprowadzenia w życie wydanego w dniu 30 września 2011 r. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji rozkazu organizacyjnego nr 9/11 w sprawie zmian organizacyjnych w strukturze Komendy Wojewódzkiej Policji w O. zlikwidowano wszystkie stanowiska etatowe asystenta w Wydziale [...] tejże Komendy. Z dołączonego do akt sprawy administracyjnej rozkazu organizacyjnego nie wynika jaki był stan liczby stanowisk asystenckich w Wydziale [...], rozkaz organizacyjny wskazuje jedynie na liczbę zlikwidowanych stanowisk. Na powyższe pytanie nie potrafili także podczas rozprawy odpowiedzieć ani pełnomocnik skarżącego, ani pełnomocnik organu, ani przedstawiciel Związku Zawodowego. Tymczasem zagadnienie to jest dla rozstrzygnięcia sprawy kluczowe. Jeżeli powyższy rozkaz organizacyjny zlikwidował wszystkie stanowiska asystenckie w Wydziale [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O., to nie jest w sprawie istotne, czy rozkaz personalny z dnia [...] października 2011 r., dotyczący zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska asystenta w Wydziale [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. i przeniesienia go do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji w O., został wydany z naruszeniem normy art. 32 ustawy o związkach zawodowych, albowiem - wobec całkowitej likwidacji stanowisk asystenckich w tym Wydziale - niemożliwym byłoby zachować na nieistniejącym faktycznie stanowisku policjanta jedynie dla potrzeby ochrony uprawnień związkowych. Takiemu rozwiązaniu przeczyłoby racjonalne wykorzystanie etatów policyjnych i dobro służby. Wprost nadużyciem norm art. 2 ust. 6 i art. 32 ustawy o związkach zawodowych byłoby utrzymywanie zbędnego organizacyjnie i funkcjonalnie stanowiska w strukturach jednostki Policji tylko i wyłącznie z uwagi na ochronę związkową policjanta, piastującego ważną funkcję w organizacji związkowej.
Natomiast całkowicie inna sytuacja wystąpiłaby, gdyby w Wydziale [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. zachowano przynajmniej jedno lub więcej stanowisk asystenckich, a zmiany organizacyjne, wprowadzone rozkazem organizacyjnym nr 9/11 z dnia 30 września 2011 r., dotyczyły jedynie między innymi zmniejszenia stanowisk asystenckich w tym Wydziale, a nie ich całkowitej likwidacji. Wówczas niepozostawienie policjanta, piastującego ważną funkcję w organizacji związkowej na stanowisku asystenckim w Komendzie Wojewódzkiej, może być odczytane przez Związek Zawodowy jako celowe utrudnianie jego działalności, jeżeli rozkaz personalny nie wyważy w sposób odpowiedni wszystkich aspektów sprawy.
Komendant Główny Policji, ponownie rozpatrując sprawę, powinien w pierwszej kolejności ustalić kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie - czy w wyniku opisanych na wstępie zmian organizacyjnych zlikwidowano wszystkie stanowiska asystenckie w Wydziale [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w O. i w dalszej kolejności rozpatrzyć niniejszą sprawę według wyżej wskazanych wytycznych interpretacyjnych.
Odnosząc się do ostatniego (4) zarzutu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzielił jego zasadności. Rozkaz personalny, wydany przez organ II instancji, zawiera wszystkie niezbędne dla rozstrzygnięcia elementy formalne.
Natomiast zagadnienie czy Związek Zawodowy został poinformowany o zamiarze wprowadzenia zmian organizacyjnych przez Komendanta Wojewódzkiego policji w O. (zarządzenie organizacyjne z dnia 30 września 2011) nie należy do sfery orzeczniczej niniejszej sprawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152, natomiast w zakresie zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 w/w ustawy.