II SA/Wa 2254/23

II SA/Wa 2254/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /sprawozdawca/
Joanna Kruszewska-Grońska /przewodniczący/
Łukasz Krzycki
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne
Ochrona danych osobowych
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145  par. 1  pkt 1  lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2024 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Postępowanie w sprawie zainicjowała skarga K. S., na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zwaną dalej: Spółką, polegające na nieusunięciu danych osobowych w zakresie imienia, drugiego imienia oraz nazwiska Skarżącej, pomimo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania.
Decyzją z dnia [...] września 2023r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nakazał [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] spełnienie wynikającego z przepisów art. 17 ust. 1 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 żądania Pani K. S. usunięcia jej danych w związku z wniesieniem sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych, poprzez usunięcie jej danych osobowych w zakresie: imienia, drugiego imienia oraz nazwiska przetwarzanych za pośrednictwem strony internetowej dostępnej pod adresem URL: [...].
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Spółka przetwarza dane o podmiotach prowadzących działalność związaną z medycyną, które zostały opublikowane m.in. w Rejestrze Praktyk Zawodowych Fizjoterapeutów prowadzonym przez Centrum [...].
Dnia [...] stycznia 2023 r. strona zwróciła się do Spółki w formie wiadomości e-mail z informacją, iż nie udzieliła Spółce zgody na udostępnienie jej danych osobowych na stronie internetowej Spółki, a jeżeli udzieliła tej zgody nieświadomie, wycofała zgodę na publikację jej danych osobowych. Ponadto zwróciła się do Spółki z żądaniem usunięcia następujących danych osobowych: numer telefonu, adres e-mail, dane dotyczące praktyki (rodzaj, tytuł, numer PWZ, numer NIP, zakres udzielanych świadczeń).
[...] lutego 2023 r., strona (w formie pisma przekazanego pocztą tradycyjną na adres siedziby Spółki), wniosła sprzeciw wobec przetwarzania następujących danych osobowych na stronie [...], cyt.: "K. N. S.; tel: [...]; [...]: NPWZ: [...], NIP: [...]; [...], rodzaj praktyki: wyłącznie w miejscu wezwania, zakres udzielanych świadczeń (wymienione)". W piśmie tym wskazała, że od dnia [...] grudnia 2022 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim L4 z powodu depresji oraz wypalenia zawodowego, w związku z czym potrzebuje spokoju oraz czasowego odcięcia się od życia zawodowego w celach regeneracji, a jednym ze środków do regeneracji jest brak w Internecie ogólnodostępnego kontaktu do niej.
W odpowiedzi na powyższe Spółka oświadczyła, że zaprzestanie publikowania danych osobowych Skarżącej w zakresie numeru telefonu oraz adresu e-mail.
[...] lutego 2023 r. strona poinformowała Spółkę, iż zaprzestanie publikowania danych osobowych w zakresie numeru telefonu oraz adresu e-mail jest dla niej częściowo satysfakcjonujące. Ponadto, poprawiła Spółkę, że jej działalność nie została zawieszona, lecz całkowicie zamknięta [...] grudnia 2020 r. W związku z tym zwróciła się z wnioskiem o informację, w jakim celu jej dane osobowe będą przetwarzane na stronie internetowej Spółki przez, cyt.: "5 lat od czasu przesłania mi klauzuli w sierpniu 2021 czyli do sierpnia 2026 roku". Ponadto ponownie sformułowała wobec Spółki żądanie usunięcia wszystkich jej danych osobowych.
Spółka [...] lutego 2023 r. poinformowała Skarżącą, że celem ww. przetwarzania jest realizacja założenia, iż cyt.: "istnieją pacjenci, którzy korzystali w usług fizjoterapeuty i np. mogą oni chcieć kontynuować leczenie u niego. Uważamy, że podając informacje o tym, że praktyka nie funkcjonuje dajemy ludziom wartościowe informacje".
Spółka [...] marca 2023 r., poinformowała stronę, że zgodnie z jej żądaniem ukryła numer prawa wykonywania zawodu, numer NIP oraz pole na opinie.
Spółka wskazała też, że przeprowadziła test równowagi, na podstawie którego podjęła decyzję o kontynuacji publikacji danych strony na stronie internetowej, gdyż uznaje, że "istnienie interes ekonomiczno-gospodarczy Administratora i oczekiwania społeczne", które uzasadniają przetwarzanie danych osobowych strony na stronie internetowej.
W dalszej części uzasadnienia organ przywołał regulację art.21 ust.1 RODO podnosząc, że decydujące w przedmiotowej sprawie jest określenie czy strona zwróciła się do Spółki, jako administratora jej danych osobowych, z żądaniem sprzeciwu wobec przetwarzania dotyczących jej danych osobowych opartego na art. 6 ust. 1 lit. e lub f rozporządzenia 2016/679, w tym profilowania, z przyczyn związanych z jej szczególną sytuacją, a jeśli tak, to czy Spółka nie wykazała istnienia ważnych, prawnie uzasadnionych podstaw do przetwarzania, nadrzędnych wobec interesów, praw i wolności osoby, której dane dotyczą, lub podstaw do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń.
Dalej ponownie przytoczono elementu stanu faktycznego konkludując, że w ocenie Prezesa UODO, przedstawiona w ramach testu równowagi argumentacja Spółki nie przywołuje istnienia prawnie uzasadnionych interesów administratora uzasadniających przetwarzanie danych osobowych strony po wniesieniu przez nią sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych przez Spółkę wraz z przedstawieniem jej szczególnej sytuacji. W ocenie organu interesów ekonomiczno-gospodarczych spółki oraz oczekiwań społecznych osób odwiedzających stronę internetową, nie można uznać ani za prawnie uzasadnione, ani nadrzędne wobec interesów, praw i wolności strony związanych z jej szczególną sytuacją oraz stanem zdrowia.
Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiodła firma [...] sp. Z o.o. w [...] zarzucając organowi naruszenie
1/art. 7, art. 77 § 1 k.p.a oraz art. 8 i 9 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez jednostronne, nieobiektywne i niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego sprawy tj.
a) pominięcie przedłożonych przez Administratora wyjaśnień i testu równowagi przy ustalaniu okoliczności stanu faktycznego sprawy,
b) nieustalenie rzeczywistego zakresu żądania Osoby, której dane dotyczą, która w korespondencji prowadzonej z Administratorem kilkukrotnie modyfikowała zakres swoich żądań;
2/art. 80 k.p.a. oraz art. 8 i 9 k.p.a. w zw. z art. 7 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez
przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i nieuprawnione przyjęcie, że;
a) "Spółka wskazuje na własne interesy ekonomiczno-gospodarcze oraz na oczekiwania społeczne osób, odwiedzających stronę Spółki, których nie można uznać ani za prawnie uzasadnione ani nadrzędne wobec interesów, praw i wolności Skarżącej związanych z jej szczególną sytuacją i stanem zdrowia", z czego wynika, że: - Organ uznał interes Administratora i osób trzecich w przetwarzaniu za nieuzasadniony
prawnie - bez jakiegokolwiek uzasadnienia, - Organ uznał, że ww. interesy Administratora i osób trzecich nie są nadrzędne wobec niedookreślonych w decyzji interesów, praw, wolności Osoby, której dane dotyczą, również bez jakiegokolwiek wyjaśnienia tak daleko idących wniosków, zwłaszcza w kontekście przedłożonego przez Administratora w postępowaniu szczegółowego testu równowagi,
b) Osoba, której dane dotyczą zgłosiła sprzeciw, choć Osoba ta kilkukrotnie modyfikowała zakres swoich żądań, co uniemożliwiało precyzyjne określenie, czego ostatecznie dotyczy żądanie,
c) żądanie zgłoszone przez Osobę, której dane dotyczą, oparte było na przyczynach, związanych z jej szczególną sytuacją i stanowiło uzasadniony sprzeciw w stosunku do wszystkich danych, przetwarzanych przez Skarżącego, podczas gdy szczególna sytuacja, na jaką powoływała się Osoba której dane dotyczą odnosiła się wyłącznie do publikacji danych kontaktowych i innych, które ostatecznie zostały przez Administratora usunięte, a nie znajduje odniesienia do danych obrazujących fakt prowadzenia przez konkretną osobę działalności w przeszłości oraz faktu, że obecnie ta działalność jest nieaktywna, wręcz przeciwnie - publikacja tych danych pozostaje również w interesie Osoby, której dane dotyczą, realizując postulat o odcięciu się od życia zawodowego,
d) informacja o historycznym fakcie prowadzenia publicznej działalności zawodowej, w tym o jej nieaktywności czy zamknięciu nie ma znaczenia dla osób poszukujących danego specjalisty lub specjalisty określonego rodzaju, choć - jak wynika również z przedłożonego testu równowagi - osoby trzecie mogą mieć jak najbardziej uzasadniony interes w tym, aby taką informację uzyskać zwłaszcza po zamknięciu czy zawieszeniu działalności przez konkretnego specjalistę, pomimo że ciężar dowodzenia w postępowaniu administracyjnym spoczywa co do zasady na Organie,
3/art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. oraz z art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez sporządzenie nieprawidłowego, nader lakonicznego uzasadnienia
4/art. 47 i art. 54 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej
5/art. 6 ust. 1 lit f RODO
6/art. 17 ust. 3a) w zw. z art. 17 ust. 1 pkt d iart. 21 RODO.
W oparciu o powyższe spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów procesu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie poddaje się ona kontroli sądowej.
Pierwszą kwestią wymagającą zbadania przez Sąd było ustalenie, czy skarżona decyzja zawiera wszelkie, wymagane prawem elementy, a przede wszystkim, czy została uzasadniona w sposób wyczerpujący.
W myśl art.107 par.1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.
Paragraf 3 w/w przepisu precyzuje natomiast to, jak powinno wyglądać uzasadnienie decyzji. Winno ono w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Organ uzasadniając wydaną decyzję powinien więc odnieść się przede wszystkim do materiału dowodowego jaki zgromadził w trakcie trwania postępowania administracyjnego. Dotyczy to zarówno materiału dowodowego, na którym się oparł przy rozstrzyganiu, jak też materiału, któremu odmówił wiary.
Po przedstawieniu zebranych dowodów, i wyjaśnieniu tego, którym z nich dał wiarę a którym tej wiary odmówił i dlaczego, na organie wydającym decyzję ciąży obowiązek ustalenia stanu faktycznego, stanowiącego istotę badanej sprawy.
W końcowej zaś fazie uzasadnienia, organ powinien przedstawić swoje wnioski, jakie wysnuł po zbadaniu dowodów zebranych w sprawie.
Podkreślenia wymaga również to, że skoro decyzja stanowi stanowcze rozstrzygnięcie konkretnej sprawy administracyjnej, to jej uzasadnienie musi w sposób równie stanowczy precyzować podstawę faktyczną i prawną decyzji. Nie jest bowiem rolą adresata decyzji, czy ewentualnie Sądu administracyjnego, zastępowanie organu w obowiązku skonkretyzowania sposobu rozumowania organu czy podstaw rozstrzygnięcia. Nie może więc mieć miejsca taka sytuacja, że autor decyzji pozostawia do wyboru Sądowi i stronie postępowania, kilka różnych motywów, bądź też przedstawia jeden motyw, lecz nie precyzuje go .
Oczywistym również jest że decyzja wydana w konkretnej sprawie, musi stanowić rozstrzygnięcie właśnie tej konkretnej sprawy. Stąd również uzasadnienie decyzji musi odnosić się do przedmiotu rozpoznawanej sprawy a więc musi być szczegółowo osadzone w jej realiach faktycznych.
Dopiero tak sporządzone uzasadnienie, umożliwia stronie postępowania poznanie motywów działania organu, i zrozumienia wydanej decyzji. Dzięki poprawnie sporządzonemu uzasadnieniu również Sąd, w razie wniesienia skargi, ma możliwość zweryfikowania wydanego rozstrzygnięcia, i zbadania, czy organ wziął pod uwagę całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, oraz czy w sposób logiczny wyjaśnił swoje stanowisko.
W świetle powyższego, odnosząc się do skarżonej decyzji uznać należy, iż nie spełnia ona w/w wymogów, gdyż jej uzasadnienie nie zawiera koniecznych elementów sprecyzowanych na wstępie niniejszych rozważań.
Przede wszystkim nie zawiera ono jakiejkolwiek analizy żądania zgłoszonego [...] lutego 2023r. przez stronę administratorowi jej danych. Organ nie odniósł się do powodów dla jakich strona domagała się zaprzestania przetwarzania jej danych osobowych ani do zakresu owych danych i związku istniejącego pomiędzy faktem przetwarzania konkretnych danych a osiągnięciem celu wskazywanego przez stronę (potrzeba spokoju i ocięcia się od życia zawodowego).
W uzasadnieniu skarżonej decyzji zabrakło również konfrontacji powodów wskazywanych przez stronę, ze stanowiskiem spółki o istnieniu nadrzędności jej interesu ekonomiczno-gospodarczego i oczekiwaniach społecznych (ze szczególnym uwzględnieniem argumentów spółki zaprezentowanych przez nią w teście równowagi).
W omawianym uzasadnieniu zabrakło także wyjaśnienia tego, z jakich powodów organ uznał, iż prawo strony do żądania zaprzestania przetwarzania jej danych w postaci imion i nazwiska, przewyższa interes spółki i oczekiwania społeczne. W tym miejscu zasadnym jest dodanie, że czyniąc powyższe wyjaśnienia organ nie powinien abstrahować od szczególnej sytuacji, na jaką powoływała się osoba której dane dotyczą (odnosiła się ona głównie do publikacji danych kontaktowych jako pozostających w związku z chorobą, a które to dane ostatecznie zostały przez Administratora usunięte).
Powyższych uchybień nie ekskulpuje działanie organu polegające na przytoczeniu przepisów prawa, poglądów doktryny i judykatury i ostatecznie na stwierdzeniu, że wskazywanych prze spółkę interesów ekonomiczno-gospodarczych oraz oczekiwań społecznych osób odwiedzających stronę internetową Spółki, nie można uznać ani za prawnie uzasadnione, ani nadrzędne wobec interesów, praw i wolności Skarżącej związanych z jej szczególną sytuacją oraz stanem zdrowia. Poprzestanie przez organ na przywołaniu wyłacznie powyższego poglądu sprawia, iż cała decyzja nabiera cech dowolności.
W świetle powyższych wniosków, Sąd nie znając precyzyjnych motywów jakimi kierował się organ, nie jest w stanie w sposób rzetelny ocenić merytorycznej poprawności rozstrzygnięcia. Będzie to możliwe dopiero wtedy, gdy organ należycie uzasadni swoje stanowisko, które wyraził w skarżonej decyzji.
W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.145 par.1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) .
O kosztach rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) przyznając od organu na rzecz skarżącego podmiotu zwrot kosztów uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz zwrot kosztów pomocy prawnej świadczonej skarżącemu przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego.
Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do uwzględnienia uwag poczynionych w powyższym uzasadnieniu i do poprawnego sporządzenia uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia, które w sposób jednoznaczny określi motywy jakimi kierowano się przy rozstrzyganiu sprawy.