II SA/Wa 2218/23

II SA/Wa 2218/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-11-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący/
Łukasz Krzycki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne
Straż graniczna
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2008 nr 24 poz 148
par. 11b ust. 1 i ust. 2
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do  uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 106 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2024 r. sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku granicznego oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym aktem - na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775), zwanej dalej "K.p.a." - utrzymano w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej (dalej odpowiednio jako: "Komendant Oddziału" oraz "SG") z [...] lipca 2023 r. o odmowie przyznania [...] G.Z., zwanemu dalej "Funkcjonariuszem", dodatku granicznego w wysokości 450 zł miesięcznie, od dnia 1 marca 2023 r., zwanego dalej "Dodatkiem".
W uzasadnieniu skarżonego aktu przywołano następujące okoliczności faktyczne sprawy i prawne jej uwarunkowania:
- Funkcjonariusz - wnioskiem z 18 lipca 2023 r. - wystąpił o ustalenie i wypłatę dodatku granicznego - począwszy od 1 marca 2023 r.; w uzasadnieniu żądania przywołano § 11b rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 2424 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem o uposażeniu"; podkreślono, że odpowiednikiem komórki wewnętrznej, właściwej w placówce SG do wsparcia specjalistycznego, są zespoły kontroli specjalistycznych; Funkcjonariusz podkreślił, że pełni służbę w SG od 22 lat w lotniczym przejściu granicznym - obecnie na stanowisku starszego kontrolera-[...] w Zespole [...] - wykonując zadania kontroli granicznej,
- wobec odmowy przyznania dodatku przez Komendanta Oddziału i skutecznego wniesienia odwołania sprawę rozpatrywano w II. instancji,
- zgodnie z art, 103 ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r, o Straży Granicznej (Dz.U. z 2023 r., poz. 1080 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o SG", funkcjonariusz otrzymuje z tytułu służby jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne - określone w ustawie,
- w świetle art. 104 ustawy o SG, uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia,
- stosownie do upoważnienia ustawowego w art. 108 ust. 3 ustawy o SG, warunki otrzymywania dodatków do uposażenia oraz ich wysokość określono w rozporządzeniu o uposażeniu;
- wśród dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy SG, prawodawca - w § 4 ust. 1 pkt 8 powołanego rozporządzenia - przewidział dodatek graniczny,
- stosownie do brzmienia § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu, dodatek graniczny - w wysokości 450 zł miesięcznie - otrzymują funkcjonariusze, wykonujący zadania w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego na granicy państwowej z Federacją Rosyjską Republiką Białorusi, Ukrainą oraz w lotniczych lub morskich przejściach granicznych, pełniący służbę na stanowiskach w placówkach SG w komórkach wewnętrznych właściwych do:
1) kontroli ruchu granicznego,
2) służby granicznej,
3) służby dyżurnej operacyjnej,
4) wsparcia specjalistycznego,
5) postępowań granicznych.
- analizując powołany przepis, należy przyjąć, że dodatek graniczny stanowi obligatoryjny składnik uposażenia - gdy funkcjonariusz zajmuje stanowisko służbowe wymienione w § 11b ust. 1 i realizuje wskazane w powołanym przepisie czynności służbowe; w powyższych okolicznościach dodatek graniczny ma charakter dodatku stałego,
- innymi słowy, jedynymi kryteriami przyznania dodatku granicznego – na podstawie § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu - jest zajmowanie określonego w tym przepisie stanowiska służbowego we wskazanej komórce wewnętrznej placówki SG - na określonym przez prawodawcę odcinku granicy państwowej lub rodzaju przejścia granicznego - oraz realizacja określonych w danym przepisie zadań,
- przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, Funkcjonariusz pełni służbę na stanowisku starszego kontrolera - [...] Zespołu [...],
- zarówno Grupa [...] jak i wchodzący w jej skład Zespół [...] - w strukturze których Funkcjonariusz zajmuje stanowisko służbowe - nie są komórkami wewnętrznymi placówki SG [...], spełniającymi wymogi, o których mowa w § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu,
- podkreślono, że - zamieszczony w powołanym przepisie - enumeratywny katalog komórek wewnętrznych ma charakter zamknięty i nie podlega rozszerzeniu; w konsekwencji pełnienie służby na stanowisku służbowym w innej komórce wewnętrznej, aniżeli wskazana w dany przepisie uniemożliwia przyznanie dodatku granicznego - w wysokości miesięcznej wynoszącej 450 zł.,
- w tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, że Funkcjonariusz spełnił dyspozycję § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu; pełni bowiem służbę na stanowisku w komórce wewnętrznej placówki SG, innej aniżeli wskazane w powołanym przepisie,
- stosownie do brzmienia art. 6 K.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach prawa; w rezultacie tego działania przełożonego - właściwego w sprawach osobowych, w tym przypadku Komendanta Oddziału - nie mogą wykraczać poza dyspozycję norm prawa - stanowionego przez powołane do tego organy,
- wobec powyższego przełożony właściwy w sprawach osobowych dokonał prawidłowej subsumpcji obowiązujących przepisów prawa; tym samym chybiony jest zarzut naruszenia art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy o SG oraz § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu.
W skardze zarzucono wydanie kwestionowanej decyzji z naruszeniem przepisów prawa:
- procesowego:
- art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, gdy analiza zebranego w sprawie materiału procesowego wskazuje, że należy - w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. - wydać rozstrzygnięcie pozytywne i przyznać Funkcjonariuszowi Dodatek;
- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich czynności, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym – w szczególności - nie ustalono:
jakie czynności znajdują w zakresie obowiązków Funkcjonariusza i jakie są przezeń wykonywane podczas służby;
jakie konkretnie czynności mieszczą się w zakresie wskazanym w § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu i porównania tych czynności,
czy Funkcjonariusz wykonywał - ze względu na bieżące potrzeby służby - choćby czasowo zadania, o których mowa w ust. 1; implikowałoby to przyznanie dodatku granicznego w wysokości proporcjonalnej do liczby dni wykonywania tych zadań,
- art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a., poprzez dokonanie ustaleń faktycznych wyłącznie w oparciu o materiał dowodowy, który był zgodny z góry przyjętą tezą o braku zajmowania się przez Funkcjonariusza zadaniami, określonymi w § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu; zaniechano również wyczerpującego uzasadnienia podstaw wydanego rozstrzygnięcia; przykładem może być korzystanie wobec strony z żeńskiej formy rodzajnika "ww. funkcjonariuszka",
- art. 136 § 1 K.p.a., poprzez:
nieprzeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia całokształtu okoliczności sprawy i włączenia do akt sprawy szczegółowego zakresu obowiązków służbowych Funkcjonariusza jak również ustalenia, czy wykonywał zadania, o których mowa w § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu, względnie czy zaistniały wobec niego przesłanki z § 11b ust. 2,
błąd w ustaleniach faktycznych; polegał on na nieuprawnionym przyjęciu, że zarówno Grupa [...] jak i wchodzący w jej skład Zespół [...] - w strukturze których Funkcjonariusz zajmuje stanowisko służbowe - nie są komórkami wewnętrznymi Placówki SG [...], spełniającymi wymogi, o których mowa w § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu; już pobieżna analiza zakresu obowiązków służbowych Funkcjonariusza wskazuje zaś, że tenże jest obowiązany m.in. (i) prowadzić działania graniczne i dokonywać kontroli granicznej,
- materialnego:
- § 11 b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu poprzez:
błędną wykładnie i bezpodstawne uznanie, że zasadnicze znaczenie do uzyskania dodatku ma formalna nazwa stanowiska służbowego danego strażnika granicznego - ewentualnie nazwa komórki wewnętrznej danej jednostki; pominięto samą konstrukcję przepisu i użycie zwrotu "w komórkach wewnętrznych właściwych do..."; brzmienie ust. 2 wskazuje na konieczność proporcjonalnej wypłaty dodatku dla funkcjonariuszy, którzy czasowo wykonują zadania, o których mowa w ust. 1; wskazuje jednoznacznie, że celem przedmiotowej normy prawnej było przyznanie dodatku funkcjonariuszom, którzy faktycznie wykonują zadania w ramach czynności granicznych, które określono szeroko - jako dotyczące: kontroli ruchu granicznego, służby granicznej, służby dyżurnej operacyjnej, wsparcia specjalistycznego, lub postępowań granicznych;
błędne niezastosowanie, pomimo że Funkcjonariusz - zatrudniony na stanowisku starszy kontroler – [...] - wykonuje - w ramach swoich zasadniczych obowiązków - kontrolę graniczną; obowiązkiem organu było zaś ustalenie zakresu faktycznych obowiązków służbowych danego funkcjonariusza oraz weryfikację tychże - pod kątem dyspozycji § 11b ust. 1;
- § 11 b ust. i w zw. z § 11 b ust. 2 rozporządzenia o uposażeniu, poprzez ich błędną wykładnie - uznanie, jakoby dodatek graniczny stanowił obligatoryjny składnik uposażenia jedynie w razie wystąpienia koniunkcji spełnienia dwóch warunków - gdy (i) funkcjonariusz zajmuje stanowisko służbowe wymienione w § 11b ust. 1 i (ii) realizuje wskazane w powołanym przepisie czynności służbowe; teza ta jest kontrfaktyczna; wskazuje na to chociażby - określony w ust. 2 - obowiązek przyznania dodatku (w proporcjonalnej wysokości) funkcjonariuszom, którzy obowiązki określone w ust. 1 wykonują jedynie czasowo; niezależnie więc od przyjętego nazewnictwa stanowiska służbowego, w razie ustalenia, że Funkcjonariusz wykonuje kontrolę ruchu granicznego, przysługuje mu dodatek graniczny;
- art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy o SG, poprzez błędne niezastosowanie i nieprzyznanie Funkcjonariuszowi dodatku, pomimo, że wykonywane przezeń obowiązki służbowe są związane stricte z kontrolą ruchu granicznego o której mowa w § 11b ust. 1 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia o uposażeniu.
W szerokim uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty.
Wniesiono o dopuszczenie dowodów uzupełniających z dokumentów, w postaci "Szczegółowego Zakresu Obowiązków i Uprawnień dla Stanowiska: Starszy Kontroler [...] w Zespole [...] w Grupie [...] ("Zakres Obowiązków")" - celem wykazania: że w zakresie obowiązków służbowych Funkcjonariusza pozostaje dokonywanie kontroli granicznej.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Podkreślono, że na lotnisku - gdzie pełni służby Funkcjonariusz - nie realizuje się obecnie obsługi ruchu lotniczego do Federacji Rosyjskiej Republiki Białorusi i Ukrainy.
W trakcie rozprawy (k. 70) pełnomocnik organu wyjaśnił, że § 11b ust. 2 rozporządzenia o uposażeniu organ wykorzystuje następczo - po okresie delegowania funkcjonariusza do zadań na tzw. "zielonej granicy". Gdyby Funkcjonariusz wystąpił o przyznanie dodatku na mocy § 11b ust. 2 rozporządzenia o uposażeniu, możliwie byłoby jego przyznanie - gdyby funkcjonariusz faktycznie wykonywał czynności na zielonej granicy.
Sąd postanowił odmówić dopuszczenia dowodu wnioskowanego w skardze.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Trafne jest stanowisko organu administracji, gdy przywołuje prawne i faktyczne uwarunkowania sprawy - w kontekście wystąpienia przesłanek orzeczenia o odmowie przyznania Dodatku. Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie, ponowne powtarzanie danej argumentacji byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną.
Wobec zarzutów skargi należy dodać jedynie, co następuje.
Sąd w tym składzie podziela argumentację, wyrażona w uzasadnieniu – wydanego w analogicznej sprawie – wyroku tutejszego Sądu z 18 kwietnia 2024 r. (sygn. akt II SA/Wa 1930/23, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Odnotowano tam n.in. że - co wynika z treść §. 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu, wedle brzmienia na czas orzekania w sprawie – prawodawca, określając krąg uprawnionych do otrzymania dodatku granicznego, wskazuje dwie przesłanki, które należy spełnić łącznie. Aby otrzymać dodatek graniczny, funkcjonariusz SG musi po pierwsze wykonywać zadania w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego na granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi, Ukrainą oraz w lotniczych lub morskich przejściach granicznych. Po drugie musi pełnić służbę na stanowiskach w placówkach SG w komórkach wewnętrznych właściwych do:
1) kontroli ruchu granicznego,
2) służby granicznej,
3) służby dyżurnej operacyjnej,
4) wsparcia specjalistycznego,
5) postępowań granicznych.
Przepis wymienia zatem enumeratywnie komórki wewnętrzne placówek SG, gdzie pełnienie służby uprawnia do przyznania dodatku granicznego. W przypadku pełnienia przez funkcjonariusza służby w innych komórkach wewnętrznych – nawet gdy komórki te są umiejscowione w placówkach SG na granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi, Ukrainą oraz w lotniczych lub morskich przejściach granicznych, nie może on otrzymać dodatku granicznego. Wykładnia językowa tego przepisu nie budzi żadnych wątpliwości.
Dany przepis wprowadzony do rozporządzenia o uposażeniu na mocy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 375). W uzasadnieniu do projektu tego aktu wskazano, że dodatek graniczny "(...) ma za zadanie zrekompensowanie trudów służby na granicy wschodniej zarówno w przejściach granicznych jak i zielonej granicy oraz w portach lotniczych i morskich, gdzie służba jest wyjątkowo wymagająca. Na szczególną uwagę zasługuje trudna sytuacja na granicy wschodniej Rzeczypospolitej Polskiej spowodowana skomplikowaną sytuacją migracyjną, wojną w Ukrainie, jak również obciążenie związane z kontrolą ruchu granicznego w portach lotniczych. Przedmiotowy dodatek ma spełniać również funkcję motywacyjną.".
Celem tego przepisu było zatem zrekompensowanie funkcjonariuszom SG trudów pełnienia służby. Taka forma rekompensaty - z wyraźnej woli prawodawcy - nie obejmuje jednak wszystkich funkcjonariuszy, wykonujących zadania w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego na granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi, Ukrainą oraz w lotniczych lub morskich przejściach granicznych. Jedynie tych, którzy zadania te realizują w określonych w tym przepisie komórkach wewnętrznych.
§ 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu znowelizowano po wydaniu zaskarżonej decyzji. Na mocy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2459) z dniem 1 października 2023 r. przepis ten zyskał następujące brzmienie:
"Funkcjonariusze pełniący służbę na stanowiskach w:
1) placówkach Straży Granicznej:
a) ochraniających odcinek granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi lub Ukrainą,
b) obejmujących zasięgiem działania:
– lotnicze przejścia graniczne - w komórkach wewnętrznych właściwych do kontroli ruchu granicznego, służby dyżurnej operacyjnej, postępowań granicznych, spraw migracji oraz na stanowisku kierownika grupy w komórkach właściwych do służby granicznej, cudzoziemców oraz służby dyżurnej operacyjnej,
– morskie przejścia graniczne - w komórkach wewnętrznych właściwych do służby granicznej, spraw migracji oraz na stanowisku kierownika grupy w komórkach właściwych do służby granicznej oraz cudzoziemców,
– lotnicze oraz morskie przejścia graniczne - w komórkach wewnętrznych właściwych do kontroli ruchu granicznego, służby dyżurnej operacyjnej, postępowań granicznych, spraw migracji oraz na stanowisku kierownika grupy w komórkach właściwych do służby granicznej oraz cudzoziemców,
2) dywizjonach Straży Granicznej - w komórce wewnętrznej właściwej do służby dyżurnej oraz na stanowisku szefa służb
- otrzymują dodatek graniczny w wysokości 450 zł miesięcznie.".
Zwraca uwagę, że w nowym brzmieniu przepisu rozszerzono krąg uprawnionych do otrzymania dodatku granicznego. W przypadku funkcjonariuszy pełniących służbę w placówkach SG, ochraniających odcinek granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi lub Ukrainą, prawodawca zrezygnował z warunku "wykonywania zadań w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego", jak również z enumeratywnego wymienia komórek wewnętrznych, w których pełnienie służby uprawnia do dodatku granicznego. Warunek ten utrzymano jednak wobec funkcjonariuszy, pełniących służbę w placówkach SG, obejmujących zasięgiem działania lotnicze przejścia graniczne (§ 11b ust. 1 pkt 1 lit. b tiret 1). Również w tym przypadku warto zacytować treść uzasadnienia do projektu nowelizacji: "Potrzeba dokonania zmiany § 11b rozporządzenia wynika z konieczności rozszerzenia grupy funkcjonariuszy pełniących służbę w placówkach Straży Granicznej ochraniających odcinek granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi, Ukrainą. Zgodnie z aktualnym stanem prawnym funkcjonariusze pełniący służbę w wyżej wymienionych placówkach, aby mogli otrzymywać dodatek graniczny, muszą dodatkowo zajmować stanowiska służbowe w komórkach wewnętrznych enumeratywnie wymienionych w § 11b ust. 1 rozporządzenia. Mając na uwadze trudną sytuację na granicy wschodniej Rzeczypospolitej Polskiej spowodowaną skomplikowaną sytuacją migracyjną, wojną w Ukrainie oraz uwzględniając zaangażowanie wszystkich funkcjonariuszy pełniących służbę w placówkach Straży Granicznej ochraniających odcinek granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi, Ukrainą w realizację zadań związanych z ochroną granicy państwowej, koniecznym jest dokonanie zmiany § 11b ust. 1 rozporządzenia. Wobec powyższego w projekcie zaproponowano, że funkcjonariusze pełniący służbę na stanowiskach w placówkach Straży Granicznej ochraniających odcinek granicy państwowej z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi lub Ukrainą będą otrzymywać dodatek graniczny w wysokości 450 zł miesięcznie. Dodatkowo w porównaniu do obowiązujących rozwiązań zrezygnowano z uzależnienia uprawnienia do tego dodatku od "wykonywania zadań w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego". W przypadku funkcjonariuszy pełniących służbę na stanowiskach w placówkach Straży Granicznej obejmujących zasięgiem działania lotnicze, a także morskie przejścia graniczne, wskazane w projekcie przesłanki uzasadniające otrzymanie dodatku granicznego pozostają analogiczne do przesłanek wymienionych w obowiązującej normie § 11b ust. 1 rozporządzenia. Doprecyzowano jedynie nazwy wewnętrznych komórek organizacyjnych, w których funkcjonariusze pełniący służbę uprawnieni będą do dodatku granicznego oraz dodano komórkę wewnętrzną właściwą do spraw migracji. Ponadto z uwagi na występowanie w strukturze Morskiego Oddziału Straży Granicznej placówek Straży Granicznej obejmujących zasięgiem działania lotnicze oraz morskie przejścia graniczne wprowadzono do katalogu zawartego w § 11b ust. 1 projektu również wskazane placówki. Jednocześnie projekt uwzględnia strukturę etatową występującą w tych placówkach.".
Wskazuje to, że przyjęta przez organy wykładnia § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu jest trafna. Przyjęcie wykładni proponowanej przez Funkcjonariusza prowadziłaby do wniosku, że cześć przepisu - gdzie określono komórki wewnętrzne placówek SG, w których pełnienie służby uprawnia do dodatku granicznego - jest zbędna. Byłby to zabieg niedopuszczalny.
Jak prawidłowo uznał organ, zarówno Grupa [...] – jak i wchodzący w jej skład Zespół [...], w których strukturze Funkcjonariusz zajmuje stanowisko służbowe - nie są komórkami wewnętrznymi placówki Straży Granicznej [...], spełniającymi wymogi, o których mowa w § 11b ust. 1 rozporządzenia o uposażeniu. Prawidłowo zatem Funkcjonariuszowi odmówiono przyznania dodatku granicznego.
Chybione jest więc argumentacja skargi z poniższych przyczyn.
Co wynika z wniosku Funkcjonariusza – gdzie wskazał on kwotę dodatku miesięcznego, o jaką się ubiega (pełna wysokość) - wystąpił on o uzyskanie prawa do dodatku o charakterze stałym - w myśl § 11b w ust 1 rozporządzenia o uposażeniu. Nie było wobec tego powinnością organu – w ramach rozpatrywania danego żądania - rozważanie, czy okresowo wykonywał on "zadania, o których mowa w ust. 1", w rozumieniu § 11 ust. 2 rozporządzenia o uposażeniu, gdzie konieczna byłaby analiza rodzaju i zakresu wykonywanych obowiązków w różnych okresach. Organ nie był więc zobowiązany porównywać szczegółowy zakres obowiązków Funkcjonariusza. Byłoby to bezzasadne wobec powołanej trafnie przez organ zasady legalizmu oraz jednoznacznego brzmienia regulacji normatywnej. Funkcjonariusz nie pełnił też służby w komórce organizacyjnej, której zadania odpowiadałyby wymienionym w § 11b ust. 1 - np. określeniu właściwa do "wsparcia specjalistycznego" (tu: Zespół [...] w Grupie [...]).
Proponowana przez Funkcjonariusza wykładnia - nie znajdująca podstawą w samym brzmieniu regulacji - nie prowadziłaby także do realizacji jasno wyartykułowanych przez prawodawcę celów wprowadzenia przepisu. Różnice w uposażeniu funkcjonariuszy (wobec uzyskiwania Dodatku) ma mieć związek ze zjawiskiem tzw. kryzysu granicznego na granicy wschodniej. Jak wskazuje organ port lotniczy, gdzie pełni służbę Funkcjonariusz nie prowadził nawet odpraw samolotów na trasach do krajów, z których migracja jest przyczyną wzrostu obciążeń presją migracyjną.
Nie naruszono więc wskazanych w skardze przepisów sprawa procesowego, co do powinności właściwego wyjaśnienia sprawy (także przez organ odwoławczy), czy uzasadnienie decyzji (wskazane uchybienia mają charakter oczywistych omyłek), ani też regulacji materialnoprawnych, zakreślających uprawnienie do uzyskania dodatku granicznego.
Poza oceną Sądu pozostaje w niniejszej sprawie, czy Funkcjonariusz może uzyskać dodatek graniczny wobec przesłanek, określonych ówcześnie w § 11b ust. 2 rozporządzenia o uposażeniu. Kwestia, czy prezentowany przez organ sposób rozumienia tej regulacji jest właściwy, nie ma znacznie dla wyniku rozpatrywanej sprawy. Zagadnienie to będzie miało znaczenie i może być przedmiotem oceny Sądu jedynie w razie złożenia przez Funkcjonariusza wniosku o uzyskanie uprawnienia w danym trybie, a następnie zaskarżenia określonego orzeczenia - jeżeli strona uzna je za niekorzystne i naruszające prawo. Niemniej należy wskazać, że - wbrew wywodom skargi – proste zestawienia brzmienia regulacji zawartej w ust. 1 § 11b z treścią jego ust. 2, potwierdza stanowisko organu że - z woli prawodawcy - kryterium przyznania stałego dodatku granicznego w pełnej wysokości jest pełnienie służby w jednostkach organizacyjnych SG, właściwych w sprawach, których rodzaj wymieniono enumeratywnie, nie zaś wykonywanie określonego zadań o pewnym charakterze w dowolnej jednostce. Do problematyki tej odniesiono się jedynie w § 2. Wskazano tam alternatywną podstawą przyznania dodatku granicznego.
Sąd nie przeprowadził wnioskowanego w skardze dowodu. Jak bowiem wcześniej wskazano, szczegółowa analiza zakresu zadań danego Funkcjonariusza nie mogła mieć istotnego znaczenia dla wyniku tej sprawy. Dowód nie był więc niezbędny dla wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, w rozumieniu art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.),
Biorąc pod uwagę powyższe uwarunkowania, zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad, które mogłyby prowadzić do jego uchylenia.
Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono w sentencji.