II SA/WA 2202/23

II SA/Wa 2202/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-06-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak
Ewa Radziszewska-Krupa /sprawozdawca/
Piotr Borowiecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 398
art. 6 ust. 1; art. 32 ust. 1; art. 33 ust. 1, 2 i 3; art. 34; art. 35; art. 38 ust. 1; art. 39 ust. 1; art. 16; art. 17 ust. 1
Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi M. G. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby oraz stopnia inwalidztwa 1. odrzuca skargę w zakresie ustalenia stopnia inwalidztwa; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych I Administracji (zwany dalej: "Dyrektorem ZER") skierował M.G. (zwany dalej "Skarżącym") do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwanej dalej "RKL") w celu uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą.
2. RKL w orzeczeniu z [...] kwietnia 2023r. Nr [...] rozpoznała u Skarżącego:
1) neurastenię - § 86 p. 2, (r.5), kat. B
2) astygmatyzm mieszany obu oczu - § 7 p.2, (r.5), kat. B
3) przebyty powierzchowny uraz głowy oraz palca II ręki prawej bez trwałych pourazowych - bez §.
RKL wskazała, że zdolność do służby określono na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 11 października 2018r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018r., poz. 2035, zwane dalej "rozporządzeniem"). RKL uznała Skarżącego za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem – kategoria "B" i podała, że Skarżący może wykonywać każdą pracę. Zdaniem RKL związek schorzeń lub ułomności (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie zachodzi. RKL nie zaliczyła Skarżącego do żadnej grupy inwalidzkiej.
3. Centralna Komisja Lekarska w [...] podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (zwana dalej "CKL") w orzeczeniu z [...] sierpnia 2023r. nr [...] utrzymała w mocy ww. orzeczenie RKL [...] maja 2023r.
CKL w uzasadnieniu ww. orzeczeniem wyjaśniła, że po zapoznaniu się z dokumentacją orzeczniczo-lekarską zgromadzoną w sprawie, w tym z aktualną kartą historii choroby Skarżącego z 4 sierpnia 2023r., zaświadczeniem lekarskim z 22 lutego 2023r., skierowała Skarżącego na badanie psychiatryczne. Konsultująca specjalista psychiatra w podsumowaniu badania z 9 sierpnia 2023r. wpisała "w kontakcie werbalnym poprawny, w nastroju subdepresyjnym, smutny, zgłasza skargi somatyczne, wzmożona drażliwość, ma sny o treści związanej ze służbą. Bez objawów psychotycznych. Zaburzenia lękowe uogólnione o umiarkowanym nasileniu." CKL - po wnikliwym przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji i w oparciu o aktualną opinię - stwierdziła, że mimo, że zaburzenia nerwicowe lękowe uległy umiarkowanym nasileniu, to aktualnie nie sięgają znamion inwalidztwa i tylko ograniczają zdolność do służby. Podnoszony przez Skarżącego brak umieszczenia w p 11 części A orzeczenia RKL przebytego zapalenia spojówek - bez paragrafu - nie wpływa ostatecznie na decyzję, gdyż było to już schorzenie przebyte. W związku z tym CKL przyjęła, że nie ma podstaw do zmiany lub uchylenia ww. orzeczenia RKL i utrzymała je w mocy, na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020r., poz. 398, ze zm., zwana dalej "u.k.l.").
4. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. orzeczenia CKL w całości, wskazując, że zarówno ww. orzeczenie RKL, jak i CKL są bardzo krzywdzące i jest w nich dużo nieprawidłowości.
Skarżący podniósł, że leczy się psychiatrycznie od 2012r. i obecnie czeka na miejsce w sanatorium (2078 nr w kolejce). Od tego roku nie jeździ i nie leczy się w PZP w [...], lecz leczy się w [...] u specjalisty psychiatry B.W., która stwierdziła u Skarżącego zaburzenie lękowe uogólnione (F41.1). RKL orzeczeniem z [...] grudnia 2021r. nr [...] uznała, że Skarżący w trakcie pełnienia służby w Policji nabył chorobę w postaci neurastenii o niewielkim nasileniu - § 86 p 2 (r.5) - kat. B. i jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniem i nie zaliczono Go do żadnej grupy inwalidzkiej. Skarżący nie odwoływał się od tego orzeczenia, ale stwierdzona choroba przeszkadza Mu w normalnym funkcjonowaniu. Mimo systematycznego leczenia mam zaburzenia snu, nerwowość, napięcia lęku, w szczególności w trudnych i stresujących sytuacjach. Nasiliło się to w drugiej połowie ubiegłego roku i twa do dzisiaj. Skarżący odczuwa bardzo często (ostatnio wczoraj) kołatanie serca, wzmożoną potliwość, nerwobóle w okolicy klatki piersiowej, miewa koszmary senne. Nasila się to szczególnie, gdy słyszy odgłosy sygnałów dźwiękowych, przechodzi obok komendy Policji. Skarżący za pośrednictwem ZER skierował do RKL wniosek o przyznanie grupy inwalidzkiej, z powodu pogorszenia się stanu zdrowia. Lekarz RKL podczas rozmowy 7 lutego 2023r. stwierdził, że nic to nie zmieni, gdyż upłynęło ponad 18 miesięcy od przejścia Skarżącego na emeryturę, choć Skarżący tłumaczył, że ma orzeczenie o nabyciu choroby w czasie pracy w Policji, a Jego stan zdrowia pogorszył się znacznie.
W ww. orzeczeniu RKL z [...] kwietnia 2023r. nie ma informacji, czy choroba ta pozostaje w związku ze służbą w Policji, czy nie. Być może na treść orzeczenia ma wpływ to, że Skarżący nie leczy się w PZP w [...] , tylko w [...], ale Skarżącego nie stać na jeżdżenie do PZP w [...] i jest to czasochłonne. Skarżący nie zgodził się też ze stwierdzeniem CKL, że "pomimo, że zaburzenia nerwicowe lękowe uległy umiarkowanym nasileniu, to aktualnie nie sięgają znamion inwalidztwa". Choroba, którą nabył Skarżący w trakcie pracy w Policji znacznie utrudnia Mu funkcjonowanie, a na treść ww. orzeczeń RKL i CKL miało wpływ to, że Skarżący nie leczy się w PZP w [...], tylko w [...]. Skarżący nie wie, jaką chorobę trzeba mieć, aby otrzymać grupę inwalidzką. Jego koledzy, którzy leczyli się w PZP w [...] otrzymali grupy inwalidzkie i od kilku lat mają je na stałe. Ich schorzenia nie są większe niż Skarżącego. Skarżący wskazał, że przez swoje schorzenie nie może dorobić do emerytury, a wydał oszczędności, z uwagi na sezon grzewczy i konieczność zakupu 6 ton ekogroszku.
5. CKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczasowe stanowisko.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r., poz. 1634 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), gdyż CKL w odpowiedzi na skargę z 16 listopada 2023r., Skarżący w piśmie procesowym z 11 grudnia 2023r. zgłosili wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a uczestnik postępowania – Dyrektor ZER - nie wyraził sprzeciwu.
Sąd wskazuje też, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Sąd rozstrzyga ponadto w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).
2. Sąd, mając powyższe na względzie, stwierdza po pierwsze, że skarga wniesiona przez Skarżącego na ww., zaskarżone orzeczenie CKL, utrzymujące w mocy ww. orzeczenie RKL z [...] maja 2023r. - w zakresie dotyczącym braku związku schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz stopnia inwalidztwa - jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości Sądu administracyjnego.
Tym samym Sąd nie mógł wziąć pod rozwagę wszelkich argumentów Skarżącego podniesionych w skardze, które dotyczyły braku związku schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby oraz braku zaliczenia Skarżącego do grupy inwalidzkiej. Ustawodawca, określając tryb postępowania przed komisjami lekarskimi podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w u.k.l. przewidział, że ww. komisje lekarskie oceniają, na podstawie badań, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby, a także m.in. orzekają o tym, czy niezdolność do służby z powodu choroby pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Komisje lekarskie są więc właściwe w zakresie badań medycznych oraz wydawania orzeczeń o stanie zdrowia i stopniu zdolności do służby, jak również i stopniu uszczerbku na zdrowiu, związku schorzeń i ułomności ze służbą.
Zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury, orzeczenia ww. komisji lekarskich można podzielić na dwie odrębne grupy.
Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby, w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. Na kanwie tychże orzeczeń w judykaturze podkreśla się, że komisje lekarskie, działające w sprawach funkcjonariuszy, czy też kandydatów do służb mundurowych, są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 21 maja 2015r. sygn. akt I OSK 2978/13, 9 listopada 2009r. sygn. akt I OSK 354/09, dostępne na www.nsa.gov.pl, oraz postanowienie NSA z 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, publ. ONSA 2001/2/47).
Drugą grupę orzeczeń wydawanych przez komisje lekarskie stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych, czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, stanowiąc jedną z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą oraz związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości Sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 1 marca 2019r. sygn. akt I OSK 334/19; 26 lutego 2015r. sygn. akt I OSK 394/15; 15 kwietnia 2014r. sygn. akt I OSK 782/14; 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08; 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, ONSA 2001/2/47, 21 lutego 2013r. sygn. akt I OSK 251/13, dostępne na www.nsa.gov.pl; wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 30 kwietnia 2010r. sygn. akt I OSK 93/10, 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08, 22 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 220/10, dostępne na www.nsa.gov.pl, uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999r. sygn. akt III ZP 9/99, OSNAPiUS z 2000/5/167, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998r. sygn. akt OPS 8/97).
W konsekwencji należy stwierdzić, że jedynie od ostatecznych orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny zdolności do służby funkcjonariuszy Policji, przysługuje skarga do Sądu administracyjnego. Natomiast od orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza Policji i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych oraz orzekania o inwalidztwie, skarga do Sądu administracyjnego nie przysługuje.
Sąd, reasumując tę część rozważań stwierdza, że skoro Skarżący w skardze, przez sformułowanie zarzutów w jej uzasadnieniu, zaskarżył ww. orzeczenie CKL w całości, a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzeń ze służbą oraz grupy inwalidzkiej, i w tym zakresie podniósł wiele argumentów, należało uznać, że skarga do Sądu administracyjnego z tego zakresu była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
3. Sąd stwierdza ponadto - uznając za dopuszczalną skargę na ww., zaskarżone orzeczenie CKL w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby Skarżącego w Policji, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.k.l. zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby m.in. w Policji, ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby;
1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;
2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;
3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.
Stosownie do art. 32 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie zarówno kandydatów do służby, jak i funkcjonariuszy, czy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby, w tym z Policji, emerytów i rencistów.
Rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia (art. 33 ust. 1 u.k.l.). Komisja lekarska może też skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (art. 33 ust. 2 u.k.l.).
Stosownie do art. 34 u.k.l. rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne.
Zgodnie z art. 35 u.k.l. w przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również o grupie inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, m.in. funkcjonariuszy Policji oraz ich rodzin.
W myśl art. 38 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej.
Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 u.k.l. orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 u.k.l. Z ostatniego z wymienionych przepisów wynika, że rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również:
1) w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej;
2) w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza, m.in. Policji, doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze, oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 - odpowiednio wykazami chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji.
Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawarto w załączniku do ww. rozporządzenia z 2018r., które wydano na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 8 ust. 2 u.k.l.
Zaznaczyć należy, że kontrola przez Sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności funkcjonariuszy do służby w Policji obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, w szczególności czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z ww. przepisami u.k.l. oraz przepisami ww. rozporządzenia. Sąd nie jest natomiast władny, aby rozważać kwestie medyczne, ani uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń, prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do służby. Sąd administracyjny kontroluje bowiem przebieg postępowania i prawidłowość kwalifikacji schorzenia w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
W ocenie Sądu w sprawie orzekały - zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji - właściwe miejscowo i rzeczowo komisje lekarskie, stosownie do art. 16 i art. 17 ust. 1 pkt 1 u.k.l.
RKL, zgodnie z art. 40 ust. 1 u.k.l., orzekała w składzie dwóch lekarzy, którzy podpisali ww. orzeczenie. RKL dokonała też oceny stanu zdrowia Skarżącego, na podstawie dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, w tym m.in. konsultacji/porady psychologicznej z 27 lutego 2027r. (k. 40 akt administracyjnych), konsultacji/porady psychiatrycznej z 6 kwietnia 2023r. (k. 39 akt administracyjnych), konsultacji psychiatrycznej z 9 sierpnia 2023r. (k. 27-28 akt administracyjnych), badań psychiatry z11 stycznia, 22 lutego, 14 czerwca 2023r. (k. 22-24 akt administracyjnych), rozpoznając u Skarżącego:
1) neurastenię - § 86 p. 2, (r.5), kat. B
2) astygmatyzm mieszany obu oczu - § 7 p.2, (r.5), kat. B
3) przebyty powierzchowny uraz głowy oraz palca II ręki prawej bez trwałych pourazowych - bez §.
Zdaniem RKL Skarżący jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniem – kategoria "B" i może wykonywać każdą pracę. Zdaniem RKL związek schorzeń lub ułomności (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie zachodzi. RKL nie zaliczyła Skarżącego do żadnej grupy inwalidzkiej.
CKL w zaskarżonym orzeczeniu nie znalazła podstaw do zmiany ww. orzeczenia RKL. Z uzasadnienia ww. orzeczenia wynika, że CKL zapoznała się z dokumentacją orzeczniczo-lekarską zgromadzoną w sprawie, w tym z aktualną kartą historii choroby Skarżącego z 4 sierpnia 2023r., zaświadczeniem lekarskim z 22 lutego 2023r., skierowała Skarżącego na badanie psychiatryczne. Konsultująca specjalista psychiatra w podsumowaniu badania z 9 sierpnia 2023r. wpisała "w kontakcie werbalnym poprawny, w nastroju subdepresyjnym, smutny, zgłasza skargi somatyczne, wzmożona drażliwość, ma sny o treści związanej ze służbą. Bez objawów psychotycznych. Zaburzenia lękowe uogólnione o umiarkowanym nasileniu." CKL - po wnikliwym przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji i w oparciu o aktualną opinię - stwierdziła, że mimo, że zaburzenia nerwicowe lękowe uległy umiarkowanym nasileniu, to aktualnie nie sięgają znamion inwalidztwa i tylko ograniczają zdolność do służby.
Zdaniem Sądu możliwe i prawidłowe było zakwalifikowanie schorzeń Skarżącego do poszczególnych §, wskazanych w orzeczeniu RKL.
§ 7 pkt 2 wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności do służby m.in. w Policji, stanowiącego załącznik do ww. rozporządzenia dotyczy ostrości wzroku jednego oka poniżej 0,5 a drugiego oka - powyżej 0,5, którą można wyrównać szkłami lub soczewkami kontaktowymi, do 0,9-1,0. Dopuszczalna maksymalna wartość korekcji ± 4 dioptrie sferyczne i 2 dioptrie cylindryczne. Powszechnie wiadomym jest, że okulary cylindryczne są używane do korygowania astygmatyzmu, który jest zwykle spowodowany nieregularnym kształtem rogówki oka lub też soczewki, co prowadzi do niewyraźnego widzenia zarówno w bliskich (dalekowzroczność), jak i dalekich (krótkowzroczność) odległościach. Cylinder w okularach pomaga skorygować zniekształcone widzenie, odpowiednio załamując światło wpadające do naszych oczu spowodowane astygmatyzmem, pozwalając osobom z tym schorzeniem widzieć wyraźnie. Przy § 7 pkt 2 w rubryce 5, która dotyczy funkcjonariuszy Policji, widnieje kategoria B.
§ 86 pkt 2 wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności do służby m.in. w Policji, stanowiącego załącznik do ww. rozporządzenia dotyczy zaburzeń nerwicowych upośledzających lub znacznie upośledzających zdolności adaptacyjne rokujące poprawę. W odniesieniu do tego § w rubryce 5 widnieje kategoria B. CKL - po wnikliwym przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji i w oparciu o opinię psychiatryczną z 9 sierpnia 2023r. - stwierdziła, że mimo, że zaburzenia nerwicowe lękowe uległy umiarkowanym nasileniu, to aktualnie nie sięgają znamion inwalidztwa i tylko ograniczają zdolność do służby.
Tym samym należało uznać, że CKL wydając zaskarżone orzeczenie wypełniła przesłanki wynikające z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż wzięła pod uwagę całość zgromadzonej dokumentacji medycznej, a postępowanie zakończone zaskarżonym orzeczeniem zostało przeprowadzone zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. Prawidłowo ustalono stan faktyczny, a wnioski zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia są spójne i logiczne i mają odzwierciedlenie w obszernej dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy. W postępowaniu odwoławczym przeanalizowano materiał dowodowy zgromadzony przez komisję rejonową, a w związku z dokumentami przedłożonymi przez Skarżącego w toku postępowania odwoławczego, przeprowadzono dodatkowe badanie psychiatryczne. CKL w związku z tym, mając na względzie obowiązujące przepisy prawa, jak również zgromadzoną w aktach dokumentacją medyczną dokonała prawidłowej kwalifikacji rozpoznanych u Skarżącego schorzeń. Odniosła się też do zarzutów Skarżącego podnoszonych w odwołaniu, wskazując, że podnoszony przez Skarżącego brak umieszczenia w p 11 części A orzeczenia RKL przebytego zapalenia spojówek - bez paragrafu - nie wpływa ostatecznie na decyzję, gdyż było to już schorzenie przebyte.
Sąd w związku z tym uznaje, że zarzuty i argumenty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.
4. Sąd wskazuje też, że głównym zarzutem odwołania, jak i skargi do WSA w Warszawie było nieuznanie schorzeń za pozostające w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby, oraz nieuznanie Skarżącego za inwalidę, a te nie podlegają ocenie Sądu administracyjnego, z uwagi na brak kognicji, o czym mowa w pkt 2 niniejszego uzasadnienia wyroku.
5. Sąd, mając na uwadze powołane okoliczności, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w puncie pierwszym sentencji, a mając na względzie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji.