II SA/Wa 219/22

II SA/Wa 219/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-07-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-02-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Maciejuk /sprawozdawca/
Joanna Kruszewska-Grońska
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 2799/22 - Wyrok NSA z 2024-10-23
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2022 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] września 2021 r. nr [...]; 2. zasądza od Prokuratora Generalnego na rzecz A. S. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Prokurator Generalny decyzją nr [...] z dnia [...] września
2021 r., powołując w podstawie prawnej art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, ze zm.), zwanej dalej k.p.a., art. 95 pkt 2 i art. 97 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r.,poz. 1726, ze zm.), art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178), w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej stwierdził, że [...]. A. S. przysługuje ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy,
w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie: 5 dni dodatkowego urlopu wypoczynkowego za 2015 rok, 26 dni urlopu wypoczynkowego za 2016 rok, 12 dni dodatkowego urlopu wypoczynkowego za 2016 r., 26 dni urlopu wypoczynkowego za 2017 rok, 12 dni dodatkowego urlopu wypoczynkowego za 2017 r., tj. łącznie za 81 dni urlopu, w kwocie 44392,86 zł (czterdzieści cztery tysiące trzysta dziewięćdziesiąt dwa złote 86/100).
W uzasadnieniu organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2018 roku (sygn. akt II SA/Wa 942/17) w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2017 roku nr [...] w przedmiocie dodatkowego uposażenia rocznego związanego ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego
w L. nr [...] z dnia [...] lutego 2017 roku. Jako organ właściwy do wydania przedmiotowej decyzji Sąd ten wskazał Prokuratora Rejonowego w L. Orzeczenie to zostało zaskarżone przez Prokuratora Generalnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 16 marca 2021 r. (sygn. akt III OSK 179/21) oddalił skargę kasacyjną. Organ zaznaczył jednakże, że Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym orzeczeniu wskazał Prokuratora Generalnego, jako organ właściwy rzeczowo do wydania decyzji w przedmiocie przyznania [...]. A. S. dodatkowego uposażenia rocznego i innych należności pieniężnych w oparciu
o przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Organ podał, że na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, chyba
że przepisy prawa uległy zmianie.
Wskazał, że mając na uwadze, iż od czasu wydania przywołanych wyroków stan prawny nie uległ modyfikacji, organ związany jest wspomnianymi ustaleniami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Organ podał, że z uwagi na deklaratoryjny charakter niniejszej decyzji administracyjnej, działającej wstecz (ex tunc), uwzględnia ona przepisy prawa obowiązujące w dacie wydania pierwotnej zaskarżonej decyzji tj. w chwili zaistnienia zdarzenia prawnego leżącego u podstaw wydania zaskarżonej decyzji oraz zgodnie ze stanem faktycznym obowiązującym w tej dacie, czyli według stanu prawnego i faktycznego na dzień [...] lutego 2017 roku.
Prokurator Generalny wskazał, że Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2017 roku zwolnił [...]. A. S. z dniem [...] lutego 2017 roku z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego.
Wymienionemu oficerowi na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej pozostał niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy urlop wypoczynkowy za 2015 rok, 2016 rok i 2017 rok w łącznym wymiarze 81 dni.
Prokurator Generalny wskazał, że w związku z powyższym, na podstawie wymienionych na wstępie przepisów prawa, stwierdzono nabycie przez [...]. A. S. prawa do ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie.
Podał, że do obliczenia stosownych należności przyjęto miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym w kwocie 12057,24 zł (dwanaście tysięcy pięćdziesiąt siedem złotych 24/100), w skład którego od dnia 3 lutego 2017 roku wchodzą: - stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U: 15 6090,00 zł, - dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego 1218,00 zł, - dodatek wyrównawczy 4749,24 zł.
A. S. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zakwestionował decyzję w części, w jakiej do podstawy wymiaru ekwiwalentu nie uwzględniono w całości uposażenia otrzymywanego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym naczelnika Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], przez co wysokość przyznanego ekwiwalentu jest zaniżona w stosunku do jego prawidłowej wysokości, odpowiadającej przepisowi art. 97 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Prokurator Generalny decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2021 r. nr [...] (winno być [...]).
W uzasadnieniu organ wskazał, że po dokonanej analizie powodów z jakich Prokurator Generalny decyzją nr [...] (winno być [...]) z dnia [...] września 2021 r. stwierdził nabycie prawa [...]. A. S. do ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, oraz źródeł prawa, na jakich oparł się, podejmując przedmiotową decyzję, stwierdził, że mają one uzasadnienie faktyczne i prawne, a kwota ekwiwalentu została obliczona prawidłowo, zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Organ podał, że w podważanej przez stronę decyzji z dnia [...] września 2021 roku wskazał, że do obliczenia należności przyjęto miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym obowiązujące w dniu zwolnienia [...]. A. S. z zawodowej służby wojskowej, tj. w dniu [...] lutego 2017 roku, w kwocie 12057,24 zł, w skład którego od dnia 3 lutego 2017 roku wchodzą; stawka dla grupy uposażenia U:15 - 6090,00 zł + dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego - 1218,00 zł + dodatek wyrównawczy - 4749,24 zł.
Organ podał, że kwestia sporna dotyczy de facto wysokości dodatku wyrównawczego, która według strony winna uwzględniać dodatek funkcyjny prokuratora w byłej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...], który przysługiwał z tytułu pełnienia funkcji naczelnika Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...].
Organ wskazał, że do dnia zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych co nastąpiło mocą art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 178, ze zm.) - dalej Przepisy wprowadzające, [...] A. S. zajmował stanowisko służbowe naczelnika wydziału - prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Wydziale Śledczym Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], zaszeregowane do grupy uposażenia U:15B. Na wskazane stanowisko służbowe wymieniony został wyznaczony decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 roku. Ministra Obrony Narodowej.
Wskazano, że Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 roku powołał wymienionego z dniem [...] marca 2009 roku na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej, a Zastępca Prokuratora Generalnego - Naczelny Prokurator Wojskowy powołał wymienionego z dniem [...] marca 2009 roku do pełnienia funkcji naczelnika wydziału - prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej. [...] A. S. objął stanowisko służbowe w dniu [...] marca 2009 roku.
[...] A. S. mocą decyzji Prokuratora Generalnego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku, na podstawie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 roku na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L., z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej’' oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.
Organ wskazał, że treść art. 41 § 1 cyt. ustawy odnosi się do prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, którzy nie zostali powołani do prokuratur okręgowych, ale co najważniejsze zarówno do prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi, jak też niebędących żołnierzami zawodowymi. Pojęcie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", zawarte w przywołanym przepisie, wskazuje bezsprzecznie na zachowanie przez przenoszonego w tym trybie prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku w kwocie wynikającej z przysługującej mu w dniu przeniesienia stawki.
Kwota ta, zgodnie z art. 41 § 2 tej ustawy podlega jedynie waloryzacji w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej. Organ wskazał, że art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1726 z późn. zm.) stanowi, iż w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. Wysokość wspomnianego dodatku wyrównawczego jest zatem każdorazowo uzależniona od przyrównania do znajdującego się w identycznej sytuacji zawodowej prokuratora niebędącego żołnierzem zawodowym. W przypadku [...]. A. S. niebędącego żołnierzem zawodowym, który został przeniesiony w trybie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, a zatem do prokuratora z takim samym stażem pracy, który zachował prawo do wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku, w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego, tożsamej dla stawki przysługującej [...] A. S. w zniesionej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...].
Organ zaznaczył, że do obliczenia kwoty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy przyjęto kwotę uposażenia należnego [...]. A. S. na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, której składową jest kwota dodatku wyrównawczego, przyznanego wymienionemu od dnia [...] lutego 2017 roku decyzją Prokuratora Generalnego nr [...] z dnia [...] marca 2021 roku, wydaną zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2018 roku (sygn. akt II SA/Wa 941/17), a utrzymaną w mocy decyzją Prokuratora Generalnego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 roku [sprawa zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - skarga [...]. A. S. (sygn. akt SA/Wa 2522/21)].
Decyzja Prokuratora Generalnego nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r. stała się przedmiotem skargi A. S., reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wskazując na zaskarżenie decyzji w części, w jakiej do podstawy wymiaru ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia z zawodowej służby wojskowej oraz za lata poprzednie nie uwzględniono w całości uposażenia skarżącego otrzymywanego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym naczelnika Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], ani waloryzacji tego uposażenia należnej skarżącemu w terminie i wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej, przez co wysokość przyznanych świadczeń została zaniżona w stosunku do ich prawidłowej wysokości, odpowiadającej przepisom prawa, zarzucił:
- naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania przesądzających o nieważności zaskarżonej decyzji, ponieważ decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 32 i art. 41 § 1 i 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze i w zw. z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2016 r. i art. 80 ust. 2, art. 95 pkt 2 i art. 97 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) oraz wydana została z rażącym naruszeniem art. 76 kpa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), a także z naruszeniem art. 7, 8, 9 i 77 § 1 k.p.a..
Pełnomocnik wniósł o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej decyzji Prokuratora Generalnego oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prokuratora Generalnego oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu, jak również zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, według norm przepisanych, z uwzględnieniem wynagrodzenia radcy prawnego.
W uzasadnieniu pełnomocnik podał m.in., że skarżący pełnił zawodową służbę wojskową, ostatnio na stanowisku służbowym: - naczelnik wydziału - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej [...] - wydział śledczy - Wojskowa Prokuratura Okręgowa w [...]: [...],[...] U:15B, WK:31, co wynika z pkt. [...]. decyzji nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2012 r. Wskazał, że w świetle art. 76 k.p.a., jest to fakt wynikający z powołanej decyzji, bowiem nie został przeprowadzony żaden dowód przeciwko treści tej decyzji. Także na potrzeby określenia dodatku wyrównawczego, w uzasadnieniu decyzji nr [...] Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy na 2016 r., wyraźnie zostało wskazane, że "stanowiskiem równorzędnym w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury jest dla [...]. A. S. stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej, pełniącego funkcję naczelnika wydziału w prokuraturze okręgowej". Pojęcie "stanowisko służbowe" definiuje art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Dla ustalenia istotnej okoliczności, jakie faktycznie stanowisko zajmował dotychczas skarżący, wystarczające więc było odwołanie się do odpowiedniego stanowiska określonego w etacie jednostki wojskowej – Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]-[...]. Do tego etatu odwoływała się bowiem powołana wyżej decyzji nr [...] Ministra Obrony Narodowej. Wymieniony etat jednostki wojskowej jest również dokumentem urzędowym, którego moc dowodowa nie została obalona w postępowaniu administracyjnym.
Pełnomocnik podniósł, że ustalenia dokonane przez prokuratora wydającego zaskarżoną decyzję co do przedmiotowej istotnej okoliczności, jakie stanowisko służbowe ostatnio zajmował skarżący, są w związku z tym ewidentnie sprzeczne z treścią dokumentów urzędowych stanowiących materiał dowodowy w niniejszej sprawie, przez co zaskarżona decyzja nie tylko rażąco narusza art. 76 k.p.a., ale także uchybia przepisom art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a.
Pełnomocnik wskazał też m.in., że prawidłowa jest powołana wyżej decyzja
nr [...] Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] przyznająca skarżącemu od dnia 1 stycznia 2016 r. dodatek wyrównawczy w kwocie 6.651,84 zł, stanowiącej różnicę między wynagrodzeniem jakie przysługiwałoby równorzędnemu prokuratorowi powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury pełniącemu funkcję naczelnika wydziału w prokuraturze okręgowej, a uposażeniem przysługującym skarżącemu z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej na stanowisku naczelnika wydziału - prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej: 13.684,64 zł-7.032,80 zł
= 6.651,84 zł. Na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym skarżący otrzymywał uposażenie miesięczne w kwocie 13.684,64 zł, wynikające z ostatecznej decyzji
nr [...] Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. Pełnomocnik podniósł, że uposażenie w takiej właśnie wysokości zostało określone w treści dokumentu urzędowego, która nie została obalona dowodem przeciwnym w postępowaniu administracyjnym. Ostateczną decyzją Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], na podstawie art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, skarżący został z dniem [...] kwietnia 2016 r. przeniesiony na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L., z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. W następstwie powyższej decyzji Prokuratora Generalnego, Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. stwierdził, że skarżący został zwolniony z wyżej opisanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i pełni zawodową służbę wojskową w instytucjach cywilnych - powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Skoro skarżący został zwolniony z dotychczasowego stanowiska służbowego z mocy samego prawa, dodatkowo z mocy samego prawa zachował tytuł wojskowego prokuratora okręgowego, to tak samo z mocy samego prawa zachował uposażenie w dotychczasowej wysokości. Pełnomocnik rozszerzył argumentację w tym zakresie. Wskazał m.in., że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja, rażąco naruszają art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające, przez ustalenie podstawy wymiaru przyznawanych świadczeń w zaniżonej wysokości, z pominięciem reguły wynikającej z powołanego przepisu.
Pełnomocnik podniósł też m.in., że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca, odnosiły się do zaniżonej podstawy wymiaru przyznawanych świadczeń także dlatego, że nie uwzględniły pierwszej waloryzacji wynagrodzenia prokuratora od dnia 1 stycznia 2017 r., która powinna uwzględniać dotychczasową wysokość wynagrodzenia prokuratora, w tym wysokość dodatku wyrównawczego ustalonego wyżej powołaną decyzją nr [...] Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...]. Waloryzacja w tym przypadku powinna polegać na zwiększeniu tego wynagrodzenia, w związku z czym podstawa wymiaru przyznawanych świadczeń powinna być wyższa, a nie niższa od ustalonej skarżącemu od dnia 1 stycznia 2016 r., co rażąco narusza przepisy art. 41 § 1 i 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze i w zw. z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2016 r. i art. 80 ust. 2, art. 95 pkt 2 i art. 97 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Prokurator Generalny, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik przedstawił ustalenia faktyczne i przywołał dowody. Pełnomocnik nie zgodził się z interpretacją przepisów dokonaną w skardze i przedstawił odmienną interpretację. Pełnomocnik wskazał m.in., że zajmowane przez wymienionego stanowisko służbowe w dacie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej było zaszeregowane do grupy uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych U: 15, co powoduje, że - jak wyliczono w decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] września 2021 r. nr [...] - wysokość wojskowego uposażenia [...]. A. S. wynosiła 7308 zł (stawka dla grupy uposażenia U: 15 - 6090 zł + dodatek za długoletnią służbę wojskową - 1218 zł). Należność ta stanowiła podstawę do ustalenia łącznego uposażenia wymienionego oficera poprzez ustalenie wysokości przysługującego mu dodatku wyrównawczego. W tym zakresie - jak wspomniano - miał zastosowanie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414, z późn. zm.), który stanowi, iż w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. Dopiero tak ustalone uposażenie łączne odpowiadało wynagrodzeniu prokuratora i podlegało zachowaniu na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających. Wspomniany dodatek wyrównawczy wyniósł 4749,24 zł, zatem łączne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym przysługujące wymienionemu wynosiło 12057,24 zł. Stanowiło ono podstawę do naliczenia wysokości świadczeń związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Przyrównanie to nie uwzględnia równowartości dodatku funkcyjnego, bowiem przeniesiony w tym samym trybie prokurator prokuratury powszechnej nie zachowałby prawa do niego, a wysokość dodatku wyrównawczego ustala się porównując wysokość uposażenia prokuratora będącego żołnierzem zawodowym z wynagrodzeniem prokuratora prokuratury powszechnej będącego cywilem i znajdującego się w analogicznej sytuacji prawnej.
Pełnomocnik organu odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa procesowego wskazał m.in., że decyzja wydana w I instancji zawiera szczegółowe wyliczenie wysokości przysługującego skarżącemu dodatku wyrównawczego, z wyszczególnieniem poszczególnych składowych tej należności. Powołano przy tym odpowiednie przepisy normujące przedmiotową kwestię. Natomiast decyzja Prokuratora Generalnego wydana w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest polemiką z argumentami zawartymi w tymże wniosku. Częściowo-zgadza się z twierdzeniami skarżącego (co do faktu zajmowania przez niego stanowiska służbowego naczelnika wydziału - prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]), w pozostałym zakresie prezentując stanowisko sprzeczne z poglądami zainteresowanego, ale poparte powołaniem się na stosowne przepisy prawa. Należy zatem stwierdzić, że wbrew twierdzeniom zainteresowanego organ administracji w swoich decyzjach podjął próbę gruntownego wyjaśnienia swojego stanowiska w przedmiotowej sprawie w oparciu o zebrane dokumenty, jednakże prezentowane argumenty nie przekonały strony, o czym świadczy wniesiona skarga do sądu administracyjnego.
Pełnomocnik wyjaśnił też, że ustalenie wysokości wspomnianych należności nastąpiło zgodnie z art. 41 § 2 Przepisów wprowadzających. Wielkością bazową do ich wyliczenia była kwota 4019, 08 zł, czyli określone w Komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2016 r. (M.P. poz. 782) przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2016 r. Stwierdził, że kwestionowane decyzje uwzględniają w swoich rozstrzygnięciach wspomnianą waloryzację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała uwzględnieniu.
W sprawie niniejszej organ naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107
§ 3 k.p.a., w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.) Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] września 2021 r. nie przywołano mających w sprawie znaczenie podstawowych faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów, na których organ się oparł wydając rozstrzygnięcie.
Z decyzji nie wynika na jaki dzień dokonano ustaleń uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym oraz w jaki sposób wyliczono ekwiwalent pieniężny za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego urlopu wypoczynkowego. Organ podał, że A. S. zwolniono z dniem [...] lutego 2017 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniesiono do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, jednakże wskazując jaką wysokość uposażenia zasadniczego i dodatków o charakterze stałym "przyjęto" do obliczeń, organ powołał się na stan "od dnia 3 lutego 2017 r.".
Z uzasadnienia decyzji nie wynika przy tym na podstawie jakich dowodów ustalono wskazane wysokości uposażenia zasadniczego (jak podano dla grupy uposażenia U:15) i wskazanych dodatków o charakterze stałym. Nie wiadomo również jakiego stanowiska służbowego zajmowanego przez skarżącego dotyczą przyjęte przez organ wysokości uposażenia i dodatków o charakterze stałym.
Decyzja z dnia [...] września 2021 r. rozstrzygająca o wysokości ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie (w związku ze zwolnieniem skarżącego z zawodowej służby wojskowej) nie przytacza przy tym przepisów prawa zastosowanych przez organ i nie wyjaśnia podstawy prawnej decyzji. Samo wskazanie w podstawie prawnej decyzji art. 95 pkt 2 i art. 97 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz art. 32 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o Prokuraturze, nie stanowi wypełnienia obowiązku wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji. Z niewiadomych przy tym przyczyn decyzja wskazuje,
że "uwzględnia przepisy prawa obowiązujące w dacie wydania pierwotnej zaskarżonej decyzji tj. w chwili zaistnienia zdarzenia prawnego leżącego u podstaw wydania zaskarżonej decyzji oraz zgodnie ze stanem faktycznym obowiązującym w tej dacie, czyli według stanu prawnego i faktycznego na dzień [...] lutego 2017 r." Organ nie wyjaśnia jednocześnie, jakie zdarzenie prawne miało miejsce [...] lutego 2017 r.
Tych istotnych braków nie uzupełnia w pełni także zaskarżona decyzja z dnia [...] listopada 2021 r. Naruszenie art. 7, 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. także w tym przypadku stanowi uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w decyzji nie przytacza mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa, w tym tych podstawowych dotyczących ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy zastosowanych przez organ i nie wyjaśnia podstawy prawnej wydanej decyzji. Odnosi się jedynie do kwestii dodatku wyrównawczego. Organ wskazując przyjęte do obliczeń wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków o charakterze stałym podaje, że przyjęto kwoty obowiązujące w dniu zwolnienia A. S. z zawodowej służby wojskowej, tj. w dniu [...] lutego 2017 r. Ponownie jednak organ nie przedstawia, nie przywołuje żadnych dowodów, na podstawie których przyjął podane w decyzji wysokości świadczeń. Organ wyjaśnia jedynie, że wysokość dodatku wyrównawczego przyjętego do wyliczeń ustalił na podstawie własnej decyzji z dnia [...] marca 2021 r. utrzymanej w mocy własną decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. (II SA/Wa 2522/21).
Przyjmując w decyzji do obliczeń wysokość uposażenia zasadniczego dla grupy U:15, organ podaje jednocześnie, że do dnia zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, [...] A. S. zajmował stanowisko służbowe naczelnika wydziału – prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Wydziale Śledczym Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], zaszeregowane do grupy uposażenia U:15B. W decyzji wskazano jedynie, że wymieniony na mocy decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r., na podstawie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, na stanowisko Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L., z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Organ nie wyjaśnia w decyzji dlaczego do obliczeń przyjęto uposażenie zasadnicze dla grupy uposażenia U:15.
Uzasadnienie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji z dnia [...] września
2021 r. nie wypełnia ustawowych wymogów i nie pozwala na ocenę prawidłowości ustaleń faktycznych (tych bowiem w pełnym niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy zakresie brak) jak również dokonanej przez organ subsumcji stanu faktycznego pod zastosowaną normę prawa materialnego. Z tych względów konieczne stało się uchylenie obu decyzji.
Odwołując się do udzielonej przez pełnomocnika organu odpowiedzi na skargę wskazania wymaga, że to pismo procesowe organu nie stanowi indywidualnego aktu administracyjnego i nie może zastępować uzasadnienia decyzji administracyjnej, a tym samym, nie może sanować jego niektórych braków. Należyte uzasadnienie decyzji należy do podstawowych obowiązków organu. Uzasadnienie to nie powinno pozostawiać wątpliwości dlaczego organ rozstrzygnął sprawę w taki a nie inny sposób. Niespełnienie wymogów art. 107 § 3 k.p.a., stanowi na tyle istotne uchybienie, które – w związku z brakiem pełnych ustaleń stanu faktycznego i brakiem przywołania dowodów, a nadto brakiem wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji – mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Z tego względu zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja nie mogły się ostać w obrocie prawnym.
Ponownie rozpatrując sprawę organ weźmie pod uwagę przedstawione wyżej rozważania. Uzasadniając decyzję organ przywoła wszystkie fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, powoła dowody, na których oparł swoje ustalenia faktyczne, wskaże dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne powinno wyjaśniać podstawę prawną decyzji, w tym należy przytoczyć zastosowane przepisy prawa.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 2 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w wysokości 480 zł.