II SA/Wa 2145/05

II SA/Wa 2145/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jacek Fronczyk
Joanna Kube /przewodniczący/
Przemysław Szustakiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Joanna Kube Asesor WSA - Przemysław Szustakiewicz (spr.) Asesor WSA - Jacek Fronczyk Protokolant: - Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, - oddala skargę -
Uzasadnienie
Dyrektor Generalny Służby Więziennej działając na podstawie art. 156 i 157 § 3 K.p.a. decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 2004 r. Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. w sprawie odmowy przyznania Panu M. P. zwiększonej kwoty dodatku służbowego w związku z jego wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2004 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że Pan M. P. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2004 r. zwrócił się do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionych decyzji w sprawie odmowy przyznania zwiększonej kwoty dodatku służbowego. Dyrektor Generalny Służby Więziennej na złożony wniosek udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr I. dz. [...] informując go, że wobec toczącego się postępowania w tej samej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w O. z jego skargi (sygn. akt [...]), nie może merytorycznie rozpoznać złożonego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. W tym stanie rzeczy pan M. P. pismami z dnia [...] maja 2004 r. i [...] czerwca 2004 r. ponownie zwrócił się do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej o rozpoznanie przedmiotowego wniosku. Dyrektor Generalny Służby Więziennej udzielił stronie odpowiedzi pismami z dnia [...] maja 2004 r. i [...] lipca 2004 r., w których ponownie odmówił rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Następnie w dniu 25 stycznia 2005 r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2005 r., sygn. akt II SAB/Wa 76/05 uznał zasadność wniesionej skargi i zobowiązał organ skarżony do rozstrzygnięcia wniosku skarżącego zgodnie z przepisami K.p.a. Jednak zdaniem organu wniosek pana M. P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie przyznania zwiększonej kwoty dodatku służbowego nie może jednak zostać rozpatrzony merytorycznie, gdyż wspomniane na wstępie decyzje Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. i Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S., zostały wcześniej zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. i toczące się tam postępowanie (sygn. akt [...]), nie zostało zakończone. W tym stanie rzeczy, zadaniem organu nie może wszcząć i prowadzić konkurencyjnego postępowania w trybie art. 156 K.p.a. w stosunku do toczącego się postępowania przed sądem administracyjnym. A to stanowisko znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu wspomnianego wyżej wyroku WSA w Warszawie z dnia 3 czerwca 2005 r.
W dniu [...] września 2005 r. odwołanie od powyższej decyzji złożył pan M. P. Minister Sprawiedliwości postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż skoro skarżący na decyzje, Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. i Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w S. złożył skargę do sądu administracyjnego, to w takim razie nie może toczyć się równoległe postępowanie administracyjne.
W dniu 21 października skargę na powyższe postanowienie złożył pan M. P. W uzasadnieniu zarzucił on Ministrowi Sprawiedliwości naruszenia zasad postępowania administracyjnego wskazanych w art. 6-9, 10 § 2, 12, 13 § 1 i § 2, 35 § 1, 61 § 1 w zw. z art. 138 § 2 i 154 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego działania organów obu instancji były pozorne, a z przepisów regulujących postępowanie administracyjne nie wynika, aby było pierwszeństwo drogi sądowoadministracyjnej przed drogą administracyjną, to samo nie wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z dnia 3 czerwca 2005 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, iż organy administracji zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są związane orzeczeniem sądu administracyjnego wydanego w sprawie. Oznacza to, że "orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem jest objęte także przyszłe postępowanie w sprawie" (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Warszawa 2004 s. 220). Dotyczy to zarówno sentencji orzeczenia jak i jego uzasadnienia. Tak więc, organ administracyjny nie ma możliwości dokonywania własnej, innej od sądu administracyjnego oceny stanu faktycznego i prawnego. W wyroku z dnia 3 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał wyraźnie, iż w sprawach w których toczy się postępowanie przed sądem administracyjnym organ administracji publicznej w przypadku wniesienia nadzwyczajnego środka weryfikacji decyzji ostatecznej nie może wszcząć i prowadzić postępowania administracyjnego. Wobec tego, iż skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 2004 r. Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lutego 2004 r., co do których zawisło postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w O. organ miał prawo na podstawie art. 157 § 3 Kpa odmówić wszczęcia postępowania, ponieważ tryb postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania przewiduje taką instytucje procesową.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.