II SA/Wa 2117/22

II SA/Wa 2117/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-05-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Ewa Kwiecińska /sprawozdawca/
Joanna Kube /przewodniczący/
Symbol z opisem
6197 Służba Celna
Hasła tematyczne
Służba celna
Skarżony organ
Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 1948
art. 165 ust. 7, art. 170 ust. 1
Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant Ref. Beata Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2023 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. R. (dalej: "Skarżąca") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: "Szef KAS") utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: "Dyrektor IAS w [...]") nr [...] z [...] września 2022 r. w przedmiocie wygaśnięcia stosunku służbowego z dniem [...] sierpnia 2017 r., w związku z nieotrzymaniem pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby.
Pismem z [...] czerwca 2017 r. nr [...] skierowanym do młodszego aspiranta celnego R. R., Dyrektor IAS w [...] wskazał, że w związku z koniecznością dostosowania miejsca służby do struktury organizacyjnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] wyznacza Skarżącej do dnia [...] sierpnia 2017 r. miejsce wykonywania obowiązków służbowych w Referacie Likwidacji Towarów w Pionie Orzecznictwa [...] Urzędu Celno – Skarbowego w[...]. Jednocześnie organ poinformował Skarżącą, że zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948; dalej także jako: "przepisy wprowadzające"), wobec braku przedstawienia Skarżącej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, stosunek służbowy Skarżącej wygasa z [...] sierpnia 2017 r.
W piśmie z 12 czerwca 2017 r. Dyrektor IAS wskazał, że w związku z koniecznością dostosowania miejsca służby do struktury organizacyjnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] wyznacza Skarżącej do [...] sierpnia 2017 r. miejsce wykonywania obowiązków służbowych w Referacie Audytu Wewnętrznego Izby Administracji Skarbowej w [...]. Organ ponownie poinformował Skarżącą, że jej stosunek służbowy wygasa z dniem [...] sierpnia 2017 r.
W powyższych okolicznościach Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora IAS w [...] wyrażającą się w braku złożenia Skarżącej propozycji służby w Służbie Celno – Skarbowej w oparciu o przepisy wprowadzające. Skarżąca wniosła jednocześnie o zobowiązanie organu do niezwłocznego złożenia jej propozycji określającej nowe warunki pełnienia służby uwzględniającej posiadane kwalifikacje, przebieg dotychczasowej służby, a także dotychczasowe miejsce jej zamieszkania. W uzasadnieniu skargi wskazała m.in., że Dyrektor IAS zobligowany był do złożenia Skarżącej pisemnej propozycji określającej nowe warunki pełnienia służby, czego nie uczynił. W ocenie Skarżącej Dyrektor mylnie interpretuje przepisy wprowadzające, bowiem wszystkim pracownikom organ powinien złożyć propozycję zatrudnienia, a wszystkim funkcjonariuszom winny być złożone propozycje służby.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS w [...] wniósł o jej odrzucenie z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. Podniósł, iż kognicji sądów administracyjnych podlegają spory o roszczenia funkcjonariuszy ze stosunku służbowego w przypadku wydania decyzji w ściśle określonych sprawach. Zdaniem organu na mocy przepisu art. 165 ust. 7 przepisów wprowadzających ustawodawca pozostawił kierownikom jednostek organizacyjnych tam wskazanych autonomiczne prawo w zakresie składania propozycji, co oznacza prawo do złożenia propozycji, jak i prawo do nieskładania takiej propozycji, a w przypadku składania propozycji prawo decydowania co do jej zakresu i rodzaju (to jest propozycji zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo propozycji pełnienia służby).
Uwzględniając skargę – wyrokiem z 20 grudnia 2017 r. (sygn. akt III SAB/Gd 51/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyjął, że sprawa dotyczy bezczynności Dyrektora IAS w [...] w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej stosunku służbowego Skarżącej. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że na mocy art. 165 ust. 3 przepisów wprowadzających Skarżąca, będąca do 1 marca 2017 r. funkcjonariuszem celnym pełniącym służbę w izbie celnej, stała się z tym dniem funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej pełniącym służbę w jednostkach KAS i zachowała ciągłość służby. Pismami z 7 czerwca 2017 r., następnie z 12 czerwca 2017 r. Organ poinformował Skarżącą, że zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 przepisów wprowadzających, wobec braku przedstawienia Skarżącej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, stosunek służbowy Skarżącej wygasa z dniem [...] sierpnia 2017 r. Co istotne, przedmiotowe pismo nie zawierało jakiegokolwiek uzasadnienia. Skarżącej nie przedstawiono tym samym motywów, które - w ocenie organu - przemawiały za tym, aby nie przedstawić Skarżącej ani propozycji określającej warunki zatrudnienia, ani propozycji pełnienia dalszej służby. Organ nie poinformował nadto Skarżącej o jakimkolwiek trybie pozwalającym na weryfikację podjętych względem Skarżącej działań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku powołał się na przepisy Konstytucji RP, a także orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Podniósł, że zgodnie z art. 169 ust. 4 przepisów wprowadzających propozycja kontynuowania służby stanowi decyzję administracyjną, co pozwala na uznanie, że ostatecznie podlegać może ona kontroli sądowoadministracyjnej. Zdaniem tego Sądu przyjęcie propozycji zatrudnienia rodzi skutek w postaci nawiązania cywilnoprawnego stosunku pracy podlegającego kontroli na drodze odpowiedniego postępowania przed sądem powszechnym (sądem pracy). Rozważenia wymaga natomiast kwestia zachowania konstytucyjnego prawa do sądu wobec funkcjonariusza, któremu nie złożono żadnej propozycji lub który nie zaakceptował propozycji zatrudnienia w ustawowym terminie. Przyjęcie stanowiska organu sprowadzającego się do wykluczenia w takim "wariancie" kontroli sądowej prowadzi, w ocenie Sądu pierwszej instancji, do pozbawienia osoby znajdującej się w powyższej sytuacji gwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu.
Ponadto Sąd ten wskazał, że zgodnie z art. 170 ust. 3 przepisów wprowadzających w przypadku wygaśnięcia stosunku służbowego z dniem [...] sierpnia 2017 r. (a zatem w sytuacji, w której danemu funkcjonariuszowi nie złożono ani propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia, ani propozycji pełnienia służby) wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby. Z kolei zgodnie z art. 276 ust. 2 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1947 ze zm., dalej: "ustawa o KAS"), w przypadku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby, funkcjonariusz może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć odwołanie do Szefa KAS. Analiza kompetencji właściwych organów (w realiach sprawy – dyrektora izby administracji skarbowej) odnoszących się do władczego rozstrzygania o sytuacji prawnej funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej (w tym m.in. Skarżącej) pozwala na ustalenie formy prawnej działania organu w przedmiocie stosunku służbowego funkcjonariusza, w stosunku do którego organ nie znajduje podstaw do złożenia ani propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia, ani propozycji pełnienia służby. Skoro ustawodawca przewiduje dla zwolnienia funkcjonariusza formę decyzji administracyjnej, a wygaśnięcie stosunku służbowego nakazuje traktować jak zwolnienie za służby, to uznać należy, że pomimo braku jednoznacznej regulacji nakazującej wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego obowiązek wydania takiej decyzji obciąża organ, bowiem tylko wydanie takiej decyzji gwarantuje prawo do sądu funkcjonariuszowi służby celno – skarbowej, któremu nie złożono propozycji zatrudnienia lub kontynuowania służby. Zatem podstawą prawną do wydania decyzji w rozważanym przypadku jest art. 170 ust. 3 przepisów wprowadzających w związku z odpowiednio stosowanym art. 276 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej - interpretowany zgodnie z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Powyższy sposób interpretacji regulacji art. 170 ust. 3 ustawy jest ponadto uzasadniony z tej przyczyny, że reforma danej służby nie może usprawiedliwiać różnicowania ochrony stosunku służbowego w sposób niekorzystny wyłącznie dla tych funkcjonariuszy, którym pełnienia dalszej służby (zatrudnienia) nie zaproponowano. Za rażąco niesprawiedliwe, naruszające gwarancje konstytucyjne określone w art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, należałoby bowiem uznać brak objęcia ochroną sądową wyłącznie tych funkcjonariuszy, którym z niewiadomych dla nich przyczyn ustawodawca wygasza stosunki służbowe, nie obligując określonego organu do wydania aktu indywidualnego odnoszącego się do wygaśnięcia tych stosunków. Sąd pierwszej instancji wskazał, że powołane wyżej przepisy stanowią źródło kontroli sądowej zarzucanej przez Skarżącą bezczynności organu (art. 3 § 2 pkt 8 i art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Jednocześnie Sąd nie podzielił stanowiska Skarżącej, że dotychczasowym funkcjonariuszom można było zaproponować jedynie dalsze pełnienie służby. Z treści regulacji zawartych w przepisach wprowadzających wynika bowiem wprost, że funkcjonariuszom celnym pracodawca mógł złożyć zarówno pisemną propozycję określającą nowe warunki pełnienia służby (w formie decyzji – zgodnie z art. 169 ust. 4 przepisów wprowadzających), jak też zatrudnienia (która to propozycja nie stanowi decyzji administracyjnej ani aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Konstatacja ta wynika w sposób bezpośredni z treści art. 169 ust. 3 i ust. 7 ustawy przepisy wprowadzające ustawę o KAS. Na podkreślenie, zdaniem tego Sądu, zasługuje fakt, że złożenie powyższych propozycji nie ma charakteru obligatoryjnego, co wynika z treści art. 165 ust. 7 i art. 170 ust. 1 pkt 1 przepisów wprowadzających.
Sąd uznał, że podstawę do wydania decyzji w przedmiocie stosunku służbowego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej pełniących służbę do dnia [...] sierpnia 2017 r. stanowią art. 169 ust. 4 oraz art. 170 ust. 3 przepisów wprowadzających w zw. z art. 276 ust. 2 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego jest równoznaczna w swej istocie z decyzją o zwolnieniu ze służby). Sąd ten uznał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] był zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie stosunku służbowego Skarżącej, co oznacza, że skarga jest zasadna. W konsekwencji, w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji zobowiązał organ do wydania decyzji w przedmiocie stosunku służbowego Skarżącej. Wskazał, że w następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zobowiązany będzie uwzględnić przedstawiony wyżej wywód prawny i rozważyć wszelkie okoliczności sprawy - a w szczególności te związane z posiadanymi kwalifikacjami i przebiegiem dotychczasowej służby Skarżącej zgodnie z art. 165 ust. 7 ustawy i dokonać rozstrzygnięcia w zakresie stosunku służbowego Skarżącej poprzez wydanie stosownej decyzji. Dyrektor ma w związku z tym możliwość wydania decyzji ustalającej warunki pełnienia służby (złożenia propozycji pełnienia służby) albo decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącej.
W ocenie Sądu upływ terminu określonego w art. 165 ust. 7 ustawy (31 maja 2017 r.) nie wyłącza możliwości złożenia Skarżącej propozycji pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej. Zdaniem Sądu ograniczenie sztywnym terminem takiej możliwości – z pominięciem skutków kontroli sądowej działania organu administracji celno – skarbowej w zakresie stosunku służbowego funkcjonariusza - narusza zasadę państwa prawnego wynikającą z art. 2 Konstytucji RP, a także art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, czyniąc kontrolę sądową czysto pozorną. W ocenie tego Sądu uprawomocnienie się niniejszego wyroku nie wyklucza możliwości złożenia Skarżącej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 165 ust. 7 przepisów wprowadzających. Sąd pierwszej instancji nie zastosował art. 149 § 1b p.p.s.a., bowiem aby sąd administracyjny mógł dokonać ewentualnej oceny stanowiska organu w przedmiocie stosunku służbowego Skarżącej w ramach przyznanej sądom administracyjnym kognicji, w obrocie prawnym musi funkcjonować decyzja ustalająca warunki pełnienia służby – propozycja pełnienia służby albo decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego równoznaczna w swej istocie z decyzją o zwolnieniu ze służby. Orzekając jak w punkcie drugim wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wziął bowiem pod uwagę podniesione w orzecznictwie sądów administracyjnych wątpliwości co do wykładni wybranych regulacji zawartych w ustawie przepisy wprowadzające ustawę o KAS, jak i ich konstytucyjności.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku z 20 grudnia 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (sygn. akt III SAB/Gd 51/17), wskazując, że sprawa ze skargi funkcjonariusza, którego stosunek służbowy wygasał na podstawie art. 170 ust. 1 pkt 1 p.w.KAS podlega właściwości sądów administracyjnych z tego powodu, że jest załatwiana przez wydanie decyzji, o jakiej mowa w art. 276 ust 2 u.KAS i przy zastosowaniu kryteriów z art. 165 ust. 7 p.w.KAS. Jednocześnie wskazał, że zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowanie przez organ w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., zobowiązuje Organ do wydania w określonym terminie aktu albo dokonania czynności, co też wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Gd 51/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uczynił, tj. zobowiązał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] do wydania decyzji dotyczącej Skarżącej w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez Organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami.
W wykonaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 grudnia 2017 r. jak i rozważań Naczelnego Sądu administracyjnego decyzją z [...] maja 2021 r. nr [...] Dyrektor IAS w [...] stwierdził wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącej z [...] sierpnia 2017 r.
W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia Organ podał, że zgodnie z art. 170 ust. 1 ustawy o Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej stosunki pracy osób zatrudnionych w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1 oraz stosunku służbowe osób pełniących służbę w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1 wygasają:
1) z dniem [...] sierpnia 2017 r., jeżeli osoby te w terminie do dnia 31 maja 2017 r., nie otrzymują pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby;
2) po upływnie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik albo funkcjonariusz złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, jednak nie później niż dnia [...] sierpnia 2017 r.
Natomiast zgodnie z art. 170 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej w przypadku wygaśnięcia stosunku służbowego z [...] sierpnia 2017 r., tj. w przypadku gdy danemu funkcjonariuszowi nie złożono, ani propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia ani propozycji pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej, wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby. Ponadto Organ wskazał, że w wyniku reformy służb podatkowych i celnych zajmujących się gromadzeniem dochodów budżetowych w ramach administracji rządowej realizowana przez ustawodawcę w drodze ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej sprowadza się m. in. do ograniczenia liczby funkcjonariuszy wykonujących obowiązki w ramach stosunku służby. Przedmiotowe ograniczenia zatrudnienia związane były z obniżeniem funduszu wynagrodzeń pozostających w dyspozycji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na mocy decyzji ówczesnego Ministra Rozwoju i Finansów (przekazanej w formie elektronicznej w dniach 05 - 13 kwietnia 2017 r.) Redukcja liczby funkcjonariuszy wiązała się z koniecznością dokonania wyboru, któremu z dotychczasowych funkcjonariuszy należy złożyć propozycję służby bądź pracy. Analizy możliwości takiej propozycji dokonano w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach osobowych, które nie budziły wątpliwości co do ich wiarygodności. Mając na uwadze przedstawiony przebieg służby, kwalifikacje Skarżącej, a także zmiany organizacyjne w organizacji komórek audytu podjęto decyzję o braku przedstawienia propozycji pełnienia służby bądź pracy w Krajowej Administracji Skarbowej. Ponadto, kierując się przesłankami zawartymi w art. 165 ust. 7 ustawy przepisy wprowadzające ustawę o KAS, mając na względzie dotychczasowy przebieg służby Skarżącej nie było możliwości przedstawienia propozycji pełnienia służby w innej komórce mundurowej. Skarżąca miała doświadczenie na innym stanowiskach, realizowała odmienne zadania. Co przy tym istotne, także w komórkach mundurowych doszło do redukcji liczby funkcjonariuszy spowodowanej zmniejszeniem funduszu wynagrodzeń.
Skarżąca wniosła odwołanie od ww. decyzji DIAS, żądając jej uchylenia i wydania wobec niej decyzji zawierającej propozycję pełnienia służby w Służbie Celno - Skarbowej lub zatrudnienia, ustalając warunki pełnienia służby/pracy, ewentualnie wydania decyzji stwierdzającej zwolnienie ze służby na skutek wygaśnięcia stosunku służbowego z powodu przekształcenia na podstawie art. 171 ust. 1 pkt. 1) ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. W uzasadnieniu odwołania Skarżąca opisała swoje wykształcenie, przebieg kariery zawodowej, a także zdobyte umiejętności i doświadczenia w organach administracji skarbowej. Podała też, że przebieg służby był nienaganny, wobec jej osoby nie toczyły się postępowania wyjaśniające ani dyscyplinarne. Z wszelkich zadań i poleceń wywiązywała się należycie, realizowała je sumiennie i rzetelnie. Ponadto przez cały okres służby/pracy podnosiła kwalifikacje zawodowe, kończąc m. in. studia podyplomowe, a także uczestnicząc w różnego rodzaju szkoleniach. Zdaniem Skarżącej, działanie organu nosi znamiona dyskryminacji wobec braku przesłanek do niezłożenia jej propozycji pracy w komórce audytu wewnętrznego. Jednocześnie wymieniła pięciu pracowników, którzy otrzymali propozycję świadczenia pracy w Referacie Audytu Wewnętrznego i nie posiadali tak wysokich kwalifikacji oraz doświadczenia. Wśród wskazanych pracowników, którzy otrzymali propozycje była także osoba, która nie posiadała uprawnień audytora wewnętrznego i przebywała w tamtym czasie na urlopie wychowawczym. Wróciła do pracy dopiero w 2018 r. lub 2019 r. Nadto wskazała pracowników którzy – mimo posiadania uprawnień emerytalnych - otrzymali propozycję pozostania w służbie. Tak więc kryteria selekcji nie były jednakowe w stosunku do wszystkich zatrudnionych. Skarżąca bowiem nie otrzymała żadnej propozycji pracy – ani w służbie, ani jako pracownik cywilny.
Decyzją z [...] lipca 2021 r. nr [...], na podstawie art. 132 k.p.a., Dyrektor IAS w [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzje z [...] maja 2021 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że po przenalizowaniu treści odwołania uznał podniesione w nim zarzuty za uzasadnione i uchylił zaskarżona decyzję. Wskazując, że wydając powyższą decyzję, uwzględni ukształtowaną linię orzeczniczą sądów administracyjnych wymagającą, aby decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego zawierała uzasadnienie, wskazujące zindywidualizowane, rzeczywiste, obiektywne i weryfikowalne przesłanki zwolnienia funkcjonariusza ze służb, natomiast za niewystarczające uznaje się wskazanie jako jedynej przyczyny nieprzedstawienia propozycji służby, zmian organizacyjnych wynikających z wdrażanej reformy KAS, których konsekwencją była redukcja etatów przeznaczonych dla funkcjonariuszy Służby Celno – Skarbowej.
Pismem z 10 sierpnia 2021 r. wystosowanym na podstawie art. 111 § 1 k.p.a., Skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji z [...] lipca 2021 r. nr [...] żądając wskazania trybu przeprowadzenia uzgodnień mających za przedmiot przedstawienie propozycji służby lub pracy.
Postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. Dyrektor IAS w [...] na podstawi art. 111 § 1, 1b k.p.a. oraz art. 276 ust. 2 i 5 ustawy o KAS odmówił uzupełnienia ww. decyzji zgodnie z ww. wnioskiem.
Postanowieniem z [...] grudnia 2021 r. nr [...] Dyrektor IAS [...] działając na podstawie art. 75 § 1 w zw. z art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. w związku z postępowaniem prowadzonym w następstwie postanowienia Sądu Rejonowego [...] w [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2021 r., sygn. akt. [...] oraz decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. uchylającej w całości decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2021 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego Skarżącej z dniem [...] sierpnia 2017 r., dopuścił jako dowód w powyższym postępowaniu i włączył do materiału dowodowego akta sądowe Sądu Rejonowego [...] w [...] prowadzone pod sygn. akt [...], w związku z pozwem Skarżącej z [...] września 2017 r. dotyczącym ustalenia istnienia stosunku służby i przywrócenie do służby w charakterze funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej.
Kolejno pismami z 6 grudnia 2021 r. oraz z 14 grudnia 2021 r. Skarżąca poinformowała, iż nie podziela stanowiska Izby Administracji Skarbowej w [...] w zakresie zaproponowanych warunków pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej i zwróciła się z prośbą o ponowną analizę.
W konsekwencji powyższego, w związku z brakiem zawarcia porozumienia, Dyrektor IAS w [...] zgodnie z art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, pismem z [...] lutego 2022 r. złożył Skarżącej propozycję określającą warunki zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w[...]. W propozycji zawarto pouczenie, iż zgodnie z art. 170 ust. 2 ustawy z 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, strona, której przedstawiono propozycję zatrudnienia, składa w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia.
W odpowiedzi na przedstawioną propozycję zatrudnienia Skarżąca wystosowała do Dyrektora IAS w [...] pismo z 10 marca 2022 r., z prośbą o ponowne rozpatrzenie swojego stanowiska w tej sprawie i powrotu do przedstawienia propozycji pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej (...).
Decyzją z [...] maja 2022 r. Dyrektor IAS w [...] stwierdził wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącej w Służbie Celno-Skarbowej z upływem [...] sierpnia 2017 r., w związku z nieotrzymaniem pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia lub pełnienia służby. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 170 ust.1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 276 ust. 2, 4, 5 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej. Dyrektor IAS w [...] w uzasadnieniu wskazał, że Skarżąca – mimo przedstawienia wskazanej propozycji zatrudnienia – również nie wraziła woli podjęcia pracy w Izbie Administracji Skarbowej w[...], poprzez niezłożenie oświadczenia o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia. Zważając na przedstawione okoliczności sprawy uznał, że w sprawie zaszły podstawy do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącej z upływem [...] sierpnia 2017 r. zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 2 ustawy p.w. KAS.
Skarżąca wniosła w ustawowym terminie odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 165 ust. 7 p.w. KAS, art. 184 ust. 1 ustawy o KAS, art. 7 k.p.a. w zw. z art. 70, art. 80 i art. 81 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 12 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] września 2022 r., Szef KAS utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] maja 2022 r. [...], stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego z dniem [...] sierpnia 2017 r.
W ocenie Szefa KAS, Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącej z [...] sierpnia 2017 r., stanowi wykonanie wyroku z 20 grudnia 2017 r. o sygn. akt III SAB/Gd 51/17. Nadto wskazując, że Dyrektor IAS w [...], z uwagi na posiadane wakaty w Służbie Celno - Skarbowej oraz prowadzone postępowania kwalifikacyjne do służby, wystąpił do Skarżącej z propozycją zawarcia porozumienia z [...] listopada 2021 r. w sprawie przedstawienia warunków pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej w[...]. Ponowne pismo w tej sprawie zostało wystosowane do Skarżącej 30 sierpnia 2021 r. Organ podjął zatem próbę porozumienia ze Skarżącą w sprawie przedłożenia propozycji określającej warunki pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej lub warunki zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w[...].
Zdaniem Szefa KAS w ww. Porozumieniu zaproponowano Skarżącej stanowisko służbowe zgodne z jej kwalifikacjami i dotychczasowym przebiegiem służby oraz określono termin podjęcia służby, miejsce pełnienia służby oraz stopień służbowy i uposażenie nie niższe od dotychczasowego. Porozumienie zostało doręczone Skarżącej 7 grudnia 2021 r. Ponadto według Szefa KAS, dokument z 19 listopada 2021 r. zatytułowany Porozumienie, nie był propozycją służby. W § 1 ust. 1 Porozumienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] oświadczył bowiem, że określi Stronie Porozumienia (tj. Skarżącej) opisane w jego treści warunki pełnienia służby. Aby jednak propozycja pełnienia służby została złożona, Skarżąca musiałaby podpisać Porozumienie w terminie 7 dni od daty jego otrzymania, co wprost wynikało z pisma z [...] listopada 2021 r. nr [...], za którym przesłano dwa egzemplarze ww. dokumentu. Z uwagi na to, że Skarżąca nie odesłała podpisanego Porozumienia do Izby Administracji Skarbowej w[...], propozycja pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej nie została jej przedstawiona. W konsekwencji powyższego, Organ złożył Skarżącej propozycję zatrudnienia z [...] lutego 2022 r., której Skarżąca również nie przyjęła, domagając się powrotu do negocjacji w sprawie przedłożenia jej propozycji pełnienia służby.
Ponadto odnosząc się do zarzutu Skarżącej o niewłaściwie zastosowanego przepisów ustawy wprowadzającej KAS, Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że już w wyroku WSA w Gdańsku z 20 grudnia 2018 r. - sygn. akt III SAB/Gd 51/17 zapadłym w sprawie Skarżącej, Sąd stanął na stanowisku, że upływ terminu określonego w art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS (31 maja 2017 r.), nie wyłącza możliwości złożenia Skarżącej propozycji pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej lub propozycji zatrudnienia. Tym samym Sąd dopuścił możliwość zastosowania w sprawie przepisów wprowadzających ustawę o KAS, pomimo iż terminy wskazane w tej ustawie już upłynęły. Oczywistym jest przy tym, że przepisy wskazanej ustawy należy stosować z pewnymi modyfikacjami, wynikającymi właśnie z upływu określonych w niej terminów. Niemniej jednak działania Organu w tym zakresie należy uznać, w jego ocenie, za uprawnione i zgodne z przepisami prawa.
Odnosząc się natomiast do zarzutu błędnego określenia przez organ momentu wygaśnięcia stosunku służbowego Skarżącej, Organ wskazał, że nie można przyjąć, jak oczekuje tego Skarżąca, że jej stosunek służbowy wygasł z dniem wydania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia bowiem wymaga, że wyrok WSA w Gdańsku, który zapadł w sprawie Skarżącej, pozwalał na zrewidowanie swojego stanowiska przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] i przedstawienie Skarżącej propozycji pracy lub służby z terminem odnowienia stosunku służbowego na przyszłość. Jednakże w przypadku odmowy przyjęcia przedłożonej propozycji, zdaniem Organu odwoławczego, Organ prawidłowo uznał, iż stosunek służbowy Skarżącej wygasł z dniem [...] sierpnia 2017 r. W ocenie Szefa KAS, nieprzyjęcie przez Skarżącą propozycji pracy skutkowało powrotem do obowiązku wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego z dniem [...] sierpnia 2017 r., zgodnie z literalnym brzmieniem art. 170 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy wprowadzającej KAS.
W ocenie Szefa KAS, organ pierwszej instancji nie naruszył wskazanych w odwołaniu przepisów postępowania, w tym sformułowanej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej oraz wynikających z niej, a przewidzianych w art. 77, art. 80 i art. 81 k.p.a. obowiązków wyczerpującego zebrania i właściwego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, jak również przepisów art. 12 k.p.a. oraz art. 107 § 3 tej ustawy. W ocenie Organu odwoławczego zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, został poddany analizie i swobodnej ocenie przed wydaniem decyzji. Nieuzasadniony jest więc zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez naruszenie obowiązków wyczerpującego zebrania i właściwego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zaskarżona decyzja zawiera również uzasadnienie prawne, jak i faktyczne. Nadto akta sprawy, na podstawie których wydano niniejszą decyzję, potwierdzają w pełni okoliczności stanowiące podstawę jej wydania, a Skarżąca, przed wydaniem decyzji, miała zagwarantowaną możliwość wypowiedzenia się w sprawie, jak również czynnego udziału w każdym stadium postępowania, z czego skorzystała.
Zdaniem Szefa KAS, organ zgromadził i właściwie rozpatrzył materiał dowodowy. Podkreślenia wymaga, że w art. 7 k.p.a. ustawodawca ustanowił zasadę ogólną uwzględnienia nie tylko słusznego interesu obywatela ale także interesu społecznego. Zasada ta jest ściśle powiązana z wyprowadzaną z art. 2 i art. 31 Konstytucji RP zasadą proporcjonalności i nakazuje organom administracji publicznej przy wyjaśnianiu i załatwianiu sprawy wyważenie między interesem społecznym i słusznym interesem obywatela. Wprowadzając w art. 7 k.p.a. zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywatela, ustawodawca chciał zapobiec jednostronnemu akcentowaniu czy to interesu społecznego, czy to interesu jednostki. W ocenie organu odwoławczego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] dokonał wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła R. R.. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
1. art. 165 ust 7 ustawy p.w. KAS poprzez niezasadne przyjęcie przez Szefa KAS w [...], a także wcześniej Dyrektora IAS w [...], że przedłożony jej projekt dokumentu o nazwie "Porozumienie" z [...] listopada 2021 roku był propozycją służby w rozumieniu ww. przepisu, którą miałaby odrzucić i przez to ponosić negatywne konsekwencje prawne;
2. obrazę przepisu art. 184 ust. 1 ustawy o KAS poprzez niezasadne przyjęcie przez Szefa KAS w [...] i wcześniej przez Dyrektora IAS w [...], że przedłożony jej projekt dokumentu o nazwie Porozumienie z [...] listopada 2021 r. był wyznaczeniem miejsca pełnienia służby w rozumieniu wskazanego przepisu, a ona tej służby miałaby rzekomo się nie podjąć i przez to ponosić negatywne konsekwencje prawne;
3. obrazę art. 165 ust. 7 p.w. KAS poprzez niezasadne wręczenie jej propozycji pracy i tym samym niewłaściwe zastosowanie tego przepisu w stosunku do jej osoby i jednocześnie poprzez podanie wyłącznie pozornych i absolutnie niezasadnych argumentów przemawiających za brakiem wręczenia jej propozycji służby i stwierdzeniem rzekomego wygaśnięcia jej stosunku służbowego;
4. obrazę art. 165 ust. 7 p.w. KAS poprzez brak należytego zastosowania tego przepisu, brak należytego rozważenia ujętych tam przesłanek składania propozycji służby a następnie pracy, który to błąd w efekcie doprowadził do złożenia jej propozycji pracy, a nie służby;
5. naruszenie sformułowanej w art. 7, art. 77, art. 80 i art. 81 k.p.a. zasady ogólnej prawdy obiektywnej oraz obowiązków wyczerpującego zebrania i właściwego rozpatrzenia całego materiału dowodowego;
6. naruszenie sformułowanych w art. 8 k.p.a. zasad ogólnych - pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz oddziaływania tychże organów na świadomość i kulturę prawną obywateli poprzez pozorność postępowania wyjaśniającego, nierespektowanie przepisów prawa powszechnie obowiązującego;
7. naruszenie sformułowanej w art. 12 k.p.a. zasady ogólnej przekonywania, uszczegółowionej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., poprzez wydanie decyzji niespełniającej wymogów dotyczących jej uzasadnienia faktycznego;
8. możliwość stwierdzenia wygaśnięcia służby z [...] sierpnia 2017 r. w związku z przebiegiem rozmowy z B. B. - Cela Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] września 2021 r. o godz. 08.00 w sprawie przywrócenia Skarzącej do służby w Służbie Celno - Skarbowej. Jest to kompletnie nielogiczne, bezprawne i jest dyskryminacją jej osoby;
9. możliwość wyciągania wobec jej konsekwencji prawnych za odmowę przyjęcia propozycji pracy, takich jak przewidziane w art. 170 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. wprowadzającej ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej albowiem były to przepisy wprowadzające ustawę o KAS i już nie obowiązują, skoro nie zastosowano ich do dnia [...] sierpnia 2017 r., czyli w okresie przejściowym (okresie transformacji kadrowej przewidzianej przez ustawodawcę);
10. z tzw. "najdalej idącej ostrożności procesowej" Skarżąca wskazała, że Dyrektor IAS w [...] wadliwie określiła moment jej zwolnienia ze służby (wygaśnięcia stosunku służbowego) bo powinien być on (w najgorszym przypadku) określony na moment wydania decyzji przez Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], nie zaś wydany wstecz.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty oraz wskazała m.in., że Szef Krajowej Administracji Skarbowej, a wcześniej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] nie mieli żadnego powodu do tego, aby odstąpić od przywrócenia jej do służby w Służbie Celno-Skarbowej i argumenty na które się powołuje, są w tej sytuacji po prostu prawnie niezasadne, nieadekwatne i błędne. Zdaniem Skarżącej złożenie propozycji pracy, jak i wydanie decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego było bezprawne i jest dyskryminacją jej osoby.
W odpowiedzi na skargę Szef KAS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługują na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej właściwości sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 - dalej "p.p.s.a."),. w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na wstępie rozważań podkreślić należy, iż zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma okoliczność, iż sprawa była wcześniej przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 51/17 w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. Powyższe skutkuje koniecznością zastosowania art. 153 oraz art. 170 p.p.s.a. Zgodnie z art. 153 p. p. s. a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Wskazać należy, że pomimo użycia w art. 153 p. p. s. a. określenia "orzeczenie" chodzi w nim nie o sentencję, lecz o uzasadnienie. Ocena prawna rozstrzygnięcia wiąże się bowiem w pierwszym rzędzie z wykładnią prawa, a ta może mieścić się jedynie w uzasadnieniu wyroku (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 1998 r. sygn. II SA 1560/97 niepubl.). Ocena prawna, o której stanowi analizowany przepis, może dotyczyć zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach.
W orzecznictwie podkreśla się, iż działania naruszające tę zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych, już chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną także i samego sądu administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 21 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1681/97 i z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10, LEX 745376). Zatem ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Podsumowując, stwierdzić należy, zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 534/12 ), że: "Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania." Rolą obecnie kontrolującego zaskarżoną decyzję Sądu jest zatem ponowna ocena tejże decyzji z uwzględnieniem wskazań i oceny prawnej zawartej w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2017 r. o sygn. akt III SAB/Gd 51/17.
W wyroku tym WSA w Gdańsku uznał, że "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] był zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie stosunku służbowego skarżącej, co oznacza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W konsekwencji, w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku, zobowiązując organ do wydania decyzji w przedmiocie stosunku służbowego skarżącej".
WSA w Gdańsku podkreślił, iż "w następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] zobowiązany będzie uwzględnić przedstawiony wyżej wywód prawny i rozważyć wszelkie okoliczności sprawy - a w szczególności te związane z posiadanymi kwalifikacjami i przebiegiem dotychczasowej służby Skarżącej zgodnie z art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej i dokonać rozstrzygnięcia w zakresie stosunku służbowego skarżącej poprzez wydanie stosownej decyzji.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] ma w związku z tym możliwość, jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wydania decyzji ustalającej warunki pełnienia służby (złożenia propozycji pełnienia służby) albo decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego skarżącej.
W ocenie tego Sądu upływ terminu określonego w art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (31 maja 2017 r.) nie wyłącza możliwości złożenia skarżącej propozycji pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej. Zdaniem Sądu ograniczenie sztywnym terminem takiej możliwości – z pominięciem skutków kontroli sądowej działania organu administracji celno – skarbowej w zakresie stosunku służbowego funkcjonariusza narusza zasadę państwa prawnego wynikającą z art. 2 Konstytucji RP, a także art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP – czyniąc kontrolę sądową czysto pozorną. Uprawomocnienie się niniejszego wyroku (w którym to Sąd dokonał wyłącznie oceny zarzucanej organowi bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej dotyczącej stosunku służbowego Skarżącej) nie wyklucza możliwości złożenia Skarżącej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej".
Biorąc pod uwagę powyżej przytoczone stanowisko WSA w Gdańsku, organy trafnie przyjęły, iż w sprawie Skarżącej – pomimo upływu terminu określonego w art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS – dopuszczalne jest przedstawienie Skarżącej propozycji pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej lub propozycji zatrudnienia.
Szef KAS trafnie – zdaniem Sądu rozstrzygającego sprawę – uznał, iż Skarżącej została przedstawiona możliwość przystąpienia do negocjacji w sprawie ustalenia warunków służby, o czym świadczy treść dokumentu z dnia [...] listopada 2021 r. zatytułowanego "Porozumienie", a także propozycja zatrudnienia (pismo z dnia [...] lutego 2022 r.). Skarżąca nie wyraziła jednak zgody ani na podjęcie negocjacji w sprawie ustalenia warunków służby, ani na propozycję zatrudnienia. Odnośnie propozycji zatrudnienia doręczonej Skarżącej w dniu [...] lutego 2022 r., w zakreślonym przez organ 14-dniowym terminie Skarżąca nie złożyła pisemnego oświadczenia o przyjęciu lub odmowie przyjęcia przedmiotowej propozycji. Zgodnie z art. 170 ust. 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia.
Dodać jednocześnie należy, iż treść propozycji zatrudnienia z dnia [...] lutego 2022 r., w ocenie Sądu, nie nosi cech czynności pozornej. W dokumencie tym zaproponowano Skarżącej zatrudnienie na czas nieokreślony w Referacie Audytu Wewnętrznego w Izbie Administracji Skarbowej w [...] na stanowisku służbowym audytora wewnętrznego, z wynagrodzeniem zasadniczym 3,00 kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej. Skarżąca w okresie od [...] sierpnia 2003 r. do [...] lutego 2017 r. miała powierzone stanowisko audytora wewnętrznego, stąd też złożona propozycja zatrudnienia zdaniem Sądu, jest spójna z przebiegiem jej dotychczasowej kariery zawodowej i odpowiada jej kwalifikacjom i doświadczeniu zawodowemu.
Nieprzyjęcie propozycji zatrudnienia, w świetle art. 170 ust. 1 ustawy – Przepisy wprowadzające, skutkowało wydaniem decyzji stwierdzającej wygaśnięcie stosunku służbowego Skarżącej z dniem [...] sierpnia 2017 r., co – w ocenie Sądu – jest zgodne z obowiązującym prawem.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.