II SA/Wa 211/23

II SA/Wa 211/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Ewa Radziszewska-Krupa
Tomasz Szmydt /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151, art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant referent stażysta Marta Stec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby funkcjonariusza zwolnionego ze służby 1. oddala skargę w zakresie ustalenia zdolności do pełnienia służby; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
M. K. wniosła skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] listopada 2022r.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, dalej "ustawa o komisjach lekarskich", zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby:
1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;
2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;
3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa właściwemu do spraw wewnętrznych po zapoznaniu się z dokumentacją, opiniami konsultantów - specjalistów w dziedzinie ortopedii, neurologii i okulistyki oraz na podstawie badania własnego stwierdza, iż schorzenia wymienione w rozpoznaniu w aktualnym stopniu zaawansowania ograniczają zdolność do służby w Policji, nie powodując inwalidztwa z uwagi na mierne bądź nieznaczne upośledzenie funkcji narządowych i układowych.
Schorzenia zakwalifikowano do kat. "B" zdolności do służby (pkt od 1 do 5 rozp.) lub do kat, "A" (pkt 6 rozp.) zgodnie z klasyfikacją zaczerpniętą z załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. 2018 poz. 2035), podaną w części A pkt. 11. orzeczenia. Kat. "B" oznacza: "zdolna do służby z ograniczeniem", kat. "A" - "zdolna do służby". Określenie bez § oznacza, iż nie znaleziono w podanej klasyfikacji stosownego przyporządkowania, ponieważ przebyte schorzenie nie spowodowało upośledzenia funkcji narządowych i nastąpił powrót do zdrowia.
Komisja uznała, iż schorzenie kręgosłupa, bez kompresji struktur nerwowych i rdzenia kręgowego w badaniach obrazowych, aktualnie bez zespołu korzeniowego i objawów ubytkowych w badaniu neurologicznym i komisyjnym nie daje podstaw do zaliczenia badanej do którejkolwiek z grup inwalidzkich.
Staw kolanowy lewy po przebytych licznych urazach z uszkodzeniami więzadłowo - łąkotkowymi pozostaje niestabilny, przy zachowanym pełnym zakresie ruchomości w bad. ortopedycznym, co uzasadnia ograniczenie zdolności do służby.
Wada wzroku - zez rozbieżny oka prawego z niedowidzeniem tego oka oraz brakiem widzenia przestrzennego również powoduje ograniczenie do służby, ponieważ wymieniona wada uniemożliwia pracę na wysokości, prowadzenie pojazdów uprzywilejowanych, przewożenie osób i posługiwanie się bronią palną, jednakże wada ta nie stanowiła dotychczas przeszkody w wykonywaniu obowiązków służbowych na ostatnio zajmowanym stanowisku w zespole dyżurnych komisariatu Policji i nadal brak jest podstaw do uznania trwałej niezdolności do służby z tego powodu.
Rozpoznanie stanu zdrowia według Komisji wykazało:
1. Początkowe zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z dyskopatią C5-C6, bez kompresji struktur nerwowych i rdzenia kręgowego, z okresowym przeciążeniowym zespołem bólowym szyjnym lewostronnym i lędźwiowo - krzyżowym. § 64 pkt 1 kol. 5 kat. "B";
2. Niestabilność przednio - boczna kolana lewego oraz początkowe zmiany zwyrodnieniowe po przebytych urazach więzadłowo - łąkotkowych 2006 r, 2010 r. i 2018 r. (z częściowym uszkodzeniem ACL i MCL oraz MM), z przebytym artroskopowym shavingiem stawu ([...].03.2006 r.), bez ograniczenia funkcji ruchowej stawu. § 67 pkt 1 kol. 5 kat. "B";
3. Koślawość paluchów. Stopa wydrążona. § 74 pkt 2 kol. 5 kat. "B";
4. Żylaki lewej kończyny dolnej - okres C3 CEAP oraz żylaki siatkowate prawej kończyny dolnej. § 53 pkt 2 kol. 5 kat. "B";
5. Zez rozbieżny oka prawego z niedomogą konwergencji oraz zaburzonym widzeniem obuocznym. Niedowidzenie oka prawego. Starczowzroczność. § 7 pkt 5 kol. 5 kat. "B" § 9 pkt 1 kol. 5 kat "B";
6. Przebyte podgłowowe złamanie V kości śródręcza prawego, aktualnie bez ubytku funkcji chwytu ręki. § 71 pkt 1 kol. 5 kat. "A"
7. Przebyty COVID 19 (XL 2020 r,), bez następstw. Bez §;
Wskazania:
1. Badana może wykonywać pracę zarobkową;
2. Przeciwwskazania dotyczące zatrudnienia: brak.
W zakresie ustalenia kategoria zdolności do służby lub do prac Organ przyjął kategoria "B". Zdolna do służby w Policji z ograniczeniem. Jednocześnie Organ ustalił, iż schorzenia wymienione w rozpoznaniu nie spełniają kryteriów zał. Nr 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. 2019.1046).
W odpowiedzi na otrzymane w dniu [...].10.2022r orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej, M. K. złożyła odwołanie.
Podnosiła, iż przedstawiona dokumentacja medyczna oraz schorzenia nabyte w czasie pełnienia służby i wynikający z tego uszczerbek zdrowotny i dysfunkcje organizmu nie pozwalają w pełnym zakresie na dalszą pracę oraz codzienne funkcjonowanie.
Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej zwana "CKL") zapoznała się z odwołaniem z dnia [...] października 2022r. (wpływ do CKL dniu [...] października 2022r.) od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej zwanej "[...]RKL") Nr [...] oraz zgromadzoną w sprawie dokumentacją orzeczniczą i skierowała Odwołującą się na badania neurologiczne - specjalista neurolog, na konsultację ortopedyczną i badanie w składzie Komisji.
Odwołująca skarży się na dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z osłabieniem siły mięśniowej lewej kończyny górnej. Specjalista ortopeda po badaniu własnym i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną rozpoznał: "Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa ze zmianami dyskopatycznymi w odcinku szyjnym. Stan po urazie lewego stawu kolanowego. Stan po częściowym uszkodzeniu ACL, MCL; MM aktualnie z zachowaną wydolnością biomechaniczną. Stan po złamaniu V kości śródręcza prawego z zachowaną aktualnie wydolnością biomechaniczną. Paluchy koślawe. Płaskostopie poprzeczne obustronne". W badaniu neurologicznym (specjalista neurolog w składzie komisji) ograniczenie ruchomości kręgosłupa C na boki, bolesność uciskowa w punktach ujście nerwów potylicznych. Bolesność w stawie śródręczno - nadgarstkowym kciuka lewego. Odruchy rozciągowe z kończyn górnych i dolnych symetryczne, prawidłowe, czucie powierzchowne i głębokie symetryczne, prawidłowe. Stopa prawa wydrążona - wada wrodzona. Odwołująca dopuszczona była do służby na zajmowanym stanowisku przez lekarza Medycyny Pracy bez ograniczeń (służba wewnętrzna).
W opinii CKL rozpoznane schorzenia zostały prawidłowo zakwalifikowane przez [...]RKL do kategorii zdrowia B, w badaniu przedmiotowym nie stwierdzono istotnej dysfunkcji narządu ruchu, oraz istotnych deficytów neurologicznych. Ponieważ głównymi skargami Odwołującej są zmiennie nasilone dolegliwości bólowe nie stwierdzono porażeń, niedowładów, zaburzeń czucia, zaburzeń troficznych, znacznego upośledzenia sprawności ustroju CKL uznała, iż jak najbardziej uzasadnione jest orzeczenie kategorii B.
Biorąc pod uwagę powyższe CKL nie znalazła podstaw do zmiany, bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia i na podstawie art. 47 ust.1 pkt. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020r., poz. 398 - tekst jednolity) utrzymuje w mocy wyżej wymienioną decyzję.
M. K. wniosła skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] listopada 2022r.
Skarżąca zarzucała:
1. naruszenie art. 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez nie przeprowadzenie wnikliwego postępowania dowodowego, mogącego stanowić podstawę prawidłowego rozstrzygnięcia;
2. naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie;
3. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewykazaniu dowodów, na których organ oparł swoją decyzję;
4. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.pa. przez nie przeprowadzenie wnikliwego postępowania dowodowego, mogącego stanowić podstawę prawidłowego rozstrzygnięcia.
Skarżąca wnosiła o uchylenie orzeczenia w całości i wydanie nowego orzeczenia określającego uszczerbek zdrowotny w związku ze służbą. Ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Skarżąca wskazała, iż służbę w Policji pełniła od [...].02.2000r do [...].02.2022r. W trakcie pełnionej służby doznałam kilku wypadków i wielu urazów skutkujących trwałym uszczerbkiem na zdrowiu (protokoły powypadkowe i orzeczenia przedstawione w trakcie badań [...] Komisji Lekarskiej oraz Centralnej Komisji Lekarskiej w posiedzeniu odwoławczym). Wypadki w służbie spowodowały, że w 2012 r. otrzymała orzeczenie o trwałej niezdolności do służby patrolowej. Mogłam pełnić jedynie służbę wewnętrzną. Od 2013r pełniła służbę na stanowisku [...] Komisariatu Policji [...]. Służba odbywała się w systemie 12 godzinnym w dziennej i nocnej zmianie. Do zadań między innymi należało dokumentować elektronicznie przebieg służby i rejestrować wydarzenia w systemach policyjnych i obsługiwać interesantów przybyłych do Komisariatu Policji. Wymagało to długiej pracy przy komputerze i siedzenia w pozycji wymuszonej. Dodatkowo częstego wstawania i podchodzenia do petentów. Do dotychczasowych schorzeń, które posiadała w związku ze służbą doszły kolejne nasiliły się bóle kręgosłupa zarówno w odcinku lędźwiowym jak i szyjnym liczne żylaki kończyn dolnych. Po przebytym Covid- 19 (zakażenie nastąpiło w służbie)zaistniały problemy kardiologiczne. Z uwagi na dodatkowe służby i brak możliwości korzystania z nadpracowanych godzin (braki kadrowe) dolegliwości przez lata się nasilały i coraz bardziej utrudniały codzienne funkcjonowanie. Pomoc medyczna, rehabilitacja czy leki pomagają krótkotrwale. Obecnie przebywa na Oddziale Rehabilitacji dziennej Wojskowego Instytutu Medycznego przy ul. [...] w [...] gdzie korzystam z zabiegów rehabilitacyjnych zleconych przez lekarza ortopedę. Zaznaczę ze na termin takiego leczenia oczekiwała ok. 9 miesięcy z bólem który utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Skarżąca wskazała, iż zgłaszając się na Komisje Lekarską posiadała ze sobą dokumentacje medyczną wyniki badań oraz zaznaczyła że dalej jest w trakcie leczenia ale terminy są odległe. Komisja skierowała Skarżącą na badania do lekarzy orzeczników tj: ortopedy, neurologa i okulisty. Wskazywała jednak też inne dolegliwości i one nie zostały uwzględnione. W ocenie Skarżącej przeprowadzone badania lekarskie były powierzchowne. Badania trwały bardzo krótko ok. 5 minut, ograniczały się do rozpytania o stan bólowy i oględziny ciała. Szczegółowo zostało przeprowadzone tylko badanie okulistyczne.
Centralna Komisja Lekarska wnosiła o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na wstępie należy wyjaśnić, że z przepisów ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym, czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, a także o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej.
Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej obejmuje zatem dwa rozstrzygnięcia: pierwsze – dotyczące zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, w oparciu o przepisy zawarte m. in. w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa, oraz drugie – dotyczące ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa, w oparciu o przepisy zawarte m. in. w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSWiA z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1046). To drugie orzeczenie (w przedmiocie ustalenia związku stanu zdrowia ze służbą, stopnia inwalidztwa) jest podawane kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w postępowaniu o świadczenia przysługujące z tego tytułu (odszkodowania, renty, emerytury). Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie w tym zakresie (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo).
Będące przedmiotem skargi orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z [...] listopada 2022r., w części w jakiej rozstrzyga o związku stwierdzonych schorzeń ze służbą, szczególnymi właściwościami lub warunkami służby oraz inwalidztwie, nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego skarga w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634).
W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie, w zakresie obejmującym ustalenie zdolności skarżącej do służby, odpowiada prawu.
Przede wszystkim należy wyjaśnić, że sąd administracyjny rozpoznający sprawę ze skargi na orzeczenie komisji lekarskiej o zaliczeniu skarżącej do określonej kategorii zdolności do zawodowej służby, nie jest uprawniony do oceny i kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania stanu zdrowia, prowadzącego do ustalenia kategorii zdolności (niezdolności) do służby. Sąd ocenia natomiast, czy postępowanie zmierzające do ustalenia stanu zdrowia skarżącej zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy pod względem formalnym (czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z przepisami prawa) oraz czy rozpoznanie stanu chorobowego (ułomności) znajduje potwierdzenie w badaniach stanowiących podstawę orzeczenia.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, dalej "ustawa o komisjach lekarskich", zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby:
1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;
2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;
3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa właściwemu do spraw wewnętrznych po zapoznaniu się z dokumentacją, opiniami konsultantów - specjalistów w dziedzinie ortopedii, neurologii i okulistyki oraz na podstawie badania własnego stwierdza, iż schorzenia wymienione w rozpoznaniu w aktualnym stopniu zaawansowania ograniczają zdolność do służby w Policji, nie powodując inwalidztwa z uwagi na mierne bądź nieznaczne upośledzenie funkcji narządowych i układowych.
Natomiast stosownie treści art. 32 ust. 1 – 3 ustawy o komisjach lekarskich, rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby (ust. 1). Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (ust. 2). W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po wyrażeniu zgody przez osobę badaną (ust. 3).
Według art. 33 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich, rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Jak wskazuje art. 33 ust. 3 pkt 1 ustawy o komisjach lekarskich, rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej.
Przepis art. 39 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich wskazuje, że orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Natomiast art. 39 ust. 5 ustawy o komisjach lekarskich wymienia rodzaje orzeczeń, które uzasadnia się szczegółowo – wśród nich jest również orzeczenie ustalające trwałą lub całkowitą niezdolność do służby.
Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby określa załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r.
Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej zwana "CKL") zapoznała się z odwołaniem z dnia [...] października 2022r. (wpływ do CKL dniu [...] października 2022r.) od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej zwanej "[...]RKL") Nr [...] oraz zgromadzoną w sprawie dokumentacją orzeczniczą i skierowała Odwołującą się neurologiczne - specjalista neurolog na konsultację ortopedyczną i badanie w składzie Komisji.
Po przeprowadzeniu badań w opinii CKL rozpoznane schorzenia zostały prawidłowo zakwalifikowane przez [...]RKL do kategorii zdrowia B, nie stwierdzono istotnej dysfunkcji narządu ruchu, oraz istotnych deficytów neurologicznych. Nie stwierdzono porażeń, niedowładów, zaburzeń czucia, zaburzeń troficznych, znacznego upośledzenia sprawności ustroju CKL uznała, iż jak najbardziej uzasadnione jest orzeczenie kategorii B.
Biorąc pod uwagę powyższe CKL nie znalazła podstaw do zmiany, bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Przypomnieć należy, że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jego badania pod względem formalnym. Oznacza to, iż sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z obowiązującymi w tym względzie przepisami, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i wykonawczym rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r., które normuje tryb postępowania przed komisjami lekarskimi. Regulacja ta ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niej zastosowania w pełni rygory k.p.a. Zatem Sąd nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań, a tym samym weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd natomiast kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji. Sąd administracyjny nie jest natomiast władny, aby rozważać kwestie medyczne (por. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 28 lutego 2018r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17; z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 654/14; publ. CBOSA). Tym samym, Sąd nie jest uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do służby w Policji.
W ocenie Sądu, Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie orzecznicze, bowiem należycie rozważyły okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania, ustalone na podstawie niezbędnych konsultacji specjalistycznych oraz badań. Ponadto w wystarczający sposób zebrały i oceniły materiał dowodowy, a następnie w przekonywujący sposób uzasadniły swoje rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt 2 sentencji, zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.