II SA/Wa 2088/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, ale przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
A. H. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Sąd uznał, że skarżący jest z mocy prawa zwolniony z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., dlatego oddalił wniosek w tym zakresie. Jednocześnie, ze względu na trudną sytuację materialną wnioskodawcy, sąd przyznał mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Wnioskodawca A. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody o utracie statusu osoby bezrobotnej. Sąd, analizując wniosek, ustalił, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 444 zł miesięcznie, nie posiadając żadnego majątku ani oszczędności. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.), sprawy dotyczące statusu bezrobotnego, zasiłków i innych uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej są wolne od kosztów sądowych. W związku z tym, sąd postanowił oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezzasadny, gdyż skarżący był już z mocy prawa zwolniony. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie adwokata, sąd stwierdził, że prawo pomocy w tym zakresie przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Biorąc pod uwagę niezwykle trudną sytuację materialną wnioskodawcy, sąd przyznał mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie jest bezzasadny, ponieważ skarżący jest z mocy prawa zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepis art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., który zwalnia z kosztów sądowych strony skarżące w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków i innych uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Ponieważ sprawa dotyczyła utraty statusu osoby bezrobotnej, skarżący był z mocy prawa zwolniony z kosztów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 239 § pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwalnia z kosztów sądowych strony skarżące w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
P.p.s.a. art. 246 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pomocy w zakresie częściowym (w tym ustanowienie adwokata) przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 254 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 258 § § 1 i § 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 245 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący jest z mocy prawa zwolniony z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a. Trudna sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej [...] nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skład orzekający
Iwona Maciejuk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawa do zwolnienia z kosztów sądowych w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego oraz zasad przyznawania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i materialnej strony, a także konkretnych przepisów P.p.s.a. dotyczących prawa pomocy i zwolnienia z kosztów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowych kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy i kosztami sądowymi, bez nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 2088/10 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2011-02-28 Data wpływu 2010-12-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6330 Status bezrobotnego Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 239 pkt 1 lit e, art 246 par. 1 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. H. adwokata z urzędu. Uzasadnienie A. H. wniósł o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 444 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie ma żadnego majątku, w tym oszczędności. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.). Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest w chwili obecnej niezwykle trudna. Jedyny dochód stanowi zasiłek stały w wysokości 444 zł. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.