II SA/Kr 2901/03

II SA/Kr 2901/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-02-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Danielec /sprawozdawca/
Halina Jakubiec /przewodniczący/
Krystyna Kutzner
Symbol z opisem
624  Powszechny obowiązek obrony kraju
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
oddalono skargę w części, odrzucono skargę w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie NSA Krystyna Kutzner NSA Grażyna Danielec (spr.) Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2005r sprawy ze skargi T. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 16 października 2003r Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej oraz związku schorzenia ze służbą I. skargę w części dotyczącej zdolności do służby wojskowej - oddala, II. skargę w części dotyczącej związku schorzenia ze służbą - odrzuca.
Uzasadnienie
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 16 października 2003 r. Nr [...] po rozpoznaniu odwołania T. B. od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia [...] 2003 r. w sprawie uznani wyżej wymienionego za czasowo niezdolnego do służby wojskowej na okres 6 miesięcy - kat. "B" - na podstawie art. 127 § 1 i 138 kpa w związku z § 24 ust. 4, § 30 ust. 4 oraz §§ 31 i 32 rozporządzenia MON z 10.06.1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 1992 r. Nr 57 poz. 278 z późniejszymi zmianami) - uchyliła zaskarżone orzeczenie w całości i wydała nowe z własnym rozpoznaniem i określeniem kategorii zdolności "B" - czasowo niezdolny do służby wojskowej na okres 12 miesięcy według załącznika nr 1 grupa I cyt. rozporządzenia MON oraz dokonując rozpoznania:
1. Przebyta artroskopowa resekcja fałdu maziowego przy środkowego kolana lewego z chondromalacją rzepki oraz utrzymującym się zanikiem mięśnia czworogłowego uda lewego ok. 2 cm, w trakcie leczenia usprawniającego -§78 pkt.
Rozpoznane schorzenie pozostaje bez związku ze służbą wojskową.
W uzasadnieniu orzeczenia Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska stwierdziła, że szer. T. B. orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia [...] 2003 r. został uznany za czasowo niezdolnego do służby wojskowej na okres 6 miesięcy. Od powyższego orzeczenia odwołał się do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, poprzez TWKL uzasadniając, że nie zgadza się z ustaleniami organu I instancji. W związku z powstałymi wątpliwościami co do aktualnego stanu zdrowia w aspekcie stopnia zdolności do służby wojskowej, organ odwoławczy skierował orzekanego do 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego do konsultacji Adiunkta Kliniki Chirurgii Urazowej i Ortopedii. W trakcie procesu orzeczniczego, podnosi organ, przeprowadzonego w I instancji badany przedłożył następujące dowody: kartę informacyjną leczenia szpitalnego Nr Ks. Gł[...] z dnia 15.05.2003 r. z Oddziału Urazowo-Ortopedycznego Szpitala Miejskiego im. J. P. (rozp. chondromalacją rzepki lewej II°; fałd skrzydłowy przyśrodkowy powiększony; przerost ciała Hoffy kolana lewego), kartę informacyjną leczenia szpitalnego Nr Ks. Gł[..] z dnia [...].2003 r. z Oddziału Chirurgii Urazowej i Ortopedii 114 Szpitala Wojskowego (rozp. artralgia stawu rzepkowo- udowego lewego) oraz kartotekę leczenia ambulatoryjnego z Poradni Chirurgicznej (pieczęć instytucji nieczytelna) z wpisami od [...].2002 r. W związku z przedkładanymi dowodami leczenia organ I instancji skierował orzekanego do 114 Szpitala Wojskowego do konsultacji ortopedycznej, w wyniku której rozpoznał jak w zaskarżonym orzeczeniu (karta badań wystawiona przez TWKL dnia [...].2003 r.). Dalej organ podnosi, że oceniając dowody leczenia przedkładane przez orzekanego oraz wyniki badań przeprowadzonych przez konsultantów TWKL i R WKL w określeniu stopnia zdolności do służby wojskowej przyjęto za dowód badania wykonane w 5 Wojskowym Szpitalu Klinicznym, albowiem oddają one aktualny stan zdrowia w świetle rozporządzenia MON z 10.06.1992 r. cytowanego powyżej. Dopuszczono dowody przedkładane przez orzekanego jako zgodne z oceną komisji.
Badanie kliniczne Adiunkta Kliniki Chirurgii Urazowej i Ortopedii 5 WSzK, stwierdza organ, wskazuje na poprawę funkcji czynnościowej kolana lewego i ustąpienie objawów chondromalacji w badaniu fizykalnym, potwierdzając pozytywne rokowanie co do odzyskania zdolności do czynnej służby wojskowej. Konieczny do tego okres czasu jest jednak dłuższy niż ustalony przez organ I instancji, co nakazuje zmianę czasokresu kategorii zdolności "B" do 12-tu miesięcy. Schorzenie nie pozostaje w związku ze służą wojskową, gdyż nie zostało spowodowane urazem związanym ze służbą ani specjalnymi warunkami jej odbywania.
Na powyższe orzeczenie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł T. B.
Skarżący podniósł, że nie zgadza się z wydanym orzeczeniem, gdyż w wyniku choroby musiał przerwać odbywanie zasadniczej służby wojskowej. Nie zgadza się z orzeczeniem, iż brak jest związku schorzenia ze służbą wojskową, gdyż mimo urazu, jakiego doznał został powołany do odbycia służby wojskowej w trakcie, której jego choroba pogorszyła się i obecnie nie może wykonywać wyuczonego zawodu murarza technika budownictwa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie w części dotyczącej zdolności do służby wojskowej, oraz odrzucenie skargi w części dotyczącej schorzenia ze służbą.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 6.11.2000r sygn. akt OSA 1/00) oraz Sądu Najwyższego (uchwała z dnia 19.01.1998r sygn. akt OPS 8/97 -ONSA z 1998r z.2 poz.39) od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o których mowa w art. 29 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony R.P. (Dz. U. Nr 4 poz. 16 z 1992r z późn. zm.), w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojsko wadia celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, obecnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie przysługuje.
Orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku chorób ze służbą wojskową jest wypowiedzią zespołu lekarzy (zagadnieniem wstępnym) niezbędną do wydania decyzji uprawniającej do świadczeń i nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu art. 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie jest decyzją ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej.
Od decyzji ustalającej prawo do świadczenia i jego wysokości, a także w przypadku nie wydania przez organ decyzji w tej sprawie odwołanie przysługuje do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego.
Właściwym w tych sprawach jest sąd pracy i ubezpieczeń społecznych a nie Naczelny Sąd Administracyjny.
Z powyższych przyczyn w części dotyczącej związku schorzenia ze służbą skargę należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.
Odnośnie skargi w części dotyczącej zdolności do służby wojskowej podnieść należy, iż Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Przeprowadzając w powyższym zakresie kontrolę przeprowadzonego postępowania administracyjnego Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego jak też przepisów postępowania, wobec czego w tej części skargę oddalił na mocy art. 151 ppsa.