II SA/WA 205/07

II SA/Wa 205/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-02-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Miernik
Andrzej Kołodziej /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Walawski
Symbol z opisem
6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Sygn. powiązane
I OSK 1584/07 - Wyrok NSA z 2008-11-21
Skarżony organ
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sędzia WSA Janusz Walawski, Asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2007 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opróżnienia lokalu mieszkalnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r., wydaną na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 37a ust. 1 i ust. 2 oraz art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398), zobowiązał A. R. do opróżnienia lokalu mieszkalnego, położonego w m. D. przy ul. [...], wraz ze wszystkimi zamieszkującymi z nim osobami, w terminie do 30 listopada 2006 r., wymeldowania wszystkich zamieszkałych w ww. lokalu osób oraz uiszczenia opłaty za używanie lokalu, opłat pośrednich i odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc zajmowania z uwzględnieniem zmian wysokości opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz wynikającego z nich odszkodowania, zgodnie z wymiarem opłat.
W uzasadnieniu podał, że przedmiotowy lokal został przydzielony A. R. na podstawie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w B. Istniała możliwość jego wykupu przez zainteresowanego do dnia 30 czerwca 2006 r., czyli do dnia obowiązywania powyższej decyzji. A. R. w wyznaczonym czasie nie dopełnił wymaganych do wykupu czynności, a zatem, poczynając od dnia 1 lipca 2006 r., nie posiada on tytułu prawnego do zajmowania tego lokalu.
Organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 37a ust. 1 i ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz wpłaty odszkodowania w określonej wysokości. Zarzuty zainteresowanego dotyczące niepoinformowania go o terminie złożenia wniosku o wykup lokalu oraz trudnej sytuacji mieszkaniowej, są w ocenie organu bezzasadne, albowiem pismem Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w B. z dnia [...] marca 2006 r. strona została poinformowana o uprawnieniach do nabycia lokalu mieszkalnego oraz konsekwencjach niepodjęcia w terminie stosownych działań. Ponadto w marcu 2005 r., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji o prawie do zamieszkiwania w lokalu, na spotkaniu zorganizowanym w D. przez Agencję A. R. uzyskał na piśmie informacje dotyczące warunków nabycia lokalu. Złożenie zaś przez niego takiego wniosku dopiero w dniu [...] czerwca 2006 r. nie mogło doprowadzić do jego załatwienia przed dniem 1 lipca 2006 r. z uwagi na czasochłonność procedury związanej z wykupem lokalu trwającej ok. 3 miesiące.
Ponadto sytuacja A. R. nie spełnia przesłanki wyjątkowości określonej w art. 29 powołanej ustawy.
W odwołaniu od powyższej decyzji A. R. podniósł, że początkowo nie stać go było na wykup lokalu, natomiast później on sam uległ wypadkowi oraz zachorował jego ojciec, co wiązało się z dużymi wydatkami na leczenie i rehabilitacje. Wskazał również, że nie miał świadomości i wiedzy, iż procedura wykupu trwa tak długo, a złożenie wniosku o wykup lokalu w czerwcu 2006 r. i dokonanie wpłaty na pokrycie kosztów przygotowania nieruchomości do sprzedaży okaże się spóźnione.
Zwrócił się w związku z tym o wyrażenie zgody i przedłużenie umowy najmu lokalu w celu umożliwienia wykupu mieszkania.
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.a. oraz art. 13 ust. 7 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zobowiązania A. R. do uiszczenia opłaty za używanie lokalu, opłat pośrednich i odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu mieszkalnego za każdy rozpoczęty miesiąc zajmowania z uwzględnieniem zmian wysokości opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz wynikającego z nich odszkodowania, zgodnie z wymiarem opłat i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, zaś w pozostałej części utrzymał ją w mocy.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że bezsporne jest, iż strona zajmuje lokal mieszkalny położony w D. przy ul. [...] bez tytułu prawnego od dnia 1 lipca 2006 r. Zgodnie z dyspozycją art. 37a ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia oraz uiszczenia stosownych opłat i należności. Zaistniała zatem w sprawie przesłanka uprawniająca Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w B. do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 37a ust. 2 cyt. ustawy o obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego.
Organ wskazał jednocześnie, że prowadząc postępowanie w zakresie obowiązku uiszczenia należnych opłat i odszkodowania, pomimo powiadomienia strony o jego wszczęciu, naruszona została wyrażona w art. 9 k.p.a. zasada udzielenia informacji poprzez niepowiadomienie strony o dacie powstania obowiązku uiszczenia przedmiotowych opłat i odszkodowania oraz wysokości tych należności.
Prezes WAM wyjaśnił również, że przepisy obecnie obowiązującej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP nie przewidują możliwości zawierania umów najmu lokali mieszkalnych, zaś Wojskowa Agencja Mieszkaniowa została powołana w celu zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych żołnierzy zawodowych i ich rodzin, natomiast zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych innych osób, których nie stać na zakup lub wynajem mieszkania, należy do zadań jednostek samorządu terytorialnego.
Przyznanie prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, pozostającym w zasobie Agencji, innej osobie niż żołnierz służby stałej może nastąpić tylko za zgodą Ministra Obrony Narodowej, jeśli osoba ta pozostaje w wyjątkowej sytuacji. Zgodnie z przepisem art. 29 cyt. ustawy, dyrektor oddziału regionalnego Agencji nie jest zobligowany do wydania takiej decyzji.
Natomiast stosownie do przepisu art. 56 ww. ustawy, prawo do nabycia lokalu mieszkalnego przysługuje osobom posiadającym tytuł prawny do zamieszkiwania w tym lokalu, a ustawodawca od powyższej zasady nie przewidział wyjątków.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. R. wniósł o jej uchylenie w części określającej zobowiązanie do opróżnienia lokalu mieszkalnego, położonego w m. D. przy ul. [...], wraz ze wszystkimi zamieszkującymi w nim osobami, w terminie do 30 listopada 2006 r. oraz o uchylenie utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w B. w tej części, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżący podniósł przede wszystkim okoliczności dotyczące niedojścia do skutku wykupu przez niego przedmiotowego lokalu, pomimo że stosowny wniosek złożył jeszcze w okresie obowiązywania decyzji o prawie do zamieszkiwania w lokalu. Skarżący wskazał, że w żadnym z dokumentów otrzymanych w Agencji nie określono daty, do której należało złożyć stosowny wniosek , a jedynie w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. poinformowano go, że po 30 czerwca 2006 r. wykupienie lokalu nie będzie możliwe. Skarżący powołał się na treść art. 61a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, zgodnie z którym przy sprzedaży lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, a zatem w związku z art. 70 kc, w dniu przyjęcia oferty zakupu lokalu miał do niego tytuł prawny i żądanie sprzedaży go na preferencyjnych warunkach na podstawie art. 56 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.
A. R. zarzucił ponadto organom naruszenie art. 7-9 k.p.a., poprzez złamanie zasady praworządności i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 37a ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że A. R., decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. przyznał prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w D. na czas oznaczony do 30 czerwca 2006 r., po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej, stosownie do wymogu przepisu art. 29 cyt. ustawy. Zatem tytuł prawny uprawniający skarżącego do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a wynikający z powyższej decyzji, wygasł z dniem 1 lipca 2006 r. Bezsporna jest ponadto okoliczność, że po tej dacie w stosunku do skarżącego nie została wydana nowa decyzja o prawie do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu mieszkalnym, która stanowiłaby tytuł prawny do jego zajmowania.
Uprawnione było więc wydanie przez Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w B. decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. zobowiązującej skarżącego w szczególności do opróżnienia zajmowanego lokalu w dnia [...] listopada 2006 r., a znajdującej oparcie w przepisie art. 37a ust. 2 cyt. ustawy. Podnoszone przez A. R. zarówno w tracie postępowania administracyjnego, jak też w skardze zarzuty dotyczą w istocie kwestii związanych, czy to z procedurą wykupu lokalu, czy też z nieuwzględnieniem jego trudnej sytuacji rodzinnej i majątkowej, uprawniającej do przedłużenia mu prawa do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu. Kwestie te wykraczają poza zakres rozpoznawanej sprawy i nie mogą być w związku z tym przedmiotem badania Sądu. Skarżący nie sformułował zaś żadnego zarzutu dotyczącego tak zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji w zakresie zobowiązania do opróżnienia lokalu.
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana przez organ właściwy z zastosowaniem obowiązujących w tym zakresie przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.