Orzeczenie · 2024-03-06

II SA/Wa 2033/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Miejsce

Warszawa

Data

2024-03-06

NSAAdministracyjneWysokawsa

dostęp do informacji publicznejwniosek elektronicznybrak podpisunieważność decyzjiKodeks postępowania administracyjnegoustawa o dostępie do informacji publicznejcentrum usług wspólnychfinansowanie oświatykontrola administracji

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę R.K. na decyzję Dyrektora Centrum Usług Wspólnych (CUW), która utrzymała w mocy decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca domagał się szczegółowych danych budżetowych dotyczących dotacji dla przedszkoli, wydatków na wspólną obsługę oraz sprawozdań finansowych. Organ odmówił udostępnienia informacji, argumentując, że wnioskodawca, będący radcą prawnym reprezentującym przedszkola w sporach z gminą, nadużywa prawa do informacji publicznej, składając wnioski wyłącznie w celach prywatnych. Sąd administracyjny, kontrolując legalność decyzji, stwierdził jej nieważność wraz z poprzedzającą decyzją. Głównym powodem było rażące naruszenie prawa polegające na wydaniu decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, złożony drogą elektroniczną, nie został opatrzony żadną formą podpisu wymaganą przez przepisy (własnoręcznym, kwalifikowanym elektronicznym, zaufanym lub osobistym). Organ nie wezwał również wnioskodawcy do uzupełnienia tego braku formalnego zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. Sąd podkreślił, że w przypadku zamiaru wydania decyzji, wniosek o dostęp do informacji publicznej staje się podaniem w rozumieniu k.p.a. i musi spełniać jego wymogi formalne. Brak podpisu i brak wezwania do jego uzupełnienia stanowiły podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Ważność wniosków o udostępnienie informacji publicznej składanych drogą elektroniczną i obowiązek organów w zakresie wzywania do uzupełnienia braków formalnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy spraw, w których organ zamierza wydać decyzję administracyjną w odpowiedzi na wniosek o informację publiczną.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wydanie decyzji administracyjnej w sprawie udostępnienia informacji publicznej, gdy wniosek został złożony drogą elektroniczną i nie został podpisany, a organ nie wezwał do uzupełnienia tego braku formalnego, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością decyzji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wydanie decyzji administracyjnej w sytuacji niepodpisania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego drogą elektroniczną, bez wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) i skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej, złożony drogą elektroniczną, zyskuje walor podania w rozumieniu k.p.a. w momencie, gdy organ zamierza wydać decyzję. W takiej sytuacji wniosek musi spełniać wymogi formalne, w tym wymóg podpisania. Organ miał obowiązek wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego (podpisania wniosku) zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. Brak takiego wezwania i wydanie decyzji stanowi rażące naruszenie prawa, które uniemożliwia merytoryczną ocenę sprawy i prowadzi do stwierdzenia nieważności decyzji.

Czy organ administracji publicznej ma prawo oceniać interes wnioskodawcy przy składaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej i odmawiać jej udostępnienia z powodu rzekomego nadużycia prawa?

Odpowiedź sądu

Organ nie posiada kompetencji do oceny interesu wnioskodawcy ani do uznania wniosku za nadużycie prawa do informacji publicznej, jeśli nie istnieją ku temu wyraźne podstawy prawne (np. tajemnice prawnie chronione). Samo wielokrotne składanie wniosków nie stanowi dowodu nadużycia prawa.

Uzasadnienie

Skarżący podniósł, że organ nie przedstawił dowodów na poparcie twierdzenia o nadużyciu prawa do informacji publicznej. Sąd nie odniósł się bezpośrednio do tej kwestii jako podstawy rozstrzygnięcia, skupiając się na wadzie proceduralnej wniosku. Jednakże argumentacja skarżącego, że organ nie ma kompetencji do oceny jego interesu, została pośrednio potwierdzona przez skupienie się sądu na formalnych uchybieniach organu, a nie na merytorycznej ocenie celu wniosku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Stwierdzono nieważność

Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] maja 2023 r. nr [...].

Przepisy (18)

Główne

u.d.i.p. art. 16 § 1 i 2

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Pomocnicze

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107

Kodeks postępowania administracyjnego

u.d.i.p. art. 4 § 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 6 § 1 pkt 3 lit. f i pkt 4 lit. a tiret drugi

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

u.d.i.p. art. 17 § 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

k.p.a. art. 63

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 64 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 1 § 1 i 2