II SA/Wa 203/25

II SA/Wa 203/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-09-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kołodziej
Dorota Kozub-Marciniak
Sławomir Antoniuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 248
art. 236
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, Protokolant referent Marta Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2025 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w zakresie refundacji kosztów przekwalifikowania zawodowego oddala skargę
Uzasadnienie
Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej decyzją z [...] grudnia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572); zwanej dalej K.p.a. oraz art. 236 ust. 3, 8, 9, 10 i ust. 16 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) oraz § 2, § 5, § 6 ust. 2, § 7 ust. 2 i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 maja 2022 r. w sprawie korzystania z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych przez żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 978), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z [...] października 2024 r. nr [...] o odmowie J. G. przyznania pomocy w zakresie refundacji kosztów przekwalifikowania zawodowego:
1. kursu "[...]" organizowanego w [...] w terminie od [...] września 2024 r. do [...] marca 2025 r. przez A. K. działającą pod nazwą A. K. - Biuro [...] w [...],
2. kursu strzeleckiego - pistolet taktyczny,
3. kursu strzeleckiego - karabin taktyczny,
4. kursu strzeleckiego - strzelba taktyczna,
5. kursu strzeleckiego - strzelanie w warunkach stresowych,
6. kursu strzeleckiego - strzelanie ekstremalne,
7. kursu strzeleckiego - pistolet i karabin taktyczny,
8. kursu strzeleckiego - taktyka strzelecka w ciasnych pomieszczeniach,
9. kursu strzeleckiego - pistolet taktyczny zaawansowany,
10. kursu strzeleckiego - pistolet dynamiczny w pojazdach,
11. kursu strzeleckiego - pistolet w ochronie V.I.P,
12. kursu strzeleckiego - strzelanie nocne,
13. kursu strzeleckiego - pojedynek strzelecki,
14. kursu obsługi broni sygnałowej
organizowanych w K., N. i P. w terminie od [...] sierpnia 2023 r. do [...] marca 2025 r. przez Biuro [...] Sp. z o.o. w [...],
15. w zakresie zwrotu kosztów 5 noclegów w [...], związanych z organizowaniem kursu wskazanego w pkt 1,
16. w zakresie zwrotu kosztów 13 przejazdów do K., N. i P., związanych z organizowaniem kursów wskazanych w pkt 2-14 oraz
17. w zakresie zwrotu kosztów 1 noclegu związanego z organizowaniem kursów wskazanych w pkt 2-14.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 236 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny żołnierz zawodowy, który pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej 4 lata, w okresie 2 lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej może korzystać, na terenie kraju, na pisemny wniosek, z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania i pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy. W ramach ww. pomocy w myśl art. 236 ust. 8 ww. ustawy mogą być pokrywane koszty przekwalifikowania zawodowego, rozumianego jako zmiana posiadanych kwalifikacji zawodowych na inne, celem wykonywania nowego zawodu, nabycia nowych kwalifikacji w ramach tego samego zawodu, uzyskania innych kwalifikacji zawodowych niezbędnych do funkcjonowania na rynku pracy, uzyskania certyfikatu, licencji, zdania egzaminu lub uzyskania wpisu na listę uprawnionych do wykonywania zawodu.
Intencją pomocy rekonwersyjnej w zakresie przekwalifikowania zawodowego jest przygotowanie żołnierzy zawodowych oraz zwolnionych z zawodowej służby wojskowej do funkcjonowania na cywilnym rynku pracy poprzez nabycie przez nich niezbędnych uprawnień i kwalifikacji zawodowych.
J. G. na mocy decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]:
1. z [...] czerwca 2022 r. nr [...] zmienionej decyzją z [...] grudnia 2022 r. nr [...] (kurs trenera kusznictwa),
2. z [...] marca 2023 r. nr [...] zmienionej decyzją z [...] września 2024 r. nr [...] (szkolenie potwierdzające przygotowanie zawodowe do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją i wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz obrotu technologią o tym przeznaczeniu),
3. z [...] maja 2023 r. nr [...] (kurs detektywistyczny),
4. z [...] maja 2024 r. nr [...] zmienionej decyzją z [...] sierpnia 2024 r. nr [...] (kursy: operatora łączności bliskiego zasięgu, kierowców pojazdów uprzywilejowanych, doskonalenia techniki jazdy, NSTS-06 BVLOS<25, wykorzystania drona do technik ratowniczych i zarządzania kryzysowego z wykorzystaniem kamery termowizyjnej)
skorzystał już z pomocy rekonwersyjnej w łącznej wysokości 7.384.50 zł oraz ze zwrotu kosztów przejazdów (7 przejazdów) i zakwaterowania (23 noclegów).
Organ zwrócił uwagę na różnicę pomiędzy doskonaleniem zawodowym - przekwalifikowaniem, a możliwością zaistnienia na rynku pracy. Efektem przekwalifikowania ma być przygotowanie żołnierzy zawodowych do funkcjonowania na cywilnym rynku pracy, a J. G. skorzystał już z pomocy rekonwersyjnej i jak wynika z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od [...] listopada 2018 r. prowadzi firmę [...] o profilu badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych, co świadczy, że jest właściwie przygotowany do pracy na cywilnym rynku.
Wyjaśnił, że decyzja w przedmiocie przyznania prawa do pomocy w zakresie przekwalifikowania zawodowego nie jest decyzją związaną. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...], organ pierwszej instancji, jako dysponent środków budżetowych stoi na straży ich racjonalnego wydatkowania i jego zadaniem jest właściwe i zgodne z przepisami prawa dysponowanie tymi środkami. Z kolei Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych MON, jako organ odwoławczy, jak również dyrektor wojskowego biura emerytalnego ma prawo i obowiązek dokonania oceny udzielenia tej pomocy pod kątem możliwości osiągnięcia jej celu, zwłaszcza w sytuacji, gdy żołnierz zwolniony z zawodowej służby wojskowej funkcjonuje zawodowo na rynku cywilnym.
W niniejszej sprawie J. G. skorzystał już z pomocy rekonwersyjnej i dodatkowo prowadzi działalność gospodarczą tzn., że funkcjonuje na rynku pracy i posiada kwalifikacje niezbędne do aktywności zawodowej po zakończeniu służby wojskowej.
Z powyższego wynika, że ukończenie przez stronę wnioskowanych szkoleń, nie spowoduje uzyskania innych kwalifikacji niezbędnych do funkcjonowania na rynku pracy, co przesądza o tym, że nie zostanie wypełniona przesłanka, określona w art. 236 ust. 8 i 17 ustawy o obronie Ojczyzny.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu podkreślił, że pomoc rekonwersyjna w zakresie przekwalifikowania dotyczy przekwalifikowania z zawodu żołnierza na inny, funkcjonujący na rynku cywilnym, a nie na co wskazuje strona w piśmie z 1 października 2024 r. stanowić ma "asumpt do starania się o zwiększenie procentowe stawek ustawowych za wykonaną usługę, a także argument na przedłużenie wpisu jako eksperta na listach sądowych na kolejne kadencje. "
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. G. zakwestionował decyzję Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej z [...] grudnia 2024 r. nr [...] i wniósł o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 32 ust. 2 Konstytucji RP i art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego oraz subiektywną interpretację przygotowania do funkcjonowania na rynku pracy, przez co nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, a także bezpodstawne zinterpretowanie właściwego przygotowania do pracy na cywilnym rynku pracy poprzez prowadzenie działalności gospodarczej w dziedzinach ujawnionych w trakcie prowadzenia przedmiotowego postępowania.
Skarżący wskazał, że w piśmie z 1 października 2024 r., nadesłanym jako odpowiedź na wezwanie organu do szczegółowego uzasadnienia wyboru przekwalifikowania, w kontekście uzyskanej już pomocy rekonwersyjnej oraz prowadzonej działalności gospodarczej, wyjaśnił, iż
1. Kurs "[...]" to kontynuacja wcześniej ukończonego, stanowiącego wymóg formalny do ubiegania się o licencję detektywa "Kursu detektywistycznego dla osób ubiegających się o wydanie licencji detektywa", pozwalającym nabyć niezbędne kompetencje do praktycznego realizowania działań przez prywatnego detektywa; praktycznych umiejętności nie nabywa się poprzez ukończenie wcześniej odbytego przez kursu (teoretycznego),
2. pakiet kursów strzeleckich stanowi potwierdzenie przeszkolenia z posługiwania się różnymi jednostkami broni palnej, umożliwiając uzyskanie dopuszczenia do posiadania broni, które upoważnia osobę fizyczną do zatrudnienia oraz wykonywania zadań służbowych z bronią podmiotów posiadających pozwolenie na okaziciela, w tym m.in. organizacje sportowe czy agencje ochrony; dodatkowo, odbycie kursów strzeleckich umożliwi mu przygotowanie warsztatu metodycznego oraz poszerzy wiedzę ekspercką w dziedzinie kryminalistyki, co znacząco wpłynie na przedłużenie wpisu jako eksperta na listach sądowych; zaznaczył, że dotychczasowa wiedza zdobyta przeze niego poza systemem rekonwersji ulega ciągłej dezaktualizacji, znacznie ograniczając możliwości funkcjonowania na cywilnym rynku pracy.
W jego ocenie rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej we wskazanych dziedzinach w trakcie pełnienia służby wojskowej, tym samym zwiększony nakład pracy, zaangażowanie i inicjatywa przy jednoczesnym wzorowym i oddanym pełnieniu służby dla bezpieczeństwa nie może wpływać negatywnie na możliwości korzystania przez niego z uprawnień do rekonwersji, wynikających z faktu pełnienia tej służby, co pozostaje w sprzeczności do art. 32 ust. 2 Konstytucji RP. Subiektywna interpretacja zebranego materiału dowodowego w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, świadczącej, zdaniem organu odwoławczego, o właściwym przygotowaniu do pracy na cywilnym rynku, oparta jest na domniemaniach i przypuszczeniach o faktycznie posiadanych kwalifikacjach niezbędnych do aktywności zawodowej po zakończeniu służby wojskowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); zwanej dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 236 ustawy z dnia 11 marca 2023 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248), który w ust. 3 określa, iż żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej albo który pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej 4 lata, z wyjątkiem zwolnionego ze służby wojskowej z powodu, o którym mowa w art. 226 pkt 1, 2, 7 i 11-15, w okresie 2 lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, może korzystać, na terenie kraju, na pisemny wniosek, z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania i pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.
Wniosek o pomoc w zakresie przekwalifikowania zawodowego należy złożyć w terminie do 2 lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej (ust. 5).
Ustęp 8 powołanego art. doprecyzowuje, iż w ramach pomocy, o której mowa w ust. 1 i 3, do wysokości limitów, mogą być pokrywane koszty:
1) przekwalifikowania zawodowego, rozumianego jako zmiana posiadanych kwalifikacji zawodowych na inne, celem wykonywania nowego zawodu, nabycia nowych kwalifikacji w ramach tego samego zawodu, uzyskania innych kwalifikacji zawodowych niezbędnych do funkcjonowania na rynku pracy, uzyskania certyfikatu, licencji, zdania egzaminu lub uzyskania wpisu na listę uprawnionych do wykonywania zawodu;
2) przejazdów z miejsca zamieszkania do ośrodka szkolenia, w którym następuje przekwalifikowanie zawodowe, lub do miejsca odbywania praktyki zawodowej i z powrotem;
3) zakwaterowania w okresie przekwalifikowania zawodowego lub odbywania praktyki zawodowej.
W kolejnych ustępach 9 i 10 powołanego art. ustalono wysokość limitów pokrywania kosztów pomocy związanych z przekwalifikowaniem zawodowym, przejazdów, zakwaterowania.
Powołany przepis art. 236 ustawy o obronie Ojczyzny dotyczy tzw. rekonwersji, czyli przekwalifikowania zawodowego po zakończeniu zawodowej służby wojskowej. Skorzystanie z pomocy wymaga inicjatywy ze strony osoby uprawnionej (złożenia wniosku), zaś sama pomoc - co istotne - nie jest przyznawana automatycznie, na co jasno wskazuje posłużenie się przez ustawodawcę określeniem mogą być pokrywane koszty.
Decyzje w tym zakresie podejmowane są w ramach uznania administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym ma ograniczony zakres. Sprowadza się ona do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, to jest czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu okoliczności istotnych dla sprawy. Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast oceny, w jaki sposób organy administracji, realizując określoną politykę stosowania prawa, wypełniają treść pozasystemowych kryteriów słusznościowych czy celowościowych (por. m.in. wyrok NSA z 19 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 301/11). W konsekwencji w sprawach dotyczących fakultatywnego przyznania byłemu żołnierzowi świadczeń rekonwersyjnych sądy administracyjne badają, czy decyzja nie jest arbitralna lub podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów.
W ocenie Sądu wydane w tej sprawie decyzje nie wykraczają poza granice uznania administracyjnego.
Podkreślić należy, że pomoc polega na pokrywaniu kosztów przekwalifikowania zawodowego, a granicę wysokości wyznaczała wysokość limitu. Innymi słowy, pomoc rekonwersyjna może być przyznana na przekwalifikowanie zawodowe (kurs, szkolenie itp.) wskazane przez osobę uprawnioną, a nie jako określenie łącznej kwoty do wykorzystania w sposób wybrany przez uprawnionego w wymaganym czasie.
W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że skarżący nie wykorzystał przysługującego mu limitu pomocy rekonwersyjnej, jak i w czasie orzekania przez organ nie upłynął termin ubiegania się o tę pomoc.
Niemniej w przypadku skarżącego cel pomocy rekonwersyjnej został zrealizowany, bowiem na mocy decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]: z [...] czerwca 2022 r. nr [...] zmienionej decyzją z [...] grudnia 2022 r. nr [...], z [...] marca 2023 r. nr [...] zmienionej decyzją z [...] września 2024 r. nr [...], z [...] maja 2023 r. nr [...], z [...] maja 2024 r. nr [...] zmienionej decyzją z [...] sierpnia 2024 r. nr [...] pokryto mu koszty związane z realizacją kursu trenera kusznictwa, szkolenia potwierdzającego przygotowanie zawodowe do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją i wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz obrotu technologią o tym przeznaczeniu oraz kursów: operatora łączności bliskiego zasięgu, kierowców pojazdów uprzywilejowanych, doskonalenia techniki jazdy, NSTS-06 BVLOS<25, wykorzystania drona do technik ratowniczych i zarządzania kryzysowego z wykorzystaniem kamery termowizyjnej. Skarżący od [...] listopada 2018 r. prowadzi działalność gospodarczą.
Jak wynika z wpisu w CEIDG Firma [...] w przeważającej części prowadzi działalność gospodarczą w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych. Zajmuje się m.in. działalnością obiektów sportowych; pozaszkolnymi formami edukacji sportowej oraz zajęciami sportowymi i rekreacyjnymi; pozostałymi badaniami i analizami technicznymi; pozostałą działalnością usługową w zakresie informacji, gdzie indziej nie sklasyfikowaną, działalnością agencji informacyjnych. Zatem zdobył on odpowiednie kwalifikacje do funkcjonowania na rynku pracy i jest w tym obszarze aktywny zawodowo prowadząc działalność gospodarczą. Kolejne kursu, o pokrycie kosztów których obecnie się ubiega, pozwolą mu niewątpliwie zwiększyć ofertę usługową. Jak podał sam skarżący, dodatkowe kursy mogą się przyczynić do przedłużenia wpisu jako eksperta na listach sądowych oraz umożliwią zdobycie praktycznych umiejętności do już uzyskanych kwalifikacji detektywistycznych. Niemniej są to pożądane dodatkowe kwalifikacje do kwalifikacji już zdobytych, umożliwiających zarobkową aktywność zawodową. Przepis art. 236 ust. 8 ustawy o obronie Ojczyzny wskazuje na konieczność "uzyskania innych nowych kwalifikacji zawodowych niezbędnych do funkcjonowania na rynku pracy", więc takich, bez których nie można podjąć pracy danego rodzaju. Sam zaś skarżący przyznał, iż obecnie zdobyte dodatkowe kwalifikacje mają na celu zwiększenie jego atrakcyjności na rynku pracy. W przypadku skarżącego - dzięki udzielonemu wsparciu finansowemu - osiągnięte zostały cele pomocy rekonwersyjnej. Z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że skarżący skorzystał z wszelkiej możliwej prawnie pomocy rekonwersyjnej, dzięki czemu uzyskał szereg uprawnień i kwalifikacji umożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej.
W konsekwencji uznać należy, że pomoc udzielana w ramach tzw. rekonwersji powinna dotyczyć byłych żołnierzy przygotowujących się do uczestnictwa na rynku pracy, a nie przedsiębiorców, którzy prowadzą już działalność gospodarczą, co świadczy o tym, że są już właściwie przygotowani do cywilnego rynku pracy.
Słusznie także organ odwoławczy wskazał, iż były żołnierz ubiegający się o pomoc rekonwersyjną nie jest bezwzględnie uprawniony do wykorzystania całej kwoty limitu, albowiem nie jest to kwota obligatoryjna, a jedynie są to środki finansowe celowe, które służą przekwalifikowaniu zawodowemu.
Reasumując, Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja Dyrektora DSS MON, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji z [...] października 2024 r. nie naruszają prawa, zaś argumenty i wnioski skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Przed podjęciem spornych rozstrzygnięć organy administracji orzekające w niniejszej sprawie przeprowadziły w wymaganym zakresie postępowanie wyjaśniające, czyniąc zadość wymogom określonym w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.
Jednocześnie, organy obu instancji swoje stanowisko w sprawie należycie uzasadniły, przestrzegając wszelkich zaleceń ustawodawcy, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (www.orzeczenia.nsa.gov.pl).