II SA/Wa 201/09

II SA/Wa 201/09 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2009-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par 1 pkt 1, art 3 par 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na pismo Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie przywrócenia do zawodowej służby wojskowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
W dniu 2 stycznia 2009 r. J. Z. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na, jak wskazał, decyzję - rozstrzygnięcie Dowódcy Sił Powietrznych zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie przywrócenia do zawodowej służby wojskowej.
Skarga J. Z. została w dniu 8 stycznia 2009 r. przekazana, wraz z odpisem i plikiem załączników, Dowódcy Sił Powietrznych.
W dniu 23 stycznia 2009 r. Dowódca Sił Powietrznych przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W uzasadnieniu skargi J. Z. podniósł, że prawomocnym wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz utrzymane nią w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., które to orzeczenia stanowiły podstawę do jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej z mocy prawa, w trybie określonym w art. 115 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), i wydania dla celów ewidencyjnych rozkazu personalnego, o którym mowa w ust. 3 tego przepisu – w jego przypadku - rozkazu personalnego Dowódcy [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r.
Skarżący podniósł, że mimo wyeliminowania z obrotu prawnego, mocą prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu, orzeczeń stanowiących podstawę do jego zwolnienia ze służby i złożenia stosownego wniosku o przywrócenie do tej służby (wniosek z dnia 26 sierpnia 2008 r.) Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] - pismem z dnia [...] września 2008 r., a po wniesieniu od niego odwołania, także i Dowódca Wojsk Powietrznych – pismem z dnia [...] listopada 2008 r. – odmówili przywrócenia go do służby.
J. Z. zarzucił, że zaskarżone pismo z dnia [...] listopada 2008 r. Dowódcy Wojsk Powietrznych wydane zostało w miejsce decyzji administracyjnej bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Skarżący stwierdził, że organ błędnie przyjął, że sprawa przywrócenia do służby nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, a przepisy obowiązującej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie przewidują instytucji przywrócenia do tej służby i reaktywacji istniejącego wcześniej stosunku służbowego.
W odpowiedzi na skargę Dowódca Sił Powietrznych wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe wskazał, że zaskarżone pismo z dnia [...] listopada 2008 r. przesłano za pismem przewodnim z dnia 27 listopada 2008 r. do Dowódcy [...] w W. ([...]) celem doręczenia skarżącemu, a skarżący pismo to otrzymał w dniu 5 grudnia 2008 r. potwierdzając jego odbiór własnoręcznym podpisem.
W ocenie organu, skoro skarżący skargę na powyższe pismo wniósł bezpośrednio do Sądu, a Sąd przekazał skargę organowi w dniu 9 stycznia 2009 r., to, zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, skarga została wniesiona w dniu jej przekazania przez Sąd, czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące Dowódcy Wojsk Powietrznych. W swej treści zaskarżone pismo zawiera jedynie wyjaśnienie przepisów obowiązującej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz wyraża stanowisko organu co do niemożności rozstrzygnięcia o żądaniu skarżącego w drodze decyzji administracyjnej z uwagi na brak stosowych regulacji na gruncie prawa materialnego. W konsekwencji pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej.
Natomiast treść cytowanego wyżej przepisu art. 3 § 2 nie obejmuje skarg na pisma informujące. Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Oznacza to zatem, że sprawa ze skargi J. Z. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.