II SA/Wa 1950/10

II SA/Wa 1950/10 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Adam Lipiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne
Ochrona danych osobowych
Sygn. powiązane
I OSK 1212/11 - Wyrok NSA z 2012-10-31
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia WSA Joanna Kube Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych - oddala skargę -
Uzasadnienie
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] września 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 12 pkt 2 i art. 22 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję poprzedzającą z dnia [...] maja 2010 r., umarzającą postępowanie na zasadzie art. 105 § 1 Kpa.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał co następuje:
J.M. pismem z dnia 11 września 2009 r. zażądał od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wydania decyzji administracyjnej przywracającej stan zgodny z prawem w przetwarzaniu danych osobowych zainteresowanego, poprzez usunięcie jego danych osobowych z opublikowanego w Monitorze Polskim z dnia 16 lutego 2007 r. (Dz. U. Nr 11, poz. 110) Raportu o działaniach żołnierzy i pracowników WSI oraz wojskowych jednostek organizacyjnych realizujących zadania w zakresie wywiadu i kontrwywiadu przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych w zakresie określonym w art. 67 ust. 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. "Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawą o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego oraz innych działaniach wykraczających poza sprawy obronności państwa i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej". Zainicjowane powyższym wnioskiem postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem w dniu [...] grudnia 2009 r. przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych decyzji odmawiającej uwzględnienia wniosku. Od decyzji żadna z zainteresowanych stron nie wniosła odwołania.
Pismem z dnia 26 lutego 2010 r. J.M. wezwał Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do podjęcia obowiązków z art. 19 ustawy o ochronie danych osobowych, w związku ze złożonym przez niego do Prokuratury Okręgowej w W. zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez pracowników Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w związku z przetwarzaniem jego danych osobowych we wspomnianym wyżej Raporcie.
Następnie w dniu 12 marca 2010 r. do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynął wniosek J.M. z dnia 8 marca 2010 r. o nakazanie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej usunięcia jego danych osobowych z Raportu. W uzasadnieniu ww. wniosku J.M. wskazał, że jego dane osobowe w zakresie objętym Raportem zostały podane do publicznej wiadomości na skutek ogłoszenia tego Raportu - na podstawie postanowienia Prezydenta RP. W ocenie wnioskującego, takie upublicznienie jego danych osobowych jest bezprawne. Wskazywał, iż wcześniejszymi pismami: z dnia 20 listopada 2009 r. oraz z dnia 5 stycznia 2010 r. zwracał się do Prezydenta RP - będącego w jego ocenie administratorem danych osobowych - o usunięcie z Raportu swoich danych osobowych. Wobec braku odpowiedzi Prezydenta RP, wystąpił do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o nakazanie Prezydentowi RP dopełnienia żądanych czynności.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] maja 2010 r. umorzył postępowanie w niniejszej sprawie. U podstaw powyższego rozstrzygnięcia legła ocena, iż zainteresowany oczekuje od organu wydania merytorycznej decyzji w sprawie, która została już w sposób ostateczny rozpatrzona decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r.
J.M. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Twierdził, iż decyzja z dnia [...] grudnia nie została mu doręczona i nie jest mu znana. Nadto wskazywał, iż jego wniosek z dnia 8 marca 2010 r. był wnioskiem nowym, dotyczącym nowych naruszeń zasad ochrony jego danych osobowych, które zaistniały po dniu [...] grudnia 2009 r., na co wskazują jego pisma kierowane do Prezydenta RP, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szefa Służby Wywiadu Wojskowego i dlatego w jego ocenie nie ma tu tożsamości sprawy obecnej oraz zainicjowanej wnioskiem z dnia 11 września 2009 r. J.M. załączył do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy kopie pism to jest: pisma Szefa Kancelarii Prezydenta RP z dnia 8 kwietnia 2010 r. skierowanego do wnioskodawcy i informującego go w szczególności, iż cyt.: "(...) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie ma statusu administratora danych osobowych w stosunku do danych osobowych zawartych w Raporcie (...)"; pisma zainteresowanego z dnia 4 maja 2010 r. skierowanego do Marszałka Sejmu, pełniącego wówczas obowiązki Prezydenta RP, zawierającego żądanie usunięcia jego danych osobowych z Raportu; pisma zainteresowanego z dnia 5 maja 2010 r. skierowanego do Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, zawierającego żądanie uzupełnienia Raportu poprzez usunięcie z jego danych osobowych i zawierającego analogiczne żądanie, pisma z dnia 5 maja 2010 r. skierowanego do Szefa Służby Wywiadu Wojskowego.
Po ponownym zapoznaniu się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zważył, iż umorzenie postępowania w niniejszej sprawie w oparciu o przepis art. 105 § 1 Kpa było zasadne. Wniosek J.M. z dnia 7 września 2009 r. zainicjował postępowanie administracyjne w przedmiocie usunięcia jego danych osobowych z Raportu, które zakończyło się ostateczną i prawomocną decyzją administracyjną z dnia [...] grudnia 2009 r. odmawiającą uwzględnienia wniosku. W uzasadnieniu tej decyzji Generalny Inspektor wskazał kto i w jakiej formie jest władny ingerować w treść Raportu, podkreślając jednocześnie, iż Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Szef Służby Wywiadu Wojskowego zostali zobligowani ustawą (Przepisami wprowadzającymi) do uzupełnienia Raportu po zakończeniu działalności Komisji Weryfikacyjnej, jeżeli pojawią się nowe okoliczności, które powinny zostać objęte Raportem lub wpływają na jego treść. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych uznał, iż Ministrowi Obrony Narodowej służy status administratora danych osobowych zawartych w raporcie, a w konsekwencji status strony powyższego postępowania.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Generalny Inspektor rozstrzygnął sprawę merytorycznie. Z kolei wnioskiem z dnia 8 marca 2010 r. zainteresowany nadal wskazuje na te same okoliczności - to jest publikowanie jego danych osobowych w przedmiotowym Raporcie.
J.M. zwrócił się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o nakazanie Prezydentowi RP usunięcia, jak to określił "czynu spenalizowanego ustawą o ochronie danych osobowych bądź inną ustawą". W uzasadnieniu decyzji, odnosząc się do tego żądania, organ wskazał, iż zainteresowany sam może skierować stosowne zawiadomienie w tym zakresie do właściwych rzeczowo i miejscowo organów ścigania skoro uważa, iż dopuszczono się czynu przestępczego.
W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2010 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych podkreślił, iż tożsamość spraw zachodzi wówczas, gdy występują w nich te same podmioty, dotyczą one tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy (por. B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" 7 wydanie Wydawnictwo C.H.Beck str. 739 i nast.). Należy zatem podtrzymać stanowisko o tożsamości niniejszej sprawy ze sprawą zakończoną decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Obydwie dotyczą bowiem kwestii usunięcia danych osobowych Skarżącego z Raportu, ich stronami są: J.M. i administrator kwestionowanych danych - tj. Minister Obrony Narodowej, nie uległ zmianie stan faktyczny ani przepisy prawa w świetle których należy go oceniać. O tożsamości stanu faktycznego spraw przesądza fakt, iż w obydwu sprawach wnioskodawca domaga się usunięcia jego danych osobowych z Raportu, a jego żądanie w tym zakresie nie zostało zrealizowane przez administratora tych danych. Podjęcie przez J.M. dodatkowych czynności w sprawie tj. prowadzenie z różnymi podmiotami, niemającymi statusu administratora kwestionowanych informacji, korespondencji w sprawie dotyczącej ich usunięcia z Raportu, nie stanowi zmiany stanu faktycznego sprawy.
Zatem żądanie z dnia 8 marca 2010 r. stanowi w istocie żądanie wydania decyzji w sprawie, która została już merytorycznie rozstrzygnięta ostateczną, prawomocną decyzją Generalnego Inspektora z dnia [...] grudnia 2009 r. Wobec zarzutu J.M., iż nie jest mu znana treść ww. rozstrzygnięcia z dnia [...] grudnia 2009 r. organ nadmienił, że decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. została uznana za doręczoną na zasadzie art. 44 § 4 Kpa. Jej kopia znajduje się w aktach niniejszego postępowania, z którymi zainteresowany zapoznał się w dniu [...] sierpnia 2010 r. - stawiając się w tym celu osobiście w Biurze Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Decyzję z dnia [...] września 2010 r. Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych J.M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą. Zarzucił organowi naruszenie przepisów art. 22 w związku z art. 105 § 1 Kpa oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa, a także art. 35 ust. 1 i 2 w związku z art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych.
W uzasadnieniu skargi powtarzał argumentację zawartą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – kwestionował doręczenie mu decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. oraz kwestionował zasadność uznania przez organ, iż sprawa zainicjowania jego wnioskiem z dnia 8 marca 2010 r. jest tożsama ze sprawą zakończoną decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., a zatem wadliwe było jej umorzenie na podstawie art. 105 § 1 Kpa. Podnosił, iż w każdym z tych postępowań inny organ jest administratorem jego danych osobowych. Wskazywał na trwający nadal i nieprzerwanie stan niezgodnego z prawem udostępniania jego danych osobowych zawartych w Raporcie, zaś jego działania dotyczące usunięcia tych nieprawidłowości, kierowane do organów dysponujących Raportem, były bezskuteczne.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Badana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych prawidłowo uznał, iż sprawa zainicjowania wnioskiem J.M. z dnia 8 marca 2010 r. jest tożsama ze sprawę zakończoną decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przeprowadził dodatkowy dowód z akt administracyjnych Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, dotyczących sprawy wszczętej wnioskiem J.M. z dnia 11 września 2009 r. i zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Z akt tej sprawy wynika, iż adres skarżącego nie uległ zmianie. Korespondencja prowadzona przez organ z J.M. była podejmowana przez niego pod tym samym, co obecnie adresem i zawsze J.M. udzielał na nią wyczerpujących odpowiedzi (np. k. 4, 5, 15). Kartę 27 akt sprawy stanowi decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r., natomiast kartę 31 stanowi nadana w dniu 23 grudnia 2009 r. w Urzędzie Pocztowym W. koperta, zawierająca wyżej wspomnianą decyzję wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Istotnie przesyłka ta nie została przez adresata odebrana. Świadczą o tym dwa awiza dokonane przez Urząd Pocztowy G., dokonane w dniach 7 i 14 stycznia 2010 r. Porównując powyższe daty i zapisy, wskazać należy, iż przesyłka została prawidłowo doręczona, listonosz zamieścił informację o niemożliwości osobistego doręczenia przesyłki wystawiając stosowne awizo. Zatem uznanie przez organ, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. została doręczona w sposób zastępczy - art. 44 § 4 Kpa jest prawidłowa. Uznanie to jest jednoznaczne ze stwierdzeniem, iż przedmiotowa decyzja weszła do obrotu prawnego. Skoro została ona skutecznie doręczona zarówno wnioskodawcy – J.M. jak i uczestnikowi postępowania i żadna z zainteresowanych stron nie wniosła od niej odwołania, decyzja ta stała się ostateczna.
Z akt tego postępowania administracyjnego wynika także, iż J.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzucał bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w rozpatrywaniu jego wniosku z dnia 11 września 2009 r. Sprawa ta zakończyła się prawomocnym (od dnia 29 czerwca 2010 r.) postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 83/10 odrzucającym skargę. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia sąd administracyjny nie dopatrzył się bezczynności organu i stwierdził, iż przedmiotowa sprawa została ostatecznie zakończona decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., która została J.M. doręczona w trybie art. 44 § 4 Kpa. Od powyższego postanowienia J.M. nie składał skargi kasacyjnej.
Zatem kwestia ostatecznego zakończenia decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia 11 września 2009 r. jest w niniejszej sprawie całkowicie wyjaśniona i oczywista.
Zarzut braku tożsamości sprawy administracyjnej zakończonej przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. i sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia 8 marca 2010 r. (wpływ do organu 12 marca 2010 r.) nie jest zasadny.
Trafnie argumentuje tu organ, iż we wniosku z dnia 8 marca 2010 r. skarżący wskazuje na te same okoliczności - to jest publikowanie jego danych osobowych w przedmiotowym Raporcie, na które powoływał się we wniosku z dnia 11 września 2009 r. Jedyna różnica w tych wnioskach polega na tym, iż pierwotnie skarżący nie wskazywał organu, który jego zdaniem jest administratorem danych osobowych zawartych w Raporcie, zdając się w tym zakresie na ustalenia organu, natomiast we wniosku z dnia 8 marca 2010 r. za administratora danych osobowych J.M. postrzega Prezydenta RP, albo inne organy jak Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, albo Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, co wynika z jego pism składanych w tym postępowaniu administracyjnym. O tożsamości stanu faktycznego obu tych spraw – co trafnie konkluduje organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - przesądza fakt, iż w obydwu tych sprawach J.M. domaga się usunięcia swoich danych osobowych z Raportu, a jego żądanie w tym zakresie nie zostało zrealizowane przez administratora tych danych.
Także w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dla stwierdzenia tożsamości obu spraw, z uwagi na zakres żądanej przez skarżącego od organu ochrony i z uwagi na zakres tej ochrony wyznaczanej przez ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, najistotniejszy jest przedmiot – żądanie usunięcia danych osobowych skarżącego z Raportu. Oba wnioski, ten z dnia 11 września 2009 r. wraz z dalszymi wyjaśnieniami skarżącego, składanymi w tym postępowaniu administracyjnym, jak i wniosek z dnia 8 marca 2010 r. wraz późniejszymi pismami, odnoszą się do jednego, niezmiennego i podstawowego dla zainteresowanego elementu sprawy, którym jest usunięcie jego danych osobowych z Raportu – przedmiot sprawy.
Organ twierdzi, iż administratorem danych osobowych zawartych w przedmiotowym Raporcie jest Minister Obrony Narodowej. Takie stanowisko zawarł w ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. i stanowisko to wobec ostateczności tej decyzji jest istotne także i w niniejszej sprawie, aczkolwiek w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dla oceny tożsamości decydujące znaczenie ma tu przede wszystkim przedmiot żądania J.M., który w swojej istocie cały czas (zarówno w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem z dnia 11 września 2009 r., jak i w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem z dnia 8 marca 2010 r.) pozostaje niezmienny – zaprzestanie publikowania jego danych osobowych w przedmiotowym Raporcie.
Konfrontując powyższe prawidłowo dokonane przez organ ustalenia z zarzutami skargi nie można uznać za zasadne zarzutów naruszenia przepisu art. 105 § 1 Kpa i w dalszej konsekwencji naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa. Z kolei zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 18 ust. 1 i art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych, odnoszą się w większej części do ustaleń dokonanych przez organ w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. – która, pozostaje poza sferą kontroli dopuszczalnej w tym postępowaniu sądowo-administracyjnym, niż do decyzji umarzającej postępowanie administracyjne i decyzji utrzymującej ją w mocy, które to decyzje dotyczą przede wszystkim kwestii proceduralnej, związanej z zastosowaniem art. 105 § 1 Kpa.
Z tych wyżej wyłuszczonych powodów zarzuty skargi są chybione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organ przy podejmowaniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, które mogłoby stanowić o ich uchyleniu i dlatego, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.