II SA/Wa 1933/24

II SA/Wa 1933/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak /sprawozdawca/
Iwona Maciejuk
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę
Uzasadnienie
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, zw. dalej "Ministrem", decyzją z dnia [...] września 2024 r. nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), zw. dalej "k.p.a.", w związku z art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 1121), zw. dalej "ustawą zaopatrzeniową", umorzył postępowanie prowadzone z wniosku E. K. w całości.
W uzasadnieniu tej decyzji Minister wskazał, że E. K., zw. dalej "skarżącą" wnioskiem z dnia [...] lipca 2024 r., sprecyzowanym pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r., wystąpiła o zastosowanie wobec niej art. 8a ustawy zaopatrzeniowej.
Pismem z dnia [...] lipca 2024 r. Minister zwrócił się do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o przekazanie informacji, czy skarżąca ma ustalone prawo do emerytury, renty lub renty rodzinnej i czy otrzymuje któreś z tych świadczeń.
W odpowiedzi z dnia [...] lipca 2024 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że skarżąca została zwolniona ze służby w Policji w dniu [...] lutego 2006 r. i ma ustalone prawo do emerytury i renty inwalidzkiej. Jednocześnie przekazał potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. wydanych na podstawie art. 15c i art. 22a ustawy zaopatrzeniowej, a także kserokopię informacji Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] o przebiegu służby skarżącej na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b ustawy zaopatrzeniowej. Nadto organ rentowy poinformował o prawomocnym wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2024 r., sygn. akt [...], zmieniającym decyzje Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] czerwca 2017 r. w ten sposób, że ustalono prawo skarżącej do emerytury policyjnej oraz policyjnej renty inwalidzkiej w wysokości obowiązującej przed 1 października 2017 r.
Powyższy prawomocny wyrok został wykonany decyzjami z dnia [...] maja 2024 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury oraz o ponownym ustaleniu renty inwalidzkiej. Wskazano, że organ emerytalny realizując wyrok zobowiązany był powrócić do stanu sprzed 1 października 2017 r, z zastosowaniem wskaźnika 0,7 % podstawy wymiaru za okres od [...] sierpnia 1982 r. do [...] grudnia 1989 r. oraz, że wyrównanie należnych świadczeń zostało wypłacone w maju 2024 r.
Minister mając na względzie treść art. 105 § 1 k.p.a. - z którego wynika, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części - wskazał, że w przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie ma fakt, iż zgodnie z dokumentacją przekazaną przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA skarżąca nie podlega już regulacjom art. 15c i art. 22a ustawy zaopatrzeniowej. Z tych względów Minister uznał, że postępowanie administracyjne prowadzone w trybie art. 8a ustawy zaopatrzeniowej jest bezprzedmiotowe.
Skargę na decyzję Ministra z dnia [...] września 2024 r. wniosła E. K. podnosząc, że Sąd Okręgowy w [...] [...] Wydział [...] wyrokiem z dnia [...] lutego 2024 r. zmienił decyzje z dnia [...] czerwca 2017 r. i ustalił prawo do emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej w wysokości ustalonej przed 1 października 2017 r. Mimo to skarżąca nie zgadza się z decyzją o umorzeniu postępowania w całości gdyż w ramach złożonego wniosku występowała w trybie art. 8a ustawy zaopatrzeniowej o rozpatrzenie i przywrócenie pełnego wskaźnika w wysokości 2,6 % za okres przebywania na urlopie macierzyńskim, wypoczynkowym i wychowawczym od [...] października 1983 r. do [...] października 1985 r., tj. za okres 2 lat i 11 dni, podniesienie wysługi o 3,6% oraz wyjęcie tego okresu z wysługi określonej w art. 13 ust. 1 pkt 1b i potraktowanie go jako pełnoskładkowego. Dlatego też skarżąca zwróciła się do Ministra by trybie art. 8a ustawy zaopatrzeniowej dokonał korekty błędnych zapisów z ww. okresu służby przed dniem 31 lipca 1990 r. uwzględniając rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po dniu 12 września 1989 r.
W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymując dotychczasową argumentacje wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy czym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Ministra z dnia [...] września 2024 r. wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. o umorzeniu w całości postępowania prowadzonego z wniosku skarżącej o zastosowanie wobec niej art. 8a ustawy zaopatrzeniowej przez pominięcie stosowania wobec niej art. 15c, art. 22a ustawy zaopatrzeniowej.
Przepis art. 105 § 1 k.p.a. reguluje, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
W tym miejscu na szczególną uwagę zasługuje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 18 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Łd 2424/94, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, że wszystkie elementy badanego stanu faktycznego i prawnego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, że wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Bezprzedmiotowość postępowania może bowiem wynikać z istnienia przesłanki podmiotowej bądź też przesłanki przedmiotowej w prowadzonym postępowaniu. W szczególności gdy w znaczeniu prawnym brakuje przedmiotu postępowania, można mówić o braku przesłanki przedmiotowej do merytorycznego rozstrzygnięcia. Podobnie jest w przypadku braku przesłanki podmiotowej, a więc w sytuacji braku strony postępowania mającej interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia.
Decyzja wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron przyjmując, że nie ma przesłanek do merytorycznego rozstrzygania co do istoty sprawy.
Umorzenie postępowania administracyjnego zainicjowanego przez skarżącą nastąpiło związku z tym, że Sąd Okręgowy w [...] [...] Wydział [...] prawomocnym wyrokiem z dnia [...] lutego 2024 r., sygn. akt [...], zmienił decyzje Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] i [...] w ten sposób, że ustalił prawo skarżącej do emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej w wysokości ustalonej przed dniem 1 października 2017 r. tj. z pominięciem art. 15c i art. 22a ustawy zaopatrzeniowej. Następnie organ emerytalny, stosownie do ww. wyroku, wydał decyzje z dnia [...] maja 2024 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury (nr v) oraz o ponownym ustaleniu renty inwalidzkiej ([...]).
Skarżąca w żaden sposób nie kwestionuje powyższych ustaleń organu.
W ocenie Sądu analizując niniejszą sprawę, Minister prawidłowo wskazał, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej z dnia [...] lipca 2024 r. stało się bezprzedmiotowe w całości. Zmienił się bowiem stan faktyczny sprawy przez zapadły prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydział [...] z dnia [...] lutego 2024 r. sygn. akt [...] w sprawie skargi E. K. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej na skutek odwołania E. K. o decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] i [...] zmieniający te decyzje w ten sposób, że ustala E. K. prawo do emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej w wysokości ustalonej przed dniem 1 października 2017 r. W konsekwencji nie ma już podstaw prawnych do rozpoznania wniosku skarżącej o wyłączenie stosowania wobec niej art. 15c i art. 22a ustawy zaopatrzeniowej. Nie ma już więc możliwości merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Wobec prawomocnego wyroku sądu powszechnego przyznającego skarżącej prawo do emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej, poczynając od 1 października 2017 r. z pominięciem art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej, bezprzedmiotowe (art. 105 k.p.a.) stało się orzekanie przez organ o wyłączeniu stosowania wobec skarżącej art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej. Zauważyć w tym miejscu należy, że podobne stanowisko zawarł tutejszy Sąd w prawomocnych wyrokach: z dnia19 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1002/21; z dnia 8 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 2797/21 i z dnia 21 września 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 872/22. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii, jak słusznie wskazał organ, ma fakt, że zgodnie z dokumentacją przekazaną przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, skarżąca nie podlega już regulacjom zawartym w art. 15c art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.