II SA/WA 1920/20

II SA/Wa 1920/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-10-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska /przewodniczący/
Ewa Kwiecińska
Karolina Kisielewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6312 Odmowa   wydania       pozwolenia    na       broń
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
II GSK 2169/21 - Wyrok NSA z 2025-04-09
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 58 § 1 i 2, art. 59 §2, art. 111
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego M. R. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
M. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] sierpnia 2020 r. (nr [...]) o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lutego 2020 r.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że od Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z [...] lutego 2020 r. (nr [...]), doręczoną M. R. w dniu [...] marca 2020 r., odmówił wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów ochrony osobistej.
W dniu [...] marca 2020 r. skarżący złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wniosek o uzupełnienie decyzji tego organu z [...] lutego 2020 r., natomiast w dniu [...] marca 2020 r. złożył odwołanie od tej decyzji.
W dniu [...] kwietnia 2020 r. KWP w [...] wydał postanowienie o odmowie uzupełnienia swojej decyzji z [...] lutego 2020 r. o odmowie wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów ochrony osobistej oraz pouczył skarżącego, że na postanowienie zgodnie z art. 113 § 3 i art. 141 § 1 i 2 k.p.a. służy zażalenie. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2020 r.
Z akt sprawy wynika, że Komendant Główny Policji postanowieniem z [...] maja 2020 r., doręczonym skarżącemu w dniu [...] czerwca 2020 r., stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącego z [...] marca 2020 r. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lutego 2020 r. W uzasadnieniu powołał się na art. 111 k.p.a. i wyjaśnił, że odwołanie skarżącego z [...] marca 2020 r. zostało złożone przedwcześnie (przed wydaniem przez organ postanowienia dotyczącego uzupełnienia decyzji objętej odwołaniem). Organ wyjaśnił, że złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji powoduje, że bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem jej uzupełnienia, rozpoczyna się dopiero od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia załatwiającego wniosek o uzupełnienie decyzji.
W dniu [...] czerwca 2020 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lutego 2020 r., podając, że składa go "z ostrożności procesowej". Skarżący podniósł, że odwołanie z [...] marca 2020 r. złożył w terminie oraz wyjaśnił, że zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2020 r. o stwierdzeniu jego niedopuszczalności (strona złożyła jednocześnie ponaglenie dotyczące bezczynności organu w rozpoznaniu odwołania). M. R. dodał, że nie został pouczony o wszystkich przysługujących mu prawach i obowiązkach (art. 9 k.p.a.).
Zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2020 r. Komendant Główny Policji działając na podstawie art. 58 § 1 i § 2 i art. 59 § 2 k.p.a. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ podał, że M. R. we wniosku o przywrócenie terminu m. in. zakwestionował legalność postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności jego odwołania z [...] marca 2020 r., czemu dał wyraz zaskarżając to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Składając zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z argumentacją, że zostało złożone w terminie, sam sobie zaprzecza.
W uzasadnieniu postanowienia Komendant Główny Policji dodał, że to od strony zależy, z jakiego środka zaskarżenia skorzysta, w tej kwestii ma prawo wyboru, jednakże winna mieć na uwadze, że skorzystanie z jednego środka procesowego uniemożliwia skorzystanie, w tym samym czasie, ze środka drugiego. W niniejszej sprawie strona, jak sama wskazała, z ostrożności procesowej uruchomiła oba środki, które się wykluczają. W tej sytuacji, o legalności będącego w obrocie prawnym postanowienia Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2020 r. o niedopuszczalności odwołania, rozstrzygać będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny.
To wszystko, zdaniem organu, prowadzi do wniosku, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jako przedwczesny, złożony bowiem przed rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie może zostać merytorycznie rozpatrzony - winien skutkować odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. "Rodzaj i charakter" czynności organu Policji jest bowiem uzależniony od treści rozstrzygnięcia, jakie zapadnie w tej sprawie.
M. R. w skardze z 15 września 2020 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdził, że w okolicznościach faktycznych rozpatrywanej sprawy organ winien na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesić postępowanie, nie miał natomiast podstaw do wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona, ponieważ nie jest prawidłowe zapatrywanie organu co do niedopuszczalności wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, złożonego w dniu [...] czerwca 2020 r. tj. po wniesieniu przez niego skargi na postanowienie z [...] maja 2020 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od tej decyzji.
Komendant Główny Policji oparł zaskarżone postanowienie na stwierdzeniu, że skarga na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania oraz wniosek o przywrócenie terminu wykluczają się wzajemnie i do czasu wydania przez Sąd wyroku w sprawie legalności postanowienia Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2020 r. o niedopuszczalności odwołania skarżącego od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] lutego 2020 r. wniosek taki nie może być merytorycznie rozpatrzony i winien skutkować odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. "Rodzaj i charakter" czynności organu Policji jest bowiem uzależniony od treści rozstrzygnięcia, jakie zapadnie w tym Sądzie w sprawie, które podlega jego ocenie prawnej. Organ będzie związany oceną prawną i stanowiskiem, jakie zostanie wyrażone w wyroku Sądu. Z tego powodu zaskarżonym postanowieniem odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, organ posiłkował się orzecznictwem, w którym przyjmuje się, że czynności procesowe polegające na złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej wykluczają się wzajemnie.
Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] lutego 2020 r. wystąpił w dniu [...] czerwca 2020 r., a więc po otrzymaniu (w dniu [...] czerwca 2020 r.) postanowienia Komendanta Głównego Policji o stwierdzeniu niedopuszczalności jego "pierwszego" odwołania (jako złożonego przed wydaniem przez organ postanowienia w sprawie uzupełnienia decyzji objętej odwołaniem). Zdaniem Sądu, w tych okolicznościach faktycznych i prawnych organ nie mógł odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, z powołaniem się na to, że jego wniosek jest przedwczesny, a co najwyżej po zakończeniu postępowania sądowego zainicjowanego skargą M. R. na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania (Sąd z urzędu stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1179/20 oddalił skargę M. R. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2020 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lutego 2020 r.), rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, mając na uwadze, że w przypadku uwzględnienia skargi i uchylenia postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, wniosek o przywrócenie terminy stałby się bezprzedmiotowy.
Należy dodać, że w świetle art. 58 § 2 k.p.a. wniosek prośbę o przywrócenie terminu skarżący mógł wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, natomiast według art. 58 § 1 k.p.a. organ może odmówić przywrócenia terminu tylko wówczas, gdy wnioskodawca nie uprawdopodobni, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2523 ze zm.), orzekł jak w sentencji.