II SA/Wa 1913/24

II SA/Wa 1913/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W. P., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że skarżący pismem z dnia [...] lipca 2017 r. złożył wniosek do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wyłączenie stosowania art. 15c oraz art. 22a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 17 lipca 2020 r. odmówił wyłączenia stosowania ww. przepisów wobec wnioskodawcy. Następnie, W. P. pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. złożył skargę na ww. decyzję. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz W P. kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] marca 2022 r. ponownie odmówił wnioskodawcy wyłączenia stosowania przepisów art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy. Wobec powyższego, skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. ponownie złożył skargę na decyzję administracyjną Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2022 r. Wyrokiem z dnia [...] października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz W. P. kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, który złożył od ww. wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie, pismem z dnia [...] lutego 2023 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji cofnął skargę kasacyjną, wobec czego postanowieniem z dnia [...] marca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie oraz zwrócił Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Kolejno, pismem z dnia [...] września 2024 r., skarżący ponownie złożył wniosek z art. 8a ustawy. Pismem z dnia [...] września 2024 r., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji poinformował W. P., że w niniejszej sprawie wydano decyzję z dnia [...] marca 2024 r. umarzającą w całości postępowanie wszczęte na skutek złożonego wniosku z art. 8a ustawy. W załączeniu Minister Spraw Wewnętrznych przedłożył przedmiotową decyzję wraz z kopią koperty zaadresowanej do W. P.. Minister Spraw Wewnętrznych wskazał, że decyzję z dnia [...] marca 2024 r. dwukrotnie awizowano, w związku z powyższym należy ją uznać za skutecznie doręczoną.
Pełnomocnik w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zaznaczył, że z załączonej do pisma organu z dnia [...] września 2024 r. kopii koperty zawierającej decyzję z dnia [...] marca 2024 r. wynika, iż przedmiotowa decyzja przesłana została na nieprawidłowy adres W. P.. Skarżący poinformował Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o zmianie adresu zamieszkania. Informacja o nowym adresie, na który należy kierować korespondencję, tj. ul. F. [...] m. [...], [...] W., została przekazana w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. II SA/Wa 1940/20, załączając jeden odpis pisma dla Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, przed którym wszczęto postępowanie na podstawie art. 8a ustawy. Dodatkowo w tzw. rozdzielniku decyzji wskazano, że jeden egzemplarz otrzyma - Pan W. P., ul. K. [...], [...] W., natomiast koperta została zaadresowana na inny adres - ul. D. [...] w W..
Pełnomocnik zgodził się ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 10 lipca 2024 r., sygn.: II GSK 247/24 wskazał, że "Brak winy zachodzi wówczas, gdy zaistnieje rzeczywista przyczyna, która spowodowała uchybienie terminu, a strona nawet przy dołożeniu najwyższej staranności nie mogła tej przyczyny przezwyciężyć. Strona musi wykazać, że taka przyczyna uniemożliwiająca terminowe dokonanie czynności istotnie zaszła i że przyczyna ta była niezależna od strony. Należy podkreślić, że w przypadku przywracania terminu organ nie może posłużyć się uznaniem administracyjnym. Konieczne jest spełnienie przez stronę ustawowej przesłanki, tj. uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Uprawdopodobnienie jest zwolnione od ścisłych formalności w celu przyspieszenia postępowania w sprawie i polega na przekonaniu organu administracji o zgodności danych faktów z rzeczywistością w oparciu o wiarygodne środki dowodowe, jest jednak środkiem zastępczym dowodu w ścisłym znaczeniu, niedającym pewności, ale wyłącznie prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie. W sprawie przywrócenia terminu postępowanie przebiega w oparciu o argumenty przedstawione przez stronę, na której spoczywa ciężar wykazania braku winy w uchybieniu terminu".
Pełnomocnik podkreślił, że skarżący dołożył należytej staranności informując zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jak i Ministra Spraw Wewnętrznych (poprzez doręczenie odpisu pisma z dnia [...] lutego 2021 r.) o zmianie adresu zamieszkania. W. P. po przeprowadzce nie miał możliwości odbierania korespondencji z poprzedniego miejsca zamieszkania. Co istotne, W. P. konsekwentnie w późniejszej korespondencji z organem wskazywał nowy adres do korespondencji, zaś organ również kierował pisma na poprawny adres. W związku z powyższym, stronie skarżącej nie są znane powody, dla których decyzja z dnia
[...] marca 2024 r. skierowana została na nieaktualny adres W. P.. Po stronie organu pojawił się błąd przy adresowaniu korespondencji, a W. P. nie powinien z tego tytułu ponosić tak doniosłych konsekwencji. Należy zatem uznać, że decyzja z dnia 14 marca 2024 r. nie została skarżącemu skutecznie doręczona.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał organ do nadesłania, w terminie 7 dni, dowodu doręczenia W. P. decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2024 r. nr [...], w przypadku braku dowodu doręczenia - nadesłania zwróconej przez Pocztę Polską S.A. przesyłki skierowanej do W. P. zawierającej ww. decyzję MSWiA z dnia [...] marca 2024 r. Poinformowano, że w aktach administracyjnych nie ma tej przesyłki. Powyższe jest niezbędne do oceny czy decyzja weszła do obrotu prawnego. Ponadto zwrócono się do pełnomocnika skarżącego o udzielenie, w terminie 7 dni, informacji w jakiej dacie doręczone zostało pismo organu z dnia [...] września 2024 r. i czy przesyłka zawierała potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2024 r. nr [...].
Organ w odpowiedzi na wezwanie Sądu, przy piśmie z dnia [...] grudnia 2024 r., nadesłał kserokopię koperty poświadczonej za zgodność z oryginałem, w której adresowana była, a następnie zwrócona do organu, decyzja z dnia [...] marca 2024 r.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] stycznia 2025 r. wyjaśnił, że pismo organu z dnia [...]września 2024 r. doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]października 2024 r. Wyżej wskazana przesyłka zawierała kopię decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...]marca 2024 r., która opatrzona była pieczątką ,,za zgodność z oryginałem", jednakże bez złożenia podpisu. Kopia pisma organu z dnia [...] września 2024 r. wraz z załącznikami załączona została do skargi z dnia [...] października 2024 r. Dodatkowo, w załączeniu przedłożył wydruk z portalu śledzenia przesyłek potwierdzający datę doręczenia pisma organu z dnia [...]września 2024 r. pełnomocnikowi skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zatem bieg terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia do sądu administracyjnego skargi, wiąże się ściśle z faktem doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych. Zgodnie z art. 110 k.p.a. organ, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia. Decyzja niedoręczona (niewprowadzona do obrotu) nie wiąże także strony, której zgodnie z art. 109 k.p.a., musi być doręczona.
Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja sporządzona została w formie papierowej. Decyzja została wysłana skarżącemu na adres ul. D. [...], [...]Warszawa mimo, iż organ dysponował aktualnym adresem skarżącego, o czym mowa chociażby w rozdzielniku zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2024 r. (strona 3 decyzji) w miejscu wskazującym adresata. Ponadto na karcie 60 akt administracyjnych znajduje się pismo skarżącego z dnia [...] listopada 2021 r. zatytułowane "Ponaglenie", w którym to piśmie skarżący wskazał nowy, aktualny adres tj. ul. F. [...] m. [...], [...] W.. Przesyłka z decyzją skierowana na niewłaściwy adres, tj. ul. D. [...] [...] W. była dwukrotnie awizowana i uznana przez organ za doręczoną. Zgodnie z art. 44 k.p.a. § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ; § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata; § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia; § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Brak jest podstaw w świetle powyższego do przyjęcia, że decyzja została skutecznie doręczona w trybie art. 44 k.p.a., albowiem skierowana była na niewłaściwy adres.
W stosunku do strony decyzja wywiera skutki prawne (materialnoprawne i procesowe) dopiero z chwilą doręczenia (v. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 82/10). Decyzja administracyjna zaczyna funkcjonować w obrocie prawnym od momentu jej skutecznego doręczenia.
Z tą chwilą decyzja zaczyna wiązać organ, który ją wydał i jednocześnie co istotne - dopiero od tego momentu może zostać zaskarżona we właściwy sposób. Tym samym decyzja administracyjna, chociaż podpisana przez organ, który ją wydał, nie wchodzi do obrotu prawnego i nie wywołuje żadnych skutków prawnych przed jej doręczeniem lub ogłoszeniem stronie (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019, s. 662), (por.: wyrok NSA z 9 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 1311/22, postanowienie NSA z 28 października 2022 r., sygn. akt II GZ 407/22 orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jednocześnie Sąd wskazuje, że nie ma podstaw, aby przyjąć, że decyzja z dnia [...] marca 2024 r. doręczona została skarżącemu przy piśmie (skierowanym do aktualnie reprezentującego pełnomocnika) z dnia [...] września 2024 r. Decyzja z dnia [...] marca 2024 r. przesłana została bowiem jedynie do wiadomości tegoż pełnomocnika, nadal to stanowi kserokopię (brak jest bowiem poświadczenia za zgodność z oryginałem, pieczęć nie zawiera podpisu).
Zatem zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego. Brak jest w tej sytuacji przesłanek do rozpatrzenia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy zauważyć, że wobec skarżącego nie zaczął biec termin do wniesienia skargi. Dopiero po prawidłowym doręczeniu decyzji przez organ rozpocznie bieg termin do wniesienia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na postawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.