II SA/WA 1845/06

II SA/Wa 1845/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Eugeniusz Wasilewski
Ewa Pisula-Dąbrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Walawski
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.), Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę
Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją nr [...] r. z dnia [...] lipca 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., którą to decyzją stwierdzono z urzędu nieważność decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. w sprawie przyznania A.S. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że A.S. zrzekła się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego w W. przy ul. [...], który zajmowała na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego, wydanej przez Komendanta Rejonowego Policji w [...] nr [...]. Stwierdzono, że skoro A.S. była najemcą lokalu przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej – otrzymując przydział mieszkania funkcyjnego w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby zrealizowała przysługujące jej prawo do uzyskania lokalu mieszkalnego, wynikające z ustawy o Policji. Nadto stwierdzono, iż uzyskując przydział mieszkania w drodze decyzji administracyjnej utraciła ona prawo do otrzymania pomocy finansowej, bowiem stosownie do art. 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 1 ustawy o Policji otrzymanie jednego świadczenia skutkuje utratą uprawnień do drugiego (alternatywnego) świadczenia. W konkluzji stwierdzono, że skoro wbrew zakazowi wynikającemu z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji przyznano A.S. decyzją Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. powtórnie pomoc finansową, to należało tę decyzję wyeliminować z obrotu prawnego stwierdzając, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa jej nieważność z powodu rażącego naruszenia prawa – art. 94 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy o Policji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, A.S. zarzuciła naruszenie art. 94 ust. 1 i 2 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji oraz naruszenie § 4 ust. 1 i § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów. Podniosła również zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, 8, 11, 75 § 1, 80 i 157 § 2 Kpa.
W uzasadnieniu skargi podniosła, iż przydzielony jej, na podstawie decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] października 2003 r. lokal mieszkalny, wobec powiększenia się rodziny w dacie wniesienia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, tj. [...] lutego 2006 r., nie odpowiadał normom mieszkaniowym.
Uzasadniając zarzut naruszenia art. 157 § 2 Kpa twierdziła, iż Komendant Rejonowy Policji [...] przekroczył swoje uprawnienia, zwracając się z wnioskiem do Komendanta [...] Policji w sprawie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności swojej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) stwierdzić należało, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
W sprawie bezsporne jest, iż funkcjonariusz Policji A.S. w ramach pomocy do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny, zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r., Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) na podstawie decyzji Komendanta Rejonowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] października 2003 r. otrzymała przydział lokalu mieszkalnego w W. przy ul. [...] o powierzchni użytkowej 25,70m². Bezsporne też jest, iż pismem z dnia [...] września 2005 r. (k-6), skierowanym do Komendanta Rejonowego Policji [...] złożyła rezygnację z ww. lokalu. Również niesporne jest, iż wnioskiem z dnia [...] lutego 2006 r. wniosła o przyznanie pomocy finansowej i decyzją Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. przyznano jej pomoc finansową z kwocie [...] zł.
Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy przy wydawaniu ww. decyzji Komendant Rejonowy Policji [...] naruszył rażąco prawo w stopniu uzasadniającym stwierdzenie nieważności tej decyzji. Uściślając, istota sporu sprowadzała się do oceny, czy z przywileju, jakim jest prawo funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego (art. 88 ustawy o Policji) można skorzystać dwukrotnie, tj. raz w postaci "rzeczowej" – poprzez otrzymanie lokalu w drodze decyzji administracyjnej, a następnie w drodze przyznania na ten sam cel określonej kwoty pieniężnej.
Przepis art. 94 ustawy o Policji stanowi, iż policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Treść tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że warunkiem otrzymania pomocy finansowej jest "nieotrzymanie lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale".
Skoro skarżąca skorzystała z jednej, z alternatywnie przewidzianej przez ustawodawcę formy pomocy, zasadnie organ nadzorczy – Komendant [...] Policji decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. stwierdził, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, nieważność decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. Zasadnie zatem organ II instancji – Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Odnosząc się do zarzutów zawartych z skardze stwierdzić należy, iż nie zasługiwały one na uwzględnienie. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, iż w dacie wniesienia ponownego wniosku o przyznanie pomocy finansowej ([...] lutego 2006 r.) skarżącej przysługiwały inne (większe) normy mieszkaniowe z uwagi na powiększenie rodziny. Istotne jest, iż w dacie wniesienia powtórnego wniosku o uzyskanie pomocy finansowej, pomoc ta, z uwagi na wcześniejsze skorzystanie z pomocy, skarżącej już nie przysługiwała.
Odnosząc się do zarzutu, iż Komendant Rejonowy Policji [...] przekroczył swoje uprawnienia, zwracając się z wnioskiem do Komendanta [...] Policji w sprawie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności jego decyzji Sąd zważył, co nastepuje.
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wszczyna się z urzędu lub na wniosek strony. Z akt administracyjnych wynika (k-13), iż postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] lutego 2006 r. zostało wszczęte z urzędu przez Komendanta [...] Policji. Bez znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, że Komendant Rejonowy Policji [...] poinformował organ nadrzędny o popełnionych przez siebie błędach przy wydawaniu decyzji, skoro postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jego decyzji wszczął z urzędu organ właściwy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji.