II SA/Wa 1833/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Burmistrza na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność zarządzeń dotyczących powierzenia obowiązków dyrektora szkoły, uznając je za wydane bez podstawy prawnej po stwierdzeniu nieważności zarządzenia o odwołaniu poprzedniego dyrektora.
Wojewoda stwierdził nieważność zarządzeń Burmistrza dotyczących powierzenia obowiązków dyrektora szkoły i udzielenia pełnomocnictwa, ponieważ były one konsekwencją zarządzenia o odwołaniu poprzedniego dyrektora, którego nieważność orzeczono wcześniej. Burmistrz zaskarżył rozstrzygnięcie nadzorcze, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i konstytucyjnych oraz przedwczesność działania organu. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że zarządzenia były wydane bez podstawy prawnej po wyeliminowaniu z obrotu prawnego zarządzenia o odwołaniu poprzedniego dyrektora, a organ nadzoru działał prawidłowo.
Sprawa dotyczyła skargi Burmistrza Miasta i Gminy C. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność dwóch zarządzeń Burmistrza: w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szkoły oraz w sprawie udzielenia pełnomocnictwa p.o. dyrektora. Wojewoda uznał te zarządzenia za sprzeczne z prawem, ponieważ zostały wydane w następstwie zarządzenia o odwołaniu poprzedniego dyrektora, którego nieważność została wcześniej orzeczona przez Wojewodę. Burmistrz zarzucił Wojewodzie naruszenie art. 7 Konstytucji RP, art. 91 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym, art. 10 K.p.a. oraz art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., a także przedwczesność wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, gdyż zarządzenie o odwołaniu poprzedniego dyrektora uprawomocniło się dopiero po wydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że zarządzenia Burmistrza były ściśle powiązane z zarządzeniem o odwołaniu poprzedniego dyrektora i po stwierdzeniu nieważności tego ostatniego, odpadła podstawa prawna do wydania kolejnych zarządzeń. Sąd podkreślił, że dualizm w obsadzeniu stanowiska dyrektora szkoły stanowiłby rażące naruszenie prawa. Odnosząc się do zarzutu przedwczesności, sąd wskazał, że zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wykonanie rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność aktu samorządowego jest wstrzymane, ale staje się ono de facto wykonalne przed uprawomocnieniem, co pozwalało organowi na wydanie skarżonego rozstrzygnięcia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, rozstrzygnięcie nadzorcze jest zgodne z prawem.
Uzasadnienie
Zarządzenia Burmistrza dotyczące powierzenia obowiązków dyrektora i udzielenia pełnomocnictwa były wydane bez podstawy prawnej po stwierdzeniu nieważności zarządzenia o odwołaniu poprzedniego dyrektora, co skutkowało restytucją stanu faktycznego sprzed wydania tego zarządzenia. Dualizm w obsadzeniu stanowiska dyrektora stanowiłby rażące naruszenie prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
u.s.g. art. 92 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Przepis ten wprowadza swoistego rodzaju przyspieszenie wykonalności (skuteczności) rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność aktu samorządowego, które staje się de facto wykonalne przed jego uprawomocnieniem.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.s.g. art. 91 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 91 § ust. 3
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 91 § ust. 5
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1 § § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej.
P.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarządzenia Burmistrza były wydane bez podstawy prawnej po stwierdzeniu nieważności zarządzenia o odwołaniu poprzedniego dyrektora. Dualizm w obsadzeniu stanowiska dyrektora szkoły stanowiłby rażące naruszenie prawa. Rozstrzygnięcie nadzorcze nie zostało wydane przedwcześnie, gdyż art. 92 ust. 1 u.s.g. pozwala na wykonalność rozstrzygnięcia przed uprawomocnieniem.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia art. 7 Konstytucji RP, art. 91 ust. 1 i 3 u.s.g., art. 10 K.p.a., art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Zarzut przedwczesności wydania rozstrzygnięcia nadzorczego.
Godne uwagi sformułowania
byt kwestionowanych zarządzeń był ściśle powiązany z zarządzeniem nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy C. Dopiero bowiem po wydaniu zarządzenia nr [...] pojawił się wakat na powyższym stanowisku dyrektora Szkoły. A contrario, wyeliminowanie w drodze stwierdzenia nieważności z obrotu prawnego zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] [...] sprawiło, że restytucji uległ stan faktyczny istniejący przed jego wydaniem, tzn. funkcja dyrektora Szkoły była obsadzona. Organ nadzoru był więc zobligowany do tego, aby stwierdzić nieważność ww. zarządzeń nr [...] i [...]. Wbrew również wywodom skargi nie występowały przesłanki pozwalające na przyjęcie, iż skarżone rozstrzygnięcie zostało wydane przedwcześnie. Przepis ten wprowadza swoistego rodzaju przyspieszenie wykonalności (skuteczności) rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność aktu samorządowego. Staje się ono bowiem de facto wykonalne, przed jego uprawomocnieniem.
Skład orzekający
Adam Lipiński
przewodniczący
Andrzej Góraj
sprawozdawca
Janusz Walawski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności zarządzeń samorządowych, które są konsekwencją innych wadliwych aktów prawnych, oraz zasady wykonalności rozstrzygnięć nadzorczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z obsadzeniem stanowiska dyrektora szkoły i rozstrzygnięciami nadzorczymi Wojewody.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak wadliwe zarządzenie może prowadzić do nieważności kolejnych aktów prawnych, co jest istotne dla zrozumienia hierarchii i konsekwencji prawnych w administracji samorządowej.
“Nieważność zarządzeń Burmistrza: Jak jeden wadliwy akt może podważyć kolejne decyzje?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1833/15 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2016-04-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2015-11-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Adam Lipiński /przewodniczący/ Andrzej Góraj /sprawozdawca/ Janusz Walawski Symbol z opisem 6145 Sprawy dyrektorów szkół 6413 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące województwa; skargi organów samorządu województwa na czynności nadzorcze Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I OSK 1674/16 - Wyrok NSA z 2017-01-31 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2015 poz 1515 art.92 ust.1 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Janusz Walawski, Protokolant specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy C. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzeń oddala skargę. Uzasadnienie Wojewoda M. rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] września 2015 r. stwierdził nieważność zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C., oraz zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa Pani E. O. p.o. dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C.. W ocenie Wojewody ww. zarządzenia są sprzeczne z prawem, bowiem zostały wydane w konsekwencji zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie odwołania Pani W. Z. W. ze stanowiska dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C., którego to nieważność orzekł Wojewoda M. rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] lipca 2015 r. Stwierdzenie nieważności zarządzenia nr [...] sprawiło, że oba późniejsze zarządzenia zostały wydane bez podstawy prawnej. Na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody M. z dnia [...] września 2015 r. skargę do tutejszego Sądu wywiódł Burmistrz Miasta i Gminy C. wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie: - art. 7 Konstytucji RP, - art. 91 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym poprzez przyjęcie, że zarządzenia zakwestionowane przez organ są sprzeczne z prawem i bez wyjaśnienia na czym polegało istotne naruszenie prawa, - art.10 K.p.a. - art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu rozwinięto ww. zarzuty, podnosząc dodatkowo, iż zarządzenie nr [...] uprawomocniło się dopiero [...] września 2015 r., a więc organ wydając rozstrzygnięcie nadzorcze w dniu [...] września 2015 r. działał przedwcześnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w skarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe rozstrzygnięcie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie naruszało ono prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy zakwestionowane przez Wojewodę zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. mogły się ostać w obrocie prawnym w sytuacji stwierdzenia nieważności zarządzenia, którego były następstwem. W ocenie tutejszego Sądu, organ słusznie wywiódł, iż byt kwestionowanych zarządzeń był ściśle powiązany z zarządzeniem nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy C. Nie wymaga bowiem dowodu okoliczność, że wydanie zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C., oraz zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa Pani E. O. p.o. dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C. stało się możliwe dopiero po wydaniu zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie odwołania Pani W. Z. W. ze stanowiska poprzedniego dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C.. Dopiero bowiem po wydaniu zarządzenia nr [...] pojawił się wakat na powyższym stanowisku dyrektora Szkoły. W tym więc momencie pojawiła się nie tylko możliwość, ale wręcz konieczność obsadzenia wakującego stanowiska. Inaczej rzecz ujmując, gdyby nie wydanie zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie odwołania Pani W. Z. W. ze stanowiska dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C., nie byłoby możliwości wydania zarządzeń będących przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z [...] września 2015 r. A contrario, wyeliminowanie w drodze stwierdzenia nieważności z obrotu prawnego zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie odwołania Pani W. Z. W. ze stanowiska dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C. sprawiło, że restytucji uległ stan faktyczny istniejący przed jego wydaniem, tzn. funkcja dyrektora Szkoły była obsadzona. Tym samym odpadła nie tylko potrzeba, ale też możliwość wydawania zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C., oraz zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa Pani E. O. p.o. dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w C.. Organ nadzoru był więc zobligowany do tego, aby stwierdzić nieważność ww. zarządzeń nr [...] i [...]. Gdyby bowiem nie wydał takiego rozstrzygnięcia, to tym samym zaakceptowałby stan rażącego naruszenia prawa polegający na równoległym obsadzeniu stanowiska dyrektora Szkoły przez dwie różne osoby. Takiego zaś dualizmu w sprawowaniu funkcji dyrektora Szkoły nie dopuszczają przepisy prawa. Ww. dualizm stanowiłby więc rażące naruszenie przepisów ustawy o samorządzie gminnym, a w rezultacie naruszałby normę art. 7 Konstytucji RP. Wbrew również wywodom skargi nie występowały przesłanki pozwalające na przyjęcie, iż skarżone rozstrzygnięcie zostało wydane przedwcześnie. Co prawda rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody M. z [...] lipca 2015 r. stwierdzające nieważność zarządzenia nr [...] nie było w dniu [...] września 2015 r. jeszcze prawomocne, jednakże zgodnie z normą przepisu art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wstrzymane było wykonanie zarządzenia nr [...]. Powyższy przepis wprowadza swoistego rodzaju przyspieszenie wykonalności (skuteczności) rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność aktu samorządowego. Staje się ono bowiem de facto wykonalne, przed jego uprawomocnieniem. Od momentu doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego organowi gminy, następuje stan związania organu nadzoru własnym rozstrzygnięciem (patrz Komentarz do art. 92 ustawy o samorządzie gminnym – Gabriela Jyż; Komentarz do art. 92 ustawy o samorządzie gminnym – Andrzej Matan). Wobec powyższego organ mógł więc wydać skarżone rozstrzygnięcie jeszcze przed uprawomocnieniem rozstrzygnięcia z [...] lipca 2015 r., gdyż w czasie gdy je wydawał istniał stan równoważny z tym, jaki by istniał gdyby zarządzenia nr [...] nie było. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również, że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI