II SA/Wa 1820/23

II SA/Wa 1820/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący/
Joanna Kube
Piotr Borowiecki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1327
art. 10 ust.1
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j.)
Dz.U. 2017 poz 1126
art. 2 ust. 1-3
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r.w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego  dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz  prokuratorów do spraw wojskowych
Dz.U. 2023 poz 1360
art. 123 par. 1 par. 2 art. 124 par. 1
Ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r.  Prawo o prokuraturze (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję P. K. z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego od dnia [...] maja 2023 r. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję P.O. w W. z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...]
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2023 r., nr [...], Prokurator Krajowy (dalej także: "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm. - dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania A. W. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") od decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] (dalej także: "organ pierwszej instancji") z dnia [...] lipca 2023 r., nr [...] w sprawie przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego od dnia [...] maja 2023 r. - utrzymał w mocy w/w decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2023 r.
Zaskarżona decyzja Prokuratora Krajowego wydana została w następującym stanie faktycznym.
Decyzją z dnia [...] lipca 2023 r., nr [...], Prokurator Okręgowy w [...] przyznał skarżącemu dodatek wyrównawczy od dnia [...] maja 2023 r. w kwocie 6010,82 zł brutto miesięcznie.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że dla ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego skarżącego wyliczył wysokość uposażenia żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych oraz wysokość wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji.
Organ pierwszej instancji wskazał, że skarżący decyzją Prokuratora Generalnego nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury okręgowej w Wydziale do spraw [...] Prokuratury Okręgowej w [...], które jest zaszeregowane do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia U:15. Organ pierwszej instancji zauważył, że skarżący stanowisko służbowe objął w dniu [...] grudnia 2017 r. Jednocześnie, organ pierwszej instancji wskazał, że data początkowa służby wojskowej do dodatku za długoletnią służbę wojskową została ustalona na dzień [...] maja 2007 r.
Powołując się na przepisy art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1360 ze zm. - dalej także: "Pr.prok."), art. 437 ust. 1 i art. 439 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 248 - dalej także: "u.o.O."), § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 marca 2022 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1484) oraz § 29 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 996 ze zm.), Prokurator Okręgowy w [...] przyznał skarżącemu na zajmowanym stanowisku służbowym miesięczne uposażenie w kwocie 9.778,00 zł. Prokurator Okręgowy w [...] zauważył, że na powyższą kwotę składają się stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U:15 w kwocie 8.350,00 zł, dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 16% należnego uposażenia zasadniczego w kwocie 1.336,00 zł, a także zwiększenie uposażenia zgodnie z art. 41 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 w kwocie 92,00 zł.
Prokurator Okręgowy w [...] podniósł, że zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych, przy ustaleniu wysokości dodatku wyrównawczego należy uwzględnić kwotę miesięcznego wynagrodzenia, jaka przysługiwałaby na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji prokuratorowi powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, przyjmując wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek za długoletnią pracę oraz dodatek specjalny, których zasady wypłacania i wysokość określa ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze.
Organ pierwszej instancji zauważył, że staż pracy skarżącego dla uzyskania stawki wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej liczony jest od dnia 1 sierpnia 2014 r.
Organ pierwszej instancji wskazał ponadto, że stosownie do art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 (Dz. U. z 2022 r., poz. 2666 - dalej także: "ustawa o szczególnych rozwiązaniach"), w 2023 r. podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 123 § 1 Pr.prok., stanowi kwota 5444,42 zł.
Prokurator Okręgowy w [...] stwierdził jednocześnie, że wysokość porównywalnego wynagrodzenia prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, co skarżący, w oparciu o art. 123 § 1, art. 124 § 1, § 2 i § 11 Pr.prok. oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2016 r., poz. 271 ze zm.), stanowi kwota 15.788,82 zł. Organ pierwszej instancji zauważył, że na powyższą kwotę składa się wynagrodzenie zasadnicze w stawce piątej z zastosowaniem mnożnika 2,50 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego w kwocie 13.611,05 zł oraz dodatek za długoletnią pracę w wysokości 16% wynagrodzenia zasadniczego w kwocie 2.177,77 zł.
Uzasadniając zatem wyliczenie wysokości dodatku wyrównawczego, Prokurator Okręgowy w [...] przytoczył treść art. 439 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, który stanowi, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym.
Uwzględniając powyższe, Prokurator Okręgowy w [...] wskazał, że kwota dodatku wyrównawczego przysługująca skarżącemu od dnia [...] maja 2023 roku stanowi różnicę pomiędzy kwotami porównywalnego wynagrodzenia prokuratora – 15.788,82 zł, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym – 9.778,00 zł i wynosi 6.010,82 zł.
W piśmie z dnia [...] lipca 2023 r. skarżący wniósł do Prokuratora Krajowego odwołanie od powyższej decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. o przyznaniu dodatku wyrównawczego, zaskarżając ją w całości.
Wnosząc uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez naliczenie dodatku wyrównawczego przy zastosowaniu art. 123 § 1 Pr.prok., tj. w kwocie 8.075,13 zł, skarżący zarzucił spornej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 123 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze - poprzez jego niezastosowanie i jednoczesne niesłuszne zastosowanie art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, podczas gdy ograniczenie w stosowaniu art. 123 § 1 Pr.prok. nastąpiło od dnia 1 stycznia 2021 r. i nie ma charakteru ekstraordynaryjnego, co stanowi rażące naruszenie prawa.
W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego Prokurator Krajowy - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - decyzją z dnia [...]sierpnia 2023 r., nr [...], utrzymał w mocy w/w decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. w sprawie przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego od dnia [...] maja 2023 r.
W uzasadnieniu decyzji Prokurator Krajowy zauważył na wstępie, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił i przyjął w spornej decyzji, że skarżący został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury okręgowej w Wydziale do spraw [...] Prokuratury Okręgowej w [...], które jest zaszeregowane do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia U:15, oraz że data początkowa służby wojskowej do dodatku za długoletnią służbę wojskową ustalona została dla [...] na dzień [...] maja 2007 r.
Ponadto, organ odwoławczy - powołując się na stosowne regulacje prawne - uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił miesięczną kwotę uposażenia należną skarżącemu na zajmowanym stanowisku służbowym, która od [...] maja 2023 r. wynosi 9.778,00 zł, właściwie wyliczając jej składniki.
Prokurator Krajowy wskazał ponadto, że kwestia prawa do dodatku wyrównawczego dla prokuratorów do spraw wojskowych, jak i sposób ustalania jego wysokości, zostały określone w przepisach art. 439 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny oraz przepisach rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1126 - dalej także: "rozporządzenie Prezydenta RP z 2017 r.").
Organ odwoławczy podniósł, że Prokurator Okręgowy w [...] w wydanej decyzji, powołując się na właściwe przepisy oraz uwzględniając staż pracy skarżącego dla uzyskania stawki wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej (liczony od dnia [...] sierpnia 2014 r.) i datę początkową do dodatku za długoletnią pracę (ustaloną na dzień [...] sierpnia 2006 r.), prawidłowo ustalił wobec skarżącego wysokość porównywalnego wynagrodzenia prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji w kwocie 15.788,82 zł.
Ponadto, organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji - powołując się zasadne na art. 439 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny - prawidłowo wyliczył i przyznał skarżącemu od dnia [...] maja 2023 r. dodatek wyrównawczy w kwocie stanowiącej różnicę między miesięcznym wynagrodzeniem prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji a uposażeniem żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw [...] (15.788,82 zł - 9.778,00 zł = 6.010,82 zł).
Organ odwoławczy podkreślił jednocześnie, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, w 2023 r. podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 123 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, stanowi kwota w wysokości 5.444,42 zł, natomiast treść art. 10 ust. 2 cyt. ustawy stanowi, że ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o podstawie wynagrodzenia prokuratora określonej w art. 123 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze, w 2023 r. za podstawę przyjmuje się kwotę w wysokości 5.444,42 zł.
Uwzględniając powyższe, Prokurator Krajowy stwierdził, że nie można zatem mówić o naruszeniu prawa, czy też rażącym naruszeniu prawa w sytuacji obowiązywania przepisów rangi ustawowej. Jednocześnie, organ odwoławczy wskazał, że przywołana powyżej ustawa ma charakter szczególny, okresowy i dotyczy jedynie 2023 r.
Odnosząc się do kwestii kolizji norm prawnych, na którą powoływał się skarżący w odwołaniu, Prokurator Krajowy wskazał, że konieczność zastosowania art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 do ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego wynika wprost z reguły lex specialis derogat legi generali.
Mając zatem na względzie powyższą regułę interpretacyjną, Prokurator Krajowy zauważył, że normy regulacji ustrojowej o charakterze ogólnym, bez terminu obowiązywania, a taką jest ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, nie mają zastosowania w okresie obowiązywania ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, która stanowi regulację epizodyczną, obowiązującą jedynie przez okres roku budżetowego i wprowadzającą zmiany innych ustaw, konieczne dla zapewnienia równowagi budżetowej.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2023 r. skarżący, działając za pośrednictwem organu odwoławczego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prokuratora Krajowego z dnia [...] sierpnia 2023 r.
Wnosząc w petitum skargi o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prokuratora Krajowego oraz o zobowiązanie - na podstawie art. 145a § 1 P.p.s.a. - Prokuratora Okręgowego w [...] do wydania decyzji o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego przy zastosowaniu art. 123 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, przy jednoczesnym zaniechaniu stosowania art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, skarżący zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:
- naruszenie art. 123 § 1 Pr.prok. - poprzez jego niezastosowanie dla potrzeb wyliczenia dodatku wyrównawczego i jednocześnie niesłuszne zastosowanie w tym celu art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, podczas gdy ograniczenie w stosowaniu art. 123 § 1 Pr.prok. nastąpiło od dnia 1 grudnia 2021 r. i nie ma charakteru ekstraordynaryjnego, co w kontekście orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt K 1/12 było nieuzasadnione, albowiem ograniczenie stosowania art. 123 Pr.prok. mogło nastąpić wyjątkowo i tylko w określonych sytuacjach, które nie nastąpiły.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca zauważyła na wstępie, że obliczenie wynagrodzenia prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji nastąpiło w sposób nieprawidłowy, albowiem dokonano tego na podstawie art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023.
Strona skarżąca wskazała, że za podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora przyjęto kwotę 5.444,42 zł, podczas gdy - zgodnie z treścią art. 123 § 1 Pr.prok. - podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku stanowi przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej "Monitor Polski" przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 504), które w roku 2022 wynosiło 6.156,25 zł.
W związku z powyższym, jak zauważył skarżący, w zaskarżonej decyzji wyliczono wysokość wynagrodzenia prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji poprzez sumę:
- wynagrodzenia zasadniczego w stawce piątej z zastosowaniem mnożnika 2,50 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego - 5.444,42 zł. x 2,50 = 13.611,05 zł.,
- dodatku za długoletnią pracę w wysokości 16% wynagrodzenia zasadniczego - 13.611,05 zł. X 16% = zł. co dało łączną kwotę 15.788,82 zł.
Skarżący podniósł, że różnica tej kwoty z kwotą uposażeniem żołnierza zawodowego na stanowisku służbowym wynosi 6.010,82 zł. (15.788,82 zł. - 9.778,00 zł.= 6.010,82 zł) i taki dodatek został przyznany skarżącemu w kwestionowanej decyzji.
Tymczasem, jak wskazał skarżący, dokonując obliczeń zgodnie z obowiązującą treścią art. 123 § 1 Pr.prok., wysokość wynagrodzenia prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji powinna stanowić sumę:
wynagrodzenia zasadniczego w stawce piątej z zastosowaniem mnożnika 2,50 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego - 6.156,25 zł. x 2,50 = 15.390,63 zł,
- dodatku za długoletnią pracę w wysokości 16% wynagrodzenia zasadniczego - 15.390,63 zł. X 16% = 2.462,5 zł. i powinna wynosić 17.853,13 zł.
W tej sytuacji, skarżący stwierdził zatem, że dodatek wyrównawczy powinien być przyznany w kwocie 8.075,13 zł (17.853,13 zł - 9.778,00 zł = 8.075,13 zł), a nie, jak orzeczono w spornej decyzji organu pierwszej instancji, w kwocie 6.010,82 zł.
W związku z powyższym, skarżący uznał, że nie można się zgodzić ze stanowiskiem organów obu instancji, albowiem - w ocenie skarżącego - treść art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 nie może wywołać skutków prawnych i być podstawą obliczenia wynagrodzenia.
Skarżący zauważył, że w art. 123 § 1 Pr.prok. przewidziany został system wynagradzania prokuratorów i asesorów prokuratury oparty na mechanizmie samoistnej podwyżki wynagrodzenia zasadniczego w oparciu o kryterium przeciętnego wynagrodzenia. Skarżący podniósł, że system ten działa na takich samych zasadach jak w przypadku wynagrodzenia sędziów i został wyłączony z regulacji wynagrodzeń pozostałych pracowników sfery budżetowej. Według skarżącego, wysokość wynagrodzenia ma odpowiadać zakresowi przewidzianych obowiązków prokuratorów i asesorów prokuratury, zapewniać im bezpieczeństwo finansowe i rekompensować ograniczenia w podejmowaniu dodatkowej działalności zarobkowej. Zdaniem skarżącego, mechanizm taki oparty jest na obiektywnych przesłankach, co gwarantować ma niezależność prokuratorów i asesorów prokuratury. Z tego względu, jak stwierdził skarżący, jakiekolwiek odstępstwa od przyjętego systemu wynagradzania prokuratorów i asesorów prokuratury uzasadnione mogą być tylko w sytuacji poważnych trudności budżetowych państwa oraz powinny mieć charakter wyjątkowy i jednostkowy.
Strona skarżąca zauważyła, że w wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. K 1/12 Trybunał Konstytucyjny uznał regulację polegającą na jednorocznym "zamrożeniu" wynagrodzeń sędziów za zgodną z Konstytucją RP zaznaczając, że uznanie konstytucyjności takiego rozwiązania wynika z jego incydentalnego charakteru oraz uwzględnienia trudnej sytuacji finansowej państwa zagrażającej równowadze budżetowej. Jednocześnie, jak podniósł skarżący, w orzeczeniu tym Trybunał Konstytucyjny wyznaczył nieprzekraczalne dla władzy ustawodawczej i wykonawczej "warunki brzegowe" przy ustalaniu wynagrodzenia sędziów. Skarżący stwierdził, że ponieważ wysokość wynagrodzenia prokuratorów i asesorów prokuratury ustalana jest analogicznie, jak w przypadku sędziów, reguły płynące z ww. orzeczenia Trybunału w pełni odnoszą się do sytuacji skarżącego.
W tym miejscu, skarżący podkreślił, że zamrożenie płac prokuratorów i asesorów prokuratury ma miejsce od 2021 r., a zatem obecnie trwa już trzeci rok. Według skarżącego, zamrożenie wynagrodzeń jest już powtarzalną praktyką, która skutkuje realnym pogorszeniem sytuacji materialnej prokuratorów i asesorów prokuratury.
Skarżący uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że sytuacja budżetowa wymagała podjęcia tak radykalnych kroków, jak zamrożenie wynagrodzenia prokuratorów i asesorów prokuratury, na okres aż trzech lat, tym bardziej, że dopuszczalne jest to tylko w sytuacjach ekstraordynaryjnych.
W tym miejscu, skarżący zwrócił jednocześnie uwagę na to, że w czasie, kiedy doszło do zamrożenia wynagrodzenia prokuratorów i asesorów prokuratury, w odniesieniu do przedstawicieli władzy ustawodawczej i wykonawczej doszło do podwyżki wynagrodzeń.
W związku z powyższym, skarżący uznał, że doszło do dyskrecjonalnej decyzji władzy ustawodawczej i wykonawczej w zakresie podwyżek wynagrodzenia dla wybranych grup zawodowych, przy jednoczesnym zamrożeniu wynagrodzenia prokuratorów, asesorów prokuratury czy też sędziów - wbrew obowiązującym ustawowym zasadom ustalania wysokości wynagrodzenia.
Skarżący stwierdził, że trudno znaleźć uzasadnienie dla odejścia od ustawowego mechanizmu waloryzacji wynagrodzeń prokuratorów i asesorów prokuratury, która to sytuacja może wynikać tylko z okoliczności o charakterze wyjątkowym, w sytuacji, kiedy władza ustawodawcza i wykonawcza uznaje, że sytuacja finansów publicznych jest na tyle dobra, aby podwyższyć wynagrodzenia osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.
Reasumując, skarżący podkreślił, że obecnie obowiązujące regulacje w zakresie wynagradzania prokuratorów i asesorów prokuratury oparte zostały na uznaniowej decyzji władzy ustawodawczej, co jest niedopuszczalne w świetle kryteriów wypracowanych w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego.
Ponadto, skarżący zauważył, że epizodyczne regulacje w tym zakresie przybierają formę stałej praktyki, obchodząc za pomocą przepisów o charakterze incydentalnym mechanizm automatycznej waloryzacji wynagrodzeń prokuratorów i asesorów prokuratury przewidziany w ustawie - Prawo o prokuraturze, czego organy obu instancji wydające sporne decyzje nie wzięły zupełnie pod uwagę.
Jednocześnie, skarżący zarzucił, że decyzja o zamrożeniu wynagrodzenia nie została uzasadniona w standardzie, o jakim mowa we wspomnianym wyżej orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, a wręcz jawi się jako godząca w zasadę równego traktowania, w kontekście wzrostu wynagrodzeń przedstawicieli władzy ustawodawczej i wykonawczej.
W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, doszło do rażącego pogwałcenia mechanizmu wynagradzania prokuratorów i asesorów prokuratury określonego w art. 123 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze.
Mając na uwadze powyższe, skarżący uznał za niezasadne stosowanie art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023.
W odpowiedzi na skargę Prokurator Krajowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, Prokurator Krajowy zauważył na wstępie, że w analizowanej sprawie Prokurator Okręgowy w [...] oraz Prokurator Krajowy działają jako organy państwowe właściwe do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji administracyjnych. Organ odwoławczy stwierdził, że działając w tym charakterze w żadnym razie nie są oni uprawnieni do decydowania, które z obowiązujących aktów prawnych należy stosować a które nie. W tej sytuacji, organ odwoławczy uznał, że dopóki norma prawna określona w danym akcie prawnym nie zostanie w sposób formalny derogowana w drodze jego zmiany lub uchylenia przez właściwy podmiot (w omawianym przypadku przez ustawodawcę lub Trybunał Konstytucyjny), dopóty odpowiednie w danej sprawie organy państwowe są zobligowane do jej stosowania.
Prokurator Krajowy stwierdził, że ustawa o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 została w sposób prawidłowy uchwalona, ogłoszona i obowiązuje, co oznacza, że musi być stosowana.
Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że nie zachodzi kolizja pomiędzy regulacjami zawartymi w art. 10 ust. 1 i 2 cyt. ustawy a normą wywodzącą się z art. 123 ustawy - Prawo o prokuraturze. W ocenie organu odwoławczego, kolizja taka miałaby miejsce wówczas, gdyby obie te ustawy normowały odmiennie te same sytuacje faktyczne i brak było określenia, jakie są ich wzajemne odniesienia. Tymczasem, jak zauważył organ odwoławczy, w omawianej sprawie taka kolizja nie zachodzi, albowiem w art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 wprost określono, że w roku 2023 podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 123 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, stanowi kwota w wysokości 5.444,42 zł. Z kolei, jak podniósł organ odwoławczy, w art. 123 § 2 cyt. ustawy wskazano, że ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o podstawie wynagrodzenia prokuratora określonej w art. 123 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, w roku 2023 za podstawę tę przyjmuje się kwotę w wysokości 5.444,42 zł.
Prokurator Krajowy stwierdził zatem, że powyższe w sposób ewidentny sytuuje przytoczone regulacje zawarte w ustawie o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023, jako lex specialis w stosunku do normy wynikającej z art. 123 ustawy - Prawo o prokuraturze.
Nawiązując z kolei do przywoływanego przez stronę skarżącą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. K 1/12, organ odwoławczy wyjaśnił, że zalecenia wynikające ze wspomnianego orzeczenia Trybunału są adresowane do ustawodawcy, a więc nie mogą one w żadnym razie stanowić podstawy dla organów stosujących prawo do wybierania, które z obowiązujących aktów prawnych wywołują skutki prawne a które nie powinny być stosowane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności, czy też zgodności z zasadami współżycia społecznego, co oczywiście nie oznacza, że wspomniana kontrola sądowa ogranicza się wyłącznie do literalnej wykładni przepisów prawa, abstrahując całkowicie od spirit of the law (tzw. "ducha prawa") przy odkodowywaniu znaczenia normy prawnej, bez spojrzenia na cel (ratio legis) przepisu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej także: "P.p.s.a.").
W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga A. W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem Prokurator Krajowy, wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2023 r. oraz Prokurator Okręgowy w [...], wydając sporną decyzję z dnia z dnia [...] lipca 2023 r., nr [...] w sprawie przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego od dnia [...] maja 2023 r. - dopuścili się istotnego naruszenia obowiązujących przepisów prawa.
Przechodząc do oceny legalności obu spornych decyzji, należy zauważyć na wstępie, że sprawy dotyczące wynagrodzeń prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury nie należą do kognicji sądów administracyjnych, albowiem wszelkie spory w tym zakresie rozpatrują sądy powszechne. Niemniej jednak, przedmiotem niniejszej sprawy jest przysługujący żołnierzowi zawodowemu dodatek, którego wysokość ustalana jest w drodze decyzji administracyjnej, zaś decyzja ostateczna w tym zakresie jest zaskarżalna do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, że skarżący jest żołnierzem zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora w Wydziale do spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w [...].
Zgodnie z art. 439 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny, w przypadku gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego albo wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku.
Na podstawie upoważnienia zawartego w art. 439 ust. 12 u.o.O., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał rozporządzenie z dnia 2 sierpnia 2023 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych, które weszło w życie 24 października 2023 r.
W datach wydania decyzji w obu instancjach obowiązywało jednak rozporządzenie z 2017 r., wydane w oparciu o art. 80 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 536).
Stosownie do treści art. 822 ust. 6 u.o.O., rozporządzenie Prezydenta RP z 2017 r. zachowało moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych w trybie art. 439 ust. 12 u.o.O.
Warto zauważyć, że oba rozporządzenia identycznie regulują sposób ustalania dodatku wyrównawczego.
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r., przy ustalaniu wysokości dodatku uwzględnia się miesięczną kwotę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych, oraz kwotę miesięcznego wynagrodzenia, jaka przysługiwałaby na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziemu sądu powszechnego albo na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji prokuratorowi powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury.
Według § 2 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r., wysokość porównywanego wynagrodzenia ustala się, przyjmując wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek za długoletnią pracę oraz dodatek specjalny, których zasady wypłacania i wysokość określają przepisy Prawa o prokuraturze.
Z kolei § 2 ust. 3 rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r. przewiduje, iż ustalając wysokość dodatku, określa się wysokość składników porównywanego wynagrodzenia.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy dodatek wyrównawczy dla skarżącego na okres od dnia [...] maja 2023 r. mógł zostać ustalony w oparciu o art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Kwota wskazana w tej regulacji stanowiła bowiem podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego skarżącego, a z kolei w oparciu o to wynagrodzenie wyliczono kwotę należnego mu dodatku wyrównawczego.
W ocenie składu Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, na powyższe pytanie należało udzielić negatywnej odpowiedzi.
Wprawdzie, należy zauważyć, że wynagrodzenie prokuratorów nie jest chronione konstytucyjnie, tak jak jest to w przypadku wynagrodzenia sędziów (vide: art. 178 ust. 2 i art. 195 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), to od dawna prawodawca w tym zakresie wiernie powiela wzory normatywne dotyczące wynagrodzeń sędziów. Z pewnością chodzi o podkreślenie wysokiej rangi zawodu prokuratora oraz stworzenie materialnych gwarancji jego niezależności.
W świetle art. 123 § 1 Pr.prok., podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku stanowi przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Jednocześnie, w art. 123 § 2 Pr.prok. wskazano, że jeżeli przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, jest niższe od przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego za drugi kwartał roku poprzedzającego - przyjmuje się podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w dotychczasowej wysokości. Warto zauważyć, że takie rozwiązanie normatywne powiela przepis zawarty w art. 61a ust. 1 i 2 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 ze zm.), który wszedł w życie 22 kwietnia 2009 r. wraz z analogicznym rozwiązaniem przewidzianym w art. 91 § 1c i § 1d ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 217 ze zm. - dalej także: "u.s.p.").
Z woli ustawodawcy wysokość wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów prokuratur rejonowych i okręgowych została zrównana z wynagrodzeniem zasadniczym sędziów w takich samych jednostkach organizacyjnych sądów powszechnych. Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów prokuratur regionalnych jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziów sądów apelacyjnych, natomiast wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów Prokuratury Krajowej jest równe wynagrodzeniu zasadniczemu sędziów Sądu Najwyższego (art. 124 § 1 Pr.prok.). Szczegółowe reguły wynagradzania prokuratorów ustalono w art. 124 § 2-11 Pr.prok. Wskazane przepisy Pr.prok. powielają rozwiązania dotyczące zasad wynagradzania sędziów sądów powszechnych, zawarte w art. 91 § 1-13 u.s.p.
Reguła ujęta w art. 123 § 1 Pr.prok., nakazująca wiązać podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku z przeciętnym wynagrodzeniem w drugim kwartale roku poprzedniego została jednak odrzucona w kolejnych ustawach okołobudżetowych dotyczących lat 2021-2023.
Wedle art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, w roku 2023 podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, o której mowa w art. 123 § 1 Pr.prok., stanowiła kwota w wysokości 5.444,42 zł.
W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że wynagrodzenia prokuratorów, podobnie jak wynagrodzenia sędziów, powinny być kształtowane w sposób wykluczający uznaniowość.
Tymczasem, należy zauważyć, że treść przepisów kreujących sposób wynagradzania sędziów i prokuratorów w latach 2021-2023 była za każdym razem odmienna i ewidentnie nosiła znamiona dowolności.
Warto, zdaniem Sądu, wskazać, że Trybunał Konstytucyjny w przywołanym wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt K 1/12 zwrócił uwagę, że "(...) najważniejszym aspektem wynagrodzenia godnego urzędu sędziego jest, by sposób ustalania jego wysokości był oparty na obiektywnych, wymiernych przesłankach i działał z mocy samej ustawy - niejako »automatycznie«, bez potrzeby podejmowania w tej sprawie ocennych decyzji, które mogłyby być instrumentem nacisku na sędziów. Istotna jest, oczywiście, także sama wysokość wynagrodzenia, które powinno zapewniać bezpieczeństwo finansowe sędziemu i jego rodzinie, rekompensować rygorystyczne ograniczenia w podejmowaniu innej działalności zarobkowej oraz sprzyjać budowaniu prestiżu urzędu sędziego". W orzeczeniu tym Trybunał Konstytucyjny sformułował kilka nieprzekraczalnych "warunków brzegowych" wynagrodzenia, które powinny odpowiadać godności urzędu sędziego i zakresowi jego obowiązków.
Z kolei w wyroku z dnia 8 listopada 2023 r., wydanym w sprawie sygn. akt K 1/23, również odnoszącym się do wynagrodzeń sędziów, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 8 i art. 9 ustawy o szczególnych rozwiązaniach są niezgodne z art. 178 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś art. 7 ustawy o szczególnych rozwiązaniach uznał za niezgodny z art. 195 ust. 2 ustawy zasadniczej. Zakwestionowane przepisy utraciły moc z dniem 15 listopada 2023 r.
W uzasadnieniu wspomnianego orzeczenia Trybunał Konstytucyjny dokonał analizy postanowień ustaw okołobudżetowych dotyczących lat 2021-2023, akcentując, że "Wynagrodzenia sędziów w ostatnich latach kształtowane są przez ustawodawcę w sposób całkowicie uznaniowy - zarówno co do konstrukcji mechanizmu wynagradzania, jak i tempa wzrostu płac. Taka praktyka nie zapewnia konstytucyjnej ochrony wynagrodzenia odpowiadającego godności urzędu sędziego oraz zakresowi jego obowiązków. Sędziowie nie mogą w żaden sposób przewidzieć, jak będzie kształtować się ich wynagrodzenie". Trybunał Konstytucyjny dostrzegł również, iż nie zostały spełnione warunki brzegowe określone w jego wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt K 1/12, usprawiedliwiające odstąpienie od normatywnych zasad ustalania wynagrodzeń sędziowskich, a w konsekwencji do ich obniżenia. W szczególności, jak zauważył Trybunał, nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 216 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - relacja państwowego długu publicznego do PKB nie przekracza poziomu 60%.
Warto zauważyć jednocześnie, że Trybunał podniósł, iż przepisy ustawy okołobudżetowej na 2023 r. po raz kolejny "tymczasowo" modyfikują ustawowe zasady ustalania podstawy zasadniczych wynagrodzeń sędziowskich. Ponadto, jak wskazał Trybunał, w 2023 r. podstawa ta została ustalona w pełni w sposób kwotowy, co w żaden sposób nie nawiązuje do obowiązującego lex generalis mechanizmu wynagradzania.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zauważa, że o uznaniowości i arbitralności postanowień ustawy okołobudżetowej na rok 2023 odnośnie podstaw ustalania wynagrodzenia dla sędziów (art. 7-art. 9) oraz dla prokuratorów (art. 10) świadczy wprost uzasadnienie jej projektu (druk sejmowy nr 2654), w którym podniesiono: "Nie kwestionując przyjętego w aktualnych przepisach regulujących ustrój sądownictwa mechanizmu określania wynagrodzeń sędziów w oparciu o przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, należy mieć na uwadze istotny wzrost nakładów na wynagrodzenia sędziów i prokuratorów na przestrzeni ostatnich lat. Wyasygnowanie dodatkowych środków na wynagrodzenia dla tych grup oznaczałoby konieczność redukcji wydatków w pozostałych sferach działalności państwa, co mogłoby negatywnie wpłynąć na realizację innych zadań publicznych finansowanych ze środków budżetu państwa".
W rozpoznawanej sprawie oczywiste jest, że art. 123 § 1 Pr.prok. i art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach są przepisami rangi ustawowej, a więc są względem siebie równorzędne. Wskazane przepisy diametralnie odmiennie regulują kwestię określania podstaw ustalania wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w 2023 r. Dodatkowo należy wskazać, iż treść art. 123 § 1 Pr.prok. nie została zmieniona, natomiast zmieniono postanowienia zawarte pierwotnie w art. 10 ust. 1 ustawy okołobudżetowej. Przepisy art. 7, art. 8 i art. 9 ustawy okołobudżetowej, kształtujące sposób ustalania podstawy wynagrodzenia zasadniczego dla sędziów w 2023 r., odpowiadają treści art. 10 ust. 1 tej ustawy, dotyczącego ustalania podstawy wynagrodzenia zasadniczego dla prokuratorów. W sytuacji, gdy na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego utraciły moc art. 7, art. 8 i art. 9 tej ustawy, to nie ma żadnych podstaw, aby przyjmować, że w przypadku wynagrodzeń zasadniczych prokuratorów, uprawnione jest stosowanie innych zasad ustalania tego wynagrodzenia niż te, które dotyczą sędziów.
To z kolei prowadzi do konkluzji, iż decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 123 § 1 i art. 124 § 11 Pr.prok., poprzez niewłaściwą wykładnię tych przepisów, a w konsekwencji - przyjęcie zaniżonej podstawy ustalania zasadniczego wynagrodzenia prokuratora.
Rozpoznając sprawę ponownie, Prokurator Okręgowy w [...] uwzględni powyższą ocenę prawną Sądu, będąc zobowiązanym do wydania decyzji uwzględniającej zastrzeżenia i wytyczne zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji wyroku.