II SA/Wa 1807/23

II SA/Wa 1807/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant referent stażysta Marta Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2024 r. sprawy ze skargi M. O. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym aktem utrzymano w mocy - na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775), zwanej dalej "K.p.a." - orzeczenie Wojskowej Komisji [...] w [...] (dalej jako "Komisja Rejonowa") z [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie zdolności do pełnienia służby wojskowej przez szer. M. O., zwaną dalej "Kandydatką". Uznano nim Kandydatkę za niezdolną do zawodowej służby wojskowej - kategoria [...], w grupie [...] (tak: pkt 9).
W uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia organ – zwany dalej "Centralną Komisją" - przywołał następujące okoliczności faktyczne sprawy i jej prawne uwarunkowania:
- Komisja Rejonowa - działając na skierowanie Dowódcy JW [...] [...] - przeprowadziła postępowanie orzecznicze; wydała orzeczenie w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej Kandydatki - niezdolna - rozpoznając w pkt. 8 orzeczenia:
"1. Przebyte wycięcie macicy z powodu mięśniaka - § 87 pkt 3
2. Toczeń rumieniowaty układowy w trakcie leczenia - § 58 pkt 1";
rozpoznania z pkt. 8.1 oraz 8.2 uznano - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2022 r. poz. 1243 ze. zm.), zwanego dalej "Rozporządzeniem" - za powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej,
- sprawę rozpatrywano wobec skutecznego wniesienia przez Kandydatkę odwołania; zreferowano jej zarzuty,
- wojskowe komisje lekarskie, orzekające o zdolności do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, są zobowiązane ściśle stosować wynikające z Rozporządzenia przepisy,
- Rejonowa Komisja - po analizie dokumentacji z operacyjnego leczenia ginekologicznego oraz specjalistycznego leczenia reumatologicznego - przeprowadziła szereg badań i konsultacji specjalistycznych; badania i konsultacje przeprowadzili doświadczeni lekarze orzecznicy - specjaliści w swoich dziedzinach - zgodnie ze sztuka lekarska i zasadami orzeczniczymi; komisja miała zatem pełne podstawy do umieszczenia tych rozpoznań w zaskarżonym orzeczeniu,
- dalsza diagnostyka lekarska oraz leczenie należy przeprowadzić w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia - pod nadzorem lekarza podstawowej opieki zdrowotnej; Komisja Rejonowa przekonująco dowiodła istnienia wymienionych w orzeczeniu objawów i schorzeń; Kandydatka nie neguje zaś występowania u niej rozpoznanych chorób lub ułomności; przedstawiła dokumentację, potwierdzającą stan po przebytym usunięciu trzonu macicy z powodu mięśniaków oraz aktywne leczenie układowego tocznia rumieniowatego; nie ma zatem podstaw do przeprowadzania dalszych badań czy obserwacji szpitalnej dla celów orzecznictwa wojskowo – lekarskiego,
- organ I. instancji prawidłowo przywołał i zastosował przepisy Rozporządzenia; § 87 pkt 3 oraz 58 pkt 1 w grupie III załącznika nr 1 do tego aktu, zwanego dalej "Załącznikiem", odpowiada kategoria [...]- niezdolna do zawodowej służby wojskowej; nie ma dla tych schorzeń alternatywy – możliwości zastosowania innej kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej,
- przedstawiane przez kandydatów opinie konsultantów - jakkolwiek często pomocne - nie są wiążące; zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami, tylko wojskowe komisje lekarskie są uprawnione orzekać w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej - w oparciu o przepisy zawarte w Rozporządzeniu,
- badania specjalistów komisji wojskowych obu instancji, mających duże doświadczenie w ocenie zdolności do służby wojskowej i znających jej charakterystykę, miało na celu dokładna ocenę stanu zdrowia - pod kątem służby wojskowej - przebiega ona niejednokrotnie w warunkach znacznego obciążenia organizmu - jak również ogólnie pojętego dobra zdrowotnego Kandydatki - możliwie maksymalne zredukowanie ryzyka ewentualnych powikłań, jakie mogą wystąpić w trakcie pełnienia służby wojskowej; ryzyko ich wystąpienia jest większe, jako wynik występujących schorzeń lub wad.
W skardze zarzucono wydanie kwestionowanego orzeczenia z naruszeniem:
- art. 138 § 1 pkt. 1 i następne K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy orzeczenia organu I. instancji mimo, że naruszało ono dyspozycję art. 107 § 3 K.p.a.; nie zawierało w zasadzie żadnego uzasadnienia - wyjaśnienia Kandydatce (nieposiadającej wiadomości specjalnych), z jakich powodów uznano ją za niezdolną do zawodowej służby wojskowej,
- § 9 ust. 1 Rozporządzenia, poprzez uznanie Kandydatki za niezdolną do zawodowej służby wojskowej bez badania przez powołanych do tego celu orzeczników – czyniących to na zlecenie komisji lekarskiej; tymczasem – co ukazała załączona w toku postępowania odwoławczego dokumentacja medyczna - stan zdrowia Kandydatki nie był przeciwwskazaniem do uznania jej za zdolną do zawodowej służby wojskowej – pomimo, że przedłożona dokumentacja medyczna pochodziła z odległego czasu (2019 roku); zaniechano tym samym sprawdzenia aktualnego stanu zdrowia Kandydatki,
- art. 107 § 3 i następne K.p.a., poprzez zaniechanie wskazania uzasadnienia zajętego w sprawie stanowiska - w szczególności w zakresie uznania Kandydatki za niezdolną do zawodowej służby wojskowej; w niniejszej sprawie w Rozporządzeniu odesłano tymczasem konkretnie do szczegółowych wytycznych - w zakresie zastosowanych poszczególnych paragrafów i podpunktów; uniemożliwia to kontrolę zaskarżonego orzeczenia.
W szerszym uzasadnieniu rozwinięte powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Trafne jest stanowisko organu, prezentowane w zaskarżonym akcie, co do istotnych uwarunkowań formalnych i faktycznych sprawy. Wobec uprzedniego zreferowania, jego powtarzanie byłoby zbędne. Sąd uznaję je za własne.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy jedynie dodać, że są one bezzasadne z poniższych przyczyn.
Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować zaliczenie rozpoznanych u Kandydatki schorzeń do kategorii chorób i ułomności, wymienionych w § 58 pkt 1 i § 87 pkt 3 Załącznika - jak w pkt 8.1 i 2 orzeczenia organu I. instancji, utrzymanego w mocy skarżonym aktem. Na co wskazał organ - w myśl określonych Załącznikiem zasad - wystąpienie wskazanych schorzeń musi stanowić przesłankę kwalifikacji osoby klasyfikowanej w grupie [...] (kandydat do zawodowej służby wojskowej) jako niezdolnej do służby wojskowej (tak: kolumna 6 w tabeli – kategoria: "[...]").
Co istotne, w kwestii ustalenia kluczowych w sprawie faktów, sama Kandydatka nie kwestionuje wystąpienia u niej chorób bądź ułomności, wymienionych w stosownych paragrafach tabeli w Załączniku. Wywodzi zaś, że - w jej przypadku - ich występowanie, nie powinno determinować niezdolności do zawodowej służby wojskowej. W jej ocenie, kwestia ta powinna być przedmiotem postępowania wyjaśniającego - stosownych wypowiedzi lekarzy specjalistów po badaniach.
Na gruncie treści normatywnej Rozporządzenia, stanowisko takie nie znajduje podstaw. Z woli prawodawcy, zdiagnozowanie u osoby schorzeń bądź ułomności jak u Kandydatki, determinuje - w przypadku kandydatów do zawodowej służby wojskowej (grupa [...] – kolumna 6 tabeli) - ich kwalifikacje jako niezdolnych do jej podjęcia w myśl postanowień Załącznika (kategoria "[...]"). Orzekającym w sprawie organom nie pozostawiono tu żadnego uznania, inaczej niż przewidziano to w innych przypadkach - np. wskazując w kolumnie 6 tabeli kategorię "[...]". Wbrew stanowisku skargi, w przypisach do tabeli nie przewidziano - wobec przypadku zdiagnozowanego u Kandydatki - dodatkowych kryteriów kwalifikacji. Z woli prawodawcy, osoba o schorzeniach czy ułomnościach jak u Kandydatki nie może więc podjąć zawodowej służby wojskowej.
Chybione są zarzuty, jakoby orzeczenia właściwie nie uzasadniono – nie wskazano powodów zakwalifikowania Kandydatki, jako niezdolnej do zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu przywołano przesłanki, jakimi kierował się organ odwoławczy, utrzymując w mocy orzeczenie wydane w I. instancji. Jak wskazano, przedmiotem rozważań organu nie mogła być bardziej szczegółowa ocena stanu zdrowia Kandydatki, skoro stwierdzone schorzenia bądź ułomności - z woli prawodawcy - determinują jej niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Nie mogą w tej kwestii odgrywać znaczenia oceny innych lekarzy specjalistów, np. wobec przedłożenia na etapie odwoławczym zaświadczeń.
Wobec zarzutów skargi ani także z urzędu Sąd nie dostrzegł więc w zaskarżonym akcie wad, które uzasadniałyby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Organ zasadnie otrzymał w mocy orzeczenie wydane w I. instancji. Nie naruszono powołanych w skardze przepisów prawa materialnego, zakreślających warunki kwalifikacji kandydatów do służby wojskowej, ani też reguł procesowych – co do powinności właściwego wyjaśnienia sprawy, czy uzasadnienia orzeczenia.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.