II SA/Wa 179/24

II SA/Wa 179/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-09-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kołodziej /przewodniczący/
Andrzej Wieczorek
Arkadiusz Koziarski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 104 poz 710
art. 82
Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2024 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia do wysługi lat okresów nauki i pracy oddala skargę
Uzasadnienie
Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego (dalej "Szef SKW" lub "organ"), decyzją z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] utrzymał w mocy wydany przez ten organ rozkaz personalny z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w sprawie zaliczenia D. G. (dalej "skarżąca"), okresów nauki i pracy do wysługi lat.
Decyzja ta została wydana w następujących okolicznościach faktycznych:
Wnioskiem z dnia [...] marca 2023 r., uzupełnionym pismem z dnia 9 czerwca
2023 r., skarżąca zwróciła się do organu o zaliczenie do wysługi lat uwzględnianej przy ustaleniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresu ukończonych studiów, które odbywała w okresie od dnia 1 października 2002 r. do dnia 28 czerwca 2005 r. we W. w [...] Wydział [...], okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego
w wymiarze pół etatu w firmie D. Sp. z o. o oraz okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w R. z siedzibą w [...]. Ponadto skarżąca wniosła o wyrównanie uposażenia wynikające z niewłaściwego wyliczenia wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, od dnia przyjęcia do SKW, tj. od dnia 1 maja 2011 r.
Rozkazem personalnym z dnia z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 76 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2022 r., poz. 1328, z późn. zm.), dalej "ustawa o służbie funkcjonariuszy", w związku z § 1 ust. 2 pkt. 2 i 3, w zw. z § 4 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2006 r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2006 r., Nr 174, poz. 1272), dalej "rozporządzenia z dnia 25 września 2006 r.", Szef SKW z dniem 30 marca 2023 r. zaliczył skarżącej do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego niżej wymienione okresy:
- od dnia 1 października 2002 r. do dnia 28 czerwca 2005 r. - okres ukończonych studiów licencjackich we W. w [...];
- od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r. - okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w firmie D. Sp. z o. o.;
- od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r. - okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w R. z siedzibą w [...].
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie § 1 ust. 2 pkt. 3 w zw. z § 4 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia z dnia 25 września 2006 r., zaliczenie do wysługi lat okresów nie uwzględnionych w rozkazie, o którym mowa w § 4 ust. 1 cyt. rozporządzenia oraz nowe ustalenie wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, następuje na udokumentowany wniosek funkcjonariusza.
Organ podał, że rozkazem personalnym nr [...] Szefa SKW z dnia [...] kwietnia 2011 r. ustalono skarżącej łączną wysługę lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego na dzień 16 kwietnia 2007 r.
Szef SKW wskazał, że po dokonaniu analizy dokumentów personalnych funkcjonariusza ujawniono, iż w powyższym rozkazie personalnym Szefa SKW z dnia [...] kwietnia 2011 r., w którym ustalono łączna wysługę lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego na dzień 16. kwietnia 2007 r., skarżącej nie zaliczono do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresu ukończonych studiów licencjackich od dnia 1 października 2002 r. do dnia 28 czerwca 2005 r., zgodnie z programowym czasem ich trwania i okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu pracy w firmie D. Sp. z o. o. oraz okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w R. z siedzibą w [...] w okresie od 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r.
Dalej organ podał, że po weryfikacji dokumentów dostarczonych w uzupełnieniu wniosku oraz znajdujących się w teczce akt osobowych skarżącej, postanowił zaliczyć wyżej wymienione studia licencjackie zgodnie z programowym czasem ich trwania, w okresie od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 28 czerwca 2005 r. oraz okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu pracy w firmie D. Sp. z o. o. oraz okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w R. z siedzibą w [...] i ponownie ustalił wysługę lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego na dzień 17 kwietnia 2004 r.
Szef SKW wyjaśnił, że łączna wysługa lat uwzględniana przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariusza oraz data, w której upłynął okres wysługi lat uprawniający, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust. 3 ustawy
o służbie funkcjonariuszy, do wzrostu tego uposażenia określona niniejszym rozkazem personalnym, została ustalona na podstawie ww. dokumentacji dotyczącej ukończonych studiów licencjackich oraz niżej wymienionych okresów, tj.:
- od dnia 1 października 2002 r. do dnia 28 czerwca 2005 r. - okres ukończonych studiów licencjackich we W.
w [...];
- od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r. - okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze pół etatu w firmie D. Sp. z o. o.;
- od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 wrześni 2005 r. – okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze pół etatu w R.
z siedzibą w [...];
- od dnia 16 kwietnia 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r. – okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego.
Od powyższego rozkazu personalnego skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że organ od początku nawiązania stosunku służbowego, tj. od dnia 1 maja 2011 r. posiadał wiedzę
o ukończeniu studiów wyższych i pracy w firmie D. Sp. z o.o. oraz w R. z siedzibą w [...], jak i posiadał potwierdzające ten fakt dokumenty (odpisu dyplomu ukończenia studiów oraz stosowne świadectwa pracy). W ocenie skarżącej Szef SKW, zgodnie z przepisami kadrowymi, już w chwili przyjęcia jej do służby, był zobowiązany w sposób prawidłowy i zgodny z prawem z urzędu zaliczyć ww. okres studiów i zatrudnienia do jej wysługi lat. W związku z powyższym, w ocenie skarżącej, od początku jest to uchybienie organu kadrowego SKW i w związku z tym powinien zostać w niniejszej sprawie zastosowany art. 82 ust. 3 ustawy o służbie funkcjonariuszy, a roszczenie jest aktualne i się nie przedawniło. Opóźnienie było bowiem spowodowane wyjątkowymi okolicznościami, tj. uchybieniem SKW w postaci błędnego wyliczenia wysługi lat w chwili przyjęcia do służby. Ponadto skarżąca wskazała, że ponosiła z ww. tytułu negatywne konsekwencje w postaci otrzymywania niższego uposażenia oraz podważyła kwestię stosowania w jej sprawie przytoczonych w treści uzasadnienia przepisów: § 1 ust. 2 pkt 3, w zw. z § 4 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia z dnia 25 września 2006 r.
Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, z późn. zm.), dalej "k.p.a.", oraz art. 76 ust. 3 ustawy o służbie funkcjonariuszy, § 1 ust. 2 pkt 2 i 3, § 4 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia z dnia 25 września 2006 r., Szef SKW utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.
W uzasadnieniu tej decyzji organ na wstępie wyjaśnił, że w następstwie zaskarżonego rozkazu personalnego Szef SKW w dniu [...] sierpnia 2023 wydał rozkaz personalny nr [...] dla celów ewidencyjno-finansowych w przedmiocie wypłaty należnej skarżącej części uposażenia za okres od dnia 30 marca 2020 r. do dnia 29 marca 2023 r. w związku z zaliczeniem do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresów wskazanych w rozkazie personalnym [...] z dnia [...] lipca 2023 r. Ponadto na podstawie art. 104 § 1 ustawy k.p.a.
w związku z art. 82 ust. 1 ustawy o służbie funkcjonariuszy Szef SKW wydał rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. odmawiający skarżącej wypłaty części uposażenia za okres od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 29 marca 2020 r. z tytułu zaliczenia do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresu studiów licencjackich we W.
w [...] oraz okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego równocześnie
u dwóch pracodawców w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa wymiaru czasu pracy tj. w D. Sp. z o. o. oraz R. z siedzibą w [...]. Organ podał, że decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie, a sprawa jest obecnie w toku pod sygn. akt II SA/Wa 2105/23.
Następnie organ, odnosząc się do zarzutu skarżącej w przedmiocie braku zastosowania art. 82 ustawy o służbie funkcjonariuszy, stwierdził, iż powyższy przepis odnosi się do kwestii przedawnienia roszczeń i stanowi w ust. 1, iż roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Z kolei zgodnie z art. 82 ust. 2 ww. ustawy, organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami. Natomiast ust. 3 powyższego artykułu stanowi, iż bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa:
1) każda czynność przed odpowiednio Szefem SKW albo Szefem SWW lub kierownikiem jednostki organizacyjnej odpowiednio SKW albo SWW, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia;
2) uznanie roszczenia.
Zdaniem Szefa SKW nie budzi wątpliwości, że nie rozstrzygał on w przedmiotowej sprawie o przysługujących skarżącej roszczeniach z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych, a załatwił jedynie sprawę w przedmiocie zaliczenia okresu ukończonych studiów wyższych oraz okresów pracy do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy SKW. Organ wyjaśnił, że sprawa dotycząca roszczeń o wyrównanie uposażenia za okres od dnia przyjęcia do służby, tj. od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 29 marca 2020 r. została rozstrzygnięta przez organ odrębną decyzją nr [...] w dniu [...] sierpnia 2023 r., która następnie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Szef SKW stwierdził, że prawidłowo dokonano zaliczenia wnioskowanych okresów do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy SKW. Zarzuty skarżącej odnoszą się natomiast do przepisu art. 82 ustawy o służbie funkcjonariuszy, który nie miał w tej sprawie zastosowania.
Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1. rażące naruszenie przez organ art. 82 ust. 3 ustawy o służbie funkcjonariuszy, tj. przepisu zgodnie z którym organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami, poprzez niezastosowanie powyższego artykułu wobec skarżącej. W tym zakresie skarżąca podniosła, że SKW od samego początku jej zatrudnienia, tj. od dnia 1 maja 2011 r., posiadała wiedzę, że ukończyła studia wyższe i pracowała w firmie D. Sp. z o.o. oraz R., jak
i posiadała stosowne dokumenty to potwierdzające w postaci: odpisu dyplomu ukończenia studiów, stosownych świadectw pracy. Zdaniem skarżącej SKW zgodnie
z przepisami kadrowymi już w chwili przyjęcia jej do służby był zobowiązany, w sposób prawidłowy i zgodny z prawem, z urzędu zaliczyć ww. okres studiów i zatrudnienia do jej wysługi lat. W związku z powyższym, w ocenie skarżącej, od początku jest to uchybienie organów kadrowych SKW i dlatego uważa, że ma tu zastosowanie art. 82 ust 3 ustawy
o służbie funkcjonariuszy i jej roszczenie jest aktualne i się nie przedawniło. Opóźnienie jest bowiem spowodowane wyjątkowymi okolicznościami, tj. uchybieniem SKW w postaci błędnego wyliczenia jej wysługi lat w chwili przyjęcia jej do służby. W ocenie skarżącej odpowiedzialność za zaistniałą sytuację ponosi w całości SKW i skarżąca nie powinna z tego tytułu ponosić negatywnych konsekwencji, czego doświadcza od dawna, w postaci otrzymywania niższego wynagrodzenia z tytułu pomniejszonej wysługi lat.
2. rażące naruszenie szeregu zasad określonych k.p.a. tj.:
- art. 7 k.p.a. poprzez przeprowadzenie przedmiotowego postępowania administracyjnego nierzetelnie. W ocenie skarżącej organ nie podjął wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zaniechał zebrania całego materiału dowodowego, nie rozpatrzył go w sposób wyczerpujący. Organ nie wziął pod uwagę słusznego interesu skarżącej, a mianowicie tego, że za oczywisty błąd organu kadrowego popełniony w chwili przyjęcia jej do pracy, ponosi negatywne konsekwencje w postaci otrzymywania pomniejszonego uposażenia. Zdaniem skarżącej tego rodzaju działanie organu jest nie do pogodzenia z zasadami rzetelnej procedury, a przez to z konstytucyjną zasadą państwa prawa - art. 2 Konstytucji RP;
- art. 8 k.p.a. określającego, że organ prowadzi postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. W ocenie skarżącej organ w żaden sposób nie uargumentował zastosowania art. 82 ust. 1 ustawy o służbie funkcjonariuszy do jej sytuacji. Nie przedstawił żadnych dowodów, jak i wykładni prawnej ww. przepisu uzasadniającej wydanie takiego rozstrzygnięcia. Nie wskazał, że w identycznym stanie faktycznym wobec wszystkich funkcjonariuszy i pracowników stosuje tożsame przepisy;
- art. 11 k.p.a. określającego, że organy powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. Zdaniem skarżącej organ w żaden sposób nie wskazał, jakimi przesłankami się kierował przy wydaniu zaskarżonej decyzji.,
3. rażące naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Skarżąca zarzucił, że organ nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz nie wyjaśnił podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a." Zgodnie z powołaną regulacją, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna
z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
W piśmie procesowym z dnia 28 marca 2024 r. organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, skarżąca nie zażądała zaś przeprowadzenia rozprawy.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy rozkaz personalny z dnia [...] lipca 2023 r. w sprawie zaliczenia skarżącej do wysługi lat okresów nauki i pracy.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 września
2006 r. do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy zalicza się okres służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego.
Z kolei § 1 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że do wysługi lat, o której mowa w ust. 1, zalicza się również:
1) okresy pełnienia czynnej służby wojskowej oraz służby w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Służbie Więziennej, Służbie Celnej, Urzędzie Ochrony Państwa lub Centralnym Biurze Antykorupcyjnym;
2) okresy zakończonego zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy; okresy pracy wykonywanej równocześnie w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku sumuje się;
3) okres ukończonych przez funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego, zwanego dalej "funkcjonariuszem", przed podjęciem służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego studiów wyższych, nie dłuższy jednak od programowego czasu ich trwania;
4) inne okresy, jeżeli na podstawie przepisów o wliczaniu okresów pracy do pracowniczego stażu pracy podlegają wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.
Stosownie zaś do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 września 2006 r. zaliczenia okresów, o których mowa w § 1, i ustalenia wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, dokonuje się w drodze rozkazu personalnego Szefa SKW, na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach personalnych funkcjonariusza. Zaliczenia okresów, o których mowa w § 1, i ustalenia wysługi lat dokonuje się po raz pierwszy na dzień przyjęcia funkcjonariusza do służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego (§ 4 ust. 2). Zaliczenia do wysługi lat okresów nieuwzględnionych w rozkazie, o którym mowa w ust. 1, oraz nowe ustalenie wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, następuje na udokumentowany wniosek funkcjonariusza (§ 4 ust. 3).
W niniejszej sprawie skarżąca wnioskiem z dnia [...] marca 2023 r., uzupełnionym pismem z dnia 9 czerwca 2023 r., zwróciła się do organu o zaliczenie jej do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresów nauki i pracy, tj.:
- okresu ukończonych studiów, które odbywała w okresie od dnia 1 października 2002 r. do dnia 28 czerwca 2005 r. we W. w [...] Wydział [...],
- okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w firmie D. Sp. z o. o., w której pracowała od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r.,
- okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu
w R. z siedzibą w [...], w której pracowała od dnia 1 listopada 2004 r. do dnia 31 stycznia 2006 r.
Powyższe okresy nauki i pracy nie były wcześniej uwzględnione w wysłudze lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego skarżącej.
Rozpatrując powyższy wniosek organ prawidłowo zaliczył skarżącej do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego następujące okresy:
- od dnia 1 października 2002 r. do dnia 28 czerwca 2005 r. - okres ukończonych studiów licencjackich we W.
w [...];
- od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r. - okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w firmie D. Sp. z o. o.;
- od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 września 2005 r. - okres zakończonego zatrudnienia wykonywanego w wymiarze pół etatu w R. z siedzibą
w [...].
Działanie organu znajdowało oparcie w powołanych wyżej przepisach rozporządzenia z dnia 25 września 2006 r. Wskazane wyżej okresy pracy organ, stosownie do treści § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 25 września 2006 r., mógł zaliczyć skarżącej do wysługi lat tylko w takim zakresie, w jakim skarżąca była zatrudniona równocześnie w firmie D. Sp. z o. o. oraz R. z siedzibą w [...]. W każdym z tych miejsc skarżąca była bowiem zatrudniona na pół etatu.
Skarżąca w istocie nie kwestionuje tego, że organ prawidłowo zaliczył wskazane wyżej okresy pracy i nauki do wysługi lat. Jedyne zarzuty, jakie podnosi skarżąca, dotyczą kwestii wypłacenia jej wyrównania uposażenia wynikającego z niewłaściwego wyliczenia okresu wysługi lat.
Podkreślenia jednak wymaga, na co słusznie zwraca uwagę organ, że w wydanych w sprawie decyzjach Szef SKW nie rozstrzygał o wypłacie wyrównania uposażenia skarżącej. Rozkaz personalny Szefa SKW z dnia [...] lipca 2023 r. utrzymany w mocy zaskarżoną decyzją rozstrzygał wyłącznie o okresach zaliczonych do wysługi lat uwzględnianych przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego.
Sprawa wypłaty wyrównania uposażenia w związku z zaliczeniem powyższych okresów pracy i nauki do wysługi lat załatwiona została przez organ w drodze:
1. rozkazu personalnego dla celów ewidencyjno-finansowych z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty należnej skarżącej części uposażenia za okres od dnia 30 marca 2020 r. do dnia 29 marca 2023 r.,
2. rozkazu personalnego z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] wydanego na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy o służbie funkcjonariuszy, odmawiającego skarżącej wypłaty części uposażenia za okres od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 29 marca 2020 r.
z tytułu zaliczenia do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresu studiów licencjackich we W. w [...] oraz okresu zakończonego zatrudnienia wykonywanego równocześnie u dwóch pracodawców w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa wymiaru czasu pracy tj. w D. Sp. z o. o. oraz R. z siedzibą
w [...].
Skarżąca zaskarżyła wskazany powyżej rozkaz personalny Szefa SKW z dnia [...] sierpnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 2105/23, oddalił skargę. Wyrok ten jest prawomocny.
Organ nie mógł w niniejszej sprawie dopuścić się naruszenia art. 82 ustawy
o służbie funkcjonariuszy, regulującego kwestie przedawnienia roszczeń z tytułu prawa do uposażenia, a który stanowił podstawę prawną rozkazu personalnego z dnia [...] sierpnia 2023 r., albowiem w niniejszej sprawie przepis ten nie miał zastosowania.
W ocenie Sądu Szef SKW nie naruszył też wskazywanych przez skarżącą przepisów postępowania. Organ w niniejszej sprawie zebrał i rozważył cały materiał dowodowy, zaś swoje stanowisko uzasadnił zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.
Resumując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem,
a podniesione w skardze zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie .
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.