II SA/Wa 1782/23

II SA/Wa 1782/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-09-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Kube
Piotr Borowiecki
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2000
art.219
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi L. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi L. P. (dalej: "Skarżący") jest postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP", "organ") z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Z akt sprawy wynika, że L. P. raportem z dnia [...] listopada 2022 r. zwrócił się do KGP o wydanie zaświadczenia stwierdzającego fakt nabycia uprawnień do podwyższenia emerytury policyjnej za okres pełnienia służby w komórkach antyterrorystycznych i kontrterrorystycznych Policji, tj. od dnia [...] lutego 2010 r. do dnia [...] lutego 2023 r., w oparciu o przepisy § 2 ust. 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. nr 86, poz. 743 ze zm.), dalej: "rozporządzenie RM z dnia 4 maja 2005 r.".
KGP postanowieniem z dnia [...] maja 2023 r. nr [...], na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm.) w związku z § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2018 r., poz. 2373 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 7 grudnia 2018r." oraz § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r., odmówił Skarżącemu wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w okresie od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w ww. okresach Skarżący został delegowany do służby w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...] ([...]) kolejno w ramach [...] i [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji. Stwierdził jednocześnie, że na podstawie posiadanej dokumentacji nie można przyjąć, że Skarżący w okresie delegowania do służby w JSPP brał udział w konkretnych działaniach bojowych Policji, które mogą zostać uznane za realizowanie zadań polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Z żadnej bowiem dostępnej dokumentacji nie wynika, aby Skarżący wykonywał czynności w warunkach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r.
Pismem z dnia [...] 2023 r. L. P. złożył do KGP wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy domagając się wydania zaświadczenia, że od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do [...] września 2019 r. pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, że zgodnie z § 3 ust. 1 uchwały Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2008 r. nr 255/2008 w sprawie utworzenia kontyngentu policyjnego wydzielonego do udziału w Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...], [...] [...], celem kontyngentu było m.in. realizowanie innych specjalnych funkcji policyjnych. Nie można zatem zgodzić ze stanowiskiem organu, że uchwała ta nie wprowadza w stosunku do JSPP w [...] wymogu posiadania zdolności do prowadzenia działań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Gdyby taki wymóg nie istniał, Skarżący nie zostałby wysłany do [...] jako przedstawiciel jednostki zajmującej się właśnie działaniami polegającymi na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Nie sposób zrozumieć dlaczego organ umniejszył pełnioną służbę w trakcie misji w [...] wskazując, że prowadzenie działań związanych z zachowaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego może mieć na celu zapewnienie prawidłowej realizacji przedsięwzięć związanych z ochroną antyterrorystyczną osób i obiektów, ale jedynie w charakterze wspomagającym realizowane czynności, a nie jako działania polegające na fizycznym zwalczaniu terroryzmu.
Zdaniem Skarżącego sytuacja faktyczna panująca w okresie pełnienia służby w [...] w sposób oczywisty wymagała pełnienia zadań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu, a sama misja nie miała charakteru reprezentacyjno-szkoleniowego. Brak zamieszczenia w dokumentach szczegółowych zadań pełnionych przez Skarżącego w [...] nie może skutkować negatywnymi konsekwencjami w postaci odmowy wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. We wnioskowanym okresie Skarżący był bowiem oddelegowany do JSPP w [...] i pełnił służbę poza granicami państwa będąc na etacie macierzystej jednostki - w tym przypadku Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji "BOA".
Skarżący podniósł, że z zaskarżonego postanowienia nie wynika, na podstawie jakiej treści dokumentów w postaci: dziennika przebiegu służby, rozkazów dziennych, notatek służbowych oraz sprawozdań dotyczących przygotowania i przebiegu [...] i [...] rotacji JSPP, organ podjął rozstrzygnięcie w sprawie. Wskazał, że nie miał możliwości ustosunkowania się do tych dokumentów. Zarzucił również, że organ w żaden sposób nie odniósł się do karty pracy z dnia [...] września 2019 r., z której jednoznacznie wynika, iż pełnił on służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
KGP postanowieniem z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 19 50 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej: "k.p.a.", utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ powołał mające zastosowanie w sprawie przepisy rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1048), dalej: "rozporządzenie RM z dnia 30 maja 2019 r.".
Wskazał również na istotę postępowania zaświadczeniowego wynikającą z art. 218 k.p.a. podkreślając, że zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu. Zatem ocena określonych zdarzeń powinna wynikać z analizy dostępnej dokumentacji. Organy Policji nie są uprawnione do wydawania zaświadczeń o potwierdzeniu faktów, które nie wynikają z prowadzonych przez te organy ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w ich posiadaniu, a jedynie np. z zeznań świadków, czy też danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o wydanie zaświadczenia. Organ nie jest w szczególności uprawniony do potwierdzenia określonych faktów tylko na tej podstawie, że ze względu na charakter i specyfikę komórki organizacyjnej, w której wnioskodawca pełnił służbę, można byłoby założyć, że mógł on wykonywać określonego rodzaju czynności. Niezbędne jest bowiem ustalenie, na podstawie dostępnej dokumentacji, że w rzeczywistości takie czynności były przez wnioskodawcę, w określonym czasie, wykonywane.
Uwzględniając powyższe KGP wskazał, że Skarżący pełnił służbę kandydacką w Policji w okresie od dnia [...] stycznia 2004 r. do dnia [...] stycznia 2005 r. Ponownie został przyjęty do służby w Policji w dniu [...] marca 2006 r. W okresie objętym wnioskiem pełnił służbę w Biurze Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji (Sekcja Bojowa [...], [...], [...] Wydziału Bojowego [...] i [...]) oraz w Centralnym Pododdziale Kontrterrorystycznym Policji "BOA" (Sekcja Bojowa [...] i [...] Wydziału Bojowego [...]). W okresie od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r. Skarżący został delegowany do służby w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...] ([...]), kolejno w ramach [...] i [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji.
Organ podał, że akta osobowe L. P. zawierają m.in. potwierdzenie z dnia [...] 2016 r. zastępcy dowódcy Biura Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji oraz potwierdzenie z dnia [...] czerwca 2022 r. dowódcy Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji "BOA" w których stwierdzono, że odpowiednio w okresie od dnia [...] lutego 2010 r. do dnia [...] lutego 2012 r., od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia [...] stycznia 2016 r. oraz od dnia [...] stycznia 2021 r. do dnia [...] grudnia 2021 r. Skarżącemu przysługuje prawo do podwyższenia emerytury policyjnej.
Potwierdzenia te zostały objęte weryfikacją pod kątem faktycznego wykonywania przez Skarżącego określonych czynności służbowych oraz w celu zbadania, czy i w jaki sposób spełnił on przesłanki wynikające z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. W tym celu pismem z dnia [...] grudnia 2022r. organ zwrócił się do dowódcy Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji "BOA".
KGP wskazał również, że pismem z dnia [...] grudnia 2022 r. wystąpił do dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP o spowodowanie dokonania analizy materiałów potwierdzających, że Skarżący w okresie delegowania do służby w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...] ([...]), tj. od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r. wykonywał czynności w sytuacjach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ww. rozporządzenia.
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] stycznia 2023 r., (uzupełnionym w dniu [...] stycznia 2023 r.) zastępca dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP poinformował o dokonaniu analizy dokumentacji archiwalnej, pozostającej na stanie Głównego Archiwum Policji Biura Bezpieczeństwa Informacji KGP oraz Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP, obejmującej przygotowania i przebieg [...] i [...] rotacji JSPP w [...] (III tomy, sygn. akt 15310, poz. 5), w tym notatek służbowych, sprawozdań i dzienników przebiegu służby.
Kolejnym pismem z dnia [...] maja 2023 r. zastępca dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP poinformował, że zadania realizowane przez funkcjonariuszy JSPP w [...] zlecane są przez kierownictwo Misji [...] w oparciu o mandat określony w art. 2 Wspólnego Działania Rady Unii Europejskiej 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności, [...] [...] (Dz. Urz. UE. L. z 2008, Nr 42, s. 92). Dokument ten nie nakłada na JSPP obowiązku wykonywania działań o charakterze fizycznego zwalczania terroryzmu. Wskazał jednocześnie, że w wyniku ponownego przeglądu dokumentów archiwalnych [...] oraz [...] rotacji JSPP pozostających na stanie Głównego Archiwum Policji Biura Bezpieczeństwa Informacji KGP oraz Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP nie stwierdzono dokumentów potwierdzających udział Skarżącego w działaniach lub też szkoleniach, które mogłyby zostać poddane dalszej ocenie w celu wydania zaświadczenia uzasadniającego podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r.
Zastępca Szefa Misji w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...] ([...]) w informacji z dnia [...] września 2021r. podał, że do chwili obecnej misja [...] w [...] nie nałożyła na Jednostkę Specjalną Polskiej Policji zadań bezpośrednio związanych z fizycznym zwalczaniem terroryzmu. Natomiast w ramach realizacji operacyjnego wsparcia w przypadku użycia JSPP do działań w charakterze drugiego podmiotu bezpieczeństwa, policjanci mogą brać udział w czynnościach z udziałem lokalnej Policji, co winno być zaewidencjonowane i przekazane do zarchiwizowania, za co odpowiada Dowódca każdej rotacji JSPP. Jednocześnie wskazał, że dokumentacja dotycząca [...] i [...] rotacji JSPP została zgromadzona i zarchiwizowana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie aktami normatywnymi Komendanta Głównego Policji.
Pismem z dnia [...] lutego 2023 r. zastępca dowódcy Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji "BOA" poinformował o wyniku przeprowadzonej kwerendy potwierdzając jednocześnie, że Skarżący spełnił warunki do podwyższenia emerytury o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu w okresach: od dnia [...] lutego 2010 r. do dnia [...] lutego 2012 r., od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia [...] grudnia 2018 r. oraz od dnia [...] września 2019 r. do dnia [...] lutego 2023 r.
Uwzględniając powyższe KGP w dniu [...] lutego 2023 r. wydał zaświadczenie potwierdzające, że Skarżący w okresach: od dnia [...] lutego 2010 r. do dnia [...] lutego 2012r., od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia [...] grudnia 2018 r. oraz od dnia [...] września 2019 r. do dnia [...] lutego 2023 r. pełnił służbę bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005r.
Odnosząc się do okresu służby Skarżącego pełnionej w ramach Polskiego Kontyngentu Policyjnego Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...] ([...]) organ wskazał, że jedynym dokumentem określającym zadania dla policjantów JSPP w [...] była uchwała Rady Ministrów nr 255/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie utworzenia kontyngentu policyjnego wydzielonego do udziału w Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...], [...] [...].
Powołując się na § 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 - 4 ww. uchwały organ stwierdził, że dokument ten nie wprowadza w stosunku do JSPP w [...] wymogu posiadania zdolności do prowadzenia działań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Zaznaczył, że zdolności, które powinna posiadać Jednostka Specjalna Policji w [...] są skorelowane z zadaniami realizowanymi przez taką jednostkę. Skoro więc nie istniał wymóg posiadania zdolności do prowadzenia działań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu to trudno przyjąć, że policjanci JSPP w [...] realizowali takie działania. Wprawdzie prowadzenie na przykład działań związanych z zachowaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego może mieć na celu zapewnienie prawidłowej realizacji szeroko rozumianych przedsięwzięć związanych z ochroną antyterrorystyczną osób i obiektów, jednak w takim przypadku można mówić jedynie o wspomagającym charakterze realizowanych czynności, a nie o działaniach bojowych polegających na zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Występuje bowiem oczywista różnica pomiędzy nawet bardzo wyspecjalizowanymi działaniami prewencyjnymi czy ochronnymi Policji, a określonym przez ustawodawcę fizycznym zwalczaniem terroryzmu i udziałem w działaniach bojowych.
W związku z powyższym, zdaniem KGP, nie można stwierdzić, że Skarżący, w okresie delegowania do służby w JSPP Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...] ([...]), brał udział w konkretnych działaniach bojowych Policji, które mogą zostać uznane za realizowanie zadań polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu, albowiem z żadnej dostępnej dokumentacji, będącej obecnie w posiadaniu organu, nie wynika, aby wykonywał on czynności w warunkach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r.
W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że Skarżący w okresie od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r. pełnił służbę w warunkach uprawniających do podwyższenia emerytury.
Organ podkreślił, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń ma na celu dokonanie potwierdzenia istniejących już faktów, czy stanu prawnego. Nie jest dopuszczalne dokonywanie, w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń, jakichkolwiek ustaleń faktycznych i ocen prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Niedopuszczalne jest również ustalenie określonych faktów i konsekwencji z nich wynikających, jak chciałby tego Skarżący, na podstawie dostarczonego dokumentu - karty pracy. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 grudnia 2018 r., środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy m.in. Policji. Skoro w treści dostępnej organowi dokumentacji nie zostały zawarte informacje o udziale Skarżącego w określonym zdarzeniu Skarżącego, jako uczestnictwie w czynności służbowej szczególnie zagrażającej życiu i zdrowiu, to organ nie jest uprawniony do dowiedzenia przyczyn takiego stanu rzeczy. W sprawie niniejszej organ wyczerpał możliwości dowodowe w zakresie ustalenia dokumentów pozwalających na wydanie żądanego zaświadczenia na podstawie art. 218 § 2 k.p.a., a w konsekwencji rozstrzygnął sprawę jak w sentencji.
Pismem z dnia 14 sierpnia 2023 r. L. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie KGP z dnia [...] lipca 2023 r. zarzucając naruszenie:
1) art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2023 r., poz. 1280 ze zm.), dalej: "ustawa z dnia 18 lutego 1994 r." w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. w związku z art. 218 § 1 i 2 w związku z art. 7 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że Skarżący nie pełnił służby w warunkach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ww. rozporządzenia od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r., co w konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwego postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez Skarżącego służby w warunkach i okresach wskazanych powyżej,
2) art. 218 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. w związku z art. 7a § 1 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci karty pracy Skarżącego z dnia [...] września 2019 r., która potwierdza spełnienie przez Skarżącego przesłanek pełnienia służby w warunkach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. w okresie wskazanym przez Skarżącego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwego postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby we wskazanym wyżej okresie w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł o:
- uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia KGP z dnia [...] maja 2023 r.,
- zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu Skarżący podniósł w szczególności, że delegowanie go do pełnienia służby w ramach misji w [...] w okresach: [...] lutego 2012 r. - [...] listopada 2012 r. oraz [...] grudnia 2018 r. - [...] września 2019 r., odbywało się w ramach pełnionej przez niego służby w Biurze Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji oraz w Centralnym Pododdziale Kontrterrorystycznym Policji "BOA". W ww. okresach Skarżący nie został zwolniony ze służby w ww. jednostkach Policji, lecz został jedynie w ich ramach delegowany do pełnienia służby w [...]. Innymi słowy, okres delegowania na misję w [...] nie doprowadził do zwolnienia Skarżącego ze służby w ww. jednostkach kontrterrorystycznych. Przepisy art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. nie przewidują natomiast wyłączenia okresów oddelegowania, uczestniczenia w kursach i szkoleniach, czy zwolnień lekarskich z okresów służby objętych ww. regulacjami (wyrok Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydział [...] z dnia [...] maja 2019 r. sygn. akt [...]).
Wydając zaskarżone postanowienie organ stwierdził, że katalog zadań dla JSPP w [...] nie przewiduje fizycznego zwalczania terroryzmu, jak również tematyka szkoleń nie obejmowała przygotowania do działań fizycznego zwalczania terroryzmu. Organ pominął jednak dokument karty pracy Skarżącego z dnia [...] września 2019 r., z którego jednoznacznie wynika, że podczas misji w [...] podejmował on działania antyterrorystyczne związane z fizycznym zwalczaniem terroryzmu oraz brał udział w szkoleniach dotyczących działań antyterrorystycznych związanych z fizycznym zwalczaniem terroryzmu, co zostało potwierdzone przez dowódcę JSPP w [...] [...] A. K..
Skarżący podkreślił, że misja w [...] w pierwszej kolejności polegała na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Za niezrozumiałą należy zatem uznać argumentację organu, zgodnie z którą nie istniał wymóg posiadania zdolności do prowadzenia działań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Gdyby taki wymóg rzeczywiście nie istniał, Skarżący nie zostałby wysłany do [...] jako przedstawiciel jednostki zajmującej się działaniami polegającymi na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Ponadto sytuacja faktyczna panująca w okresie pełnienia służby w [...] w sposób oczywisty wymagała pełnienia zadań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu, a sama misja nie miała charakteru reprezentacyjno-szkoleniowego. Brak w powoływanej przez organ dokumentacji szczegółowych zadań pełnionych przez Skarżącego w [...] nie może skutkować negatywnymi konsekwencjami w postaci odmowy wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach, o których mowa w§ 2 ust. i pkt 2 lit. b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowaniem, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym Sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie KGP z dnia [...] maja 2023 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez L. P. służby - w okresie od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r. - w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej - nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o nie. Stosownie do art. 217 § 2 k.p.a., zaświadczenie wydaje się jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni (art. 217 § 3 k.p.a.). Ustawodawca wskazał jednocześnie w art. 218 § 1 k.p.a., że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Stosownie natomiast do art. 218 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 k.p.a.).
Zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego. Zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Tym samym nie jest dopuszczalne dokonywanie, w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń, jakichkolwiek ustaleń faktycznych i prawnych niewynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 1778/11, publ. LEX nr 1311429). Postępowanie, o jakim mowa w art. 218 § 2 k.p.a., spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia, a jego przedmiotem są okoliczności wynikające z istniejących ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienie, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów oraz stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się zainteresowany, a także ustalenia jakiego rodzaju ewidencje lub rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ewentualnych ich dysponentów (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 1518/12, publ. LEX nr 1452122).
Stosownie do treści art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...), emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze nurków i płetwonurków oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu.
Przyznając funkcjonariuszom w ww. przepisie ustawy uprawnienie do podwyższenia emerytury, ustawodawca zawarł w art. 15 ust. 6 ww. ustawy delegację do wydania rozporządzenia określającego szczegółowe warunki podwyższania emerytury, o których mowa w ust. 2 i 3. Na podstawie tej delegacji zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji (...).
Przepis § 2 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, w brzmieniu od dnia 17 maja 2005r. do dnia 14 listopada 2012 r., stanowił, że emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej.
W okresie od dnia 15 listopada 2012 r. do dnia 6 czerwca 2019 r. (zmiana wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 października 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej - Dz. U. poz. 1205), przepis § 2 pkt 2 rozporządzenia obowiązywał w brzmieniu: emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Natomiast od dnia 7 czerwca 2019 r. (zmiana wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 maja 2019 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej - Dz. U. poz. 1048), § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005r., uzyskał brzmienie: emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez Centralny Pododdział Kontrterrorystyczny Policji "BOA" lub samodzielny pododdział kontrterrorystyczny Policji, jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, albo nabył uprawnienia i kwalifikacje minera-pirotechnika, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Powyższym rozporządzeniem zmieniającym z dnia 30 maja 2019 r., do rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. został dodany § 2 ust. 2, z którego wynika, że przepis § 2 ust. 1 pkt 2 zmienionego rozporządzenia stosuje się również do policjantów, którzy przed dniem 5 kwietnia 2019 r. pełnili służbę w jednostkach i komórkach antyterrorystycznych Policji.
Mając powyższe na względzie należy zauważyć, że obecne brzmienie § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. jest tożsame z poprzednim w tym znaczeniu, iż w istocie przepis ten obligował i nadal obliguje do spełnienia tych samych kryteriów, które uprawniają do przyznania świadczenia emerytalnego w zwiększonej wysokości. Istotą tego przepisu jest bowiem możliwość podwyższenia emerytury policyjnej o 2% podstawy wymiaru, jeżeli funkcjonariusz pełnił służbę w zwalczaniu fizycznym terroryzmu oraz spełnia łącznie warunki określone w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ww. rozporządzenia.
W ocenie Sądu KGP prawidłowo stwierdził, że Skarżący w okresach od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r. nie spełnił przesłanek, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ww. rozporządzenia warunkujących podwyższenie emerytury policyjnej.
W ww. okresach Skarżący został delegowany do służby w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...] ([...]), kolejno w ramach [...] i [...] rotacji Jednostki Specjalnej Polskiej Policji.
Zadania policjantów JSPP w [...] określała uchwała Rady Ministrów nr 255/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie utworzenia kontyngentu policyjnego wydzielonego do udziału w Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...], [...] [...]. Przepis § 3 ust. 1 ww. uchwały stanowił, że celem kontyngentu jest wspomaganie organów odpowiedzialnych za zapewnienie przestrzegania prawa, bezpieczeństwa i porządku publicznego w [...] oraz rozwijanie i wzmacnianie wieloetnicznych służb policyjnych. Powyższy cel należy realizować poprzez: niedopuszczenie do zakłóceń porządku publicznego, w tym kontrolę nad tłumem i zabezpieczanie imprez sportowych lub kulturalnych; ochronę obiektów użyteczności publicznej, przejść granicznych oraz sprzętu należącego do [...] [...]; realizację konwojów zleconych przez władze misji oraz wykonywanie innych specjalnych funkcji policyjnych; monitorowanie przestrzegania prawa przez organy, instytucje i władze [...] oraz doradzanie lokalnym służbom policyjnym, przy zachowaniu funkcji wykonawczych (§ 3 ust. 2 pkt 1-4).
Uwzględniając powyższe podzielić należy stanowisko organu, iż ww. uchwała, wśród zakładanych celów kontyngentu, nie przewidywała prowadzenia działań bojowych ukierunkowanych na fizyczne zwalczanie terroryzmu. Nie wprowadzała również w stosunku do JSPP w [...] wymogu posiadania zdolności do prowadzenia działań bojowych polegających na fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że policjanci JSPP w [...] realizowali takie działania. I jakkolwiek przyznać należy, że prowadzenie działań związanych z zachowaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego może mieć na celu zapewnienie prawidłowej realizacji szeroko rozumianych przedsięwzięć związanych z ochroną antyterrorystyczną osób i obiektów, to jednak czynności te należy ocenić jako mające charakter wspomagający, a nie stricte bojowy. Trafny jest zatem pogląd organu, zgodnie z którym należy rozróżnić nawet bardzo wyspecjalizowane działania prewencyjne czy ochronne Policji, od fizycznego zwalczania terroryzmu i udziału w działaniach bojowych.
Podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie organ w sposób przekonujący wyjaśnił powody odmowy uwzględnienia wniosku Skarżącego o wydanie zaświadczenia żądanej treści obejmującego ww. okresy delegowania do służby w JSPP w [...]. Organ odwołał się do postanowień ww. uchwały, a ponadto przeprowadził niezbędne postępowanie wyjaśniające, którego wyniki zostały odzwierciedlone w aktach postępowania.
Mianowicie organ uzyskał stanowisko zastępcy dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP (pisma z dnia [...] i [...] stycznia 2023 r. oraz z dnia [...] maja 2023 r.), zgodnie z którym analiza dokumentów archiwalnych [...] oraz [...] rotacji JSPP pozostających na stanie Głównego Archiwum Policji Biura Bezpieczeństwa Informacji KGP oraz Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP nie potwierdziła udziału Skarżącego w działaniach bądź szkoleniach, które mogłyby zostać poddane dalszej ocenie w celu wydania zaświadczenia uzasadniającego podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r.
Powyższe stanowisko koresponduje z informacją uzyskaną przez KGP w piśmie zastępcy dowódcy Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji "BOA" z dnia [...] lutego 2023 r. Organ ten powołując się na przeprowadzoną kwerendę nie potwierdził, aby Skarżący spełnił warunki do podwyższenia emerytury o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby polegającej na fizycznym zwalczaniu terroryzmu w okresach od dnia [...] lutego 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] września 2019 r.
KGP powołał się również na informację przekazaną przez zastępcę dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP (pismo z dnia [...] maja 2023 r.), iż zadania funkcjonariuszy JSPP w [...] zlecane są przez kierownictwo Misji [...] w oparciu o mandat określony w art. 2 Wspólnego Działania Rady Unii Europejskiej 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności, [...] [...] (Dz. Urz. UE. L. z 2008, Nr 42, s. 92). Z dokumentu tego nie wynika natomiast, aby JSPP miała wykonywać działania polegające na fizycznym zwalczaniu terroryzmu.
KGP oparł się również o informację z dnia [...] września 2021 r. przekazaną przez Zastępcę Szefa Misji w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji UE w zakresie praworządności w [...] ([...]), w której podano, że na JSPP nie nałożono zadań bezpośrednio związanych z fizycznym zwalczaniem terroryzmu. Wskazano jednocześnie, że w ramach realizacji operacyjnego wsparcia w przypadku użycia JSPP do działań w charakterze drugiego podmiotu bezpieczeństwa, policjanci mogą brać udział w czynnościach z udziałem lokalnej Policji, co winno być zaewidencjonowane i przekazane do zarchiwizowania. Za te czynności odpowiada Dowódca każdej rotacji JSPP. W informacji tej podano również, że dokumentacja dotycząca [...] i [...] rotacji JSPP została zgromadzona i zarchiwizowana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie aktami normatywnymi KGP.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że ustalenia poczynione przez organ nie dają podstaw do uznania, że Skarżący w okresie oddelegowania do JSPP w [...] pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. Zadaniem Polskiego Kontyngentu Policyjnego Misji UE, jak wynika z ww. uchwały RM z dnia 2 grudnia 2008 r., było "wspomaganie" organów odpowiedzialnych za zapewnienie przestrzegania prawa, bezpieczeństwa i porządku publicznego w [...]. Jednocześnie brak jest dokumentów, z których wynikałoby, iż JSPP w okresach objętych wnioskiem Skarżącego wykonywała zadania inne, aniżeli określone w ww. uchwale. Organ nie miał zatem przesłanek do tego, aby wniosek Skarżącego uwzględnić i wydać zaświadczenie zgodnie z jego żądaniem. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ww. rozporządzenia oraz powołanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Nieuzasadnione są również pozostałe zarzuty skargi. Sąd nie podziela stanowiska Skarżącego, iż sam fakt, że został on delegowany do służby w JSPP w [...] będąc funkcjonariuszem Biura Operacji Antyterrorystycznych KGP oraz Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji BOA KGP, winien skutkować uznaniem, że w spornym okresie pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. Istotne jest bowiem to, czy Skarżący w ww. okresie rzeczywiście pełnił służbę polegającą na fizycznym zwalczaniu terroryzmu w sposób określony w ww. przepisach. Z dokumentów zgromadzonych przez organ w toku postępowania oraz informacji uzyskanych przez właściwe podmioty, takiej konkluzji nie można wyprowadzić.
Powyższej oceny nie może zmienić załączona do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (stanowiąca część akt osobowych) "Karta pracy" wystawiona przez dowódcę JSSP w [...]. Wyszczególnione w tymże dokumencie działania realizowane były w ramach "Grupy Wsparcia Taktycznego" co potwierdza wspomagający, a nie stricte bojowy charakter wymienionych czynności (zgodnie z uchwałą RM z dnia 2 grudnia 2008 r.). Jak już natomiast wyżej wskazano, należy rozróżnić nawet bardzo wyspecjalizowane działania prewencyjne czy ochronne Policji, od fizycznego zwalczania terroryzmu i udziału w działaniach bojowych. Organ zatem prawidłowo ocenił ww. dokument na tle pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności powołanego wyżej stanowiska zastępcy dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP, zgodnie z którym kwerenda dokumentów archiwalnych JSPP pozostających na stanie Głównego Archiwum Policji oraz BMWP KGP nie potwierdziła udziału Skarżącego w działaniach bądź szkoleniach, które mogłyby zostać poddane dalszej ocenie w celu wydania zaświadczenia żądanej treści. Prawidłowo zatem KGP uznał, że w sprawie nie została spełniona przesłanka z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005 r. Nie można bowiem przyjąć, że pełniąc służbę w JSSP w [...] Skarżący brał udział w działaniach bojowych Policji lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji. Jak już wyżej wskazano, zadania policjantów JSPP w [...] określała uchwała Rady Ministrów nr 255/2008 z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie utworzenia kontyngentu policyjnego wydzielonego do udziału w Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...]. Uchwała ta nie przewidywała zadań ukierunkowanych na fizyczne zwalczanie terroryzmu, w tym udziału w działaniach bojowych bądź procesie szkolenia przygotowującym do takich działań.
Bez istotnego znaczenia dla powyższej oceny pozostaje pogląd wyrażony w powołanym w skardze wyroku Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydział [...] z dnia [...] maja 2019 r., sygn. akt [...]. Wyrok ten zapadł w sprawie indywidualnej i nie ma zastosowania do sprawy będącej przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Ponadto wyrok ten zapadł w odmiennym stanie faktycznym sprawy i dotyczył funkcjonariusza pełniącego służbę w komórce antyterrorystycznej, przebywającego jednocześnie na zwolnieniu lekarskim, nie zaś funkcjonariusza pełniącego określone zadania, które nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym § 2 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia RM z dnia 4 maja 2005r.
Konkludując Sąd stwierdza, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak jest przesłanek do podważenia stanowiska organu. Stanowisko to jest wynikiem przeprowadzenia wyczerpującej kwerendy i analizy dostępnych materiałów. Wyniki tej analizy doprowadziły organ do trafnego wniosku, że brak jest danych mogących stanowić podstawę wydania wnioskowanego zaświadczenia. Zatem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, zaś argumenty i wnioski skargi nie zasługują na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.