II SA/Wa 1779/24

II SA/Wa 1779/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-01-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący sprawozdawca/
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. art. 24 par. 3, 42-44
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchyla zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Minister Obrony Narodowej (MON) postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2024 r., działając na podstawie art. 134 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 775; dalej "Kpa.") w zw. z pkt 2 lit. b upoważnienia Ministra Obrony Narodowej nr [...]
z [...] sierpnia 2024 r., w związku z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w wyroku z dnia 14 marca 2024 r. o sygn. II SA/Wa 633/23, po zapoznaniu się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy płk. rez. P.M. (skarżący) przysługującym od decyzji MON z [...] listopada 2022 r. nr [...], stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że MON decyzją
z [...] listopada 2022 r. nr [...], zwaną dalej "decyzją" zwolnił skarżącego z dniem
[...] listopada 2022 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do pasywnej rezerwy wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe w czasie pozostawania w rezerwie kadrowej.
Powołaną decyzję wysłano za pośrednictwem operatora pocztowego
(za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, nr przesyłki [...])
i wskutek niemożności jej doręczenia skarżącemu w dniu 14 listopada 2022 r., złożono ją na okres 14 dni w placówce pocztowej operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1 Kpa.). W myśl § 4 art. 44 Kpa. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
W wyznaczonym terminie, który upływał 28 listopada 2022 r., rzeczona decyzja nie została odebrana od operatora pocztowego, dlatego też z tym dniem zaistniał skutek tzw. "fikcji doręczenia". Decyzję odebrano od operatora pocztowego
29 listopada 2022 r., tj. jeden dzień po upływie 14-dniowego terminu.
Zgodnie z zamieszczonym w decyzji pouczeniem stronie przysługiwało,
w terminie czternastu dni od daty jej doręczenia, prawo zwrócenia się do MON
z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin ten upłynął 12 grudnia 2022 r.
W dniu 13 grudnia 2022 r., z jednodniowym uchybieniem terminu, skarżący złożył, za pośrednictwem operatora pocztowego, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z [...] listopada 2022 r. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
W konsekwencji, MON postanowieniem z [...] stycznia 2023 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ pouczył o przysługującym stronie prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem MON,
w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia.
Zachowując ustawowy termin, 2 marca 2023 r. skarżący złożył
za pośrednictwem platformy ePUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie MON z [...] stycznia
2023 r. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd wyrokiem z dnia 14 marca 2024 r. o sygn. II SA/Wa 633/23 uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, że postanowienie organu
o niedopuszczalności wniesienia środka odwoławczego było przedwczesne, ponieważ w stanie faktycznym niniejszej sprawy brak było możliwości ustalenia, że zostały spełnione przesłanki z art. 44 § 2 i 3 Kpa. Wobec powyższego, skuteczność doręczenia przesyłki w trybie art. 44 Kpa. nie miała oparcia w aktach sprawy. Idąc dalej, nie wyjaśniono kwestii prawidłowości doręczenia zastępczego.
Jak podał w uzasadnieniu powołanego na wstępie postanowienia MON,
w związku z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w wyroku z dnia 14 marca 2024 r., w celu usunięcia powstałych wątpliwości, organ administracji rozpoznając ponownie sprawę, "(...) powinien zwrócić się do skarżącego o przedstawienie koperty zawierającej przedmiotową decyzję Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2022 r. Analiza adnotacji uczynionych przez doręczyciela na kopercie pozwoli ustalić w jakich datach dokonano awiza. Ta informacja wraz z adnotacjami na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję pozwoli stwierdzić, czy zostały zachowane wymogi z art. 44 k.p.a. Natomiast jeżeli uzyskanie tej koperty nie będzie możliwe, organ powinien oprzeć się na ustaleniach postępowania reklamacyjnego Poczty Polskiej. W przeciwieństwie do wydruku śledzenia przesyłek, odpowiedź reklamacyjna ma walor dokumentu urzędowego, a co się z tym wiąże wymaganą moc dowodową".
Odnosząc się do wytycznych Sądu, MON 26 kwietnia 2024 r. skierował pisma do: skarżącego o udostępnienie przedmiotowej koperty oraz [...] S.A.
w celu wyjaśnienia skuteczności doręczenia decyzji z [...] listopada 2022 r. skierowanej listem poleconym (nr przesyłki [...]) za pośrednictwem operatora pocztowego na adres radcy prawnego (ówczesnego pełnomocnika skarżącego).
Pismem z 15 maja 2024 r. (data stempla pocztowego) Biuro Wsparcia Klientów Regionalny Dział Obsługi Klientów w Warszawie [...] S.A., znak: [...] odpowiedziało na złożoną reklamację.
Pismem z 27 maja 2024 r. skarżący poinformował organ, że nie dysponuje kopertą zawierającą decyzję, ale wyraża zgodę na jej udostępnienie, przez pełnomocnika, do którego skierowano decyzję MON z [...] listopada 2022 r.
Z uwagi na powyższe, pismem z 31 lipca 2024 r., zwrócono się z prośbą
do radcy prawnego o udostępnienie organowi oryginału koperty lub jej kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem, w której była doręczona przedmiotowa decyzja MON (pismo doręczono 9 sierpnia 2024 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Ponadto, organ zwrócił się z prośbą o udostępnienie odpowiedzi w sprawie złożonej [...] lutego 2023 r. do [...] S.A., Urząd Pocztowy [...] reklamacji przesyłki o nr [...].
Do dnia wydania postanowienia, MON nie otrzymał odpowiedzi od radcy prawnego
na wyżej wymienione wystąpienie.
Z tych względów, wykonując zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podjęto rozstrzygnięcie w oparciu o wyjaśnienia poczynione przez [...] S.A. (pismo z 15 maja 2024 r.). Wspomnianym pismem poinformowano, że w oparciu o zapisy zawarte w systemie informatycznym - przesyłka o nr [...] była adresowana do Pana S.P., [...] i została skierowana
do doręczenia 14 listopada 2022 r., a następnie z powodu nieobecności adresata awizowana i złożona do odbioru w Urzędzie Pocztowym [...]. Listonosz wyjaśnił, że 14 listopada 2022 r. druk awizacji pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórnego zawiadomienia dokonano 22 listopada 2022 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie odbioru, 29 listopada 2022 r. przesyłka została zarejestrowana w systemie jako zwrot do nadawcy. Tego samego dnia - 29 listopada 2022 r. pracownik Urzędu Pocztowego [...] zmienił w systemie status przesyłki na "awizowana". W związku z powyższym w systemie informatycznym umieszczone są zdarzenia o trzykrotnym awizowaniu przedmiotowej przesyłki. Ponadto [...] poinformowała, że odbiór powołanej przesyłki pokwitował 29 listopada 2022 r. skarżący (pełnomocnik pocztowy adresata przesyłki), co wynika z zapisów w systemie informatycznym. W toku badania sprawy potwierdzono, że adresat przesyłki posiada złożone pełnomocnictwo pocztowe o nr [...].
W tym stanie sprawy, w oparciu o wyjaśnienia [...] S.A., MON stwierdził, że zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 44 Kpa., w tym zostały dokonane następujące czynności przewidziane tym przepisem, tj. 14 listopada 2022 r. listonosz pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata zawiadomienie
o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, w przypadku niepodjęcia w powyższym terminie przesyłki - pozostawienie powtórnego zawiadomienia nastąpiło 22 listopada 2022 r. o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu awizowania.
W konkluzji stwierdzono, że zgodnie z art. 134 Kpa., organ odwoławczy jest zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania
(tut. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) w drodze postanowienia.
Skargę na powołane na wstępie postanowienie MON wywiódł
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
- niewykonanie oraz niezastosowanie się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 14 marca 2024 r. o sygn. II SA/WA 633/23,
- błędne ustalenia faktyczne w sprawie, tj. przyjęcie, że miała miejsce niemożność doręczenia przesyłki w dniu 14 listopada 2022 r., gdy udowodniono, że żadna próba doręczenia nie miała miejsca, podobnie jak wykazanie, że druga i trzecia awizacja umieszczona w systemie poświadczała nieprawdę, co powinno skutkować ustaleniem przez organ, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 44 § 2 i 3 Kpa. i nie doszło do skutecznego doręczenia decyzji,
- błędną interpretację przez organ wystąpienia [...] (pismo z 15 maja 2024 r.), które wyraźnie wskazuje, iż:
- działanie przedstawicieli [...] w przedmiotowej sprawie było nieprawidłowe oraz
- uchylenie się od rzeczowej odpowiedzi jak możliwe były rzekome godziny doręczeń, dlaczego awizacje były trzy oraz dlaczego wydano przesyłkę skarżącemu, skoro miał upłynąć termin na jej wydanie przez [...],
- naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7 Kpa. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes obywatela, art. 77 § 1 Kpa. przez zaniechanie obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego,
- brak odniesienia się do wniosków i dodatkowych dowodów składanych
w sprawie przez skarżącego,
- naruszenie przez MON art. 24 § 3 Kpa., brak prawidłowego rozstrzygnięcia
w zakresie formalnym i merytorycznym w przedmiocie wyłączenia funkcjonariuszy Departamentu Kadr MON.
Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął argumentacją sformułowaną na rzecz postawionych w niej zarzutów.
Stwierdził w szczególności, że wbrew twierdzeniom organu, wystąpienie [...] z 15 maja 2024 r. nie było rozpatrywane w trybie reklamacyjnym, ale zostało przyjęte do postępowania przewidzianego dla trybu rozpatrywania skarg i wniosków. Wyjaśnił, że pismem z 31 lipca 2023 r. został poinformowany przez organ, że
ze względu na "złożony charakter sprawy" sprawa nie zostanie załatwiona w terminie. Zdaniem skarżącego z treści powołanego pisma wynikało, że jako "sprawę" organ rozumie kwestię odnalezienia koperty, która jak wszystko wskazuje została już zniszczona/zagubiona przez operatora pocztowego po zakończeniu postępowania reklamacyjnego.
Skarżący podniósł, że zarówno na adres domowy, jak i adres pełnomocnika nie doręczono żadnej przesyłki listowej zawierającej decyzję MON. Nie było też awizacji przesyłki na powyższe adresy. W trakcie wizyty w urzędzie pocztowym po podaniu danych nadawcy i adresata, przesyłka się jednak "znalazła" i została wydana. Pracownik nie był w stanie logicznie wyjaśnić okoliczności braku awizacji przesyłek przez listonosza. Przesyłkę wydano skarżącemu – nie zwrócono jej do nadawcy wbrew prawu pocztowemu.
Jak podkreślił skarżący, zgodnie z wyrokiem Sądu z dnia 14 marca 2024 r.
o sygn. II SA/Wa 633/23, "uchybienie któremukolwiek z elementów procedur doręczenia zastępczego powoduje, że organ korzystając z niego, nie może powołać się na domniemanie doręczenia [...] W razie niedopełnienie jednej z tych czynności przez operatora pocztowego niemożliwe jest stwierdzenie, że decyzja została doręczona prawidłowo". Sama [...] przyznaje wprost, że były 3 nie 2 awizacje i brak adnotacji w przedmiocie doręczenia na potwierdzeniu odbioru. Mając na uwadze powołany wyrok Sądu należy przyjąć, że decyzji kadrowej nie doręczono prawidłowo.
W odpowiedzi na skargę MON wniósł o jej oddalenie.
Skarżący w piśmie z 16 stycznia 2025 r. (złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP) przedstawił stanowisko w sprawie i stwierdził w szczególności, że organ nie przesłał do Sądu kompletnych akt postępowania administracyjnego, usuwając z nich wszystkie dokumenty wskazujące na jego bezprawne działania. Wniósł
o dopuszczenie określonych w danym piśmie dowodów i przesłuchanie w charakterze świadka ówczesnego Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] oraz Ministra Obrony Narodowej. Podtrzymał wniosek o przekazanie rozpatrzenia sprawy na rozprawie. Wniósł o wezwanie na posiedzenie niejawne w celu złożenia wyjaśnień i oświadczeń. Z kolei do pism procesowych z 20 stycznia 2025 r. (złożonych drogą ePUAP), dołączył dokumentację dotyczącą przesyłki
(nr [...]) zawierającej decyzję z [...] listopada 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a.").
Stosownie do art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Jak wskazał Sąd w powołanym wyroku z dnia 14 marca 2024 r., MON powinien zwrócić się
do skarżącego o przedstawienie koperty zawierającą przedmiotową decyzję. Analiza adnotacji uczynionych przez doręczyciela na kopercie pozwoli ustalić w jakich datach dokonano awiza. Informacja ta wraz z adnotacjami na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję pozwoli stwierdzić, czy zostały zachowane wymogi
z art. 44 Kpa. Jeżeli natomiast uzyskanie tej koperty nie będzie możliwe, MON powinien oprzeć się na ustaleniach postępowania reklamacyjnego [...]. Wskazano, że w przeciwieństwie do wydruku śledzenia przesyłek, odpowiedź reklamacyjna ma walor dokumentu urzędowego, a co się z tym wiąże wymaganą moc dowodową.
Skarga na postanowienie MON z [...] sierpnia 2024 r. stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zasługuje
na uwzględnienie.
Wykonując wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarte w wyroku z dnia 14 marca 2023 r. o sygn. II SA/Wa 633/23, MON skierował do skarżącego pismo o udostępnienie koperty zawierającej decyzję oraz zapytanie
do [...] S.A. w celu wyjaśnienia skuteczności doręczenia decyzji skierowanej listem poleconym o nr [...] za pośrednictwem operatora pocztowego na adres ówczesnego pełnomocnika skarżącego. Skarżący wyjaśnił, że nie posiada powołanej koperty, zaś jego pełnomocnik, do którego wystąpiono o jej nadesłanie, nie udzielił żadnej odpowiedzi.
Jak wynika z kolei z pisma [...] S.A. z 15 maja 2024 r., wydanego
w trybie rozpatrywania skarg i wniosków, listonosz 14 listopada 2022 r. druk awizacji pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórnego zawiadomienia dokonano 22 listopada 2022 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie przewidzianym na jej odbiór, 29 listopada 2022 r. przesyłka została zarejestrowana w systemie jako zwrot do nadawcy, jednakże tego samego dnia pracownik Urzędu Pocztowego Kraków 1 zmienił w systemie status przesyłki na "awizowana". W związku z powyższym w systemie informatycznym umieszczone są zdarzenia o trzykrotnym awizowaniu przedmiotowej przesyłki. Poinformowano ponadto, że odbiór powołanej przesyłki pokwitował 29 listopada 2022 r. skarżący (pełnomocnik pocztowy adresata przesyłki), co wynika z zapisów w systemie informatycznym.
Wprawdzie MON podjął kroki zmierzające do ustalenia daty, w której odebrano decyzję, wystąpił bowiem o kopertę ją zawierającą, która pozwoliłaby na ocenę dokonanych nań adnotacji poczynionych przez doręczyciela i ustalenie w jakich datach dokonano awizowania i czy zachowano wymogi z art. 44 Kpa. Uzyskał również odpowiedź z [...] S.A. w sprawie okoliczności przeprowadzonej awizacji korespondencji zawierającej decyzję, niemniej pozyskane materiały i oświadczenia nie dały podstaw do przyjęcia, że decyzję skutecznie doręczono adresatowi. Wskazywanego przez MON powtórnego zawiadomienia z 22 listopada 2022 r. nie udokumentowano, podobnie, jak okoliczności pozostawienia druku awizacji w dniu 14 listopada 2022 r. Odpowiedź operatora pocztowego zawarta w piśmie z 15 maja
2024 r., wydanym poza trybem reklamacyjnym, nie stanowi zaś potwierdzenia działań operatora w zakresie doręczenia danej korespondencji. W konsekwencji brak było podstaw do uznania "fikcji doręczenia" decyzji z dniem 28 listopada 2022 r. i określenia upływu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na dzień 12 grudnia 2022 r.
Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 Kpa. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 Kpa. operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru
w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia,
w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 Kpa.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie
o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 Kpa.). Doręczenie uważa się za dokonane
z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się
w aktach sprawy (art. 44 § 4 Kpa.).
Ustaleń w zakresie prawidłowości doręczenia przesyłki w trybie danego przepisu dokonuje się na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru lub adnotacji
na kopercie, którą zwrócono do nadawcy.
Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie pokwitowanie ma szczególną moc dowodową, stwarza bowiem domniemanie doręczenia i jest niezbędne dla oceny daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonywania określonych czynności (vide R. Hauser, M. Wierzbowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2015 r., str. 268 i nast.), a wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego
i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone (tak: wyrok NSA o sygn. II GSK 132/21, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query -
w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"). Jako dokumenty urzędowe korzystają one z domniemania prawdziwości i zgodności
z prawdą tego, co zostało w nich stwierdzone.
W rozpatrywanej sprawie MON nie dysponował kopertą zawierającą decyzję, pomimo podjętej próby jej uzyskania zarówno od skarżącego jak i jego pełnomocnika, przesyłkę wydano bowiem skarżącemu. Posiadał zwrotne potwierdzenie odbioru rzeczonej korespondencji, z którego jednakże nie wynika, w jakich datach była ona awizowana. W dokumencie tym wskazano jedynie, że awizo pozostawiono w skrzynce do doręczeń adresata oraz że przesyłkę wydano 29 listopada 2022 r. skarżącemu, jako pełnomocnikowi do doręczeń.
W ocenie Sądu MON nie dysponował wystarczającymi dowodami żeby ustalić w tych okolicznościach, że decyzję doręczono w trybie art. 44 Kpa. w dniu 28 listopada 2022 r. Wprawdzie w piśmie [...] S.A. z 15 maja 2024 r. wymieniono daty awizacji, przy czym informacje w nim zawarte nie mają potwierdzenia w dokumentacji towarzyszącej faktycznemu przebiegowi doręczenia decyzji. Brakuje bowiem zarówno koperty, jak i samego dokumentu "awizo". Nie można wobec tego przyjąć, że dane pismo obejmujące powyższe informacje nosi cechy dokumentu urzędowego.
Pomimo zatem podjętej próby ustalenia daty doręczenia decyzji, zgodnie
z zalecaniami Sądu zawartymi w wyroku z 14 marca 2023 r. o sygn. II SA/Wa 633/23, nie udało się MON potwierdzić tzw. "fikcji doręczenia", uprawniającej do przyjęcia,
z upływem którego dnia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należało uznać jako złożony po terminie. Wydanie natomiast skarżącemu decyzji w dniu 29 listopada
2022 r., wobec wyjaśnień [...] S.A., że w systemie informatycznym umieszczone są zdarzenia o trzykrotnym awizowaniu przesyłki zawierającej decyzję, nie ma wpływu na treść podjętego przez MON rozstrzygnięcia.
Niezasadny jest zarzut dotyczący naruszenia art. 24 § 3 Kpa. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby skarżący żądał w niniejszej sprawie wyłączenia pracownika organu.
Brak możliwości ustalenia dat awizowania korespondencji zawierającej decyzję oraz fakt jej wydania, skutkuje brakiem możliwości stwierdzenia uchybienia terminu
do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdarzenia zaistniałe w zakresie doręczania decyzji z [...] listopada 2022 r., powodują niemożność przyjęcia dnia 28 listopada 2022 r. za ostatni dzień czternastodniowego terminu. Skoro więc nie można usunąć wątpliwości w danym zakresie, za datę odbioru decyzji przyjąć należy
29 listopada 2022 r. – dzień faktycznego jej odbioru przez skarżącego – licząc od tego dnia termin na złożenie wniosku o ponowne rozparzenie sprawy.
W tej sytuacji MON winien będzie powtórnie rozpoznać sprawę skarżącego
w związku z jego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją
o zwolnieniu z dniem [...] listopada 2022 r. z zawodowej służby wojskowej
i przeniesieniu do pasywnej rezerwy. Wątpliwość w danym zakresie, stanowiącą przyczynę wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, należy bowiem rozstrzygać na korzyść strony.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.