II SA/Wa 1752/24

II SA/Wa 1752/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-01-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący/
Łukasz Krzycki /sprawozdawca/
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 1726
art. 80 ust. 2
Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Dz.U. 2016 poz 178
art. 41 par. 1
z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym aktem – przywołując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, ze zm.), zwanej dalej K.p.a. – Prokurator Generalny, zwany dalej "organem", utrzymał w mocy swoje orzeczenie z [...] września 2021 r ,w sprawie nabycia przez ppłk. A.S., zwanego dalej "Oficerem", prawa do ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, zwany dalej "Ekwiwalentem" - w kwocie 44 392,86 zł.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:
- orzekając uprzednio w sprawie prawidłowo obliczono kwotę ekwiwalentu - zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1726, ze zm.), zwanej dalej "ustawą pragmatyczną",
- w utrzymanej w mocy decyzji wskazano, że do obliczenia należności przyjęto miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym przysługujące Oficerowi w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej (28 lutego 2017 r.) - w kwocie 12 057,24 zł; w jego skład - od 3 lutego 2017 r. - wchodziły:
- stawka dla grupy uposażenia U: 15 - 6090,00 zł,
- dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego – 1 218,00 zł,
- dodatek wyrównawczy – 4 749,24 zł,
- kwestia sporną jest de facto wysokości dodatku wyrównawczego; według Oficera należy w nim uwzględniać dodatek funkcyjny prokuratora w byłej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...] - przysługujący z tytułu pełnienia funkcji Naczelnika Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...],
- do dnia zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury – co nastąpiło mocą art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 178, ze zm.), zwanej dalej "ustawą wprowadzającą" - Oficer zajmował stanowisko służbowe Naczelnika Wydziału - prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Wydziale Śledczym Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]- zaszeregowane do grupy uposażenia U:15B; na stanowisko to wyznaczono go decyzją Ministra Obrony Narodowej z [...] marca 2009 r.,
- Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny - decyzją z [...] marca 2009 r. powołał Oficera - z dniem [...] marca 2009 r. - na stanowisko [...], zaś Zastępca Prokuratora Generalnego - Naczelny Prokurator Wojskowy powołał go - z dniem [...] marca 2009 r. – do pełnienia funkcji Naczelnika Wydziału - [...]; Oficer objął stanowisko służbowe [...] marca 2009 r.,
- decyzją Prokuratora Generalnego z [...] kwietnia 2016 r., na podstawie art. 41 § 1 ustawy wprowadzającej – przeniesiono Oficera - z dniem [...] kwietnia 2016 r. - na stanowisko prokuratora [...] w [...] – z zachowaniem tytułu "[...]" oraz prawa do wynagrodzenia, nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku,
- art. 41 § 1 ustawy wprowadzającej, odnosi się do prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołano do prokuratur okręgowych; co jednak najważniejsze, zarówno do prokuratorów, będących żołnierzami zawodowymi, jak też niebędących żołnierzami zawodowymi; zawarte w przywołanym przepisie pojęcie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku" wskazuje bezsprzecznie na zachowanie przez przenoszonego w tym trybie prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku - w kwocie, wynikającej z przysługującej mu w dniu przeniesienia stawki; zgodnie z art. 41 § 2 ustawy wprowadzającej, podlega ono jedynie waloryzacji - w terminach i w wysokości, odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej,
- art. 80 ust. 2 ustawy pragmatycznej stanowi, że - gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji - żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy - w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem, należnym na zajmowanym stanowisku służbowym; wysokość dodatku wyrównawczego uzależniono zatem każdorazowo przez porównanie ze znajdującym się w identycznej sytuacji zawodowej prokuratorem - niebędącym żołnierzem zawodowym; w przypadku Oficera - wobec prokuratora, niebędącego żołnierzem zawodowym, którego przeniesiono w trybie art. 41 § 1 ustawy wprowadzającej; do prokuratora zatem z takim samym stażem pracy, który zachował prawo do wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku, w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego, tożsamej dla stawki przysługującej Oficerowi w zniesionej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...],
- do obliczenia kwoty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy przyjęto kwotę uposażenia należnego Oficerowi na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej; jego składową jest kwota dodatku wyrównawczego, przyznanego wymienionemu od dnia [...] lutego 2017 r. - decyzją Prokuratora Generalnego z [...] marca 2021 r., a utrzymaną w mocy decyzją Prokuratora Generalnego z [...] kwietnia 2021 r.; wobec skargi na tą decyzję sprawa zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt SA/Wa 2522/21).
W skardze zarzucono wydanie decyzji z naruszeniem przepisów prawa materialnego jak i postępowania, co przesądza o jej nieważności. Zdaniem Oficera, wydano ją z rażącym naruszeniem prawa - art. 32 i 41 § 1 i 2 ustawy wprowadzającej w zw. z art. 123 i 124 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (obecnie opubl. w Dz.U. z 2023 r., poz. 1360, ze zm.) - wobec Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2016 r. - i art. 80 ust. 2, art. 95 pkt 2 i art. 97 ustawy pragmatycznej (wobec art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). Rażąco naruszono też art. 76 K.p.a. (wobec art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.) i art. 7, 8, 9 i 77 § 1 K.p.a.
W uzasadnieniu szerzej umotywowano powyższe zarzuty. Sformułowano szeroką argumentację, przemawiającą za tym, że wobec Oficera zastosowano wadliwe reguły określenia wysokości dodatku wyrównawczego - co rzutowało na wysokość przyznanego ekwiwalentu. Wywodzono, że - ustalając jego wysokość - pominięto bezzasadnie uprzednio przysługujące mu uprawnienie do dodatku funkcyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wyrokiem z 28 lipca 2022 r. (sygn. akt II SA/Wa 219/22), uchylono zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję organu oraz ją poprzedzającą – z [...] września 2021 r. Wobec wywiedzenia przez organ skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 23 października 2024 r. (sygn. akt III OSK 2799/22) - uchylił orzeczenie Sądu I. instancji oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano m.in.:
- "W przeciwieństwie do stanowiska organu, zdaniem skarżącego dodatek ten powinien uwzględniać równowartość dodatku funkcyjnego, jaki przysługiwał mu z racji zajmowania stanowiska wojskowego – naczelnika Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie. Jest to zasadnicza kwestia sporna w niniejszej sprawie, której rozstrzygnięcia uniknął Sąd I instancji zarzucając organowi uchybienia, które nie miały wpływu na wynik sprawy.",
- "[...] Sąd I instancji niezasadnie [...] uchylił obie decyzje Prokuratora Generalnego, ponieważ nietrafnie uznał, że organ naruszył art. 7, 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.",
- [...] organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnia sporny problem dotyczący zasad wyliczania dodatku wyrównawczego, ze szczególnym uwzględnieniem braku możliwości uwzględnienia w tym wyliczeniu równowartości dodatku funkcyjnego.",
- "[...] organ przedstawił sposób wyliczenia świadczenia należnego skarżącemu, które jest przedmiotem niniejszej sprawy, co umożliwia Sądowi I instancji ocenę prawidłowości stanowisk organu i skarżącego w tym zakresie.".
Wyrokiem z 23 października 2024 r. (sygn. akt III OSK 510/22), Naczelny Sąd Administracyjny oddalił też skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2021 r. (sygn. akt II SA/Wa 2522/21). Oddalono nim skargę Oficera na decyzję Prokuratura Generalnego z [...] kwietnia 2021 r., którą utrzymał on w mocy swoje orzeczenie z [...] marca 2021 r. o przyznaniu Oficerowi - od [...] lutego 2017 r., w zw. z nabyciem przezeń prawa do dodatku za długoletnią służbę wojskową - dodatku wyrównawczy w kwocie 4749,24 zł. W uzasadnieniu wyroku o sygn. akt III OSK 510/22 wskazano m.in.:
"[...] wobec zmiany ustroju prokuratury, zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury i utraty mocy przez dotychczasowe przepisy stanowiące podstawę ustalenia dotychczasowego sposobu wynagradzania prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (z uwagi na treść art. 73 i art. 74 Przepisy wprowadzające Prawo o prokuraturze), nie ma podstaw prawnych ani podstaw faktycznych do uwzględnienia otrzymywanego wcześniej dodatku funkcyjnego przy obliczaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratora, który pozostając po 4 marca 2016 r. w czynnej służbie wojskowej nie sprawował jakiejkolwiek funkcji w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Prawo skarżącego do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, zgodnie z art. 41 § 1 ww. ustawy, obejmuje dotychczasowe wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem za długoletnią pracę. Wskazane elementy wynagrodzenia są bowiem związane z zajmowanym przez skarżącego od [...] kwietnia 2016 r. stanowiskiem i wykonywanymi przezeń obowiązkami prokuratora prokuratury rejonowej.".
Sąd zważył, co następuje:
Skargę oddaloną, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Należy odnotować, że ramy rozpoznawanej sprawy determinują dwa powołane wcześniej prawomocne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydane wobec wywiedzenia przez Oficera dwóch skarg, gdzie przedmiotem kwestionowanych decyzji były należności, przysługujące mu bezpośrednio przed dniem odejścia ze służby i wobec tego zdarzenia. Chodziło mianowicie o wysokość dodatku wyrównawczego oraz ekwiwalentu, którego wielkość determinuje ostatnie należne Oficerowi uposażenie. Inne zaś jego składniki – poza dodatkiem wyrównawczym - nie są kwestionowane.
Rozpoznając sprawę Sąd związane jest mianowicie wykładnię prawa dokonaną przez Sąd II. instancji - tak art. 190 zd. 1 ustawy - z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - lecz także sformułowanymi przezeń ocenami prawnymi jak i wytycznymi, co do dalszego postępowania - tak art. 153 wobec art. 193 wskazanego aktu. Równocześnie - w myśl art. 170 ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi - prawomocne orzeczenie wiąże także inne sądy - niż ten, który je wydał.
Orzekając w sprawie o sygn. akt III OSK 2799/22 Sąd trafnie odnotował, że w sprawie wysokości świadczenia należnego Oficerowi wobec odejścia ze służby - ekwiwalentu, bezsporne są jej istotne okoliczności faktyczne. Kwestią kluczową (przedmiotem sporu) jest określenie właściwej wysokości dodatku wyrównawczego, w rozumieniu art. 80 ust. 2 ustawy pragmatycznej - składnika ekwiwalentu. W takich ramach sprawy - zdeterminowanych wyrokiem o sygn. akt III OSK 2799/22 - Sąd był obowiązany uwzględnić również wiążące stanowisko, wyrażone w wyroku o sygn. akt III OSK 510/22 - w kwestii należnego Oficerowi - bezpośrednio przed dniem odejścia ze służby (od 3 lutego 2017 r.) - dodatku wyrównawczego. Wskazano tam, że określona na rzecz Oficera kwota dodatku wyrównawczego - 4 749,24 zł - jest właściwa. Przy jej określaniu nie było zasadne uwzględnianie dodatku funkcyjnego, należnego Oficerowi na uprzednio zajmowanym stanowisku - Naczelnika Wydziału,
W takiej sytuacji ponowne rozważanie danej kwestii - w kontekście zarzutów i wywodów skargi - byłoby bezzasadne. Godziłoby bowiem w regułę powagi rzeczy osądzonej. W danym przypadku, wyrażoną uprzednio przez sąd administracyjny ocenę - w kwestii należności przysługującej tej samej osobie – należy uwzględnić jako wiążącą (tzw. prawomocność materialna orzeczenia).
W tym kontekście bezzasadne są zarówno zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego - w kontekście powinności właściwego wyjaśnienia sprawy - jak i błędnej dokładni przepisów prawa materialnego - zakreślających reguły przyznawania ekwiwalentu, wobec treści art. 41 § 1 ustawy wprowadzającej - w zakresie, gdzie stanowi on pochodną kwoty dodatku wyrównawczego (jak w rozpatrywanej sprawie).
Sąd więc z urzędu - ani też wobec zarzutów skargi - nie dostrzegł w zaskarżonym akcie wad, uzasadniających wyeliminowanie go z obrotu prawnego. W szczególności nie dopatrzył się aby - wedle stanowiska skargi - prawo naruszono rażąco - w myśl art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.