II SA/WA 174/05

II SA/Wa 174/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Adam Lipiński
Bronisław Szydło /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Kube
Symbol z opisem
6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Skarżony organ
Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bronisław Szydło (spr.) Sędzia WSA - Adam Lipiński Asesor WSA - Joanna Kube Protokolant: - Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2005 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie uposażenia funkcjonariusza służby więziennej - oddala skargę -
Uzasadnienie
Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (tekst jednolity: Dz.U. Nr 207, poz. 1761) utrzymał w mocy decyzję personalną nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. wydaną przez Dyrektora Aresztu Śledczego w W. na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 31 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy o Służbie Więziennej przyznającej starszemu chorążemu K. P., w związku ze zwolnieniem ze służby, odprawę pieniężną, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, nagrodę roczną, uposażenie za 31,5 godzin nadliczbowych w kwocie 569,21 zł, oraz nagrodę jubileuszową po 25 latach służby. W uzasadnieniu podał, że odwołanie pana K. P. od decyzji personalnej nr [...] wydanej przez Dyrektora Aresztu Śledczego W., w którym to odwołaniu domagał się wypłacenia dodatkowo wynagrodzenia za nadliczbowe godziny w okresie ostatnich 3 lat nie zasługuje na uwzględnienie stosownie do postanowień zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 1997 r., w sprawie zasad ustalenia rozkładu służby funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz.Urz. Min. Sprawiedliwości Nr 4, poz. 39). Zgodnie bowiem z § 7 tego zarządzenia funkcjonariusz obowiązany jest pełnić służbę także poza rozkładem czasu służby, jeżeli wymagają tego ważne względy służbowe. Za służbę pełnioną poza rozkładem czasu pracy funkcjonariuszowi udziela się w tym samym wymiarze czasu wolnego od służby, jednak nie dotyczy to czasu niezbędnego do bezpośredniego przygotowania i zdania służby, przeznaczonego w szczególności do przejęcia i zdania dokumentacji z przebiegu służby, uzbrojenia i wyposażenia, przeprowadzenia odprawy zmiany. Starszy chorąży K. P. pełnił służbę w systemie wielozmianowym na stanowisku dowódcy zmiany działu ochrony Aresztu Śledczego W. Z analizy książki przebiegu służby dowódcy zmiany, w której sam skarżący - jako dowódca zmiany - odnotował czas pełnienia służby wynika, że faktyczny czas wykonywania przez niego obowiązków służbowych wynosił 12 godzin i 30 minut (w tym 30 minut przeznaczone było na przygotowanie i zdanie służby) a nie jak podał w odwołaniu 13 godzin. W uzasadnieniu podkreślono, że skarżący nigdy nie kwestionował ilości godzin służby pełnionej poza rozkładem służby wyliczonych w wykazie nadgodzin funkcjonariuszy działu ochrony prowadzonym w Areszcie Śledczym W.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie starszy chorąży K. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji personalnej nr [...] Dyrektora Aresztu Śledczego W., zaznaczając, że organ nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności dla wyniku rozstrzygnięcia jego żądania wypłacenia wynagrodzenia za godziny służby wykonywanej poza rozkładem czasu służby. Wyjaśnił, że podczas swojej służby był zmuszany przez przełożonych do wykonywania dodatkowo przynajmniej 0,5 godziny służby ponad 12,5 godziny pełnienia obowiązków służbowych. Wynikało to ze złej organizacji kierownictwa Aresztu Śledczego W., przyjęcia i zdania służby. Mianowicie kierownictwo Aresztu Śledczego W. na czynności związane z przejęciem i zdaniem służby przeznaczyło po 15 minut, podczas gdy faktycznie wykonywanie czynności związanych z przejęciem i zdaniem służby trwało po 22 do 25 minut. Wyjaśnił również, że jako dowódca zmiany miał dostęp do "książki wykazu nadgodzin", jednak przełożeni zabronili mu wpisywania jakichkolwiek adnotacji o przedłużeniu czasu służby związanego z jej przejęciem i zdaniem.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę, pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Bezspornym jest w sprawie, że starszy chorąży K. P. pełnił służbę w systemie wielogodzinnym dowódcy zmiany działu ochrony Aresztu Śledczego W. Poza sporem pozostaje również, że faktyczny czas wykonywania obowiązków służbowych podczas każdej zmiany wynosił 12 godzin i 30 minut, z tym, że 30 minut przeznaczonych było na czynności związane z podjęciem i zdaniem służby przez funkcjonariusza.
Zaznaczyć należy w tym miejscu, że organ podejmujący zaskarżoną decyzję związany był rygorami procedury administracyjnej przy jej wydawaniu. Winien był więc przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 Kpa), a więc podejmować kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Był zobowiązany do należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 Kpa). Musiał wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1 i art. 80 Kpa) oraz uzasadnić swoje rozstrzygniecie według wymagań określonych w art. 107 § 3 Kpa. W niniejszej sprawie Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej, jak również Dyrektor Aresztu Śledczego W. przy wydawaniu zaskarżonych decyzji przestrzegali wszystkich tych reguł procesowych mających istotny wpływ na wynik sprawy, czego dowodem są przede wszystkim uzasadnienia obu tych decyzji. Przytoczono w nich wszystkie okoliczności faktyczne, które miały w ocenie organu wpływ na odmowę oraz wymieniono te okoliczności, które mogły stanowić podstawę do uznania za uzasadnione żądania skarżącego. Dokonano analizy "książki przebiegu służby dowódcy zmiany", w której sam skarżący, jako dowódca zmiany, potwierdził czas pełnienia służby i stwierdzono, że faktyczny czas pełnienia przez niego obowiązków służbowych podczas zmiany wynosił 12 godzin i 30 minut. Ustalono również, że nie kwestionował on nigdy ilości nadpracowanych godzin pełnienia służby poza normalnym czasem wykonywania obowiązków służbowych wymienionych w wykazie nadgodzin wypracowanych przez funkcjonariuszy działu ochrony Aresztu Śledczego W., a także w raportach składanych przez funkcjonariuszy o ilości godzin pełnionej służby poza rozkładem czasu służby.
Z tych względów na mocy art. 132 oraz 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.