II SA/Wa 1724/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na pismo Komendanta Policji dotyczące nieuwzględnienia wniosków i uznania skarżącego za osobę nieuprawnioną, uznając pismo za niepodlegające zaskarżeniu.
Skarżący A. K., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na pismo Komendanta Policji odrzucające jego wnioski i uznające go za osobę nieuprawnioną. Sąd uznał, że pismo organu jedynie informowało o treści obowiązujących przepisów dotyczących możliwości reprezentacji w postępowaniu dyscyplinarnym i nie stanowiło aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga została odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał skargę A. K. na pismo Komendanta Policji z dnia [...] czerwca 2005 r., które dotyczyło nieuwzględnienia wniosków złożonych przez skarżącego oraz uznania go za osobę nieuprawnioną do reprezentowania funkcjonariusza Policji w postępowaniu dyscyplinarnym. Sąd, powołując się na przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił, że kontrola sądu administracyjnego obejmuje akty i czynności z zakresu administracji publicznej, które rozstrzygają o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa. W analizowanej sprawie pismo Komendanta Policji zostało uznane za informację o obowiązujących przepisach, które ograniczają możliwość wyznaczenia pełnomocnika do grona policjantów w postępowaniu dyscyplinarnym. Sąd stwierdził, że takie pismo nie ma charakteru władczego ani rozstrzygającego o uprawnieniach czy obowiązkach strony, a jedynie wyjaśnia stanowisko organu oparte na przepisach prawa. W konsekwencji, pismo to nie zostało uznane za akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co doprowadziło do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo organu informujące jedynie o treści obowiązujących przepisów, bez władczego rozstrzygania o uprawnieniach lub obowiązkach strony, nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pismo Komendanta Policji miało charakter informacyjny i jedynie wyjaśniało obowiązujące przepisy dotyczące reprezentacji w postępowaniu dyscyplinarnym. Nie miało ono władczego charakteru ani nie rozstrzygało o uprawnieniach czy obowiązkach skarżącego, w związku z czym nie spełniało kryteriów aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt. 4
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Indywidualne akty lub czynności o charakterze władczym, rozstrzygające o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa, podlegają zaskarżeniu. Działania polegające wyłącznie na wyjaśnianiu przepisów lub wyrażaniu opinii prawnych nie podlegają zaskarżeniu.
PPSA art. 58 § § 1 pkt. 6
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę odrzuca się, jeżeli sprawa nie nadaje się do rozpoznania przez sąd administracyjny.
PPSA art. 58 § § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku odrzucenia skargi, sąd pozostawia stronę i inne osoby zainteresowane w przekonaniu o istnieniu podstaw do złożenia skargi.
Pomocnicze
PUSA art. 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u. Policji
Ustawa o Policji
Przepisy ustawy ograniczają możliwość wyznaczenia pełnomocnika do grona policjantów w postępowaniu dyscyplinarnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo Komendanta Policji miało charakter informacyjny i nie rozstrzygało o uprawnieniach ani obowiązkach skarżącego. Pismo organu jedynie wyjaśniało obowiązujące przepisy prawa.
Godne uwagi sformułowania
indywidualne akty lub czynności o charakterze władczym, rozstrzygające o tym, czy w konkretnej sytuacji konkretnemu zewnętrznemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające bezpośrednio z przepisów prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki nie są przejawem obowiązku organu, któremu odpowiadałoby uprawnienie strony do żądania oznaczonego zachowania nie jest przejawem obowiązku organu, któremu odpowiadałoby uprawnienie strony do żądania oznaczonego zachowania
Skład orzekający
Maria Werpachowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, jakie pisma organów administracji podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a jakie mają jedynie charakter informacyjny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku uprawnienia do reprezentacji w postępowaniu dyscyplinarnym Policji, ale ogólne zasady dotyczące zaskarżalności aktów administracyjnych są szeroko stosowane.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej związanej z zakresem kognicji sądów administracyjnych, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1724/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-02-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-09-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Maria Werpachowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Sygn. powiązane I OSK 785/06 - Wyrok NSA z 2006-07-04 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na pismo Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia złożonych w dniu [...] maja 2005 r. wniosków oraz uznania, iż zostały złożone przez osobę nieuprawnioną p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Uzasadnienie W rozpatrywanej sprawie A. K., reprezentowany przez adwokata F. D., wniósł skargę na pismo Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia złożonych w dniu [...] maja 2005 r. wniosków oraz uznania, iż zostały złożone przez osobę nieuprawnioną powołując się na przepis art. 3 § 2 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie czy pismo Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia złożonych w dniu [...] maja 2005 r. wniosków oraz uznania, iż zostały złożone przez osobę nieuprawnioną jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty jest pogląd, że aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego, są - nie będące decyzjami administracyjnymi ani postanowieniami określonymi w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 tej ustawy - indywidualne akty lub czynności o charakterze władczym, rozstrzygające o tym, czy w konkretnej sytuacji konkretnemu zewnętrznemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające bezpośrednio z przepisów prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. Ten władczy, rozstrzygający charakter takich aktów lub czynności odróżnia je od takich działań z zakresu wykonywania administracji publicznej, które polegają wyłącznie na wyjaśnianiu określonych przepisów prawa, wypowiadaniu poglądów i opinii prawnych na temat treści i znaczenia określonych norm prawnych, ich interpretowaniu i dokonywaniu ich wykładni, wyrażaniu stanowiska na temat stosowania określonych przepisów prawa, zwłaszcza w sytuacji, gdy przepisy prawa przewidują konkretyzację przez organ administracji publicznej określonego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu przez wydanie decyzji administracyjnej lub postanowienia. Takie działania nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. Komendant [...] Policji poinformował jedynie pełnomocnika skarżącego o podtrzymaniu stanowiska Komendanta Rejonowego Policji W. co do uznania adwokata za osobę nieuprawnioną do reprezentowania funkcjonariusza Policji w postępowaniu dyscyplinarnym, bowiem przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) w takim postępowaniu ograniczają możliwość wyznaczenia pełnomocnika do grona policjantów. Oznacza to, że zaskarżonym pismem organ poinformował jedynie o treści obowiązujących przepisów co nie stanowi jednostronnej czynności z zakresu administracji publicznej, nie jest przejawem obowiązku organu, któremu odpowiadałoby uprawnienie strony do żądania oznaczonego zachowania. Obowiązek należy zaś postrzegać jako powinność obciążającą podmiot prawa (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 1998 r. I SAB/Ka 16/98, ONSA 1999 nr 2, poz. 74, str. 297). Czynności te i akty muszą mieć charakter prawnie wiążący. Jak podkreśla M. Bogusz oznacza to, że wpływają one na sytuację tego podmiotu w taki sposób, że same tę sytuację wyznaczają bądź wywołują określony skutek prawny, jaki obowiązujące prawo wiąże z danym aktem lub czynnością (M. Bogusz, Pojęcie aktów prawnych lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uzyskania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, ST 2000 r. nr 1-2, s. 182-183). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI