II SA/Wa 1712/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-10-14
NSAAdministracyjneŚredniawsa
służba wojskowaABWprzywrócenie terminuwznowienie postępowaniaśrodki zaskarżeniapostępowanie administracyjnesąd administracyjny

WSA w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie ABW odmawiające przywrócenia terminu do wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.

Skarżący złożył skargę do WSA w Warszawie na postanowienie Szefa ABW odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wypowiedzenia stosunku służbowego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, nie składając wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, który wydał postanowienie, zgodnie z art. 52 PPSA i art. 127 § 3 KPA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A. M. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wypowiedzenia stosunku służbowego. Sąd, działając na podstawie art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA), stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Zgodnie z przepisami, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, strona powinna była złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, który wydał postanowienie (Szefa ABW), co wynika z art. 59 § 1 KPA i odpowiedniego stosowania przepisów o odwołaniach (art. 144 KPA). Skoro skarżący tego nie uczynił, nie spełnił wymogu wyczerpania środków zaskarżenia. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 PPSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga nie jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przed organem.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 52 PPSA, skarga do WSA jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, środkiem zaskarżenia jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, który wydał postanowienie (art. 127 § 3 KPA). Niewyczerpanie tego środka skutkuje odrzuceniem skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

PPSA art. 52 § 1 i 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 58 § 1 pkt 6 i 3

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

KPA art. 59 § 1

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

KPA art. 144

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

KPA art. 127 § 3

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

KPA art. 112

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

KPA art. 126

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia przed organem administracji.

Godne uwagi sformułowania

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Błędne pouczenie [...] nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, ale nie może też dawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone zasady postępowania.

Skład orzekający

Ewa Kwiecińska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi do WSA w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia, w tym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury w ABW i odmowy przywrócenia terminu, ale zasada wyczerpania środków zaskarżenia jest ogólna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest ważne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wa 1712/04 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-10-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania postanawia - odrzucić skargę -
Uzasadnienie
W dniu 12 sierpnia 2004 r. pełnomocnik skarżącego- radca prawny G. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, skargę na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wypowiedzenia stosunku służbowego w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na postanowienie wydane przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, który wydał postanowienie.
Stosownie bowiem do art. 59 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Z kolei, w myśl art. 144 k.p.a., do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zatem, w oparciu o ten ostatni przepis, stronie postępowania administracyjnego przysługuje na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że A. M. nie zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia służących przed organem właściwym w sprawie.
Wprawdzie, w myśl art. 112 k.p.a, do którego odsyła przepis art. 126 k.p.a, błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, ale nie może też dawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone zasady postępowania.
Błędne pouczenie będzie stanowiło uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem o odmowie przywrócenia terminu, jeśli skarżący zechce z tej możliwości skorzystać (por. postanowienie NSA z 01.07.1998, III SA 230/97, LEX nr 38205).
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.