II SA/Wa 1690/20

II SA/Wa 1690/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-05-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Maciejuk
Tomasz Szmydt
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 6712/21 - Wyrok NSA z 2025-02-25
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art. 5 ust. 2, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 maja 2021 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w W. na rzecz [...] z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Poczta Polska S.A. wydała w dniu [...] lipca 2020 r. decyzję nr [...], którą na podstawie art. 5 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429), w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, odmówiła Stowarzyszeniu [...] w W. udostępnienia, żądanych wnioskiem z [...] czerwca 2020 r., informacji:
1. dotyczących zawartych umów związanych z realizacją decyzji Prezesa Rady Ministrów z [...] kwietnia 2020 roku, nr [...] – z kim zawarto umowę, przedmiot umowy, kwota umowy;
2. dotyczących wszystkich wydatków związanych z realizacją decyzji Prezesa Rady Ministrów z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] – na czyją rzecz poniesiono wydatek, przedmiot wydatku, kwota wydatku;
3. jaki jest koszt magazynowania w/w pakietów (wyborczych)?
Organ wskazał, iż ww. informacje są strategiczne dla Spółki i stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa Poczta Polska S.A.
W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. Poczta Polska S.A. podniosła, iż dostęp do informacji publicznej normuje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która w art. 5 ust. 2 wymienia ograniczenia w udzielaniu informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.
Prawo do dostępu do informacji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego. Doznaje ono istotnych ograniczeń, głównie na podstawie art. 5 u.d.i.p., zaś w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który wskazuje na ograniczenie tego prawa ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa.
W ustawie brak jest definicji tajemnicy przedsiębiorcy, dlatego przy odkodowaniu tego pojęcia należy posiłkować się definicją zawartą w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zgodnie z którą przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów, nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.
Aby objąć prawną ochroną pewien zakres informacji istotnej dla przedsiębiorcy, niezbędne jest jej wyłączenie z jawności publicznej poprzez podjęcie niezbędnych działań zmierzających do zachowania poufności tej informacji. Informacja stanowiąca tajemnicę przedsiębiorstwa musi mieć też obiektywne ocenioną wartość gospodarczą. Zdaniem organu wartość gospodarcza nie musi być znacząca, może być też aktualna lub potencjalna. Na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje, należące do podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej, zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy.
W dobie obowiązywania reguł rynkowej konkurencji posiadanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa pozwala Poczcie na osiąganie celów biznesowych, w tym także umacniania pozycji na rynku operatorów pocztowych. Zastrzeżone przez przedsiębiorcę informacje nie mogą być podane do publicznej wiadomości. Istotna jest wola przedsiębiorcy, gdyż to właśnie tajemnica przedsiębiorcy objęta jest ochroną prawną przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, która ogranicza prawo do informacji publicznej ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy", czyli chroni prawo tego podmiotu, który dysponuje informacją posiadająca znaczenie dla prowadzenia określonego przedsięwzięcia gospodarczego i pragnie zachować ją w poufności. Przepisy wyłączają z ochrony tego przedsiębiorcę, który rezygnuje z przysługującego mu prawa oraz informację o osobach pełniących funkcje publiczne. Ponadto, zgodnie z przyjętym stanowiskiem sądów administracyjnych, informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich.
Tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi "poufna" informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna.
Organ podkreślił, że podstawą funkcjonowania Spółki są dwa akty prawne: ustawa z 5 września 2008 r., o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska" oraz statut nadany przez jedynego akcjonariusza Poczty (dalej jako "Statut", opublikowany na stronie https://bip.poczta-Dolska.pl/status-Drawnv-poczta-oolska-s-a/).
Poczta świadczy powszechne usługi pocztowe w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe, realizując obowiązki operatora wyznaczonego w latach 2016-2025, jak również inne pozostałe usługi pocztowe, usługi przewozowe oraz szereg innych usług. Oznacza to, iż oprócz realizacji zadań przypisanych operatorowi wyznaczonemu, Poczta działa jako podmiot komercyjny, według standardów biznesowych.
Istotne jest też, że Poczta działa w otoczeniu silnej konkurencji operatorów pocztowych i podlega tym samym, co oni zasadom wolnego rynku. Spółka nie otrzymuje środków ze Skarbu Państwa na bieżącą działalność i utrzymanie, lecz sama wypracowuje swoje zyski. Tym samym Poczta gospodaruje własnymi środkami nie będącymi środkami publicznymi. Poczta nie jest podmiotem sektora finansów publicznych w myśl art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, nie dysponuje środkami publicznymi w rozumieniu tej art. 5 tej ustawy.
Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Tajemnicę przedsiębiorcy stanowić mogą z zasady informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności. Informacje utajnione, muszą przy tym posiadać określoną wartość dla przedsiębiorcy. Nie musi to jednak być wyłącznie wartość gospodarcza, lecz może to być szerzej rozumiana wartość, określona w każdej wymiernej postaci. Informacja staje się tajemnicą przedsiębiorcy, kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Działania zmierzające do zachowania tajemnicy muszą być podejmowane z uwagi na charakter danych informacji, a nie dopiero w wyniku otrzymania przez przedsiębiorcę wniosku o ich ujawnienie.
Ze stanem poufności będziemy mieli do czynienia zatem wtedy, gdy przedsiębiorca kontroluje liczbę i charakter osób mających dostęp do określonych informacji, czyli ma wolę, by pozostały one tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów. Ustawodawca nie przesądził przy tym, jakie działania winien podjąć przedsiębiorca, aby wolę tę uzewnętrznić. Wydaje się więc, że każdy sposób działania, który wskazuje, że określone informacje są traktowane jako poufne, będzie stanowić realizację omawianego zalecenia ustawowego.
Poczta podjęła działania mające na celu ograniczenie i ochronę dostępu do wnioskowanych danych wymienionych w preambule decyzji w taki sposób, aby nie były powszechnie dostępne oraz wgląd do nich miały wyłącznie osoby, którym informacje te są niezbędne do wykonywania obowiązków służbowych.
Każda z osób uzyskujących dostęp do wnioskowanych informacji jest zobowiązana do zachowania ich w tajemnicy. Poczta stosuje szereg rozwiązań służących zabezpieczeniu informacji składających się na tajemnicę przedsiębiorstwa, tj.:
a) dozór fizyczny i kontrola dostępu (monitoring) do budynku i pomieszczeń, w których przetwarzane są informacje;
b) ograniczenie liczby pracowników mających dostęp do danych związanych z wnioskowanymi dokumentami i informacjami, a także technologie, zapewniające bezpieczeństwo sieci informatycznych przedsiębiorstwa;
c) oświadczenia odebrane od pracowników zobowiązujące do zachowania w tajemnicy wszelkich faktów, o których dowiedzieli się w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych;
d) oświadczenia o poufności dokumentów wysyłanych drogą elektroniczną lub tradycyjną, stanowiące element każdej wiadomości e-mail;
e) hasła dostępu do systemów informatycznych, system rejestracji dostępu, identyfikatory użytkownika.
Objęcie tajemnicą przedsiębiorstwa warunków, na których Poczta zawarła umowy na potrzeby przygotowania do wyborów Prezydenta RP, zarządzonych na 10 maja 2020 r., warunków realizacji ww. umów oraz informacji wytworzonych w czasie wykonywania umów (np. wystawionych faktur stwierdzające wysokość wynagrodzenia za usługę), wynika wprost z treści stosownych postanowień umownych.
Spółka podjęła odpowiednie działania w celu zachowania poufności wnioskowanych informacji, a charakter tej poufności jest stały.
Umowy zawarte z kontrahentami w związku z przygotowaniem się Poczty do wyborów korespondencyjnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, związanych z realizacją decyzji Prezesa Rady Ministrów z [...] kwietnia 2020 r., nr [...], zostały zawarte w wyniku poufnych negocjacji przeprowadzonych między tymi stronami i zawierają zobowiązanie do zachowania określonych w niej informacji, o których mowa wyżej, w tajemnicy także po ustaniu umów.
Co więcej umowy, stanowią efekt dialogu konkurencyjnego z wykonawcami, którzy dzielili się swoimi doświadczeniami oraz wiedzą i zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, na którą składają się informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne, a także inne posiadające wartość gospodarczą.
Ujawnienie danych na temat zawartych umów przez Spółkę skutkowałoby poniesieniem przez zamawiającego strat na rynku komercyjnym. Ponadto wielu przedsiębiorców działających na rynku, w tym Poczta Polska S.A., prowadzi podobną politykę i nie ujawnia wewnętrznych regulacji dotyczących informacji procesu zakupowego. W zastrzeżonych przez strony dokumentach znajdują się informacje handlowe dotyczące wynegocjowanych cen, przedmiotu umowy, sposobu realizacji zamówienia, dlatego też informacje te stanowią niezwykle istotną wartość negocjacyjną, zatem mają niewątpliwie wartość gospodarczą.
Wnioskowane informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, a Poczta Polska S.A. podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności. Tym samym spełnione zostały warunki uznania tych regulacji za tajemnicę przedsiębiorcy Poczta Polska S.A.
Odnosząc się do kolejnego żądania Wniosku, podania informacji dotyczącej wszystkich poniesionych wydatków przez Pocztę Polską, związanych z realizacją decyzji Prezesa Rady Ministrów z [...] kwietnia 2020 r., nr [...], organ podkreślił, że dowody księgowe, a więc fragment dokumentacji rachunkowej, podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. Z 2019 r. poz. 351 z późn. zm.), nie zaś w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Nawet gdyby uznać, że wnioskowane dane podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to regulacje zawarte w ustawie o rachunkowości jasno wskazują konieczność ochrony tych dokumentów m.in. przed niedozwolonymi zmianami nieupoważnionym rozpowszechnianiem (vide art. 71 ust. 1 i art. 75 ustawy o rachunkowości). Informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji i mają dla Poczty istotną wartość gospodarczą. Żadna z wnioskowanych informacji nie została przez Spółkę ujawniona do wiadomości publicznej. Nie sposób również zaprzeczyć, że treść wystawianych dokumentów rachunkowych daje osobom zainteresowanym wiedzę na temat dokładnej kwoty wykonania danego kontraktu. Powzięcie takiej wiedzy przez podmioty konkurencyjne miałoby dla nich istotne znaczenie gospodarcze.
Zdaniem organu zachodzi prawdopodobieństwo, że ujawnienie wskazanych w pkt 1, 2 i 5 wniosku informacji mogłoby skutkować negatywną kampanią informacyjną skierowaną wobec Poczty, która bez odniesienia do wszechstronnej skali działalności Spółki oraz złożonego kontekstu prawno-organizacyjnego, w którym działała Poczta w kwietniu i w maju 2020 r., mogłaby utrwalić w klientach Poczty przeświadczenie o negatywnym odbiorze Spółki jako operatorze pocztowym, co w dalszej kolejności mogłoby się przełożyć na zmniejszenie dochodów osiąganych przez Spółkę.
Wartość gospodarczą posiada również wiedza o niepowodzeniach w osiągnięciu wyznaczonego celu, informacja, iż pewne działania nie przyniosły spodziewanych korzyści, dane o decyzjach podjętych przez przedsiębiorcę, które okazały się nietrafne. W omawianej sprawie tego rodzaju informacje stanowią dane nt. wydatków poniesionych na przygotowania do wyborów Prezydenta RP zarządzonych na 10 maja 2020 r. oraz treść umów na wykonanie usług niezbędnych do obsługi procesu wyborczego. Z przyczyn niezależnych od Poczty głosowanie nie odbyło się. Niemniej Poczta wydała własne środki na konieczne do przeprowadzenia wyborów urządzenia, sprzęt i usługi, zakładając, że Skarb Państwa pokryje wydatki poniesione przez Spółkę, stosownie do art. 11 ust. 6 i 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem CQViD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.).
Podanie do publicznej wiadomości informacji nt. umów oraz wydatków Poczty pozostających w związku z wyborami zarządzonymi na 10 maja 2020 r. mogłoby spowodować pogorszenie wizerunku Poczty i obniżyć jej reputację w opinii publicznej, a przez to zniechęcać klientów do korzystania z usług Spółki, mimo iż Poczta nie ponosi odpowiedzialności za sytuację, w której głosowanie w dniu 10 maja 2020 r. nie odbyło się. W efekcie operatorzy pocztowi konkurujący z Pocztą mogliby zyskać kosztem Spółki, ponieważ negatywny odbiór społeczny poczynań Poczty oraz okoliczności towarzyszących wyborom zarządzonych na 10 maja 2020 r. mógłby skutkować wybieraniem przez klientów usług innych operatorów pocztowych, zamiast usług oferowanych przez Pocztę.
Informacje żądane przez wnioskodawcę mają wartość gospodarczą dla Poczty, ponieważ ich upublicznienie mogłoby przysporzyć dodatkowych przychodów konkurencyjnym operatorom pocztowym, a przez to zagrozić interesom Spółki,
Przechodząc do podania kosztów magazynowania pakietów (wyborczych), organ wskazał, że są one w posiadaniu Poczty od [...] maja 2020 r. Składowane są w jednym z chronionych obiektów logistycznych Spółki, dostęp do obiektu jest limitowany, a miejsce składowania pakietów już wewnątrz samego obiektu, jest wydzielone i podlega bieżącemu nadzorowi przez pocztowe służby ochrony. Ze względów bezpieczeństwa, Spółka nie ujawniła lokalizacji pakietów, jak i również kosztów ich przechowywania, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa Poczty.
Czyniąc dalsze rozważania w tym zakresie, organ podniósł, że w literaturze pojęcie "usługa logistyczna" definiowane jest w ujęciu czynnościowym. Oznacza działalność zarobkową związaną ze świadczeniem usług, tj. spedycją, transportem, magazynowaniem, usługami pokrewnymi i wspomagającym proces przewozów dóbr między poszczególnymi ogniwami łańcucha dostaw. W związku z powyższym, ujawnienie wnioskowanych danych mogłoby wywołać negatywne skutki dla funkcjonowania Poczty, biorąc pod uwagę aspekt gospodarczy oraz przynieść wymierne korzyści zewnętrznym podmiotom świadczącym również usługi logistyczne na polskim rynku. Wszak wiele konkurencyjnych firm świadczących tego rodzaju usługę, niewątpliwie byłoby zainteresowanymi danymi. Znając koszty po stronie Poczty, konkurencyjni przedsiębiorcy prowadzący działalność w dziedzinie magazynowania mogliby wykorzystać te dane przy konstruowaniu ofert dla klientów.
Koszty magazynowania pakietów są danymi liczbowym posiadającymi niewątpliwie dla Spółki wartość gospodarczą, co do których Poczta Polska podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, podmiot zobowiązany przeanalizował okoliczności zaistnienia przesłanki formalnej oraz materialnej do udzielenia ochrony dla żądanych informacji wymienionych w preambule decyzji.
Stowarzyszenie [...] w W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z siedzibą w Warszawie skargę na decyzję Poczty Polskiej S.A. [...] z dnia [...] lipca 2020 r.
Wskazaną decyzję Stowarzyszenie zaskarżyło w całości i zarzuciło naruszenie:
1) art. 61 ust. 1 oraz art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają podstawy ograniczenia prawa do informacji ze względu na ochronę wolności i praw innych osób oraz podmiotów gospodarczych, przy spełnieniu przesłanki proporcjonalności i konieczności, poprzez ograniczenie prawa do informacji niespełniającego wymogu proporcjonalności i konieczności dokonanego ograniczenia poprzez zbyt ekstensywną odmowę udostępnienia informacji,
2) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, poprzez nieprawidłowe zastosowanie w niniejszej sprawie polegające na uznaniu, że udostępnienie żądanych przez Stowarzyszenie informacji naruszy tajemnicę przedsiębiorcy,
3) art. 8, art. 11 k.p.a., art, 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają wymagania wobec decyzji, a zwłaszcza jej uzasadnienia, poprzez błędne zastosowanie polegające na niewystarczającym uzasadnieniu zasadności odmowy udostępnienia informacji publicznej, co utrudnia poddanie wydanej decyzji merytorycznej kontroli.
Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżący podkreślił, że niewystarczające jest samo powołanie się na tajemnicę przedsiębiorcy, bez szczegółowego rozwinięcia, w jakim aspekcie tajemnicę tę należałoby oceniać. Kluczowym dla uznania danej informacji za wpisującą się w zakres tajemnicy przedsiębiorcy, poza spełnieniem przesłanki formalnej w postaci podjęcia działań mających na celu zachowanie danej informacji jako poufnej, jest należyte wykazanie jej obiektywnego wpływu na interes gospodarczy organu (przesłanka materialna). Poczta Polska S.A. stwierdziła, że informacja dotycząca umów związanych z realizacją decyzji nr [...] posiada dla niej istotną wartość gospodarczą i powinna przez to podlegać ochronie ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Należy jednak zauważyć, że wniosek Stowarzyszenia dotyczy informacji na temat przedmiotu, kwoty, a także tego, z kim poszczególne umowy zostały zawarte, a nie "doświadczenia oraz wiedzy" podmiotów, z którymi umowy zostały zawarte, które to miały stanowić, zdaniem Poczty Polskiej S.A., tajemnicę przedsiębiorcy. Ponadto, nawet zakładając, że część informacji, o udostępnienie których wnioskowało Stowarzyszenie, w istocie wpisywało się w tajemnicę przedsiębiorcy, to wydaje się, że organ zastosował zbyt ekstensywny środek, odmawiając udostępnienia wszelkich zawartych we wniosku informacji, podczas gdy mógł ograniczyć się do utajnienia jedynie tych danych, które w istocie posiadałyby dla niego znacznie gospodarcze.
Organ w sposób ogólnikowy i lakoniczny ustalił stan faktyczny i prawny sprawy, co doprowadziło do niedopuszczalnego ograniczenia prawa do informacji. Odmówiono niejako en błock przekazania wszystkich dokumentów. Takie ograniczenie prawa do informacji z pewnością nie spełnia wymogu konieczności jego ograniczenia, a przede wszystkim proporcjonalności dokonywanych ograniczeń. To zaś uzasadnia zarzut naruszenia art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. O ile nie można wykluczyć, że udostępnienie niektórych z żądanych dokumentów mogłoby znaleźć oparcie w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, to z pewnością zbyt daleko idące jest ograniczenie dostępności tych dokumentów.
Stowarzyszenie zauważyło sprzeczność w argumentacji organu. Choć w opinii organu nie był jego winą fakt, że wybory zaplanowane na 10 maja 2020 r. ostatecznie nie odbyły się w przewidzianym terminie, to jednak twierdzi on, że ujawnienie informacji dotyczących wydatków związanych z ich przygotowaniem mogłoby skutkować negatywną kampanią informacyjną skierowaną wobec Poczty Polskiej S.A., która mogłaby utrwalić wśród jej klientów przeświadczenie o negatywnym odbiorze Spółki jako operatorze pocztowym, co w dalszej kolejności mogłoby się przełożyć na zmniejszenie dochodów osiąganych przez Spółkę.
Biorąc pod uwagę fakt, że Poczta Polska S.A odpowiedzialna była jedynie za przygotowanie wyborów, nie będąc jednak podmiotem decyzyjnym w kwestii ich przeprowadzenia, wydaje się, że błędnym jest stwierdzenie, że niepowodzenie w procedurze przeprowadzenia głosowania może w negatywny sposób wpłynąć na opinie na temat Poczty Polskiej S.A. wśród jej potencjalnych klientów, ponieważ nie miała ona wpływu na fakt, że wybory zaplanowane na 10 maja 2020 r. ostatecznie nie doszły do skutku, więc wątpliwym jest, by to ona stanowiła podmiot, który powinien być z tego tytułu rozliczany.
Skarżący za bezcelowe uznał stwierdzenie, że podmioty konkurencyjne w stosunku do Poczty Polskiej S.A. mogłyby zyskać w ten sposób przewagę konkurencyjną. Należy zauważyć, że podmioty konkurencyjne w stosunku do Poczty Polskiej S.A. nie mieszczą się w zakresie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., nie są podmiotami odpowiedzialnymi za wykonywanie zadań publicznych, a ich większościowym udziałowcem nie jest Skarb Państwa, w związku z czym nie muszą spełniać standardów transparentności, którym podlega Poczta Polska S.A.
Podmiot wydając decyzję, powinien odnieść się do treści żądanych dokumentów, w zakresie który nie doprowadziłby do ewentualnego ujawnienia ich treści, a nie ograniczać się wyłącznie do ogólnych w swej treści wywodów. Takie uzasadnienie decyzji nie posiada elementu indywidualizującego daną sprawę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryterium słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej także: P.p.s.a.").
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Stowarzyszenia zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organ wydając sporną decyzję administracyjną, dopuścił się – mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy – naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego uznał, że zachodzi przesłanka ograniczająca dostęp do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Sąd uznał, że w konsekwencji wskazanego powyżej uchybienia Poczta Polska S.A. odmawiając stronie skarżącej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, nie dokonała prawidłowych ustaleń w zakresie zaistnienia przesłanek zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Zdaniem Sądu zarówno naruszenie powołanych wyżej przepisów procedury administracyjnej, jak i związana z tym uchyleniem niewłaściwa ocena prawidłowości zastosowania norm prawa materialnego, mogły mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a więc stanowią dostateczną podstawę prawną do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
Na wstępie warto zauważyć, iż Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o których mowa w ust. 1 i 2 , może nastąpić wyłączenie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, będąca regulacją prawną uszczegóławiającą realizację konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazuje też, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.
W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest to, iż spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania wspomnianej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca, jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, jak również wnioskowane przez stronę skarżącą informacje mieściły się w szeroko rozumianym pojęciu informacji publicznej. Dotyczyły one bowiem problematyki działalności podmiotu, do którego wystosowano wniosek, jak również dysponowania przez ten podmiot mieniem publicznym.
Nie ulega też wątpliwości, iż Poczta Polska S.A. wykonuje zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym, a jej założycielem i jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa, reprezentowany przez ministra właściwego do spraw łączności. Jest więc podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu stosowanie do art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2020 r., sygn.. akt II SAB/Wa 485/20, CBOSA).
Godzi się przypomnieć, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną, w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 ustawy. Na podstawie powyższych regulacji przyjmuje się, iż każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Wyjątki od powyższej zasady wprowadza przepis art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W świetle art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.
Jak stanowi z kolei art. 5 ust. 2 cyt. ustawy, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
Ja wynika z treści powołanego przepisu, a także z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i nie może podlegać ograniczeniom, zaś ograniczenie to może nastąpić wyłączenie ze względu na określone w tym przepisie okoliczności.
W tym miejscu warto zauważyć, iż ograniczenie dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy ma charakter wyjątku od zasady i nie może być wykładane rozszerzająco. W związku z tym przesłanki, którymi kierował się podmiot odmawiający udostępnienia informacji publicznej, muszą być w decyzji odmownej wyjaśnione wyczerpująco i precyzyjnie.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy podmiot zobowiązany zasadnie przyjął, że żądana przez stronę skarżącą informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa. Innymi słowy, istotą sporu w niniejszej sprawie była kwestia zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na objęcie jej tajemnicą przedsiębiorcy, w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Według Sądu uznać należy, że organ administracji publicznej lub inny podmiot zobowiązany, wydając decyzje odmową z powołaniem się na "tajemnicę przedsiębiorstwa", winien uwzględnić to, iż ustawa o dostępie informacji publicznej nie zawiera definicji tego pojęcia.
W obecnym stanie prawnym tajemnicę przedsiębiorcy określa się, na użytek ograniczenia dostępu do informacji publicznej, przez odesłanie do art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta została w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zwanej dalej "u.z.n.k". Przepis ten stanowi, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub innej informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.
Celem ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest ochrona swobody działalności gospodarczej przez zapewnienie prawidłowości funkcjonowania i działania podmiotów gospodarczych w warunkach wolnej konkurencji do dostępu do rynku na równych prawach. Jednym z przewidzianych tą ustawą instrumentów zwalczania i zapobiegania nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa. Zastosowanie przepisu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., definiującego pojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa, również w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej, musi zatem mieć na uwadze wynikające z tego uwarunkowania.
Określone informacje podlegają ochronie w ramach tajemnicy przedsiębiorstwa, jeżeli mają dla przedsiębiorcy wartość gospodarczą w tym znaczeniu, że ujawnione mogłyby być wykorzystane przez innego, konkurencyjnego przedsiębiorcę kosztem interesów posiadacza informacji, z narażeniem go na dający się oszacować i wykazać uszczerbek ekonomiczny. Inaczej mówiąc, sens i potrzeba ochrony określonych informacji w ramach tajemnicy przedsiębiorstwa istnieje wówczas, gdy ujawnienie tych informacji może negatywnie wpłynąć, przynajmniej potencjalnie na interesy przedsiębiorcy, pogarszając, czy zagrażając jego pozycji ekonomicznej względem konkurentów rynkowych.
Wynika z tego oczywisty związek pomiędzy ochroną tajemnicy przedsiębiorstwa a warunkami gospodarczymi, w których prowadzi ono swoją działalność. Tej ochrony wymaga przedsiębiorca działający w warunkach rynkowych, których podstawową cechą jest konkurencyjność.
W dotychczasowym orzecznictwie sądowym, na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji formułuje się tezę, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (informacja o określonej treści, mająca wartość gospodarczą) oraz formalny – wola utajnienia danych informacji. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności. Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawia wolę zachowania jej jako niedostępnej dla osób trzecich.
Oba te elementy – przesłanki uznania określonej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa – mają charakter obiektywny. Stwierdzenie ich istnienia nie może się opierać wyłącznie na przekonaniu samego przedsiębiorcy, wymaga odwołania się do konkretnych okoliczności faktycznych.
Uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy powinno zatem zawierać argumentację polegającą na przytoczeniu okoliczności wskazujących, że informacja zasługująca na ochronę ma dla przedsiębiorcy wartość gospodarczą i że przedsiębiorca podjął odpowiednie kroki zapewniające zachowanie jej poufności. Nie jest wystarczające samo oświadczenie przedsiębiorcy, że informacje stanowią dla niego wartość gospodarczą. W tej sytuacji, organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w uzasadnieniu decyzji o odmowie udostępnienia tych informacji powinien wyjaśnić, dlaczego konkretne informacje posiadają dla danego przedsiębiorcy określoną wartość gospodarczą i w czym się ona wyraża (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3176/15, czy też z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. I OSK 2143/13). Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi ponadto wykazać, że zachowanie tej tajemnicy w korelacji do konstytucyjnej zasady jawności informacji publicznej, ma większą doniosłość, niż racje przemawiające za udostępnieniem informacji.
Odnosząc te rozważania do okoliczności rozpatrywanej sprawy, skład Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzekający w niniejszej sprawie uznał, że Poczta Polska S.A. nie wykazała w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób należyty, że żądana przez skarżące Stowarzyszenie informacja publiczna, stanowi dla spółki tajemnicę przedsiębiorcy podlegającą ochronie na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
W ocenie Sądu przyjąć należy, że wartość gospodarczą posiadają dla przedsiębiorcy te dane, które świadczą o prowadzonej przez firmę polityce finansowej, obrazują jej zobowiązania względem kontrahentów, dotyczą wierzytelności, odnoszą się do inwestycji, czy też oszczędności. Wartość gospodarczą mają więc wszelkie informacje, jakie dotyczą szeroko rozumianego gospodarowania przez firmę jej mieniem, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Istotne przy tym jest to, że ww. informacje winny być na tyle szczegółowe, aby istniał bezpośredni związek pomiędzy nimi a prowadzoną działalnością gospodarczą.
Innymi słowy, ważne jest, aby określone dane w sposób obiektywny obrazowały szczegóły prowadzonej działalności gospodarczej i przekładały się na istnienie interesu przedsiębiorcy w ich utajnieniu.
Ponadto, podkreślenia wymaga to, że ustawodawca, tworząc omawiany przepis, odnosił się do pojęcia wartości gospodarczej istniejącej dla danego przedsiębiorcy. Wartość ta musi więc oczywiście mieć charakter obiektywny. Nie musi ona mieć zaś znaczenia dla wszystkich uczestników obrotu gospodarczego, czy też choćby znacznej jej ilości. Wystarczająca przesłanką do uznania pewnych danych za objętych tajemnicą przedsiębiorstwa jest to, że mają one wartość gospodarczą dla przedsiębiorcy, który podjął kroki w celu utajnienia tych danych. Ważne przy tym jest to, aby strona powołująca się na wartość gospodarczą określonych danych udowodniła istnienie tej okoliczności i sporządzając motywy decyzji, przedstawiła w nich swoją argumentację w sposób wyczerpujący.
Tymczasem organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wykazał, iż gospodarowanie mieniem Spółki, którego dotyczy zaskarżona decyzja, było związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Jak powyżej wyjaśniono, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że powinien istnieć bezpośredni związek pomiędzy żądaną informacją publiczną a prowadzoną działalnością gospodarczą (por. wyroki WSA w Warszawie z dnia 5 października 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2675/19 i 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1443/19, 29 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2199/19, dostępne w CBOSA).
W okolicznościach sprawy nie można pomijać faktu, iż zawarcie podmiotowych umów i poczynienie wydatków, a także magazynowanie pakietów wyborczych nastąpiło w związku z realizacją decyzji Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] nakazującą Poczcie Polskiej S.A. realizację działań w zakresie przeciwdziałania COVID-19 zmierzających do przygotowania i przeprowadzenia wyborów Prezydenta RP w 2020 r. trybie korespondencyjnym. Okoliczność ta została przez organ całkowicie pominięta w rozważaniach nad elementem materialnym tajemnicy przedsiębiorcy.
W ocenie Sądu podmiot zobowiązany ograniczył się do ogólnego stwierdzenia, że upublicznienie wnioskowanych informacji może potencjalnie zagrozić interesem Spółki i rzekomo wzmocnić pozycje podmiotów konkurencyjnych na rynku usług operatorów pocztowych. Takie uzasadnienie odmowy nie jest jednak, zdaniem Sądu, wystarczające do zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i p.
Warto ponadto zauważyć, że nawet jeśli w rozpatrywanej sprawie, założymy, że zaistniały jednak okoliczności uzasadniające powołanie się przez Spółkę na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, należałoby odnieść się również do kolizji dwóch chronionych konstytucyjnie wartości, a więc prawa dostępu do informacji publicznej i prawa do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Organ – odmawiając udzielenia tej informacji – nie podjął się jednak wyważenia proporcji pomiędzy koniecznością dostępu do informacji publicznej a koniecznością zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, gdy tymczasem w orzecznictwie sądowym podkreśla się potrzebę przeprowadzenia w takich sytuacjach tzw. testu proporcjonalności (por. m.in. wyrok NSA z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I OSK 2939/13, czy też wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 184/19).
Mając na względzie powyższe, uznać należy, iż Poczta Polska S.A. wydając sporną decyzję, dopuściła się – mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy – naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., albowiem wyjaśniając w uzasadnieniu decyzji, dlaczego przyjęto, że zachodzi przesłanka ograniczająca dostęp do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, nie rozważyła wszystkich okoliczności sprawy.
W konsekwencji wskazanego wyżej uchybienia, skład WSA w Warszawie orzekający w niniejszej sprawie uznał, iż podmiot zobowiązany, odmawiając stronie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, nie dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie zaistnienia przesłanek zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Sąd stwierdził, że uzasadniając zaskarżoną decyzję w sposób ogólnikowy, bez bliższej analizy występowania wszystkich elementów koniecznych do przyjęcia tezy, iż spełnione zostały cechy tajemnicy przedsiębiorcy, podmiot zobowiązany dopuścił się również naruszenia normy prawnej uregulowanej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Obowiązek prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia decyzji, czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej, związany jest niewątpliwie z koniecznością stosowania przez organ zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.) oraz wyrażonej w art. 8 k.p.a. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego Państwa.
W ocenie Sądu uzasadnienie spornej decyzji w sposób niepełny odnosiło się do przesłanek dających ewentualną podstawę do zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p., gdy tymczasem nie ulega wątpliwości, iż na organie administracji publicznej odmawiającym udostępnienia informacji publicznej – zgodnie z wymaganiami określ onymi w art. 107 § 3 k.p.a. – ciąży ewidentny obowiązek wyraźnego wskazania w uzasadnieniu decyzji, że prawidłowo powołane przez przedsiębiorcę obostrzenie odwołujące się do tajemnicy przedsiębiorcy, stanowi zasadną podstawę do wydania decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie mogła ostać się w obrocie prawnym.
Rozpoznając sprawę ponownie, Poczta Polska S.A., jako podmiot zobowiązany, weźmie pod uwagę dokonaną powyżej ocenę prawną. W konsekwencji, mając na względzie zarówno uwarunkowania formalne, wyrażone m.in. w k.p.a., jak i materialne przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości organ wykaże, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.