II SA/RZ 1395/24

II SA/Rz 1395/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-01-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Piotr Godlewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6269 Inne o symbolu podstawowym 626
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1, art. 232 § 1 pkt 1, § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na czynności Wójta Gminy [...] w przedmiocie konkursu na wolne stanowisko urzędnicze - postanawia - I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie dwieście złotych).
Uzasadnienie
W dniu 30 października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga na czynności podjęte przez Wójta Gminy [...] w toku postępowania konkursowego na wolne stanowisko urzędnicze ds. obywatelskich w Urzędzie Gminy [...].
W dniu 3 września 2024 r. Wójt Gminy [...] ogłosił nabór na wolne stanowisko urzędnicze ds. obywatelskich. W ogłoszeniu o naborze określone zostały: wymagania niezbędne, dodatkowe, zakres wykonywanych zadań, informacje o warunkach pracy, wymagane dokumenty, termin, miejsce i sposób składania dokumentów aplikacyjnych, informacje dodatkowe oraz informacje dotyczące przetwarzania danych osobowych. Zgłoszone zostały dwie kandydatury: Skarżąca oraz K.G. Po przeanalizowaniu dokumentów aplikacyjnych na posiedzeniu 16 września 2024 r., Komisja Rekrutacyjna powołana Zarządzeniem Nr [...] Wójta Gminy [...] z 3 września 2024 r. ws. ogłoszenia naboru na wolne stanowisko urzędnicze ds. obywatelskich w Urzędzie Gminy [...] oraz powołania Komisji Rekrutacyjnej do przeprowadzenia naboru, zakwalifikowała do II etapu naboru obydwie kandydatki. Termin rozmowy kwalifikacyjnej został wyznaczony na dzień 20 września 2024 r. Z oceny merytorycznej dokumentów każda z kandydatek uzyskała po 19 pkt na 20 możliwych. Po przeprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej Komisja dokonała oceny obydwu kandydatek. Skarżąca uzyskała 15 pkt, a jej kontrkandydatka 17 pkt. W sumie skarżąca uzyskała 34 pkt, jej kontrkandydatka 36 pkt. Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej, zgodnie z Regulaminem naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Gminy w [...], przekazał Wójtowi Gminy [...] dokumentację z przebiegu naboru. W dniu 23 września 2024 r. opublikowana została informacja o wynikach naboru w sposób określony w Regulaminie naboru. Dokonano wyboru K.G.
W skardze na czynności podjęte przez Wójta Gminy [...] w toku postępowania konkursowego Skarżąca podała, że w następstwie ogłoszenia o naborze złożyła podanie o pracę dołączając do niego wymagane dokumenty, m. in. dyplom ukończenia studiów wyższych magisterskich na kierunku administracja. Kontrkandydatka K.G. nie spełniła wymogów uprawniających do zakwalifikowania się do 2 etapu rekrutacji, tj. legitymowania się wykształceniem wyższym - administracyjnym. Dla uznania, ze kandydat legitymuje się wykształceniem wyższym administracyjnym nie jest wystarczające bowiem ukończenie studiów podyplomowych na kierunku administracja, co miało miejsce w przypadku kontrkandydatki. Tym bardziej więc wytypowanie w konkursie na wolne stanowisko drugiej kandydatki, w ocenie Skarżącej, było obarczone błędem i świadczy o sprzeczności decyzji z prawem, ponieważ wybrana osoba nie spełniła wymagań niezbędnych przedstawionych w warunkach konkursu. Przeprowadzenie postępowania w sposób zgodny z prawem skutkowałoby wyborem Skarżącej na wolne stanowisko urzędnicze, ponieważ byłą jedyną kandydatką spełniającą niezbędne i dodatkowe wymagania w konkursie.
Skarżąca zarzuciła Organowi naruszenie zasady praworządności zawartej w art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej "kpa"), zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania zawartej w art. 8 kpa oraz art. 13 a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1135, dalej "ustawa o pracownikach samorządowych") w którym mowa jest między innymi o tym, że w toku naboru komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów spełniających wymagania niezbędne przeprowadzenia postępowania konkursowego na wolne stanowisko urzędnicze specjalisty ds. kadrowych oraz na rozstrzygnięcie konkursu zarzucając naruszenie przepisów obowiązującego prawa w zakresie rzetelności, otwartości i konkurencyjności, czyli zasad naboru na kierownicze stanowiska urzędnicze. Wskazała, że postępowanie konkursowe nie zostało przeprowadzone w sposób gwarantujący równe szanse wszystkim uczestnikom. Skarżąca wniosła o zbadanie legalności podjętych decyzji i uchylenie decyzji podjętych niezgodnie z prawem. Wniosła o stwierdzenie nieważności przeprowadzonego postępowania konkursowego na wolne stanowisko urzędnicze oraz rozwiązanie umowy o pracę ze zwycięzcą konkursu.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi i umorzenie przedmiotowego postępowania, względnie oddalenie skargi w całości jako oczywiście bezzasadnej.
Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Organ wskazał, że Skarżąca przedmiotem zaskarżenia uczyniła czynności polegające na niewłaściwym zakwalifikowaniu jednej z kandydatek do kolejnego etapu postępowania przez komisję konkursową oraz decyzję o wyborze kandydata i jego zatrudnienie podjęte w ramach zasad prawa pracy przez pracodawcę. Tak określony przedmiot skargi nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego określonych w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.) dalej "ppsa", jak i wynikających ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Skarga jako niedopuszczalna podlega zatem odrzuceniu.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, oraz o naborze kandydatów na to stanowisko umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej "udip"), zwanym dalej "Biuletynem", oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór. Z art. 13a ust. 1 tej ustawy wynika, że w toku naboru komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata. Stosownie zaś do art. 15 ust. 1 ww. ustawy niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz przez opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy. Informacja ta zawiera nazwę i adres jednostki, określenie stanowiska, imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko. Informacja ta stanowi ostatni etap kończący postępowanie rekrutacyjne. Z powyższego wynika, że postępowanie rekrutacyjne rozpoczyna się w momencie ogłoszenia o naborze, a kończy w chwili przedstawienia informacji o wyniku przeprowadzonego naboru.
Z ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych wynika, że działania komisji rekrutacyjnej stanowią jedynie pomoc dla organu w procesie rekrutacji do pracy. Zakładając, że skarżąca "odwołuje się" od czynności podjętych bezpośrednio przez komisję konkursową wskazać należy, że decyzja komisji dotycząca zakwalifikowania kandydata do dalszej procedury konkursowej nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. I OPS 5/14, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). We wspomnianej uchwale wyrażono pogląd, zgodnie z którym uchwała komisji konkursowej o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły podjęta na podstawie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na podobieństwa obu postępowań, które zmierzają do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy, przywołanie argumentacji zawartej w uchwale jest uzasadnione.
W przypadku uznania przez Sąd, że skarga dotyczyła bezpośrednio informacji o wyniku naboru, która kończyła postępowanie rekrutacyjne, Organ wniósł o jej oddalenie.
Analiza dokumentacji konkursowej wskazuje, że kontrkandydatka skarżącej posiada studia podyplomowe uznane na terytorium RP i przeprowadzone przez uprawnioną jednostkę w zakresie edukacji wyższej. Studia te zgodnie z Polską Ramą Kwalifikacji (PRK) na podstawie art. 160 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. z 2023 r., poz. 742 ze zm.) umożliwiają uzyskanie kwalifikacji cząstkowych na poziomie 6, 7 albo 8 PRK. Należy zatem uznać, że absolwent studiów podyplomowych uzyskuje kwalifikacje w zakresie ich prowadzenia, co oznacza, że studia podyplomowe mają charakter kwalifikacyjny. W rozpatrywanym stanie faktycznym kandydatka spełniała oczekiwane kwalifikacje.
Wiodącą ustawą w zakresie zatrudniania pracowników samorządowych jest ustawa o pracownikach samorządowych (art. 11). Zgodnie z zasadami ogólnymi ustawy nabór na stanowiska urzędnicze musi być wolny i konkurencyjny, a zatem organizujący nabór nie może tak formułować i interpretować parametrów konkursu, aby ograniczyć dostęp do stanowisk osobom chętnym. Zapis konkursu wyraźnie wskazuje, że wykształcenie oczekiwane od kandydata było wykształceniem wyższym, z preferowanymi kompetencjami administracyjnymi (zapis po pauzie), a nie jak próbuje to wykazywać Skarżąca ze studiami I lub II stopnia w zakresie administracji. O ile pracodawca tylko takich by oczekiwał, to zapis ten byłby wskazany np. poprzez dookreślenie, że wymagane jest "posiadanie dyplomu ukończenia wyższych studiów administracyjnych potwierdzających uzyskanie tytułu zawodowego magistra lub studiów administracyjnych I lub II stopnia - w przypadku podziału na dwustopniową edukację".
W zakresie wymaganych kwalifikacji przed kandydatami pracodawca miał na uwadze m. in. zapisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 378, dalej "pasc"). Zgodnie z art. 6 ust. 3 tej ustawy kierownikiem urzędu stanu cywilnego jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Z kolei art. 8 pasc stanowi, że na stanowisku kierownika urzędu stanu cywilnego oraz zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego może być zatrudniona osoba inna niż wskazana w art. 6 ust. 3, która:
ma obywatelstwo polskie, pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta z pełni praw publicznych,
nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe,
posiada:
dyplom ukończenia wyższych studiów prawniczych lub administracyjnych potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego magistra lub,
dyplom potwierdzający ukończenie wyższych studiów prawniczych lub administracyjnych za granicą, o którym mowa w art. 326 ust. 1 ustawy z 20.07.2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, albo uznany za równoważny polskiemu dyplomowi potwierdzającemu uzyskanie tytułu zawodowego magistra zgodnie z art. 327 ust. 1 tej ustawy lub,
dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego magistra i świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie administracji,
posiada łącznie co najmniej trzyletni staż pracy na stanowiskach urzędniczych w urzędach lub w samorządowych jednostkach organizacyjnych, w służbie cywilnej, w urzędach państwowych lub w służbie zagranicznej, z wyjątkiem stanowisk pomocniczych i obsługi.
Co prawda sam konkurs nie dotyczył stanowiska kierownika bądź zastępcy kierownika USC, ale zamierzeniem pracodawcy w zakresie wymagań stawianych kandydatom na stanowisko ds. obywatelskich w Urzędzie Gminy [...] nie było posiadanie przez nich wyższych kwalifikacji niż stawiane przez ustawodawcę dla ww. stanowisk. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. c pasc na stanowisku kierownika lub zastępcy kierownika urzędu stanu cywilnego może być zatrudniona osoba, która posiada dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego magistra i świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie administracji. Ustawodawca nie precyzuje, co należy rozumieć, pod pojęciem studiów podyplomowych w zakresie administracji. Niewątpliwie jednak studia podyplomowe "Administracja publiczna", będą studiami w zakresie administracji w rozumieniu ww. przepisu. Tym samym zgodnie z intencją pracodawcy, należało przyjąć, że - pod warunkiem uzyskania tytułu magistra - również ukończenie studiów podyplomowych w zakresie administracji będzie uprawniało pod warunkiem spełnienia innych przesłanek do objęcia stanowiska ds. obywatelskich w Urzędzie Gminy [...]. W rozpatrywanym przypadku, biorąc pod uwagę stanowisko o jakie starały się kandydatki, takie zawężenie wymagań jakie stara się przedstawić Skarżąca, mogłoby być poczytane jako zbyt daleko restrykcyjne. W tym zakresie należy odnieść się też do samej ustawy o pracownikach samorządowych, która w art. 6 formułuje warunki pracy na stanowisku urzędniczym nie wskazując warunków, aż tak rygorystycznych jakby oczekiwała tego Skarżąca. Zresztą pracownicy samorządowi na wielu szczeblach posiadają różnego typu wykształcenia, a zatem oczekiwania tutaj skarżącej są nieuzasadnione i zmierzają do próby podważenia wyniku wyboru.
W ocenie organu konkurs został przeprowadzony zgodnie z wymogami formalnymi, a sugestie Skarżącej w zakresie wykształcenia kontrkandydatki, nie stanowią podstawy do przyjęcia naruszenia jej praw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie dotyczącej przeprowadzenia konkursu na wolne stanowisko urzędnicze.
Zgodnie z art. 1 ppsa ustawa normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).
W myśl art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23, z późn. zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947), oraz postępowań do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r.-Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa.).
Natomiast stosownie do treści art. 5 ppsa. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach:
1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej;
2) wynikających z podległości służbowej między przełożonym i podwładnymi;
3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa;
4) wiz wydawanych przez Konsulów, z wyjątkiem wiz wydanych cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia w Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz.U. Nr144, poz. 1043, ze zm);
5) zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydawanych przez konsulów.
Dlatego też w niniejszej sprawie należało w pierwszej kolejności rozważyć, czy przeprowadzenie konkursu na wolne stanowisko urzędnicze jest czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, oraz o naborze kandydatów na to stanowisko umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w udip, zwanym dalej "Biuletynem", oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór. Z art. 13a ust. 1 tej ustawy wynika, że w toku naboru komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata.
Stosownie zaś do art. 15 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy. Informacja ta zawiera nazwę i adres jednostki, określenie stanowiska, imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko. Informacja ta stanowi ostatni etap kończący postępowanie rekrutacyjne.
Z powyższego wynika, że postępowanie rekrutacyjne rozpoczyna się w momencie ogłoszenia o naborze, a kończy w chwili przedstawienia informacji o wyniku przeprowadzonego naboru.
Poszczególne czynności podejmowane w toku postępowania rekrutacyjnego stanowią zamkniętą sekwencję czynności, które nie mają charakteru samodzielnego. Komisję rekrutacyjną powołuje organ (tu Wójt). Komisja wykonuje czynności doraźne w celu wyłonienia i przedstawienia organowi kandydatów na określone stanowiska pracy. Działania komisji rekrutacyjnej stanowią jedynie czynności pomocnicze dla organu w procesie rekrutacji do pracy. Z tego względu dopiero informacja o wyniku naboru, która kończy postępowanie rekrutacyjne stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § pkt 4 ustawy ppsa, która podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Czynność taka pochodzi bowiem od organu administracji i rozstrzyga o prawach kandydata (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt I OSK 2966/15, oraz uchwała 7 sędziów NSA z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. I OPS 5/14, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). We wspomnianej uchwale wyrażono pogląd, zgodnie z którym uchwała komisji konkursowej o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły podjęta na podstawie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373, ze zm.) nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Z uwagi na podobieństwa obu postępowań, które zmierzają do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy, przywołanie argumentacji zawartej w uchwale jest uzasadnione. Poszczególne zaś etapy postępowania konkursowego – czynności – nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej i stanowią czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy ppsa.
Reasumując skoro przedmiot skargi nie zawiera się katalogu prawnych form działania organów administracji publicznej podlegających kontroli sądowoadministracyjnej określonych w art. 3 § 2 ppsa, jak również żaden przepis ustawy szczególnej nie przewiduje właściwości sądu administracyjnego w rozpoznawanej sprawie, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Kontrola legalności działań podejmowanych przez komisję rekrutacyjną w toku postępowania konkursowego może podlegać ocenie jedynie w toku kontroli legalności aktu jakim jest informacja o wynikach naboru na wolne stanowisko urzędnicze w przypadku jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, skargę należało uznać za niedopuszczalną i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono w pkt I o jej odrzuceniu. O zwrocie wpisu Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa.