II SA/Wa 1677/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę funkcjonariusza ABW na postanowienie Szefa ABW o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej czasowego delegowania do innej jednostki.
Funkcjonariusz ABW zaskarżył postanowienie Szefa ABW stwierdzające niedopuszczalność jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej czasowego delegowania do innej jednostki. Skarżący uważał rozkaz personalny za decyzję administracyjną podlegającą KPA. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że czasowe delegowanie funkcjonariusza jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej, a nie decyzją administracyjną w rozumieniu KPA.
Sprawa dotyczyła skargi funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (P. S.) na postanowienie Szefa ABW o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Funkcjonariusz został przeniesiony do dyspozycji Szefa ABW, a następnie rozkazem personalnym delegowany do czasowego pełnienia służby w innej jednostce. P. S. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie tej sprawy, argumentując, że rozkaz personalny jest decyzją administracyjną podlegającą przepisom KPA. Szef ABW uznał jednak wniosek za niedopuszczalny, twierdząc, że czasowe delegowanie jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, niepodlegającym KPA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę funkcjonariusza. Sąd wyjaśnił, że kontroluje legalność zaskarżonej decyzji administracyjnej, a nie orzeka co do istoty sprawy. Stwierdził, że rozkaz personalny o czasowym delegowaniu funkcjonariusza jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej, a nie decyzją administracyjną w rozumieniu KPA, do której stosuje się przepisy Kpa. W związku z tym, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy był niedopuszczalny, a skarga funkcjonariusza niezasadna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jest to akt władczy o charakterze wewnętrznym, wynikający z podległości służbowej, do którego nie stosuje się przepisów KPA.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że czasowe delegowanie funkcjonariusza na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy o ABW i AW jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, związanym z podległością służbową, a nie decyzją administracyjną, od której przysługuje odwołanie w trybie KPA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
ustawa o ABW i AW art. 55 § ust. 1
Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
Pomocnicze
ustawa pragmatyczna art. 50 § ust. 1
Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
ustawa pragmatyczna art. 54 § ust. 1
Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
ustawa pragmatyczna art. 54 § ust. 2
Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dyspozycji art. 5 § ust. 1 i 2 pkt 1
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dyspozycji art. 6 § ust. 1
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego art. 3 § ust. 2
Kpa art. 3 § § 3 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 132
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czasowe delegowanie funkcjonariusza jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej, a nie decyzją administracyjną podlegającą KPA.
Odrzucone argumenty
Rozkaz personalny o czasowym delegowaniu funkcjonariusza jest decyzją administracyjną i winien spełniać wymogi KPA.
Godne uwagi sformułowania
akt władczy o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej Do takich aktów [...] nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty te nie są decyzjami administracyjnymi, od których przysługuje odwołanie do wyższej instancji.
Skład orzekający
Adam Lipiński
sprawozdawca
Ewa Pisula-Dąbrowska
przewodniczący
Sławomir Antoniuk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie, dlaczego akty wewnętrzne służb mundurowych lub specjalnych, dotyczące podległości służbowej i delegowania, nie podlegają KPA i nie są decyzjami administracyjnymi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy służb specjalnych (ABW) i ich wewnętrznej organizacji służby.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa wyjaśnia ważną granicę między aktami wewnętrznymi a decyzjami administracyjnymi w kontekście służb specjalnych, co jest istotne dla prawników procesowych i specjalizujących się w prawie administracyjnym.
“Czy rozkaz szefa ABW to decyzja administracyjna? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1677/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-12-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-09-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Adam Lipiński /sprawozdawca/ Ewa Pisula-Dąbrowska /przewodniczący/ Sławomir Antoniuk Symbol z opisem 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu Skarżony organ Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy: oddala skargę Uzasadnienie P. S. jest funkcjonariuszem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] stycznia 2006 roku z dniem [...] stycznia 2006 r. przeniósł go do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i wyznaczył do wykonywania zadań służbowych w Inspektoracie [...], a następnie rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2006 roku, cofnął powyższe wyznaczenie i wyznaczył funkcjonariusza do wykonywania zadań służbowych w Wydziale [...], w okresie od [...] lutego do [...] sierpnia 2006 r. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2006 roku Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.) oraz § 5 ust. 1 i 2 pkt 1, § 6 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dyspozycji (Dz. U. Nr 52, poz. 453) cofnął wyznaczenie do wykonywania zadań w Wydziale [...] i delegował [...] P. S. do czasowego pełnienia służby w Delegaturze [...] w L. do dnia 5 stycznia 2007 r. Od tego ostatniego rozkazu personalnego P. S. w dniu 14 lipca 2006 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy uznając, iż wskazany rozkaz jest decyzją administracyjną i winien spełniać wymogi Kodeksu postępowania administracyjnego, chociażby poprzez zamieszczenie pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych i poprzez wskazanie przyczyn uzasadniających jego wydanie. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] na zasadzie art. 134 Kpa stwierdził, że wniosek z dnia 14 lipca 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalny, bowiem czasowe delegowanie funkcjonariusza na podstawie art. 55 ust 1 ustawy o ABW i AW jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej funkcjonariusza. Do takich aktów, zgodnie z treścią art. 3 § 3 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty te nie są decyzjami administracyjnymi, od których przysługuje odwołanie do wyższej instancji. P. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2006 r., zarzucając organowi naruszenia przepisu art. 55 ust. 1 ustawy pragmatycznej, błędne zastosowanie § 5 ust. 1 i 2 pkt 1, § 6 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dyspozycji, a także naruszenie § 3 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 120, poz. 1125). W ocenie skarżącego rozkaz personalny o czasowym delegowaniu funkcjonariusza jest decyzją administracyjną i wobec tego stosuje się do niego przepisy Kpa. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie jest zasadna. P. S. rozkazem personalnym z dnia [...] stycznia 2006 r. od dnia 9 stycznia 2006 r. został przeniesiony do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zgodnie z treścią art. 50 ust. 1 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.). Rozkaz ten jest ostateczny i prawomocny. Zgodnie z treścią art. 54 ust. 2 ustawy pragmatycznej funkcjonariusz może pozostawać w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, nieprzerwanie nie dłużej niż 12 miesięcy. Oznacza to, że organ może w powyżej zakreślonym czasie, w ramach tejże dyspozycji i na zasadzie art. 55 ust. 1 ustawy pragmatycznej, przenosić funkcjonariusza do pełnienia służby, albo oddelegować na okres 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości. Rozkaz personalny z [...] lipca 2006 r. dotyczy tej drugiej sytuacji i pozostaje w ścisłym związku z dyspozycyjnością i podległością służbową funkcjonariusza. Nie przekroczono w tym przypadku kompetencji przy wydawaniu tego rozkazu, ani nie przekroczono okresu trwania oddelegowania oraz ram czasowych przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji. Sprawa wynikająca z podległości służbowej jest sprawą indywidualną wiążącą się z przewidzianą w przepisach ustawy o ABW i AW treścią stosunku służbowego, w szczególności obowiązkiem wykonywania poleceń służbowych przełożonych. Zatem wyżej omówione przepisy zastosowano prawidłowo. Organ działał w ramach swoich ustawowych kompetencji wydając rozkaz personalny z dnia [...] lipca 2006 r. Czasowe delegowanie funkcjonariusza na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy pragmatycznej jest aktem władczym Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej. Do takich aktów nie maja zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty te nie są decyzjami administracyjnymi, od których w trybie przepisów tego kodeksu, przysługuje odwołanie do wyższej instancji (porównaj art. 3 § 3 pkt 2 Kpa). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skoro wydany rozkaz personalny o oddelegowaniu funkcjonariusza jest zgodny z normami ustawowymi regulującymi jego wydanie, to prawidłowe jest stanowisko organu zawarte w zaskarżonym postanowieniu, iż wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie oddelegowania funkcjonariusza do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości jest niedopuszczalny. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonego postanowienia, a także w pełni podziela argumentację Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego zawartą w jego uzasadnieniu. Zarzuty podniesione w skardze są chybione. Podkreślić tu należy zgodność podjętego postanowienia z przepisami ustawy pragmatycznej. Przy dokonywaniu wykładni przepisów ustawowych nie wolno interpretować ich brzmienia poprzez wykładnię rozporządzeń wykonawczych wydanych na podstawie ustawowych przepisów, jak to czyni skarżący. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI