II SA/Wa 1658/23

II SA/Wa 1658/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-08-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski /sprawozdawca/
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący/
Waldemar Śledzik
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi I. K. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie pomocy mieszkaniowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...], Zarząd Dzielnicy [...], działając na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 45 pkt 5 i § 50 ust. 1 Statutu Dzielnicy [...] stanowiącego załącznik nr [...] do Uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2018 r. poz. 8814 oraz z 2019 r., poz. 13139), § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz.U. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725) oraz § 35 ust. 1, § 40 ust. 9 uchwały Nr XXII1/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836, z 2020 r. poz. 5791, z 2021 r. poz. 5586 oraz z 2022 r. poz. 3530 i 4666), dalej "uchwała w sprawie zasad wynajmowania lokali", uchylił I. K., (dalej "skarżąca"), zamieszkałej w [...] przy ul. [...], kwalifikację do udzielenia pomocy mieszkaniowej, przyznaną uchwałą Nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2022 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że Zarząd Dzielnicy [...] na posiedzeniu w dniu [...] listopada 2022 r. podjął uchwałę nr [...]
o zakwalifikowaniu skarżącej, zam. ul. [...] w [...], do udzielenia pomocy mieszkaniowej poprzez zamianę lokalu na równorzędny, zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1, § 8 pkt 12, § 10 ust. 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali.
Organ dalej podał, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zamianę obecnie zajmowanego lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], na lokal o zbliżonym metrażu, z pełnym wyposażeniem sanitarno-technicznym. Organ wyjaśnił, że zajmowany przez skarżącą lokal o powierzchni użytkowej 26,69 m2, w tym mieszkalnej 13,00 m2, składa się z 1 pokoju, dodatkowy pokój wydzielony z kuchni bez zgody oraz łazienka i wc wydzielona z kuchni także bez zgody wymaganej przez właściciela. Wyposażony jest w instalację: elektryczną, wodno-kanalizacyjną, gazową, centralnego ogrzewania, ciepłej wody. Lokal znajduje się na parterze.
Następnie organ wskazał, że w ramach realizacji skarżąca otrzymała wskazanie do obejrzenia lokalu nr [...] położonego na parterze w budynku przy ul. [...], składającego się z 1 pokoju, kuchni, przedpokoju, łazienki z wc, o powierzchni użytkowej 22,10 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 12,70 m2, wyposażonego w instalację elektryczną, wodną, kanalizacyjną, gazową, centralnego ogrzewania, ciepłej wody. Na przyjęcie tego lokalu skarżąca nie wyraziła zgody.
W związku z odmową przyjęcia ww. lokalu, został zaproponowany jej kolejny lokal: nr [...] położony na I piętrze w budynku przy ul. [...], składający się z 1 pokoju, kuchni, przedpokoju, wc, z możliwością doposażenia lokalu w łazienkę z kabiną prysznicową kosztem kuchni, o powierzchni użytkowej 27,00 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 14,40 m2, z pełnym wyposażeniem sanitarno-technicznym. Na przyjęcie tego lokalu skarżąca również nie wyraziła zgody.
Organ podał, że w tej sytuacji na posiedzeniu w dniu [...] maja 2023 r. podjął uchwałę Nr [...] o zmianie punktacji przyznanej zainteresowanej uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2022 r, poprzez odjęcie 3 punktów.
Następnie organ wyjaśnił, że zgodnie z § 40 ust. 9 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, w przypadku zmiany punktacji w sytuacji wskazanej w ust. 8 realizacja sprawy polega na przedstawieniu jednej propozycji, której nieprzyjęcie skutkuje uchyleniem przez zarząd dzielnicy kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
W związku z powyższym skarżąca otrzymała wskazanie do obejrzenia lokalu nr [...] położonego na parterze w budynku przy ul. [...], składającego się z 1 pokoju, kuchni, przedpokoju, łazienki z wc, o powierzchni użytkowej 24,30 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 14,40 m2 wyposażonego w instalację elektryczną, wodną, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, ciepłej wody. Na przyjęcie tego lokalu skarżąca także nie wyraziła zgody.
Organ podał, że wobec powyższego postanowił o uchyleniu kwalifikacji do udzielenia skarżącej pomocy mieszkaniowej z mieszkaniowego zasobu [...] przyznanej uchwałę z [...] listopada 2022 r. nr [...].
I. K. wniosła na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art. 107 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, polegającego na tym, że nie przesłuchano skarżącej.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Ponadto wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że orzecznictwo sądowe nie dopuszcza odmowy przyznania lokalu socjalnego z przyczyn innych niż niespełnienie kryterium dochodowego i tytułu najmu do innego lokalu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2008 roku sygn. akt. IV/SA/Wr 541/07). Warunki przyznawania lokali socjalnych określa ustawa o ochronie praw lokatorów z dnia 21 czerwca 2001 roku, w której w art. 23 ust. 2 ustalone są jedynie dwa kryteria udzielania pomocy mieszkaniowej w postaci najmu socjalnego: brak tytułu prawnego do innego lokalu i spełnianie kryterium dochodowego. Wprowadzenie przez Zarząd Dzielnicy innych wymogów i kryteriów jest więc niezgodne z ww. zapisem ustawy. Zdaniem skarżącej nie ulega też wątpliwości, że konstytucyjnym obowiązkiem Gminy, wynikającym wprost z art. 75 Konstytucji RP jest zapewnienie realizacji jej potrzeb mieszkaniowych, czego Zarząd Dzielnicy uporczywie odmawia, nie uznając prawa skarżącej do starania się o lokal z zasobu mieszkaniowego [...].
Dalej skarżąca wskazała, że prawo lokalne ustanowione uchwałą w sprawie zasad wynajmowania lokali musi pozostawać w zgodzie z Konstytucją RP i wywodzić się
z ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianach kodeksu cywilnego. Nie można stosować procedur krzywdzących dla obywatela przez odmowę zaspokojenia uzasadnionych i chronionych prawem potrzeb mieszkaniowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej uchwale.
Ponadto organ podniósł, że skarżąca powołuje się na wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr.541/07, zauważając, że orzecznictwo sądowe nie dopuszcza odmowy przyznania lokalu socjalnego z przyczyn innych niż niespełnienie kryterium dochodowego i posiadanie tytułu najmu do innego lokalu. Organ stwierdził, że wyrok ten nie ma zastosowania w niniejszym stanie faktycznym i prawnym z uwagi na zmianę w 2019 r. przepisów prawa miejscowego oraz ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz ze względu na fakt, że skarżąca posiada tytuł prawny do lokalu komunalnego w postaci umowy najmu lokalu Nr [...] przy ul. [...] w [...] na czas nieoznaczony.
Organ wskazał również, że skarga zawiera również zarzut, iż wprowadzanie przez Zarząd Dzielnicy innych wymogów i kryteriów jest niezgodne z przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. W ocenie organu zarzut ten jest bezpodstawny, gdyż Zarząd Dzielnicy nie wprowadził żadnych innych wymogów I kryteriów niż te które zostały wprowadzone prawem miejscowym. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy "Rada gminy uchwala [...] zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym zasady i kryteria wynajmowania lokali, których najem jest związany ze stosunkiem pracy, jeżeli w mieszkaniowym zasobie gminy wydzielono lokale przeznaczone na ten cel", a Zarząd Dzielnicy podczas rozpatrywania wniosku o najem lokalu mieszkalnego kieruje się przepisami uchwały w sprawie zasady wynajmowania
i zamiany lokali, dążąc do racjonalnego wykorzystania mieszkaniowego zasobu w celu udzielenia członkom wspólnoty samorządowej Miasta pomocy mieszkaniowej, odpowiednio do § 3 Uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy oraz innych obowiązujących przepisów, w tym art. 7. k.p.a.
W piśmie procesowym z dnia 4 stycznia 2024 r. pełnomocnik skarżącej poparł skargę, zarzucając zaskarżonej uchwale naruszenia § 40 ust. 3 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, polegające na przedstawieniu skarżącej propozycji lokali nieuwzględniających jej uzasadnionych potrzeb wynikających m. in. z wieku, stanu zdrowia, co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania § 40 ust. 9 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, w sytuacji gdy brak było ku temu podstaw. Pełnomocnik wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
Pełnomocnik skarżącej podniósł, że stosownie do § 40 ust. 2 uchwały realizacja spraw z rejestru gospodarstw domowych oczekujących na pomoc mieszkaniową polega na złożeniu osobie zakwalifikowanej do udzielenia pomocy mieszkaniowej dwóch propozycji najmu lokalu,
Propozycja najmu lokalu, w myśl § 40 ust. 3 pkt 2 ww. uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, powinna uwzględniać uzasadnione potrzeby wnioskodawcy, wynikające w szczególności z:
a) niepełnosprawności;
b) wieku.
W przypadku zmiany punktacji, w sytuacji nieprzyjęcia przez osobę zakwalifikowaną do udzielenia pomocy mieszkaniowej żadnej z dwóch propozycji najmu lokalu realizacja sprawy polega na przedstawieniu jednej propozycji, której nieprzyjęcie skutkuje uchyleniem przez zarząd dzielnicy kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej (§ 40 ust. 9 ww. uchwały)
Pełnomocnik skarżącej zwrócił uwagę, że przesłanka "uzasadnionej potrzeby wnioskodawcy" z § 40 ust. 3 pkt 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, z uwagi na jej rozległy zakres, nie została zdefiniowana. Nieostre pojęcie "uzasadnionej potrzeby wnioskodawcy" zostało przybliżone dwoma przykładami, tj. niepełnosprawnością oraz wiekiem. Jednocześnie, te dwa przykłady poprzedzone zostały zwrotem
"w szczególności", co oznacza że katalog ma charakter otwarty i nic nie stoi na przeszkodzie, aby organ stosujący § 40 ust. 3 pkt 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wziął pod uwagę inne okoliczności przy składaniu propozycji najmu lokalu. W ocenie pełnomocnika skarżącej powinny to być przykładowo stan zdrowia, lokalizacja, sieć połączeń komunikacji miejskiej.
Zdaniem pełnomocnika skarżącej, przedstawione jej propozycje lokali nie uwzględniały § 40 ust. 3 pkt 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali.
Pełnomocnik skarżącej zwrócił uwagę, że jak wynika ze zgormadzonych dokumentów, w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały skarżąca miała 76 lat, zaś jej stan zdrowia stwierdzają zaświadczenie lekarskie z [...] czerwca 2021 r. oraz orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z [...] czerwca 1998 r., potwierdzające choroby układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego, a także trudności w poruszaniu się. Okoliczności te winny być uwzględnione dla prawidłowego zastosowania § 40 ust. 3 pkt 2 uchwały
w sprawie zasad wynajmowania lokali, tym bardziej że legły u podstaw uchwały z [...] listopada 2022 r., Nr [...], co jednakże nie miało miejsca.
Dalej pełnomocnik skarżącej przedstawił w formie tabeli cechy lokalu aktualnie zajmowanego przez skarżącą oraz lokali zaproponowanych skarżącej w procedurze zamiany lokalu.
W ocenie pełnomocnika skarżącej z zestawienia tego w sposób oczywisty wynika, że zaproponowane lokale nie uwzględniają "uzasadnionych potrzeb" skarżącej.
Po pierwsze, lokal usytuowany w budynku przy ul. [...] nie był wyposażony w instalację gazową co wiązało się z koniecznością wymiany butli, bądź zakupu kuchni elektrycznej co nie uwzględnia uzasadnionych potrzeb skarżącej. Dodatkowo budynek oddalony jest od najbliższego (jedynego) przystanku tramwajowego ok. 300 m co stanowi istotne utrudnienie dla osoby, u której występują choroby układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego, a także trudności w poruszaniu się. Odległość od lokalu usytuowanego w budynku przy ul. [...] do przystanku autobusowego wynosi 15 m. W pobliżu nie ma jakiegokolwiek sklepu, w którym skarżąca mogłaby zaspokoić swoje potrzeby.
Po wtóre, lokal usytuowany w budynku przy ul. [...] usytuowany był na pierwszym piętrze co stanowi istotne utrudnienie dla osoby, u której występują choroby układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego, a także trudności w poruszaniu się. Dodatkowo, lokal nie posiadał pomieszczenia łazienki oraz usytuowany był od strony podwórka co wiąże się z ograniczonym (bądź brakiem) światła dziennego, co
w przypadku osoby spędzającej znaczną ilość czasu w ciągu doby w pomieszczeniu ma istotne znaczenie dla zdrowia.
Po trzecie, lokal usytuowany w budynku przy ul. [...] cechowało utrudnione wejście z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo z wejściem na klatkę schodową.
Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że skarżąca nie porusza się ani na wózku inwalidzkim, ani przy pomocy innych wspomagających urządzeń, ale ma trudności w poruszaniu się. Pełnomocnik wskazał również, że chęć zmiany lokalu wynika z tego, iż zerwał się strop w pobliżu mieszkania skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492, z późn. zm.), oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2023 r., poz. 1634, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,
z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać́ orzeczenia na niekorzyść́ skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę̨ na uchwałę̨ lub akt,
o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność́ tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
W świetle powołanych przepisów wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego
i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego rozstrzygnięcia. Chodzi więc
o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyjaśnić jednak należy, że zaskarżona uchwała stanowi akt, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40, z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Do zaskarżenia tego typu aktów zastosowanie ma art. 53 § 2a p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie.
Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowiły przepisy uchwały nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r., poz. 14836, z późn. zm.), dalej "uchwała w sprawie zasad wynajmowania lokali". Uchwała ta wydana została na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z
2023 r. poz. 725, z późn. zm.),
W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się do organu o udzielenie pomocy mieszkaniowej w zakresie zamiany zajmowanego dotychczas lokalu przy ul. [...] w [...]. Z uzasadnienia wniosku złożonego w tej sprawie wynika, że zasadniczym powodem o wystąpienie o udzielenie pomocy mieszkaniowej
w powyższym zakresie był stan techniczny zajmowanego lokalu. W budynku, w którym znajdował się ten lokal zarwał się bowiem strop w pobliżu mieszkania skarżącej. Na taką okoliczność wskazywał również pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu 18 stycznia 2024 r. W uzasadnieniu wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej skarżąca podał także, że jest osobą schorowaną, obciążoną kilkoma poważnym chorobami.
Wniosek skarżącej o zamianę lokali został przez organ rozpatrzony pozytywnie. Uchwałą z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] Zarząd Dzielnicy [...] zakwalifikował skarżącą do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z § 40 ust. 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali realizacja spraw z rejestru gospodarstw domowych oczekujących na pomoc mieszkaniową polega na złożeniu osobie zakwalifikowanej do udzielenia pomocy mieszkaniowej dwóch propozycji najmu lokalu z zastrzeżeniem ust. 7. Stosownie do treści § 40 ust. 3 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali propozycja lokalu powinna uwzględniać łącznie następujące warunki:
1) strukturę gospodarstwa domowego wnioskodawcy;
2) uzasadnione potrzeby wnioskodawcy, wynikające w szczególności z:
a) niepełnosprawności,
b) wieku;
3) dotychczasowy sposób korzystania z lokalu przez wnioskodawcę.
Istotne regulacje w tym zakresie zawarte są w § 40 ust. 8 i ust. 9 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Zgodnie z § 40 ust. 8 w przypadku nieprzyjęcia przez osobę zakwalifikowaną do udzielenia pomocy mieszkaniowej propozycji najmu lokalu, o których mowa w ust. 2 lub ust. 7 pkt 2, zarząd dzielnicy postanawia o zmianie punktacji na zasadach określonych w załączniku nr 1 lub - po zasięgnięciu opinii Komisji - o uchyleniu kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej. W przypadku zmiany punktacji w sytuacji wskazanej w ust. 8 realizacja sprawy polega na przedstawieniu jednej propozycji, której nieprzyjęcie skutkuje uchyleniem przez zarząd dzielnicy kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej (§ 40 ust. 9).
Skarżąca nie przyjęła dwóch kolejnych propozycji lokali: lokalu nr [...] położonego w budynku przy ul. [...] oraz lokalu nr [...] położonego w budynku przy ul. [...]. Skutkowało to podjęciem przez organ uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2023 r. o zmianie punktacji przysługującej skarżącej zgodnie z systemem kwalifikacji punktowej poprzez odjęcie 3 punktów z ogólnej liczby punktów. Takie działania organu znajdowało oparcie w powołanym wyżej § 40 ust. 8 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali.
W dalszej kolejności organ zaproponował skarżącej kolejny lokal nr [...] położony przy ul. [...]. Skarżąca nie zaakceptował propozycji przyjęcia tego lokalu co skutkowało podjęciem przez organ zaskarżonej uchwały, tj. uchwały o uchyleniu kwalifikacji do udzielania pomocy mieszkaniowej przyznanej w oparciu o uchwałę z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...]. Uchwała ta została wydana na podstawie § 40 ust. 9 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali.
Podkreślenia wymaga, że powyżej opisane okoliczności nie są kwestionowane przez skarżącą. Kwestionuje ona jednak to, że zaproponowane jej lokale nie uwzględniały jej uzasadnionych potrzeb w rozumieniu § 40 ust. 3 pkt 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali.
Uchwała w sprawie zasad wynajmowania lokali nie zawiera definicji pojęcia "uzasadnionych potrzeb wnioskodawcy". Przepis § 40 ust. 3 pkt 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali jak przykład takich potrzeb wymienia potrzeby wynikające
z niepełnosprawności i wieku wnioskodawcy.
Zauważyć należy, że w przypadku osób niepełnosprawnych proponowany im lokal, stosownie do treści § 40 ust. 4 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali powinien spełniać warunki określone w załączniku nr 2 do tej uchwały. W załączniku tym, w pkt 1 wskazuje się co powinien posiadać lokal przeznaczony dla osób z ograniczeniami ruchowymi, które uniemożliwiają lub utrudniają im poruszanie się. Zauważyć jednak należy, że wedle tego punktu załącznika za osoby takie uważane są osoby poruszające się na wózkach, poruszające się o kulach, bądź balkonikach rehabilitacyjnych.
Z oświadczenia pełnomocnika skarżącej złożonego na rozprawie wynika, że skarżąca ma trudności w poruszaniu się ale nie używa wózka inwalidzkiego, ani innych wspomagających urządzeń.
Podnieść należy, że w przypadku takich osób, jak skarżąca, tj. osób mających trudności w poruszaniu się, ale nie poruszających się na wózkach, o kulach, bądź balkonikach rehabilitacyjnych, przepisy uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali nie przewidują żadnych szczególnych wymogów odnośnie lokali proponowanych do wynajmu. Z przepisów tych nie wynikają również żadne szczególne wymagania dla takich lokali z uwagi na wiek najemcy.
Przypomnieć należy, że powodem wystąpienia skarżącej o zamianę lokalu był stan techniczny dotychczasowego lokalu (zarwany strop w pobliży wejścia do lokalu). Takie argumenty przytoczyła skarżąca we wniosku o zamianę lokalu. Skarżąca nie wskazywała przy tym innych powodów, ani też nie określała szczególnych potrzeb co do lokalu, który miałaby otrzymać. Powoływała się na stan zdrowia, ale nie precyzowała, jakie w związku z tym ma potrzeby.
W dołączonym do akt piśmie z dnia [...] stycznia 2023 r. (k. 80), w którym skarżąca oświadczyła, że nie przyjmuję pierwszego z zaproponowanych jej lokali, (lokal przy ul. [...]), skarżąca wskazała, że zainteresowana jest lokalem znajdującym się na wysokim parterze lub piętrze z windą, co można by wiązać z jej stanem zdrowia. Wskazała też, że chciałby wykluczenia rejonu [...], a zainteresowana byłaby lokalem w rejonie ul. [...], [...], Pl. [...] oraz [...]. Podnosiła również, że zaproponowany jej lokal usytuowany jest na niskim parterze, a jego okna wychodzą bezpośrednio na ruchliwą ulicę. Wskazywała też, że wejście do lokalu sąsiaduje bezpośrednio z wejściem do klatki schodowej, co utrudnia korzystanie z niego.
Z pozostałych pism skarżącej składanych w związku z kolejnymi propozycjami (pismo z dnia [...] kwietnia 2023 r., k. 90, dotyczące lokalu przy ul. [...] oraz pisma z [...] maja 2023 r., k. 106, dotyczące lokalu przy ul. [...]) wynika, że skarżąca nie była zadowolona z tych lokali głównie z powodu ich usytuowania w rejonie [...].
Odnośnie lokalu przy ul. [...], mimo że lokal ten usytuowany był na pierwszym piętrze, to wskazywanym głównym powodem odmowy jego przyjęcia była jego lokalizacja w obszarze nieakceptowanej przez skarżącą części [...]. Jako kolejne powody skarżąca wskazywała widok z okien na ścianę sąsiedniego budynku, oraz brak łazienki. Z akt sprawy wynika jednak (k. 86 – propozycja wskazania/złożenia oferty Nr [...]), że lokal ten można było doposażyć w łazienkę z kabiną prysznicową wydzieloną z kuchni. Skarżąca nie podnosiła w tym piśmie kwestii położenia tego lokalu na pierwszym piętrze.
W przypadku lokalu przy ul. [...] skarżąca kwestionowała również jego lokalizację, a w dalszej kolejności także brak sklepów w okolicy oraz brak instalacji gazowej.
Uwagę zwraca brak konsekwencji skarżącej w określaniu jej preferencji. Skarżąca wnosiła o lokal położony na wysokim parterze lub na piętrze w budynku z windą. Odrzuciła jednak dwie propozycje lokali usytuowanych na parterze (u. [...] i ul. [...]). W przypadku zaś lokalu przy ul. [...] nie kwestionowała jego położenia na pierwszym piętrze, choć lokal ten znajdował się w budynku bez windy,
a podnosiła inne okoliczności. Z kolei odnośnie lokalu przy ul. [...] skarżąca zwracała uwagę na jego położenie bezpośrednio przy ruchliwej ulicy, natomiast lokal przy ul. [...] nie spełniał jej oczekiwań ze względu na położenie na końcu ulicy, na tyłach zabudowań.
W ocenie Sądu działanie organu w niniejszej sprawie pozostawało w zgodzie
z prawem. Organ stosownie do treści § 40 ust. 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali przedstawił skarżącej, zakwalifikowanej do udzielenia pomocy mieszkaniowej, dwie propozycje najmu lokalu. Skarżąca propozycji tych nie przyjęła co skutkowała obniżeniem jej punktacji o 3 punkty. W związku zaś z nieprzyjęciem trzeciej propozycji lokalu organ uchylił skarżącej kwalifikację do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Działanie organu
w tym zakresie było zgodne z treścią cytowanych wyżej przepisów, tj. § 40 ust. 8 i ust. 9 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Podkreślenia przy tym wymaga, że nieprzyjęcie trzeciej propozycji lokalu obligowała organ do uchylenia kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Z treści § 40 ust. 9 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wynika, że kwestia ta nie jest pozostawiona uznaniu organu.
Sąd nie podziela stanowiska skarżącej wskazującego, że przedstawione jej lokale nie odpowiadały jej uzasadnionym potrzebom. Za tego rodzaju potrzebę nie można bowiem uznać położenia lokalu w danej części Dzielnicy. Obszar [...] określany jako [...] jest częścią Dzielnicy [...]. Skarżąca zamieszkuje aktualnie na terenie tej Dzielnicy i w obrębie tej Dzielnicy mogła zatem uzyskać pomoc mieszkaniową. Każdy z lokali miał zdaniem skarżącej także inne ułomności, jednak zauważyć należy, że określona w § 40 ust. 2 i ust. 9 procedura prowadząca do zawarcia umowy najmu lokalu przewiduje przedłożenie propozycji maksymalnie trzech lokali. Osoba zainteresowania ma zatem możliwość dokonania optymalnego w danej sytuacji wyboru. Pamiętać przy tym należy, że zasób mieszkaniowy lokali wchodzących w skład zasobu miasta [...] w obrębie danej Dzielnicy nie jest zasobem nieograniczonym. Sąd ze zrozumieniem odnosi się do sytuacji zdrowotnej skarżącej, niemniej jednak organ nie ma prawnych ani też faktycznych możliwości przedstawiania osobie zakwalifikowanej do udzielenia pomocy mieszkaniowej propozycji najmu lokali nieograniczoną liczbę razy, aż do czasu znalezienia lokalu w pełni satysfakcjonującego daną osobę. Podkreślenia przy tym wymaga, że fakt wydania zaskarżonej uchwały nie pozbawia skarżącej możliwości ponownego ubiegania się o zamianę lokalu.
Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżona uchwałą jest zgodna z prawem
a zarzuty podniesione w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 4 stycznia 2024 r. są niezasadne.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak sentencji wyroku.