II SA/Wa 1626/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odmówił przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne pełnomocnikowi, który działał na podstawie substytucji, wskazując, że prawo do wnioskowania o koszty pomocy prawnej z urzędu przysługuje wyłącznie adwokatowi wyznaczonemu przez radę adwokacką.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat H. O., działając na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez adwokata T. Z., który był pierwotnie wyznaczony do prowadzenia sprawy z urzędu. Sąd uznał, że prawo do ubiegania się o wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu przysługuje wyłącznie adwokatowi wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką, a pełnomocnictwo substytucyjne nie uprawnia dalszego pełnomocnika do występowania w jego imieniu o przyznanie tych kosztów. Dodatkowo, pełnomocnictwo udzielone przez stronę skarżącą wykluczało ustanawianie dalszych pełnomocników.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoznał wniosek adwokata H. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatowi T. Z. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej. Sąd postanowił odmówić przyznania wynagrodzenia. Uzasadnienie opiera się na art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. W tej sprawie adwokatem z urzędu była T. Z., wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką. Sąd podkreślił, że przyznanie kosztów może nastąpić wyłącznie na wniosek wyznaczonego adwokata. Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, niezależnie od tego, na czyją rzecz się o nie ubiega. Dodatkowo, pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adwokatowi T. Z. zawierało zastrzeżenie o braku możliwości ustanawiania dalszych pełnomocników. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że udzielenie substytucji nie zmienia osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu i nie uprawnia substytuta do występowania w jego imieniu o przyznanie wynagrodzenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, prawo do wnioskowania o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przysługuje wyłącznie adwokatowi wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 250 PPSA jednoznacznie stanowi, iż wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Pełnomocnictwo substytucyjne nie tworzy stosunku prawnego uprawniającego substytuta do występowania w imieniu wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata rozumieć należy adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką. Przyznanie kosztów następuje wyłącznie na wniosek tego adwokata.
Pomocnicze
PPSA art. 258 § § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 20
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do wnioskowania o koszty pomocy prawnej z urzędu przysługuje wyłącznie adwokatowi wyznaczonemu przez ORA. Pełnomocnictwo substytucyjne nie uprawnia substytuta do występowania o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Pełnomocnictwo strony skarżącej wykluczało ustanawianie dalszych pełnomocników.
Godne uwagi sformułowania
Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, na czyją rzecz ubiega się on o to wynagrodzenie. Udzielenie substytucji nie powoduje powstania tego rodzaju stosunku pomiędzy wyznaczonym pełnomocnikiem a substytutem, który uprawniałby tego ostatniego do występowania w jego imieniu o przyznanie wynagrodzenia.
Skład orzekający
Iwona Maciejuk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przyznawania kosztów pomocy prawnej z urzędu, w szczególności w kontekście pełnomocnictwa substytucyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustanowienia substytuta przez stronę oraz wnioskowania o koszty przez substytuta, a nie wyznaczonego adwokata.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem procesowym administracyjnym i kosztami sądowymi, ponieważ precyzuje zasady przyznawania wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu w przypadku substytucji.
“Kto naprawdę dostaje pieniądze za pomoc prawną z urzędu? Sąd wyjaśnia rolę substytuta.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1626/07 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2008-10-30 Data wpływu 2007-09-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 650 Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku Hasła tematyczne Koszty sądowe Skarżony organ Prezes Rady Ministrów Treść wyniku Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 250 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata H. O. z dnia 23 października 2008 r. o przyznanie adwokatowi T. Z. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia - odmówić przyznania wynagrodzenia - Uzasadnienie Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 17 października 2007 r. ustanowił dla J. S. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W., po dokonaniu zmiany pełnomocnika, pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adwokata T. Z. z Kancelarii Adwokackiej ul. [...] w W. (zawiadomienie ORA w W. z dnia [...] lipca 2008 r., k-95). W aktach postępowania sądowoadministracyjnego znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adwokatowi T. Z. uprawniające do reprezentowania J. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1626/07, z wyłączeniem prawa do ustanawiania dalszych pełnomocników. Wyznaczona pełnomocnik w dniu 24 lipca 2008 r. zapoznała się w Sądzie z aktami sprawy oraz wniosła o wydanie kserokopii określonych kart z akt postępowania sądowego i administracyjnego. W dniu 23 października 2008 r. adwokat H. O., przedkładając w Sądzie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone jej przez adwokata T. Z., wniosła o zasądzenie na rzecz wymienionego adwokata kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Powołany wyżej art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata rozumieć należy adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w W.. W przedmiotowej sprawie ORA w W. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wyznaczyła adw. T. Z.. W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy, iż przyznanie – wyznaczonemu adwokatowi – kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego adwokata. Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, na czyją rzecz ubiega się on o to wynagrodzenie. W niniejszej sprawie do udzielenia pomocy prawnej z urzędu wyznaczona została adwokat T. Z. i to jej przysługuje prawo zwrócenia się do Sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Nadto, w niniejszej sprawie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adw. T. Z. wyraźnie zastrzegało w treści brak możliwości ustanawiania dalszych pełnomocników (substytutów). Niezależnie od powyższego wskazania wymaga, że udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego przez ORA adwokata od udzielenia pomocy prawnej urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie substytucji nie powoduje powstania tego rodzaju stosunku pomiędzy wyznaczonym pełnomocnikiem a substytutem, który uprawniałby tego ostatniego do występowania w jego imieniu o przyznanie wynagrodzenia. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku pomiędzy substytutem i stroną. Osoby te łączy taki sam stosunek, jaki łączy stronę i pełnomocnika. W konsekwencji strona ma dwóch równorzędnych pełnomocników procesowych. Wynikają z tego dalsze konsekwencje zarówno procesowe jak i materialnoprawne (np. w zakresie odpowiedzialności obligacyjnej wobec mocodawcy) (vide uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2004 r. sygn. akt IV CK 269/02, Lex nr 151640). Nie dokonuje się natomiast w wyniku powyższego zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI