II SA/Wa 1606/18

II SA/Wa 1606/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-04-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Piotr Borowiecki /przewodniczący/
Stanisław Marek Pietras /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6145 Sprawy dyrektorów szkół
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
III OSK 1553/21 - Wyrok NSA z 2022-10-19
Skarżony organ
Zarząd Powiatu
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 996
art. 66 ust. 1 pkt 2, art. 29 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 147 par. 1, art. 132, art. 200, art. 205 par. 2, art. 205 par. 2, art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Piotr Borowiecki Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Andrzej Wieczorek Protokolant Referent stażysta – Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi T. K. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka [...] w [...] 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącego T. K. kwotę 797 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zarząd Powiatu P. uchwałą z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P., działając na podstawie 66 ust 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 i 1000), po zasięgnięciu opinii [...] Kuratora Oświaty w W., uchwalił, co następuje:
§ 1. 1. Odwołuje się z dniem [...] lipca 2018 r. Pana T. K. ze stanowiska dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P.
2. Podstawy i przesłanki odwołania ze stanowiska dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P. zawiera uzasadnienie do niniejszej uchwały.
§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Staroście P.
W uzasadnieniu uchwały podano, że w okresie od dnia [...] lutego 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r. w Międzyszkolnym Ośrodku Sportowym w P., placówce oświatowo – wychowawczej, na zlecenie organu prowadzącego przeprowadzono kompleksową kontrolę finansowo – księgową i kontrolą objęto okres od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. W jej wyniku ujawniono szereg nieprawidłowości, które wskazują, że zarządzanie placówką nie zapewnia realizacji jej funkcji dydaktycznych i wychowawczych. Mianowicie w Międzyszkolnym Ośrodku Sportowym w P. nie stosowano się do aktualnych przepisów dotyczących funkcjonowania placówek oświatowo – wychowawczych, nie aktualizowano uregulowań wewnętrznych dotyczących funkcjonowania placówki, w tym statutu, regulaminu rady rodziców. Statut nie był aktualizowany od 2010 roku, pomimo iż przepisy prawne dotyczące publicznych placówek oświatowo – wychowawczych nowelizowane były wielokrotnie. W toku kontroli, mimo wydania dodatkowego polecenia, nie przedstawiono dokumentacji dotyczącej funkcjonowania rady pedagogicznej (regulaminu), uchwał podjętych w latach 2016 – 2017, ani zawiadomień przewodniczącego rady pedagogicznej wysłanych do członków rady o terminie i porządku zebrań. Z zapisów dokonanych w księdze protokołów Rady Pedagogicznej MOS w P. wynika, że rada pedagogiczna w badanym okresie zebrała się 6 razy. W protokołach rady pedagogicznej z dnia [...] sierpnia 2016 r. i z dnia [...] września 2017 r. zawarto zapisy w zakresie przydziału godzin dla nauczycieli MOS na lata szkolne 2016/2017 i 2017/2018. Pozostałe wpisy zostały dokonane odręcznie i nie są czytelne. Przewodniczącym rady pedagogicznej jest dyrektor, który prowadzi i przygotowuje jej zebrania oraz jest odpowiedzialny za zawiadomienie wszystkich jej członków o terminie i porządku zebrania zgodnie z regulaminem rady. Do kompetencji rady pedagogicznej należy w szczególności zatwierdzanie planów pracy placówki, podejmowanie uchwał w sprawach innowacji, podejmowanie uchwał w sprawie skreślenia wychowanka z listy uczestników. Rada pedagogiczna opiniuje w szczególności organizację pracy MOS, w tym zwłaszcza tygodniowy rozkład zajęć, projekt planu finansowego MOS, powołanie i rozwiązanie sekcji sportowych, projekt arkusza organizacyjnego. Nieprawidłowości w prowadzeniu dokumentacji pracy rady pedagogicznej oznaczają zaś brak możliwości oceny pracy tego organu placówki, a w konsekwencji prawidłowości działania całej placówki. Rada pedagogiczna jest ustawowym kolegialnym organem placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. Dodatkowo wskazano, że mimo wyraźnego żądania, do kontroli nie przedstawiono dokumentacji świadczącej o faktycznym funkcjonowaniu rady rodziców. W wyniku kontroli ustalono, że w placówce nie opracowywano aktów wewnętrznych wymaganych przepisami prawa, dotyczących rekrutacji na zajęcia sportowe. Zgodnie z uzyskanymi w toku kontroli informacjami od dyrektora MOS, rekrutacja na zajęcia sportowe przeprowadzana była przez informacje w placówkach oświatowych, na podstawie zasad, które nie były zatwierdzone przez organ prowadzący. Informacji o naborze nie podawano do publicznej wiadomości za pośrednictwem Biuletynu Informacji Publicznej, bowiem MOS nie prowadzi podmiotowej strony internetowej BIP. Dyrektor MOS, mimo dodatkowego polecenia Starosty P., nie udzielił jednak informacji, do jakich sekcji sportowych dokonano naboru w roku szkolnym 2016/2017 i w 2017/2018 oraz nie przedłożył dokumentacji z naboru. Do kontroli nie przedłożono m.in. zasad rekrutacji uzgodnionych z organem prowadzącym, obowiązujących w kontrolowanym okresie, a w szczególności określających kryteria rekrutacji kandydatów na rok szkolny 2017/2018 i dokumentów niezbędnych do potwierdzenia tych kryteriów zgodnie z wymogami art. 144 ust. 4 ustawy – Prawo oświatowe, a ponadto listy kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych, o której mowa w art. 158 ust. 1 tejże ustawy, a także listy kandydatów przyjętych i kandydatów nieprzyjętych, o której mowa w art. 158 ust. 1 tej ustawy, dokumentacji z przeprowadzonego sprawdzianu uzdolnień kierunkowych, prób sprawności fizycznej itp., o których mowa w art. 157 ust. 2 pkt 3 i art. 144 ust. 2 ustawy oraz protokołu postępowania rekrutacyjnego, o którym mowa w art. 157 ust. 2 pkt 5 ustawy. Brak dokumentacji z naboru świadczy o nierzetelnym naborze i braku nadzoru nad procesem rekrutacji wychowanków do sekcji sportowych Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P. W związku z nieprzedłożeniem dokumentacji naboru dokonano przeglądu dzienników zajęć stałych za rok szkolny 2017/2018 pod kątem spełniania podstawowych kryteriów stosowanych przy naborze według Dyrektora MOS. Przegląd wykazał, że w 11 dziennikach prowadzonych w roku szkolnym 2017/2018, brak wpisów w zakresie danych osobowych wychowanków, a w pozostałych wpisy są niekompletne, co uniemożliwia stwierdzenie, czy wychowankowie spełniają podstawowe kryteria z art. 144 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe zgodnie, z którym na zajęcia przyjmuje się kandydatów zamieszkałych na obszarze danego powiatu. Zgodnie z § 26 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji, za właściwe prowadzenie i przechowywanie dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz za wydawanie dokumentów zgodnych z posiadaną dokumentacją, odpowiedzialność ponosi dyrektor placówki. Przeprowadzona w trakcie czynności kontrolnych analiza wybranej próby dzienników zajęć stałych wykazała szereg nieprawidłowości w zakresie sposobu prowadzenia dzienników przez nauczycieli, w szczególności dotyczących braku danych osobowych wychowanków, nieodnotowania obecności na zajęciach, niekompletności wpisów, czy braku bieżących wpisów. Dzienniki zajęć są podstawą do rejestrowania godzin zajęć realizowanych przez nauczycieli w ramach pensum oraz godzin ponadwymiarowych. Nauczyciel, który nie wypełnia dziennika zgodnie z zasadami określonymi w przepisach może zostać ukarany karą porządkową upomnienia lub nagany. Tymczasem dyrektor MOS dokonywał kontroli dzienników stwierdzał nieprawidłowości, potwierdzając to własnoręcznym podpisem i pieczęcią. Działania dyrektora w tym zakresie świadczą o braku nadzoru bądź przyzwoleniu na takie działania. Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 967), nauczyciel obowiązany jest rzetelnie realizować zadania związane z powierzonym mu stanowiskiem oraz podstawowymi funkcjami szkoły: dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą, w tym zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę. Nauczyciele podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za uchybienia godności zawodu nauczyciela lub obowiązkom, o których mowa w art. 6 Karty Nauczyciela. W trakcie kontroli ustalono przypadki, w których nauczyciele prowadzili zajęcia będąc na zwolnieniu lekarskim, co potwierdzają wpisy do dzienników zajęć (5 przypadków). Z wyjaśnień udzielonych przez nauczycieli wynika, że wpisy były dokonywane z opóźnieniem i dlatego poczynione zostały omyłkowo. Dyrektor MOS dokonał kontroli dzienników i nie stwierdził nieprawidłowości, potwierdzając to własnoręcznym podpisem i pieczęcią. Powyższe działania mogą rodzić podejrzenie o popełnienie przestępstwa fałszowania dokumentów przez dyrektora i nauczycieli. Podkreślono, że poświadczenie nieprawdy w dokumentach oraz ich fałszowanie stanowią przykłady uchybienia godności lub obowiązkom zawodu nauczyciela i są przesłanką do pilnego odwołania dyrektora ze sprawowanej funkcji. Wyniki kontroli wskazały, że w Międzyszkolnym Ośrodku Sportowym w P. nie opracowano narzędzi zapewniających jednolite dokumentowanie prowadzonych zajęć oraz odpowiednie monitorowanie zajęć prowadzonych przez kadrę nauczycielską, będących podstawą do naliczenia wynagrodzenia zasadniczego. Brak jednolitych zasad prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania, określających sposób dokonywania wpisów, terminy wpisów, i odpowiedzialność pracowników doprowadziło do sytuacji, w której do dzienników, wpisy dokonane były w sposób nieprawidłowy, niejednolity i nieterminowy. Ujawniono przypadki braków odpowiednich wpisów wskazujące na całkowite zaprzestanie prowadzenia dzienników. Dzienniki stanowią podstawę do naliczenia wynagrodzenia za wypracowane godziny nauczycielskie i na podstawie nierzetelnie prowadzonej dokumentacji nie można ustalić czy nauczyciele prowadzili zajęcia w wymiarze ustalonym arkuszem organizacyjnym, co skutkowało niewłaściwym naliczeniem wynagrodzenia za wykonaną pracę. Niezbędne było przeprowadzanie cyklicznej analizy ryzyka, aby na bieżąco identyfikować czynniki mające wpływ na poziom prawidłowej pracy kadry nauczycielskiej. Brak odpowiedniego nadzoru nad kadrą nauczycielską poważnie wpłynął na nieprawidłowości w zakresie realizacji wymiaru godzin nauczycielskich ustalonych w arkuszu organizacyjnym. Przeprowadzona kontrola wykazała, że w Międzyszkolnym Ośrodku Sportowym w P. nie prowadzono odpowiednio dokumentacji przebiegu nauczania, zgodnie z przepisami obowiązującymi placówki oświatowo – wychowawcze, W dniu rozpoczęcia kontroli nie przedłożono tygodniowego rozkładu zajęć stałych na lata 2016/2017 i 2017/2018. Na pisemny wniosek kontrolującego, dyrektor MOS przedłożył tygodniowe harmonogramy zajęć w dniu [...] marca 2018 r., które podpisane zostały przez dyrektora MOS, lecz nie było na nich adnotacji o zaopiniowaniu przez radę pedagogiczną. Z zapisów dokonanych w Księdze Protokołów Rady Pedagogicznej MOS w P. nie można ustalić, czy rada wydała pozytywną opinię w sprawie tygodniowego rozkładu zajęć oraz przydziału nauczycielom stałych prac i zajęć w ramach wynagrodzenia zasadniczego, bowiem odręczne zapisy są nieczytelne. Po szczegółowej analizie tygodniowego harmonogramu zajęć na rok szkolny 2017/2018, w odniesieniu do arkusza zatwierdzonego przez Starostę P. w dniu [...] września 2017 r. okazało się, że istnieją niezgodności, które pozwalają uznać, że harmonogram nie mógł być pozytywnie zaopiniowany przez radę pedagogiczną. Prawdopodobnie harmonogram nie został radzie pedagogicznej przedłożony do zaopiniowania. Mimo stosownego wniosku kontrolującego, dyrektor MOS nie złożył wyjaśnień dotyczących rozbieżności pomiędzy arkuszem, a harmonogramem. Nie przestrzegano także ustaleń dokonanych z organem prowadzącym, tj. utworzono stałe formy zajęć liczące mniejszą liczbę wychowanków niż uzgodniono z organem prowadzącym. Godziny zajęć ustalone w tygodniowym harmonogramie nie ¡były zgodne z arkuszem organizacyjnym zatwierdzonym przez Starostę P. W toku kontroli okazało się ponadto, że zarządzanie placówką prowadzone było w sposób nieefektywny i niegospodarny. Brak odpowiedniego nadzoru nad korzystaniem przez kluby sportowe z obiektów sportowych, co przejawiało się niewłaściwymi ustaleniami lub brakiem odpowiednich ustaleń w umowach, brakiem aneksów do umów, nieprowadzeniem harmonogramów wynajmu obiektów sportowych, niewłaściwym naliczeniem opłat za korzystanie z obiektów sportowych oraz dopuszczenie do bezumownego korzystania przez kluby z obiektów sportowych. Szczegółowe ustalenia zawarto w protokole z kontroli finansowo – księgowej, na stronach 19 – 27. Przed podpisaniem protokołu kontroli poinformowano dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P., że zgodnie z § 16 ust. 1 Regulaminu kontroli wewnętrznej ustalonym zarządzeniem nr [...] Starosty P. z dnia [...] grudnia 2017 r., przysługuje mu prawo odmowy podpisania protokołu, przy złożeniu pisemnego uzasadnienia przyczyn odmowy podpisania. Dyrektor nie podpisał protokołu kontroli, ani nie złożył pisemnego uzasadnienia przyczyn odmowy podpisania. Nie upoważnił także swojego zastępcy do podpisania tego protokołu. Ponadto nie wniósł zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli. W dalszej części wskazano, że kierujący placówką jest obowiązany do dołożenia należytej staranności w sprawowaniu funkcji tak, aby w działaniu tej placówki nie można było zarzucić nieprawidłowości czy naruszenia prawa. Osoba taka odpowiada przed powołującym go na stanowisko kierownicze za działania osób mu podległych, tj. nadzór nad nimi i jeżeli są one naganne, musi liczyć się z konsekwencjami wypływającymi z niewłaściwego sprawowania tego nadzoru. Zdaniem organu prowadzącego skala ujawnionych nieprawidłowości, wielopłaszczyznowość i skutki nieprofesjonalnych działań stosowanych przy kierowaniu placówką stanowią zagrożenie interesu publicznego, jakim jest prawidłowe funkcjonowanie placówki, oraz istotne zagrożenie dla osiągnięcia celów placówki, jakim jest umożliwianie mieszkańcom rozwijania zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego. Przedstawione wyniki kontroli, zdaniem Zarządu Powiatu P., wskazują na działania lub zaniechania dyrektora o charakterze permanentnym, trwałym, wielokrotnym i powtarzającym się, które skutkują nieprawidłowościami zarówno w działalności statutowej jak i w gospodarowaniu majątkiem placówki, którym z ramienia powiatu dysponuje dyrektor. Na podstawie wyników kontroli Zarząd Powiatu P., wykonujący zadania i kompetencje organu prowadzącego uznał, iż dyrektor Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P. dopuścił się rażącego zaniedbywania obowiązków kierowniczych. Jednocześnie Zarząd Powiatu P. doszedł do przekonania, że dalsze zajmowanie przez skarżącego stanowiska dyrektora jest sprzeczne z interesem placówki i interesem Powiatu P. Z tego też względu zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji przez dyrektora MOS. Tak rażący brak nadzoru nad działalnością kierowanej placówki, jest bowiem szczególnie uzasadnionym przypadkiem, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, mogącym stanowić podstawę odwołania ze stanowiska. Przyczyną odwołania w tym trybie są takie zaniedbania obowiązków dyrektora, które prowadzą do destabilizacji funkcjonowania placówki, tj. realizacji jej zadań w zakresie nauczania i wychowania. Konieczność natychmiastowego zaprzestania spełniania przez dyrektora funkcji wynika zaś z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący T. K. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zarzucając:
1) naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 996) poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w sprawie wystąpiły przesłanki odwołania ze stanowiska dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P., w trakcie roku szkolnego i bez wypowiedzenia w sytuacji, gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie, że zaistniały szczególnie uzasadnione przypadki uzasadniające powyższy natychmiastowy tryb odwołania dyrektora jednostki organizacyjnej powiatu;
2) naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że waga zarzutów kierowanych pod adresem skarżącego w zakresie organizacji pracy ośrodka pozwala i uzasadnia odwołanie go ze stanowiska dyrektora tego ośrodka bez wypowiedzenia, w trakcie roku szkolnego;
W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – wskazał na brzmienie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, który stanowi dokładne powtórzenie art. 38 ust. 1 pkt 2 uprzednio obowiązującej ustawy o systemie oświaty. Nie ulega zatem wątpliwości, że punktem wyjścia zastosowania przywołanego przepisu jest zaistnienie "szczególnie uzasadnionego przypadku". Pojęcie to było wielokrotnie analizowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, w którym podkreśla się, że jeżeli ustawodawca dla pewnych wyraźnie określonych grup pracowników (w tym przypadku nauczycieli) ustanawia szczególne i rygorystyczne gwarancje, to należy dołożyć wszelkich starań, by te gwarancje rzeczywiście funkcjonowały i były respektowane w praktyce. Ocena, czy w danej sprawie przesłanki określone w tym przepisie zostały spełnione, mieści się w zakresie kompetencji organu prowadzącego szkołę, jednak nie może mieć ona charakteru dowolnego i arbitralnego. Oznacza to, że w uzasadnieniu aktu odwołującego danego nauczyciela z zajmowanego stanowiska dyrektora szkoły ocena ta musi być dokładnie i szczegółowo umotywowana. Zaniedbania po stronie nauczyciela, które mają prowadzić do odwołania go ze stanowiska dyrektora szkoły, muszą być wykazane w postępowaniu poprzedzającym podjęcie takiego aktu. W uzasadnieniu zaś samego aktu odwołania nauczyciela ze stanowiska dyrektora muszą zostać szczegółowo wskazane zarzucane mu nieprawidłowości oraz winno zostać przekonująco umotywowane na czym polega "szczególne uzasadnienie" danego przypadku i dlaczego w okolicznościach danej sprawy organ skorzystał z przyznanych mu ustawowo kompetencji. Wymóg należytego uzasadnienia władczego aktu w sprawie z zakresu administracji publicznej wynika nie tylko z przytoczonego powyżej przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty (obecnie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego), ale także z ogólnych zasad ustrojowych zawartych w Konstytucji RP, w tym zwłaszcza z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2) oraz z zasad praworządności i legalności (art. 7). W orzecznictwie sądów administracyjnych w odniesieniu do aktów odwołujących dyrektorów szkoły ze stanowiska podkreśla się, że akty takie powinny być odpowiednio uzasadnione, przy czym istotne są wywody i argumentacja prawna zawarta bezpośrednio w uzasadnieniu podjętego aktu. W orzecznictwie podkreśla się również, że użyte w ustawie sformułowanie "przypadki szczególnie uzasadnione" stanowi pojęcie niedookreślone i nie może być poddane wykładni rozszerzającej z uwagi na fakt, że tryb odwołania dyrektora określony w art. 38 ust 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty ma dotkliwe skutki dla osoby odwoływanej i może być stosowany jedynie wyjątkowo, właśnie w "przypadkach szczególnie uzasadnionych". Przypadki szczególnie uzasadnione to sytuacje, w których nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Musi być ono przy tym na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę. Natomiast przesłanki typu: negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie zaniedbań dotyczących organizacji pracy szkoły lub gospodarki finansowej szkoły, konflikt z organem prowadzącym lub gronem pedagogicznym, "wotum nieufności" uchwalone przez radę pedagogiczną nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania dyrektora szkoły w trybie art. 36 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Ponadto w "przypadki szczególnie uzasadnione" nie mogą stanowić ani uchybienia organizacyjne w zakresie pracy szkoły, ani uchybienia w zakresie rachunkowości. Przenosząc powyższe rozważania natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy, abstrahując nawet od prawdziwości zarzutów, nie mają one wagi uzasadniającej odwołanie go ze stanowiska w trybie natychmiastowym. W pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że brak aktualizacji aktów wewnętrznych ośrodka dotyczy w zasadzie okresu wrzesień – grudzień 2017 r. W tym okresie weszła bowiem w życie większość przepisów Prawa oświatowego oraz aktów wykonawczych do tej ustawy. Pomimo pozornie szczegółowego uzasadnienia omawianego zarzutu należy stwierdzić, że wnioski przeprowadzonej kontroli nie udzielają odpowiedzi na pytanie czy brak aktualizacji statutu ośrodka oraz regulaminów wewnętrznych placówki skutkowało naruszeniem przepisów prawa oraz w jakim zakresie. W rezultacie brak jest podstaw do przyjęcia, że brak aktualizacji wymienionych wyżej aktów stanowi szczególną przesłankę odwołania skarżącego ze stanowiska. Podobnie ocenić należy rzekome uchybienia w zakresie prowadzenia naboru do sekcji sportowych w toku szkolnym. Należy bowiem mieć na uwadze, że wszelkie ewentualne nieprawidłowości w procesie rekrutacji nie mogą być obecnie naprawione. W szczególności nie jest możliwe powołanie, w trakcie trwania zajęć, komisji rekrutacyjnej oraz weryfikowanie prawidłowości uprzednio dokonanego naboru. Możliwe jest natomiast dopilnowanie, by uchybienia takie nie miały miejsca w przyszłości. W konsekwencji należy dojść do przekonania, że natychmiastowe odwołanie nie doprowadzi samo w sobie do sanowania ewentualnych błędów w procesie naboru. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że wskazane uchybienia stanowią szczególnie uzasadniony przypadek, uzasadniający skorzystanie przez organ z dyspozycji art. 66 ust. pkt 2 – Prawa oświatowego. Ponadto pomimo rzekomo rażących błędów w procesie rekrutacji organ wskazuje jedynie hipotetycznie, że mogły one wypaczyć wynik naboru. W żadnej części protokołu kontroli nie zostały jednak wskazane konkretne skutki zaistniałych uchybień. Organ nie przeprowadził również postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie prawidłowości wyboru wychowanków do sekcji ośrodka i weryfikacji, czy wybrane osoby spełniają warunki naboru opisane w Prawie oświatowym, w tym w szczególności w art. 144 ust 1 ustawy. Zatem brak poczynienia ustaleń w tym zakresie wyklucza możliwość uznania, że ewentualne uchybienia w procesie rekrutacji uzasadniały odwołanie go ze stanowiska dyrektora palcówki w trybie natychmiastowym. Z kolei odnosząc się do zarzutu nierzetelnego prowadzenia dzienników zajęć przez nauczycieli zatrudnionych w ośrodku stwierdzono, że rzetelność i prawdziwość dokonywanych w nim wpisów należy przede wszystkim do obowiązków kadry nauczycielskiej, a dyrektor placówki ma ograniczone możliwości bieżącego sprawdzania dzienników i weryfikowania informacji w nich zawartych. Wbrew twierdzeniom organu, brak jest również podstaw do stawiania znaku równości pomiędzy nierzetelnym prowadzeniem dziennika, a poświadczaniem nieprawdy w tym dokumencie. Okoliczność ta stanowi kolejną hipotezę ze strony Zarządu Powiatu i nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej uchwały organ posługuje się sformułowaniami "nie opracowano narządzi zapewniających jednolite dokumentowanie prowadzonych zająć oraz zająć prowadzonych przez kadrą nauczycielską" oraz "Nie przeprowadzano także analizy ryzyka aby na bieżąco identyfikować czynniki mające wpływ na poziom pracy kadry nauczycielskie". Zarzuty te sformułowane zostały jednak w sposób na tyle nieprecyzyjny, że nie jest jasne co jest istotą stawianemu mu zarzutu i w jaki sposób miałby on zachować się, by wspomnianego uchybienia uniknąć. W konsekwencji nie można przyjąć, że zarzuty te mogą stanowić podstawę odwołania ze stanowiska we wspomnianym trybie. Natomiast odnosząc się do zarzutu braku sporządzenia tygodniowych rozkładów zajęć stałych, stanowczo zaprzeczył, by tego rodzaju uchybienia miały miejsce. Wbrew uzasadnieniu uchwały, tygodniowy rozkład zajęć był przedmiotem obrad rady pedagogicznej na pierwszym jej posiedzeniu w roku szkolnym. Powyższe uwiecznione jest w księdze protokołów rady pedagogicznej. W konsekwencji brak jest podstaw do przyjęcia, że rozkład zajęć nie został przedłożony do zaopiniowania radzie. Powyższego nie zmieniają ewentualne trudności w odczytaniu treści protokołów, z uwagi na ich ręczne sporządzenie. W dalszej kolejności należy przyjąć, że ewentualna rozbieżność pomiędzy tygodniowym rozkładem zajęć, a harmonogramem zatwierdzonym przez organ prowadzący nie stanowi uchybienia takiej wagi, która uzasadniałaby natychmiastowe odwołanie ze stanowiska. Za nieuzasadniony uznać należy zarzut niewłaściwego prowadzenia przez polityki i zasad wynajmowania obiektów MOS przez kluby zewnętrzne. Przyznał, że do pewnego momentu zawierane umowy najmu nie zawierały postanowień określających sposób rozliczenia z podmiotami, które korzystają z infrastruktury ośrodka z przekroczeniem limitu czasowego, jednakże postanowienia takie zaczęto zamieszczać w umowach mniej więcej od września 2017 r. Należy również mieć na uwadze, że zarzuty rzekomej niegospodarności nie wytrzymują krytyki gdy się weźmie pod uwagę, że przychody ośrodka z tytułu zawieranych umów najmu rosły każdego roku. W roku 2016 r. dochód z najmu wynosił bowiem 80.000 zł, natomiast w 2017 r. już 92.000 zł. W każdym razie opisana niegospodarność z jego strony stanowi jedynie subiektywną ocenę prowadzonej przez niego polityki finansowej ośrodka i nie może zostać poczytane za "szczególnie uzasadniony przypadek" skutkujący odwołaniem ze stanowiska. Na zakończenie stwierdzono, że w toku kontroli, jak również w zaskarżonej uchwale podnoszono jego bierną postawę i brak woli bieżącego ustosunkowywania się do pytań i twierdzeń osób kontrolujących. Tymczasem wnioski pokontrolne zostało skierowane do niego w okresie pomiędzy [...] maja a [...] czerwca 2018 r., kiedy to przebywał na zwolnieniu lekarskim. Ewentualny brak współpracy z osobami kontrolującymi nie wynikały zatem z braku woli i chęci wszechstronnego odniesienia się do stawianych zarzutów, lecz z problemów skarżącego ze zdrowiem.
W odpowiedzi na skargę, Zarząd Powiatu P. wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2916 r. – Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz., 996 ze zm.), w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego zadania i kompetencje organu prowadzącego, określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-5, art. 62 ust. 2, art. 63 ust. 1, 12-14, 18 i 20, art. 66 ust. 1, art. 68 ust. 7 i 9, art. 91 ust. 8 oraz art. 128 ust. 1 – wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 66 ust. 2 ustawy, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego – ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Oba te przepisy stanowiły materialnoprawną podstawę zaskarżonej uchwały.
Wskazać należy, że odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w szkole, dla której organem prowadzącym jest powiat, następuje w formie uchwały zarządu powiatu i odwołanie to ma charakter kompetencji władczej, przysługującej organowi na podstawie przepisów prawa administracyjnego. Mimo, że ma ono charakter personalny, nie jest aktem prywatnoprawnym, gdyż obsada stanowiska dyrektora jest formą zarządzania szkołą publiczną, co wchodzi w zakres administracji publicznej. Odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły ma charakter kompetencji władczej organu jednostki samorządu terytorialnego, związanej z wykonywaniem publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty. Nie oznacza to jednak, że organ prowadzący ma pełną swobodę w tym względzie.
Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej uchwały w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora, należy stwierdzić, że przepisem prawa materialnego, co już wyżej omówiono, dla niniejszej sprawy jest art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Natomiast przywołany przepis Prawa oświatowego jest tożsamy z brzmieniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. poz. 594, ze zm.), który został uchylony przez art. 15 pkt 54 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. zmieniającej ustawę o systemie oświaty z dniem 1 września 2017 r. (Dz. U. 2017 r. poz. 60).
Skarżący T. K. w skardze powołał się na podstawę naruszenia prawa materialnego, poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawa oświatowego.
W ocenie Sądu, organ nie tyle dokonał błędnej wykładni powyższego przepisu, lecz błędnie go zastosował do okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy, czym naruszył powyższy przepis i stanowisko orzecznictwa oraz judykatury odnoszące się do omawianej kwestii w ustawie o systemie oświaty, regulowanej obecnie przez art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, zachowało pełną aktualność.
"Przypadki szczególnie uzasadnione", o których stanowi art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, są wąsko ujmowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jako sytuacje, w których doszło do rażących uchybień niepozwalających na dalsze zajmowanie stanowiska, zatem prowadzących do konieczności natychmiastowego odsunięcia osoby pełniącej funkcję kierowniczą w szkole lub placówce oświatowej od pracy na tym stanowisku w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Dotyczą sytuacji drastycznych, rażąco sprzecznych z celami powołania na stanowisko, a więc innych od tych, dla których przewidziany jest "normalny" tryb odwołania ze stanowiska z końcem roku szkolnego. Zatem powyższy przepis ze względu na charakter i konsekwencje z niego wynikające, musi być stosowany wyjątkowo, tj. "w szczególnie uzasadnionych przypadkach", który to zwrot należy interpretować przy zastosowaniu metody wykładni zawężającej. Związane jest to z objęciem nauczycieli szczególnymi regulacjami związanymi m.in. z gwarancjami dla stabilności zatrudnienia. Zatem, wszelkie akty niweczące te gwarancje muszą być szczególnie i rygorystycznie traktowane. O wystąpieniu takich przypadków można więc mówić tylko wówczas, gdy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania przez dyrektora funkcji, bowiem dalsze jej wykonywanie godziłoby w interes szkoły, powodowałoby destabilizację w jej funkcjonowaniu w zakresie zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych lub stanowiłoby zagrożenie dla interesu publicznego.
Ustawodawca w przepisie posłużył się słowem "może", co oznacza, że orzeczenie o odwołaniu ze stanowiska oparte jest na uznaniu administracyjnym, które nie może być dowolne i musi zostać uzasadnione, w którym przedstawione muszą być okoliczności spełniające przesłankę "przypadku szczególnie uzasadnionego".
W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wskazano okoliczności, które zdaniem organu, miały stanowić podstawę odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Ocenie Sądu zatem podlegało to, czy przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały okoliczności obligowały organ do zastosowania trybu nadzwyczajnego. Podkreślić w tym miejscu należy, że spełniony został wymóg wynikający z wynikający z powyższego przepisu, bowiem [...] Kurator Oświaty w W. wyraził opinię w sprawie odwołania skarżącego ze stanowiska Dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w P. w trakcie roku szkolnego. Wprawdzie opinia ta nie jest wiążąca, lecz nie można powyższego wymogu ustawowego pominąć w badaniu całokształtu okoliczności sprawy.
Odnosząc się do zdarzeń, które w ocenie organu stanowiły wypełnienie przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, należy stwierdzić, że żadne z nich nie stanowi przypadku szczególnie uzasadnionego. Jak już wyżej wykazano, pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" musi być rozumiane wąsko. Oznaczać ono może albo nagłe zdarzenie powodujące konieczność niezwłocznego przerwania czynności dyrektora albo naruszenie prawa przez nauczyciela czy inne jego zachowania (nawet niezawinione), które muszą być na tyle istotne, że mogą prowadzić do destabilizacji działalności szkoły (placówki oświatowej) lub zagrażać interesowi publicznemu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego (wyrok SN z dnia 9 grudnia 2003 r. , OSNP 2004/21/371, wyrok NSA z dnia 19 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 3053/01, LEX nr 82679 oraz wyrok NSA z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 648/06, LEX nr 275919) zwraca się uwagę, że nauczyciela można odwołać bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego, jedynie jeżeli jest to usprawiedliwione niezwykle ważnymi przyczynami, a nie każdym naruszeniem prawa przez dyrektora szkoły. Zwolnienie to nie może być też dokonane w dowolnym czasie w relacji do zdarzeń je uzasadniających. Tak więc negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie gospodarki finansowej lub inne zaniedbania dotyczące organizacji pracy, nie mieszczą się w zawartym w powołanym przepisie pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków" i nie uzasadniają odwołania dyrektora w omawianym trybie. W ocenie Sądu, powód zwolnienia musi wynikać z okoliczności nagłych, które będą miały miejsce "tu i teraz". Jak uznał to niezwykle trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 814/18, "Szczególnie uzasadniony przypadek" to uwiarygodniony czyn o charakterze kryminalnym, przestępczym (kradzież, oszustwo, pobicie podopiecznego), który organ prowadzący szkołę ma prawo ocenić jako utratę przez dyrektora zdolności wykonywania powierzonej mu funkcji z przyczyn etycznych, to zaniedbania w nadzorze nad pracownikami skutkujące molestowaniem seksualnym podopiecznych itp., a więc jednoznaczne zachowanie wskazujące, że dalsze kierowanie szkołą stanowi istotne zagrożenie dla funkcjonowania szkoły.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie ani nie doszło do takiego zachowania Dyrektora, ani też okoliczności, na które powołuje się organ, nie były nagłym zdarzeniem, lecz wynikają z wyników kontroli przeprowadzonej w dniach od [...] lutego 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r. w zakresie finansowo – księgowym finansowej jednostki, obejmującej okres od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. Zauważyć w tym miejscu należy i szczególnie zaakcentować, że w trakcie kontroli również nie ujawniono nagłego zdarzenia, które nakazywałoby natychmiastowe ustąpienie przez skarżącego z funkcji dyrektora.
Wobec powyższego, nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że okoliczności ujawnione w trakcie którejkolwiek z kontroli wystąpiły "tu i teraz" i uzasadniały natychmiastowe działanie organu, skoro zaskarżona uchwała została podjęta[...]lipca 2018 r.
Jeszcze raz wskazać należy, że w orzecznictwie od lat ugruntowane jest stanowisko, iż gdy brak jest okoliczności nadzwyczajnych, a dyrektor – w ocenie organu, który mu powierzył to stanowisko – nie sprawdził się na nim, czy nie potrafi ułożyć relacji m.in. z podwładnymi, to istnieje tryb "zwykłego" odwołania (vide: np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 1592/16). Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej kwestii jest jednolite i konsekwentne (por. np. wyrok z 7 maja 2015 r., wyrok z 6 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 901/15 oraz wyrok z 25 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 1942/15). Jak już wyżej powiedziano, ze stanowiska judykatury wynika, że użyte w ustawie pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" winno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 marca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wr 49/09). Naruszenie prawa przez dyrektora jest na tyle istotne, iż nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, a stwierdzone w jej pracy uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2008 r.).
W tym kontekście zwrócić również uwagę należy na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1883/17 (LEX nr 2425488), w którym zaakcentowano, iż Sąd ten konsekwentnie przyjmuje, że w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, (obecnie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego) chodzi o takie zachowania, w wyniku których nie ulega wątpliwości, że dyrektor utracił zdolność wykonywania powierzonej mu funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na nim obowiązków. Za przyczyny "szczególnie uzasadnione" w rozumieniu powyższych przepisów Naczelnego Sądu Administracyjnego uznaje: kradzież alkoholu w sklepie, błędy organizacyjne, które postawiły placówkę w stan zagrożenia likwidacją, poniżanie, upokarzanie i ignorowanie pracownika oraz wykorzystanie pracowników do przeprowadzenia remontu w mieszkaniu dyrektora, zatrudnienie przez dyrektora swojej siostry w szkole (I OSK 2408/11), notoryczne nieregulowanie zobowiązań finansowych szkoły (WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 624/05, CBOSA), długotrwałą chorobę uniemożliwiającą wykonywanie funkcji kierowniczej (I OSK 365/17).
W tym miejscy wspomnieć również należy, że przypadek szczególnie uzasadniony powinien być rozważany przez pryzmat rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz. U. z 2009 r. Nr 184, poz. 1436 z późn. zm.). W § 1 rozporządzenia określone zostały wymagania, które powinien spełnić nauczyciel na stanowisku dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły i placówki. W pkt 5 wymienione zostało spełnienie warunków zdrowotnych niezbędne do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. W punkcie 6 mowa jest o niekaralności karą dyscyplinarną, o której mowa w ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z późn. zm.3), a w przypadku nauczyciela akademickiego – karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. W punkcie 7 wskazuje się, że nie był skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. W punkcie 8, że nie toczy się przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, a w punkcie 9, że nie był karany zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1458). Wystąpienie jednej z powyższych przesłanek mogłoby być postrzegane jako przypadek szczególnie uzasadniony. Tymczasem tego rodzaju zdarzenia nie miały miejsca w rozpoznawanej sprawie na czas podjęcia zaskarżonej uchwały.
Reasumując, w sprawie nie wykazano takiego rodzaju uchybień wykonywania zadań, które wymagałyby natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora. Nawet, gdyby się zgodzić z organem prowadzącym, że w okresie sprawowania funkcji dyrektora szkoły dopuścił się on wszystkich uchybień zarzucanych mu przez Zarząd Powiatu P. w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, to i tak nie można przyjąć, że którekolwiek z tych naruszeń lub wszystkie one łącznie stanowią przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu komentowanego przepisu art. 66 ust. 1 pkt 2 – Prawa oświatowego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 147 § 1 i art. 132, a sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302), należało orzec jak w sentencji wyroku.