I SA/Gd 156/16

I SA/Gd 156/16 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2016-03-31
Data wpływu
2016-02-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Monika Hennig /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego Z. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2006 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku radcy prawnemu Z. L. kwotę 9.261,58 zł /słownie: dziewięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt jeden złotych pięćdziesiąt osiem groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym tytułem wynagrodzenia za dokonane czynności kwotę 8.856 zł brutto /słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych/ oraz tytułem zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika – 405,58 zł /słownie: czterysta pięć złotych pięćdziesiąt osiem groszy/.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. oddalił skargę A. K.
Postanowieniem z dnia 23 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ustanowił skarżącemu radcę prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego Z. L.
Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku sądu, w której wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 25 września 2015 r. pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oraz zwrot wydatków według załączonego spisu kosztów.
Z przedłożonego spisu kosztów wynika, że pełnomocnik wnosi o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] i pojemności silnika 2 litry na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (i z powrotem) poniesionych w kwocie 405,80 zł. Na ich wysokość składa się kwota 345,78 zł, stanowiąca iloczyn ilości zużytego paliwa oraz jego ceny za litr, a także kwota 59,80 zł poniesiona tytułem opłaty za przejazd autostradą [...] na odcinku z [...] do [...] i z powrotem. Jednocześnie w piśmie tym oświadczył, że przedstawione wydatki, jak również wynagrodzenie nie zostały opłacone.
Wyrokiem z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt I FSK 48/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.
W piśmie z dnia 22 marca 2016 r., złożonym na rozprawie przed WSA w Gdańsku, pełnomocnik wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną w niniejszej sprawie z urzędu, na które składa się sporządzenie skargi kasacyjnej, postępowanie przed NSA oraz WSA w Gdańsku według norm przepisanych oraz o zwrot poniesionych wydatków zgodnie z załączonym do akt spisem kosztów. Jednocześnie oświadczył, że przedstawione wydatki, jak również wynagrodzenie nie zostały opłacone w całości.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490; dalej jako rozporządzenie). Przepis zawarty w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) stanowi bowiem, że do spraw wszczętych i niezkończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (tj. przed 1 stycznia 2016 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest należność pieniężna. Wartość przedmiotu sprawy wynosi 52.153 zł.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie z § 6 pkt 6 rozporządzenia kwota wynagrodzenia radcy prawnego przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3.600 zł.
Natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia wynagrodzenie radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta
z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty,
o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W świetle powołanych regulacji należne wnioskodawcy wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu przysługuje w wysokości 7.200 zł, w tym tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 3.600 zł oraz tytułem wynagrodzenia za postępowanie przed sądem I instancji – 3.600 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 8.856 zł.
Jako niezbędne, udokumentowane wydatki referendarz sądowy uwzględnił poniesiony przez pełnomocnika koszt dojazdu samochodem osobowym na rozprawę przez sądem II instancji w wysokości 405,58 zł. Przedstawiony przez pełnomocnika spis kosztów jest rzetelny.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak
w sentencji postanowienia.