II SA/Wa 1583/23

II SA/Wa 1583/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-03-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Borowiecki
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne
Ochrona danych osobowych
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 742
art. 222 ust. 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 5 ust. 12
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U.UE.L 2016 nr 119 poz 1 art. art. 5 ust. 1 lit. b i c, 6 ust. 1 lit. c i e, 58 ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z  przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2024 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją – przywołując art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), zwanej dalej "K.p.a.", oraz art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.Urz. UE L. nr 119. str. 1, ze zm.), zwanego dalej "RODO", wobec skargi p. I. L., zwanej dalej "Wnioskodawcą", na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez Uniwersytet [...], zwany dalej "Uczelnią", w zakresie: imienia i nazwiska oraz sformułowanego zarzutu autoplagiatu (na stronie internetowej https://radynaukowe.uw.edu.pl) w protokołach posiedzenia w trybie zdalnym Rady [...] (dalej jako "Rada") z dni [...] czerwca i [...] września 2020 r. bez podstawy prawnej – nakazano Uczelni:
usunięcie - poprzez animizację danych osobowych Wnioskodawcy w zakresie imienia i nazwiska oraz sformułowanego zarzutu autoplagiatu - udostępnych bez podstawy prawnej do publicznej wiadomości na stronie internetowej w protokołach posiedzenia Rady z dni [...] czerwca i [...] września 2020 r., dostępnych pod linkiem o wskazanym orzeczeniem adresie, określanym dalej jako "Link".
W uzasadnieniu decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:
- wobec skargi Wnioskodawcy ustalono następujący stan faktyczny:
- Wnioskodawca wystąpił do Uczelni o przeprowadzenie postępowania habilitacyjnego; Rada procedowała wobec tego żądania; w trakcie jej posiedzeń podejmowano uchwały - m.in. w sprawie odwołania od uchwały Rady, złożonego przez Wnioskodawcę; protokoły z tych posiedzeń, zwane dalej "Protokołami", zawierające dane osobowe Wnioskodawcy, zamieszczono - [...] września i [...] października 2020 r. - na stronie internetowej https://radynaukowe.uw.edu.pl (tak: pismo Wnioskodawcy z [...] lipca 2022 r. z załącznikami),
- Wnioskodawca skierował do Uczelni - [...] czerwca 2022 r. - żądanie usunięcia Protokołów - zawierających jego dane osobowe; nie uwzględniono go (tak: pismo Wnioskodawcy z [...] lipca 2022 r. z załącznikami, pismo Uczelni z [...] sierpnia 2022 r.),
- Uczelnia wyjaśniła, że przetwarza dane osobowe Wnioskodawcy ze względu na konieczność wypełnienia obowiązku prawnego - w związku z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania habilitacyjnego (tak: pismo Uczelni z [...] sierpnia 2022 r.); posiedzenia rad naukowych dyscyplin są protokołowane; wynika to z zapisów § 19 ust. 2 Regulaminu Senatu Uniwersytetu [...] stanowiącego załącznik nr 2 do Statutu Uniwersytetu [...] (Monitor U[...] z 2019 r., poz. 190 ze zm.), zwanego dalej "Regulaminem", w zw. z § 1 zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z [...] grudnia 2019 r. w sprawie posiedzeń rad naukowych dyscyplin (Monitor U[...] z 2019 r. poz. 397 ze zm.); protokoły są następnie publikowane na stronie internetowej: https://radynaukowe.uw.edu.pl (tak: pismo Uczelni z [...] sierpnia 2022 r.),
- Uczelnia wskazała, że stosuje zasady dokumentowania posiedzeń Senatu – w tym co do zakresu określenia precyzyjnych ram czasowych retencji danych osobowych, zawartych w protokołach i archiwizacji protokołów; wprowadzono rozwiązanie ograniczające dostęp do treści protokołów z posiedzeń rad naukowych publikowanych na stronach internetowych Biura Rad Naukowych; polega ono na udostępnianiu jedynie protokołów z bieżącej kadencji rad naukowych; protokoły z poprzednich kadencji rad będą dostępne wyłącznie po zalogowaniu się kontem w wewnętrznym systemie informatycznym Uczelni (tak: pisma Uczelni z [...] listopada i [...] grudnia 2022 r.),
- aktualnie - na stronie internetowej Uczelni, w zakładce przeznaczonej dla Rady kadencji 2019-2020 pod Linkiem - Protokoły są zamieszczone do ogólnodostępnego wglądu (tak: notatka służbowa z [...] stycznia 2023 r.),
- przedmiotem postępowania jest ocena procesu przetwarzania danych osobowych Wnioskodawcy, wobec ich udostępnienia w Protokołach na stronie internetowej https://radynaukowe.uw.edu.pl.,
- w RODO określono obowiązki administratora; należy do nich przetwarzanie danych osobowych z zachowaniem przesłanek określonych w danym rozporządzeniu,
- postępowanie dotyczy przetwarzania danych osobowych Wnioskodawcy w zakresie imienia, nazwiska oraz sformułowanego zarzutu autoplagiatu; zastosowanie znajduje tu art. 6 ust. 1 RODO; przesłanki przetwarzania tam zawarte mają charakter autonomiczny; wobec tego, aby proces przetwarzania danych osobowych przez administratora był zgodny z prawem, wystarczy spełnienie przezeń jednej z przesłanek; niezależnie od zgody osoby, której dane dotyczą (art. 6 ust. 1 lit. a RODO), przetwarzanie danych osobowych dopuszczono m.in., gdy jest to niezbędne dla wypełnienia ciążącego na administratorze obowiązku prawnego (art. 6 ust. 1 lit. c RODO); zgodnie zaś z art. 5 ust. 1 lit. a RODO, dane osobowe należy przetwarzać zgodnie z prawem, rzetelnie i przejrzyście dla osoby, której dotyczą; musi być to adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane - wynika to z art. 5 ust. 1 lit. c RODO,
- z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie i bezspornie wynika, że Uczelnia udostępniła na stronie internetowej Protokoły, gdzie zawarto dane osobowe Wnioskodawcy; podniósł on, że Protokołów Uczelnia nie zanonimizowała; w jego ocenie zawierają zaś one treści dlań obraźliwe; odnoszą się bowiem do sformułowanego - w jego ocenie – bezpodstawnie zarzut autoplagiatu; w związku z tym domagał się usunięcia swoich danych osobowych,
- zarzut Wnioskodawcy jest zasadny; Protokoły dokumentowały przebieg posiedzeń Rady; jednym z ich punktów było rozpatrzenie odwołania Wnioskodawcy - wobec uchwały o odmowie nadania mu stopnia doktora habilitowanego; członkowie Rady zajmowali w związku z tym odwołaniem stanowisko; cały przebieg posiedzeń utrwalono w formie protokołu; Uczelnia wskazała w złożonych wyjaśnieniach, że obowiązek publikowania protokołów posiedzeń rad naukowych dyscyplin wynika z § 19 ust. 2 Regulaminu; zgodnie z nim, protokoły i uchwały Senatu otrzymują członkowie Senatu oraz są one podawane do wiadomości społeczności akademickiej; zgodnie z Zarządzeniem do posiedzeń rad naukowych dyscyplin stosuje się odpowiednio Regulamin; Uczelnia wyjaśniała również, że na publicznie dostępnej stronie internetowej będą publikowane wyłącznie protokoły z posiedzeń rad naukowych dyscyplin z bieżącej kadencji; protokoły poprzednich kadencji będą natomiast dostępne wyłącznie dla społeczności akademickiej, która uzyska do nich dostęp po zalogowaniu się swoim kontem w wewnętrznym systemie informatycznym Uczelni,
- w wyjaśnieniach Uczelni wystąpiły rozbieżności; z treści bowiem przepisu Regulaminu, na który powołał się administrator, wynika wprost, że protokoły podaje się do wiadomości społeczności akademickiej; oznacza to, że krąg odbiorców zawężono - przepisami wewnętrznymi Uczelni - do określonej grupy; wyjaśnienia Uczelni - gdzie wskazano, że protokoły z bieżącej kadencji są publicznie dostępne, natomiast z ubiegłej kadencji tylko dla osób, posiadających konto uniwersyteckie - są sprzeczne z Regulaminem; niezależnie od tego – wedle § 50 Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie uchwalenia Statutu Uniwersytetu [...] - kadencja rady naukowej dyscyplin rozpoczyna się 1 stycznia roku następującego po wyborze Rektora; aktualnego Rektora wybrano w 2020 roku - na kadencję 2020-2024; w związku z tym kadencja Rady, w trakcie której opublikowano Protokoły, skończyła się w 2020 roku; nowa kadencja rad naukowych dyscyplin rozpoczynała się bowiem 1 stycznia 2021 r.; wynika stąd, że w lipcu 2022 roku - kiedy Wnioskodawca złożył skargę - zgodnie z wyjaśnieniami Uczelni, Protokoły (z [...] czerwca i [...] września 2020 r.) zawierające jego dane osobowe nie powinny być - wedle tłumaczeń administratora - publicznie dostępne,
- dodatkowo - wbrew wyjaśnieniom Uczelni z [...] grudnia 2022 r., z których wynika, że wprowadziła ona ograniczenia w dostępności do protokołów rad naukowych dyscyplin ubiegłej kadencji wyłącznie dla społeczności akademickiej, gdzie wgląd do treści protokołów można uzyskać po zalogowaniu się na uczelniane konto - organ ustalił, że Protokoły nadal są ogólnodostępne; wyjaśnienia Uczelni nie są więc zgodne ze stanem rzeczywistym,
- niezależnie od tego Uczelnia nie wykazała, aby legitymował się przesłanką prawa powszechnie obowiązującego, w oparciu o którą można by uznać udostępnianie danych osobowych Wnioskodawcy w Protokołach, za zgodne z prawem; co do ogólnej zasady organ nie kwestionuje uprawnień Uczelni do publikowania protokołów rad naukowych dyscyplin; niemniej, jako administrator danych osobowych, musi ona czuwać, aby odbywało się to zgodnie z przepisami prawa i poszanowaniem praw i wolności osób, których dane udostępnia - w tym Wnioskodawcy; zgodnie z RODO przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (art. 6 ust. 1 lit. c RODO); istnienie przepisów wewnętrznych, obowiązujących u administratora, nie realizuje niemniej przesłanki wystąpienia obowiązku prawnego; organ podziela ugruntowane w literaturze stanowisko, zgodnie z którym podstawą dopuszczalności przetwarzania danych może być przepis ustawy lub rozporządzenia, jeżeli został on wydany zgodnie z regułami prawnymi, a więc na podstawie i w zakresie delegacji ustawowej,
- nawet, gdyby istniał powszechny przepis prawa, zobowiązujący do publikowania przez Uczelnię protokołów z posiedzeń Rady, to rolą administratora jest dopilnowanie, aby realizacja tego obowiązku nie naruszała danych osobowych osób fizycznych; administrator powinien wykonać w takim przypadku test niezbędności poprzez rozważenie, czy dla osiągnięcia celu - udokumentowania przebiegu posiedzenia - jest niezbędne publikowanie imion, nazwisk czy innych danych osób, nad których problemem Rada dysputowała podczas zebrania; niezbędne jest stosowanie w takiej sytuacji zasady minimalizacji danych, wynikającej z art. 5 ust. 1 lit. c RODO; zgodnie z nim, przetwarzane dane powinny być adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane; także gdy Uczelnia oparła legalność przetwarzania na przepisach wewnętrznych, to pominięto przy tym zasady przetwarzania wynikające z RODO; upublicznienie protokołów Rady w wersji zanonimizowanej, stanowiłoby o poszanowaniu dla RODO i regulacji wewnętrznych,
- wobec tego Uczelnia narusza swoim działaniem - opublikowaniem Protokołów, zawierających dane osobowe Wnioskodawcy do publicznej wiadomości, jak również w sposób zawężający do wiadomości osób posiadających dane login i hasło do stron Uniwersytetu - art. 5 ust. 1 lit. a i c oraz art. 6 ust. 1 RODO,
- ocena organu służy w każdym przypadku zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu nakazu, odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 RODO, służącego przywróceniu stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych; jest więc ona uzasadniona i potrzebna tylko gdy nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych istnieją; na podstawie art. 58 ust. 2 lit. g RODO organowi przysługują uprawnienia naprawcze - w tym nakazanie usunięcia danych osobowych, przetwarzanych w sposób naruszających przepisy o ochronie danych osobowych, poprzez ich anonimizację; w przedmiotowej sprawie zastosowano powyższe uprawnienie - jako adekwatne do stopnia dokonanego przez administratora naruszenia.
W skardze zarzucono wydanie decyzji z naruszeniem przepisów:
- prawa materialnego:
- art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie opubl. w Dz.U. z 2022 r., poz. 902), zwanej dalej "ustawą o informacji", poprzez jego niezastosowanie;
- art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o informacji - poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że na Uczelni ciąży obowiązek anonimizacji danych osoby, ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego w protokołach Rady, publikowanych wobec przeprowadzania postępowania habilitacyjnego; tymczasem - zgodnie z art. 222 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r., poz. 742 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o szkolnictwie" - Uczelnia ma obowiązek publikowania podstawowych dokumentów, związanych z przewodem habilitacyjnym – bez anonimizacji;
- art. 6 ust. 1 lit. c i e RODO w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o informacji oraz art. 17 ust. 2 i art. 28 ust. 4 ustawy o szkolnictwie - poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że Uczelnia jest obowiązana anonimizować w protokołach Rady zarzut autoplagiatu,
- o postępowaniu administracyjnym:
- art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781) w zw. z art. 107 § 1 pkt 4 K.p.a. – poprzez nieprecyzyjne określenie podstawy prawnej wydanej decyzji i wskazanie jedynie art. 58 ust. 2 RODO, gdy - zgodnie z uzasadnieniem decyzji - cały ust. 2 nie był w zamyśle organu podstawą do wydania decyzji;
- art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) oraz art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych w zw. z art. 6 K.p.a., poprzez zastosowanie art. 58 ust. 2 RODO, gdy nie było ku temu podstaw prawnych,
- art. 77 w zw. z art. 80 K.p.a. - poprzez niepodjęcie wszelkich czynności, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; w szczególności nie uwzględniono statusu prawnego Rady.
W uzasadnieniu skargi wskazano:
- Radą jest organem Uczelni w rozumieniu art. 17 ust. 2 i art. 28 ust. 4 ustawy o szkolnictwie; zgodnie z § 49 Statutu Uniwersytetu [...] do zadań Rady należy w szczególności:
1) nadawanie stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego;
2) ustalanie kryteriów oceny osiągnięć naukowych nauczycieli akademickich;
3) ustalanie kryteriów, które powinni spełniać nauczyciele akademiccy powoływani do Rady przez Rektora;
4) wybór członków rady dydaktycznej, o których mowa w § 69 ust. 4;
5) wyznaczanie przedstawicieli Rady do składu komisji konkursowych;
6) prowadzenie postępowania nostryfikacyjnego w rozumieniu art. 328 ustawy o szkolnictwie,
- Rada jest więc organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a. - powołanym na podstawie prawa do załatwiania spraw indywidualnych - rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych; pełni ona ważną funkcję publiczną, a znaczna część wytworzonych przez nią dokumentów zawiera dane publiczne - podlegające udostępnieniu, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o informacji,
- w świetle art. 1 i 6 ustawy o informacji, informacją publiczną jest każda o sprawach publicznych - w szczególności o sprawach, wymienionych w art. 6 powołanego aktu; z treści tych przepisów wynika, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa; informacja publiczna dotyczy sfery faktów; jest nią treść dokumentów, wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą; informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go; są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań - także te, które tylko w części go dotyczą - nawet gdy nie pochodzą wprost od niego,
- z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - w wyroku z 21 czerwca 2010 r. (sygn. akt II SAB/Wa 89/10, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"), jeszcze na gruncie nieobowiązującej już ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym - uznał, że informacje, dotyczące przewodu habilitacyjnego - w postaci protokołu z posiedzenia rady wydziału i pełnego protokołu z przebiegu kolokwium habilitacyjnego - spełniają warunki informacji publicznej; dotyczą bowiem działania organu, wykonującego funkcje publiczne,
- nie ulega zatem wątpliwości, że protokoły z posiedzeń Rady - dotyczące postępowania habilitacyjnego - stanowią informację publiczną; istota sprawy sprowadza się do ustalenia, czy dokumenty te powinny podlegać anonimizacji w zakresie danych osobowych osób, ubiegających się o nadanie stopnia doktora habilitowanego,
- zgodnie z art. 222 ustawy o szkolnictwie, podmiot habilitujący udostępnia w BIP na swojej stronie podmiotowej wniosek osoby ubiegającej się o stopień doktora habilitowanego, informację o składzie komisji habilitacyjnej, recenzje, uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania stopnia wraz z uzasadnieniem oraz decyzję o nadaniu stopnia albo odmowie jego nadania; nadto wniosek osoby, ubiegającej się o stopień doktora habilitowanego, informację o składzie komisji habilitacyjnej oraz recenzje niezwłocznie po ich udostępnieniu zamieszcza się w systemie, o którym mowa w art. 342 ust. 1 ustawy o szkolnictwie - Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce,
- art. 222 ustawy o szkolnictwie gwarantuje daleko idącą publiczną transparentność postępowania habilitacyjnego - poprzez obowiązek udostępniania w BIP wszystkich istotnych dokumentów, związanych z jego przebiegiem i zakończeniem (wniosek ubiegającej się o stopień doktora habilitowanego osoby, skład komisji habilitacyjnej, recenzje, uchwała zawierająca opinię w sprawie nadania stopnia wraz z uzasadnieniem, decyzja o nadaniu stopnia albo odmowie jego nadania); w ten sposób każdy zainteresowany przebiegiem danego rodzaju postępowania, oceną pracy naukowej ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego osoby, ostatecznym rezultatem tego postępowania - w szczególności przyczynami nadania lub odmowy nadania stopnia naukowego - może bez szczególnych utrudnień uzyskać dostęp do tych informacji, bez wdrażania wynikającej z ustawy o informacji procedury,
- dodatkowo - od 1 października 2023 r. - publiczny charakter ma mieć również kolokwium habilitacyjne; co wynika z uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej, dodanie w art. 221 ust. 9b ma na celu zwiększenie transparentności postępowania w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego; analogicznie do przypadku obrony rozprawy doktorskiej, jawność kolokwium habilitacyjnego nie będzie dotyczyła tylko kolokwium w zakresie osiągnięć, których przedmiot jest objęty tajemnicą prawnie chronioną,
- żaden ze wskazanych przepisów nie przewiduje anonimizacji przewidzianych do opublikowania dokumentów; podkreślana przez ustawodawcę transparentność wydaje się anonimizację wykluczać i nakazywać upublicznienie całych dokumentów z danymi osobowymi; z tego względu trudno jest przyjąć, że w tym samym postępowaniu habilitacyjnym jedne dokumenty będą publikowane po zanonimizowaniu, a pozostałe bez anonimizacji,
- w orzecznictwie sądowo-administracyjnym nauczyciel akademicki był wielokrotnie uznawany za osobę, pełniącą funkcję publiczną (np. wyrok WSA o sygn. akt IV SAB/Wr 150/21 – dostępny w CBOSA); Wnioskodawca, mający stopień doktora, był w czasie prowadzenia postępowania w sprawie nadania stopnia zatrudniony w [...] na stanowisku [...]; z tego względu trudno przyjąć, że w będącym przedmiotem niniejszej sprawy przypadku informacji publicznej nie należy udostępniać z uwagi na prywatność osoby fizycznej,
- nie jest zrozumiałe nakazanie Uczelni anonimizacji zarzutu autoplagiatu; sam zarzut autoplagiatu (w oderwaniu od imienia i nazwiska) nie stanowi przetwarzania danych osobowych; nawet, gdyby przyjąć odmienną tezę, to art.6 ust. 1 lit. c oraz e RODO dopuszcza przetwarzanie danych osobowych, jeżeli jest to niezbędne do wypełnienia ciążącego na administratorze obowiązku prawnego lub też do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania powierzonej administratorowi władzy publicznej; jak wskazywano, art. 222 ustawy o szkolnictwie gwarantuje daleko idącą publiczną transparentność postępowania habilitacyjnego; publikacja protokołów ma zaś charakter także informacyjny i edukacyjny - wykazujący standardy działania Rady.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wskazywano, że - w toku postępowania przed organem - Uczelnia nie przywoływała, jako podstawy przetwarzania danych osobowych Wnioskodawcy, powinności udostępnianie informacji publicznej, zaś zakres publikacji danych wykraczał poza obowiązki, wynikające z przepisów ustawy o szkolnictwie. Podnoszono, że w przypadku udostępnienie informacji publicznej prawodawca przewidział także określone ograniczenia.
Sąd zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w zakresie gdzie byłoby niezbędne jej wyeliminowanie z obrotu.
Trafnie organ ustalił istotne uwarunkowania faktyczne sprawy a także przywołał jej ramy prawne w kwestii istnienia podstaw prawnych dla wydania decyzji, którą nakazano Uczelni zaprzestanie przetwarzania określonych danych osobowych Wnioskodawcy we wskazanych ramach - informacji o stanowisku Rady wobec środków odwoławczych w kwestii popełnienia przez Wnioskodawcę autoplagiatu. Wobec szczegółowego zreferowanie argumentacji organu jego powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną, z zastrzeżeniem zawartym w końcowej części uzasadnienia.
Wobec zarzutów skargi należy dodać jedynie co następuje.
W sprawie są bezsporne kluczowe fakty – publikacja stanowiska Rady w kwestii ewentualnego popełnienia autoplagiatu przez Wnioskodawcę, w ramach treści Protokołów w ogólnie dostępnej sieci internetowej. Nie znajduje to równocześnie podstaw prawnych - ani wobec powinności wynikających wprost z art. 222 ust. 1 ustawy o szkolnictwie (gdzie wymieniono enumeratywnie udostępniane w BIP dokumenty) ani też wobec brzmienia regulacji wewnętrznych, obowiązujących w Uczelni na dzień wydania kwestionowanego orzeczenia. Tych ustaleń i ocen organu nawet w skardze nie podważano.
Jak trafnie wskazał organ, z treści samego Regulaminu nie wynika zasada publikacji jakichkolwiek dokumentów na stronach internetowych ogólnodostępnych – w § 19 ust. 2 użyto określenia "do widomości społeczności akademickiej". Z kolei - nieznajdującej odzwierciedlenia w danej regulacji. acz deklarowanej przez Uczelnię - zasady pozostawiania protokołów z narad rad naukowych dyscyplin w publicznie dostępnej sieci, zaś po kadencji danej rady ograniczania doń dostępu, nie zrealizowano na dzień orzekania przez organ w danej sprawie. Protokoły były bowiem nadal dostępne bez ograniczeń, pomimo rozpoczęcia nowej kadencji Rektora Uczelni.
Odnosząc się do argumentacji skargi, gdzie wywodzono, że podstawą udostępnienia danych osobowych Wnioskodawcy w stosownym zakresie mogły być inne powszechnie obowiązujące regulacje - przywołane w skardze - należy dodać, co następuje.
Gdyby faktycznie w systemie prawnym istniał przepis powszechnie obowiązujący (rangi ustawy bądź rozporządzenia - wobec jednoznacznego upoważnienia ustawowego), obligujący Uczelnie do udostępniania informacji - zawartych w Protokołach z posiedzeń Rady, dotyczących zajęcia stanowiska, co do wniesionych środków odwoławczych (jak to dotyczy np. powinności wymienionych w art. 222 ust. 1 ustawy o szkolnictwie) - orzeczenie organu byłoby w istocie wadliwe. Samo bowiem nieprzywołanie podstaw prawnych przetwarzania danych osobowych przez administratora, gdy czyniony jest to wobec nałożonych bezpośrednio przez prawodawcę powinności nie może być uznany za przesłankę nałożenia obowiązku ich usunięcia. Wyspecjalizowany organ musi bowiem z urzędu uwzględnić uwarunkowania przetwarzania danych osobowych, wynikające z funkcjonującego systemu prawnego (tak powołane w skardze: art. 7 Konstytucji RP czy art. 6 K.p.a.).
Przypadek taki nie ma jednak miejsca - wbrew wywodom skargi - w mniejszej sprawie. W danymn przypadku bowiem Uczelnia wywodzi uprawnienie do publikowania zawartych w Protokołach danych osobowych, identyfikujących Wnioskodawcę łącznie z informacją o stawianym mu zarzucie autoplagiatu, z generalnych zasad prawa dostępu do informacji publicznej.
Na wstępie należy wskazać, że same okoliczność charakteru danej wiadomości jako informacji publicznej nie może stanowić podstawy dla jej przetwarzania w dowolnych formach i zakresach przez każdy podmiot. Czym innym jest bowiem, że informacja - jako publiczna - może być w ogóle pozyskana przez każdego zainteresowanego, inną zaś jej przetwarzanie w postaci gromadzenia określonych zbiorów danych o osobach bądź ich udostępniania konkretnych formach. Co do udostępniania wiadomości, stanowiących informacje publiczną, prawodawca przywidział także stosowne ramy ograniczenia dostępu do pewnych danych (tak np. art. 5 ust. 12 ustawy o informacji), określając równocześnie procedury realizacji zasad w danym zakresie (przez wydanie decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o informacji). Uwarunkowanie to wyklucza przyjęcie, jakoby sam charakter informacji jako publicznej, warunkował nieograniczoną możliwości jej rozpowszechniania, gdy stanowi to równocześnie przetwarzanie danych osobowych, w rozumieniu art. 4 pkt 11 i 2 RODO.
W rozpoznawanej sprawie nie może mieć więc kluczowego znaczenia podkreślana skardze okoliczność, że sama informacja o postawieniu Wnioskodawcy w postępowaniu habilitacyjnym zarzutu autoplagiatu stanowi publiczną - i w istocie jest generalnie dostępna, także wobec zakresu udostępniania informacji w zw. z art. 222 ust. 1 ustawy o szkolnictwie. Jak wskazano bowiem, sama publiczna dostępność informacji o postawieniu Wnioskodawcy zarzutu w postępowaniu habilitacyjnym, nie oznacza automatycznie uprawnienia do jej udostępniania w dowolnych formach oraz zakresie.
W tym kontekście chybione są zarzuty skargi, gdzie wywodzono jakoby orzekając w sprawie uchybiono stosownym przepisom prawa materialnego w zakresie udostępniania informacji publicznej. Nie naruszono także powoływanej w skardze zasady działania organów państwa na podstawie prawa (mającej zresztą rangę konstytucyjnej).
Słusznie wskazał organ, że podstawą powinności przetwarzania określonym danych osobowych, w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. c RODO nie może być wewnętrzna regulacja dane jednostki, statuująca taką zasadę. Odrębną kwestią jest natomiast okoliczność, czy przetwarzanie danych nie pozostaje w związku z realizację zadań publicznych w myśl art. 6 ust. 1 lit. e RODO. Tu znaczniejszą rolę mogą odgrywać reguły wewnętrzne, ustalone przez samego administratora w celu zapewnienia właściwej realizacji jego zadań publicznych.
Odnosząc się w tym kontekście do argumentacji skargi, gdzie wywodzono, że Uczelnia jest w określonym zakresie uprawniona do przetwarzania informacji, zawierających dane pozwalające na identyfikację osoby oraz wiadomości o postawieniu jej zarzutu autoplagiatu, należy wskazać, iż rolą administratora danych jest - zgodnie z powołaną przez organ zasadą minimalizacji przetwarzania, przy uwzględnieniu celowości, wyrażoną w art. 5 ust. 1 lit. b i c RODO - określenie takich reguł wykorzystywania danych osobowych, aby nie wykraczało to poza uzasadnione potrzeby, związane z realizacją przypisanych danej jednostce zadań – naukowych, dydaktycznych itp. W rozpoznawanym przypadku - czego nie kwestionowano w skardze - zakres przetwarzania wykraczał poza przyjęte reguły określone w stosownych aktach wewnętrznych Uczelni. Wprawdzie zbyt daleko idące były wyrażane w uzasadnieniu skarżonego aktu oceny, że słuszne cele administratora, którym jest Uczelnia, nie mogły uzasadniać żądnego upublicznienia treści Protokołów, gdzie zamieszczono informacje o postawieniu określonej osobie - będące nauczycielem akademickim - zarzutu autoplagiatu – jakoby nie było to konieczne. Zajęcie stanowiska w tym zakresie nie było w ogóle uprawnione, skoro ocena tej kwestii nie miała żadnego znaczenia dla wyniku danej sprawy. Co bezsporne bowiem - wedle obowiązujących na Uczelni reguł postępowania z protokołami - udostępnienie w danym zakresie (na stronie internetowej z nieograniczonym dostępem) nie znajdowało podstaw. W takiej sytuacji bezzasadne byłoby zajmowanie przez wyspecjalizowany organ - bądź badający legalność jego działania sąd - stanowiska w kwestii, czy dopuszczalne byłoby uznanie za niezbędne udostępnianie określnych protokołów z zawartymi tam informacjami o stawianych konkretnym osobom zarzutach. Dość wskazać, że - na dzień orzekania w sprawie - wywodzenie przez administratora (tu Uczelnię) istnienia konieczności przetwarzania danych osobowych w zakresie wykraczającym poza przyjęte dotąd przezeń reguły nie może być skuteczne. Nie przesądza to jednak o braku możliwości przyjęcia w przyszłości innych reguł, jeżeli zostanie to określone i racjonalnie uzasadnione, jako konieczne dla prawidłowej realizacją zadań, wynikających z ustawy o szkolnictwie oraz celów statutowych Uczelni.
Zawarcie w powyższym zakresie w uzasadnieniu skarżonego aktu zbędnych rozważań, stanowi uchybienie regułom postępowania (art. 107 § 3, wobec art. 8 § 1 oraz art. 11 K.p.a.), które nie mogło mieć jednak istotnego wpływu na wynik sprawy.
Wobec powyższych uwag, chybiony jest zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 lit. c i e RODO, przez nieuwzględnienie przewidzianych tam podstaw przetwarzania danych osobowych. Działania Uczelni w spornym zakresie nie wynikały bowiem ani z powinności administratora (obowiązku prawnego) ani też nie wykazano, aby było niezbędne dla realizacji jego zadań publicznych.
Wystarczająco jednoznaczna jest także osnowa skarżonego orzeczenia - zakres ciążącej na Uczelni powinności wobec jego wydania. Jej obowiązkiem jest zanonimizowanie informacji w Protokołach w takim zakresie, aby z ich treści osoba trzecia nie mogła ustalić, komu postawiono zarzut autopolagiatu.
Nie naruszono też wymienionych w skardze przepisów postępowania, co do powinności właściwego wyjaśnienia sprawy. Żadne jej istotne okoliczności faktyczne nie są bowiem sporne. Bez istotnego znaczenia jest też niewskazanie w komparycji decyzji jednostki redakcyjnej w art. 58 ust. 2 RODO, gdzie przypisano organowi kompetencję do nałożenia obowiązku wskazanego w decyzji. Podstawa orzekania nie może budzić wątpliwości strony – stosowne, precyzyjne oznaczenie przepisu przywołano w uzasadnieniu (lit. g wskazanego ustępu).
Sąd nie dopatrzył się więc w zaskarżonym akcie - w świetle zarzutów skargi ani z urzędu - wad, które uzasadniałyby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Z przytoczonych wyżej przyczyn - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - orzeczono jak w sentencji.
-----------------------
19