II SA/Wa 1570/24

II SA/Wa 1570/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Kozub-Marciniak
Łukasz Krzycki
Sławomir Antoniuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c i art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi S. P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w Warszawie podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby w Policji oraz związku chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby 1. uchyla zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej ustalenia zdolności do służby; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
Centralna Komisja Lekarska w [...] podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (CKL) orzeczeniem z [...] lipca 2024 r. nr [...], na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 310), po rozpatrzeniu odwołania S. P., utrzymała w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (RKL) z [...] września 2023 r. nr [...] w sprawie ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczegółowymi warunkami lub właściwościami służby.
Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny i prawny.
S. P. został skierowany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] na badanie komisyjne do RKL w [...], w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby w Policji oraz związku poszczególnych chorób ze szczegółowymi warunkami lub właściwościami służby.
Po przeprowadzonym badaniu RKL w [...] stwierdziła u S. P.: 1. Zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu zmian dyskopatycznych kręgosłupa (§ 63 pkt 2, kat. B), 2. Stan po przebytym urazie ścięgna prostownika palca V ręki prawej – wypadek w służbie (bez §) i orzeczeniem z [...] września 2023 r. uznała go za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem – kat. B na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu schorzeń i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 2035).
W uzasadnieniu orzeczenia RKL wskazała, iż choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa szyjnego z dyskopatią L2-S1 przebiega z okresowymi zaostrzeniami wymagającymi leczenia farmakologicznego i zabiegami rehabilitacyjnymi. Schorzenie jest następstwem zmian zachodzących w procesie zmian fizjologicznych, narastających z wiekiem i w chwili obecnej schorzenie nie sięga inwalidztwa.
Od powyższego orzeczenia S. P. złożył odwołanie wnosząc o jego uchylenie. Odwołujący się podkreślił, że RKL nie odniosła się do głównego jego schorzenia, tj. dyskopatii części lędźwiowej kręgosłupa, a jedynie wzięła pod uwagę chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego z dyskopatią L2-S1.
Po rozpatrzeniu odwołania CKL orzeczeniem z [...] lipca 2024 r. utrzymała w mocy orzeczenie RKL z [...] września 2023 r., podając, że w ramach procedury odwoławczej zdecydowano o przeprowadzeniu badania komisyjnego. Podlegający orzekaniu dwukrotnie nie stawił się na badania wyznaczone na [...] marca 2024 r. i [...] czerwca 2024 r. Z braku możliwości weryfikacji orzeczenia RKL w [...] z [...] września 2023 r. nie ma podstaw do zmiany lub uchylenia tego rozstrzygnięcia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. P. zakwestionował orzeczenie CKL z [...] lipca 2024 r. uznając je za krzywdzące i wniósł o jego uchylenie, zobowiązanie organu do wydania orzeczenia uwzględniającego jego inwalidztwo w związku ze służbą w Policji i przyznania mu prawa do policyjnej renty inwalidzkiej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:
1. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym, błędnym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym nieodniesienie się do schorzenia, tj. dyskopatii części lędźwiowej kręgosłupa, a opisanie jedynie choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa szyjnego, której wcześniej nie stwierdzono, a objawów nie stwierdził żaden lekarz, u którego się leczy, poza orzecznikiem RKL w [...] – lek. med. A. D.,
2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. polegające na niewyczerpującym i błędnym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, w tym niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i sporządzenie uzasadnienia niezgodnego z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 K.p.a., które wskazują na niezapoznanie się z dostarczoną dokumentacją i błędne ustalenia dotyczące stanu chorobowego w uzasadnieniu orzeczenia RKL w [...] podtrzymanym przez CKL.
Skarżący wskazał, że został przyjęty do służby w 2005 r. jako osoba bardzo sprawna i zdrowa. Przez wiele lat pełnienia służby miał problemy z kręgosłupem, korzystał z porad fizjoterapeuty oraz neurologa, a także stosował masaże, zabiegi i systematycznie ćwiczył. Jednak pogarszający się stan zdrowia, spowodowany chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa, z uwagi na konieczność wykonywania przez wiele lat czynności służbowych w pozycji wymuszonej (w terenie, przy biurku, czy pojeździe służbowym), w 2023 r. zdecydował się odejść z Policji.
O chorobie zwyrodnieniowej kręgosłupa, inwalidztwie i ograniczonych możliwościach zarobkowych świadczy dokumentacja z prześwietleń, wynik badania z [...] marca 2022 r. oraz zaświadczenie z [...] sierpnia 2023 r. wystawione przez lekarza – specjalistę neurologa, w którym stwierdzono: "ze względu na stan zdrowia przeciwwskazana praca siedząca. Wskazana w ruchu z częstą zmianą pozycji ciała."
Obecnie jest niezdolny do służby, a zdolność do pracy zarobkowej poza służbą jest praktycznie niemożliwa, gdyż dolegliwości z kręgosłupem trwają całą dobę, a znikają chwilowo, pomimo ćwiczeń i częstych zmian pozycji ciała.
W odpowiedzi na skargę CKL wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.
Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Na wstępie wskazania wymaga, że orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych można podzielić na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do służby, jej dalszego pełnienia albo zwolnienia ze służby. Te orzeczenia komisji lekarskich mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla organu właściwego w sprawach powołania określonej osoby do służby albo do zwolnienia ze służby, przy czym przyjęcie do służby lub zwolnienie ze służby następuje w trybie administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej (rozkazu personalnego), podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Natomiast druga grupa orzeczeń, to orzeczenia ustalające związek schorzenia ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów między innymi emerytalno-rentowych. Podstawą tych orzeczeń są odrębne przepisy, to jest przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 2023). Tego rodzaju orzeczenia podlegają kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Przedmiotowe orzeczenia mają jedynie charakter wstępny i stanowią jedną z przesłanek zmierzających do ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości (przykładowo wyroki NSA: z 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 93/10, z 29 maja 2008 r. sygn. akt II OSK 667/08, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, OSNAPiUS z 2000 r., nr 5, poz.167, uchwała NSA z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie NSA z 6 listopada 2000 r. sygn. OSA 1/00, ONSA z 2001, nr 2, poz.47).
Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie CKL z [...] lipca 2024 r. w zakresie dotyczącym związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie podlega zatem kontroli sądu administracyjnego. Z tego względu skarga na orzeczenie CKL z [...] lipca 2024 r. w części w jakiej utrzymuje w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji orzekające o nieistnieniu schorzenia lub ułomności ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby podlegała odrzuceniu.
Za dopuszczalną Sąd uznał natomiast skargę na orzeczenie CKL w zakresie dotyczącym określenia zdolności skarżącego do służby w Policji.
Skarga oceniana w świetle powołanych już wyżej kryteriów zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone orzeczenie CKL z [...] lipca 2024 r. w części utrzymującej w mocy orzeczenie RKL z [...] września 2023 r. w zakresie zdolności skarżącego do służby w Policji, narusza prawo procesowe, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd podziela zarzuty naruszenia powołanych przepisów w związku z brakiem pełnych ustaleń faktycznych, tj. istotnych okoliczności sprawy (art. 7 k.p.a. - wszelkie ustalenia związane ze stanem zdrowia strony są elementami stanu faktycznego niniejszej sprawy), a także brakiem pełnego rozpatrzenia w tym kontekście całego zebranego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), co doprowadziło do stwierdzenia, że Sąd nie ma możliwości dokonania pełnej kontroli zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia w zakresie zdolności skarżącego do służby. Potwierdzeniem powyższego jest uzasadnienie orzeczenia CKL, które w stopniu istotnym narusza art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Zaskarżone orzeczenie CKL zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 310).
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na innym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.
W sprawie tej RKL orzeczeniem z [...] września 2023 r. uznała skarżącego za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniami (kat. B), ze względu na rozpoznanie u orzekanego zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo – krzyżowego w przebiegu zmian zwyrodnieniowo – dyskopatycznych przyporządkowując ustalone schorzenie do § 63 pkt 2 załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa. Zaznaczenia wymaga, że w Grupie II (kolumna piąta wykazu obejmująca funkcjonariuszy Policji) w § 63 pkt 2 "Skrzywienie i wady kręgosłupa wrodzone lub nabyte upośledzające sprawność ustroju" jest kwalifikowane "B/C". Wobec tego mając wybór ustalenia kategorii zdolności do służby pomiędzy zdolny do służby z ograniczeniami, a niezdolny do służby komicja orzekająca powinna w sposób przekonujący uzasadnić dlaczego dokonała takiej a nie innej kwalifikacji.
Zgodnie z art. 45 i art. 46 powołanej ustawy, Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w składzie trzyosobowym w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów.
Stosownie do art. 47 ust. 1 ww. ustawy, Centralna Komisja Lekarska po rozpatrzeniu odwołania: 1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo 2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo 3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską.
W sprawie tej CKL zaskarżonym orzeczeniem utrzymała w mocy orzeczenie RKL z [...] września 2023 r.
Zgodnie z art. 47 ust. 3 powołanej ustawy, do postępowania odwoławczego prowadzonego przez Centralną Komisję Lekarską stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi.
Stosownie do art. 33 ust. 1 tej ustawy, rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej (ust. 3).
Zgodnie z art. 38 ust. 1 powołanej ustawy, rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Orzeczenie zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3.
Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności do służby w Policji obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, w szczególności czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z przepisami powołanej wyżej ustawy o komisjach lekarskich.
Sąd administracyjny, kontrolując orzeczenie komisji lekarskiej, nie ocenia natomiast kwestii medycznych (patrz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17, z 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 654/14). Nie jest więc uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania. Co za tym idzie, Sąd nie może badać prawidłowości samej diagnozy.
Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia CKL w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do służby Sąd stwierdził, że w sprawie naruszone zostały powołane już wyżej przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Utrzymując w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji CKL stwierdziła brak podstaw do zmiany lub uchylenia orzeczenia RKL. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia CKL podała, iż zapoznała się z odwołaniem i w ramach procedury odwoławczej zdecydowała o przeprowadzeniu badania komisyjnego, jednakże odwołujący dwukrotnie nie stawi się na wyznaczone badania. W związku z tym należało orzec na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
Z treści zaskarżonego orzeczenia nie wynika, aby organ odwoławczy rozpoznał powtórnie sprawę ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów odwołania. Skarżący zakwestionował prawidłowość postępowania orzeczniczego przed RKL zarzucając brak odniesienia się do wszystkich jego schorzeń, tj. dyskopatii części lędźwiowej kręgosłupa. W istocie uzasadnienie orzeczenia RKL z [...] września 2023 r. w aspekcie ograniczonej zdolności skarżącego do pełnienia służby skupia się na ocenie zwyrodnienia kręgosłupa szyjnego. Zarzuty odwołania wymagały więc oceny ich zasadności. Skoro zatem orzekany prawidłowo zawiadomiony o terminie badań specjalistycznych bez uzasadnionej przyczyny nie stawił się na te badania, organ II instancji był obowiązany ponownie przeanalizować dotychczas zgromadzoną w aktach dokumentację medyczną pod kątem prawidłowości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów odwołania i dać temu wyraz w uzasadnieniu swego orzeczenia. Tymczasem z analizy uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, iż niekorzystna dla skarżącego decyzja (orzeczenie o zdolności do pełnienia służby z ograniczeniami – kat. B, gdy oczekiwał orzeczenia kat. C) została podjęta na skutek jego niestawiennictwa w terminach badań, a nie na skutek analizy dokumentacji orzeczniczo – lekarskiej badanego.
Mając powyższe na uwadze nie sposób przyjąć, że postępowanie odwoławcze CKL przeprowadziła kierując się art. 46 powołanej ustawy oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. Uzasadnienie orzeczenia CKL nie zawiera żadnej własnej oceny składu orzekającego CKL w zakresie stanu zdrowia skarżącego dokonanej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. CKL nie wskazała na żadne dokonane przez siebie rozpoznanie lekarskie według terminologii klinicznej oraz nie powołała się na odpowiednie paragrafy i punkty wykazu załącznika do rozporządzenia. W istocie uzasadnienie orzeczenia CKL sprawia, że orzeczenie to nie poddaje się właściwie kontroli Sądu. W uzasadnieniu orzeczenia powinny być przytoczone wyniki badań, które w ocenie CKL stanowią podstawę do dokonania konkretnego rozpoznania (dowody, na których CKL się oparła), rozpoznanie powinno być wprost wskazane w orzeczeniu CKL z przyporządkowaniem do konkretnego paragrafu i punktu wykazu załącznika do rozporządzenia. CKL nie odniosła się w ogóle do zarzutów odwołania.
Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem decyzji (orzeczenia), bowiem przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady przekonywania wynikającej z art. 11 k.p.a.
Stosownie do art. 4 ustawy o komisjach lekarskich, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, stosuje się przepisy K.p.a. Brak pełnych ustaleń faktycznych i wyczerpującego uzasadnienia we wskazanym już wyżej zakresie należy kwalifikować jako naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W związku z powyższym konieczne stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części utrzymującej w mocy orzeczenie RKL w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do służby.
Ponownie rozpatrując sprawę organ weźmie pod uwagę poczynione wyżej wskazania, dokona wszechstronnej i pełnej oceny zdolności skarżącego do służby, powoła dowody, na których się oparł. Organ powinien uzasadnić orzeczenie w sposób, który nie będzie pozostawiał wątpliwości, co do przyczyn dokonanej kwalifikacji i podjętego rozstrzygnięcia. Orzeczenie powinno zawierać pełne uzasadnienie faktyczne, jak i wyjaśniać podstawę prawną orzeczenia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (www.orzeczenia.nsa.gov.pl).