II SA/WA 1561/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Wojewody na decyzję Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji (CWCR) odmawiającą wyłączenia dyspozytora medycznego, J. B., z obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Wojewoda argumentował, że powołanie tej osoby do służby wojskowej mogłoby poważnie zakłócić funkcjonowanie dyspozytorni medycznej, kluczowej dla Państwowego Ratownictwa Medycznego i bezpieczeństwa państwa. Organy wojskowe pierwszej i drugiej instancji odmówiły wyłączenia, powołując się na art. 541 ust. 12 ustawy o obronie Ojczyzny, który pozwala na odmowę wyłączenia, jeśli istnieje potrzeba uzupełnienia Sił Zbrojnych, a w ewidencji wojskowej brak jest osób o odpowiednich kwalifikacjach, które mogłyby zastąpić danego żołnierza rezerwy. W szczególności wskazano, że specjalność wojskowa J. B. jest deficytowa i nie ma możliwości jej zastąpienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wojewody. Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy, priorytetyzując potrzeby Sił Zbrojnych i obronności państwa. Sąd podkreślił, że w sytuacji, gdy istnieją braki kadrowe w wojsku i nie ma możliwości zastąpienia żołnierza o specjalistycznych kwalifikacjach, odmowa wyłączenia jest uzasadniona, nawet jeśli jego powołanie mogłoby spowodować pewne zakłócenia w cywilnej służbie. Sąd stwierdził również, że uzasadnienie decyzji organu odwoławczego było wystarczające i sanowało ewentualne braki uzasadnienia organu pierwszej instancji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 541 ust. 12 ustawy o obronie Ojczyzny w kontekście priorytetu potrzeb Sił Zbrojnych nad zakłóceniami w cywilnych służbach ratowniczych oraz kwestii deficytowych specjalności wojskowych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości zastąpienia żołnierza rezerwy o deficytowych kwalifikacjach wojskowych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy odmowa wyłączenia dyspozytora medycznego z obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny jest uzasadniona, jeśli jego powołanie mogłoby zakłócić funkcjonowanie dyspozytorni medycznej, a jednocześnie istnieje potrzeba uzupełnienia Sił Zbrojnych i brak jest możliwości zastąpienia go innymi osobami?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, odmowa wyłączenia jest uzasadniona, ponieważ pierwszeństwo mają potrzeby Sił Zbrojnych i obronności państwa, zwłaszcza gdy żołnierz rezerwy posiada deficytową specjalność wojskową i brak jest możliwości jego zastąpienia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy wojskowe prawidłowo zastosowały art. 541 ust. 12 ustawy o obronie Ojczyzny, który pozwala na odmowę wyłączenia z obowiązku służby wojskowej w sytuacji, gdy istnieje potrzeba uzupełnienia Sił Zbrojnych, a w ewidencji wojskowej brak jest osób o odpowiednich kwalifikacjach. W przypadku dyspozytora medycznego, którego specjalność wojskowa jest deficytowa, priorytetem jest zapewnienie obsady jednostek wojskowych, nawet kosztem pewnych zakłóceń w cywilnej służbie.
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek wyłączenia z urzędu żołnierza rezerwy, jeśli zajmuje on stanowisko niezbędne dla zapewnienia obrony lub bezpieczeństwa państwa, niezależnie od tego, czy postępowanie zostało wszczęte na wniosek?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wyłączenie na podstawie art. 541 ust. 5 pkt 2 u.o.O. nie może być utożsamiany z zawiadomieniem o wyłączeniu z urzędu na podstawie art. 541 ust. 5 pkt 1 lit. d u.o.O. Ponadto, wykaz stanowisk podlegających wyłączeniu z urzędu nie obejmuje dyspozytorów medycznych.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że tryb wnioskowy i tryb z urzędu są odrębne. Wniosek Wojewody dotyczył wyłączenia na podstawie art. 541 ust. 5 pkt 2 u.o.O., a nie wyłączenia z urzędu. Analiza załącznika do rozporządzenia wykonawczego wykazała, że stanowisko dyspozytora medycznego nie znajduje się na liście stanowisk podlegających wyłączeniu z urzędu.
Przepisy (27)
Główne
u.o.O. art. 541 § ust. 5 pkt 2
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 541 § ust. 12
Ustawa o obronie Ojczyzny
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2022 poz. 2305 art. 541 § ust. 12
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
Pomocnicze
u.o.O. art. 541 § ust. 1
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 541 § ust. 7
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 541 § ust. 5 pkt 1 lit. d
Ustawa o obronie Ojczyzny
k.p.a. art. 104 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
rozp. art. 8 § ust. 1 i ust. 2 pkt 2
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyłączenia z obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny
rozp. art. 6 § ust. 1 pkt 1 i pkt 7
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyłączenia z obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny
rozp. art. 10
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyłączenia z obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny
ustawa o PRM art. 4 § ust. 1 pkt 2-4
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym
ustawa o PRM art. 1
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym
ustawa o PRM art. 26 § ust. 2b i ust. 2d
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 90 § § 1
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 119 § pkt 2
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 120
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.O. art. 2 § pkt 9
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 2 § pkt 22
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 70 § ust. 6
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 70 § ust. 4 i ust. 5
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 2 § pkt 34
Ustawa o obronie Ojczyzny
u.o.O. art. 2 § pkt 35
Ustawa o obronie Ojczyzny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potrzeba uzupełnienia Sił Zbrojnych i brak możliwości zastąpienia żołnierza rezerwy o deficytowej specjalności wojskowej stanowi podstawę do odmowy wyłączenia z obowiązku pełnienia służby wojskowej. • Interes bezpieczeństwa i obronności państwa ma pierwszeństwo przed argumentami o potencjalnym zakłóceniu pracy urzędu cywilnego, jeśli nie stanowi to zagrożenia dla funkcjonowania państwa.
Odrzucone argumenty
Powołanie dyspozytora medycznego do służby wojskowej groziłoby zaprzestaniem lub poważnym zakłóceniem pracy urzędu państwowego niezbędnej dla zapewnienia obrony lub bezpieczeństwa państwa. • Organy nie ustaliły należycie, dlaczego J. B. nie może podlegać wyłączeniu, a materiał dowodowy wskazuje na jego kluczową rolę w systemie zarządzania kryzysowego. • Naruszenie przepisów postępowania, w tym zasady prawdy obiektywnej i brak należytego uzasadnienia decyzji.
Godne uwagi sformułowania
zaistniał przypadek objęty dyspozycją art. 541 ust. 12 u.o.O., co wyklucza możliwość wyłączenia ww. pracownika z obowiązku pełnienia służby, nawet gdyby z wniosku wynikało, iż brak tego wyłączenia groziłby zaprzestaniem lub poważnym zakłóceniem pracy Wydziału PRM • za nadrzędny interes bezpieczeństwa i obronności, materializujący się w potrzebach Sił Zbrojnych na szczeblu jednostki wojskowej • aktualne braki osobowe - spełniające kryteria kwalifikacyjne i specjalistyczne, charakteryzujące kpr. pchor. rez. J.a B.ego w kontekście potrzeb określonej jednostki wojskowej zestawionych z jego stanowiskiem służbowym w tej jednostce
Skład orzekający
Joanna Kruszewska-Grońska
sprawozdawca
Karolina Kisielewicz-Sierakowska
przewodniczący
Mateusz Rogala
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 541 ust. 12 ustawy o obronie Ojczyzny w kontekście priorytetu potrzeb Sił Zbrojnych nad zakłóceniami w cywilnych służbach ratowniczych oraz kwestii deficytowych specjalności wojskowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości zastąpienia żołnierza rezerwy o deficytowych kwalifikacjach wojskowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu obowiązku służby wojskowej i jego potencjalnych konfliktów z kluczowymi stanowiskami cywilnymi w służbach ratowniczych. Pokazuje, jak prawo wojskowe może priorytetyzować potrzeby obronności.
“Czy ratownik medyczny musi iść na wojnę? Sąd rozstrzyga konflikt między służbą cywilną a wojskową.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.